De Heilige Jozef

Onze-Lieve-Vrouw van Fatima

Breaking: Joseph Kardinaal Zen werd vanochtend gearresteerd door de nationale veiligheidspolitie van Hong Kong voor "samenzwering met buitenlandse machten"

De 90-jarige Kardinaal werd naar verluidt aangehouden omwille van zijn rol
als beheerder van het 612 Humanitarian Relief Fund, dat pro-democratische
Chinese demonstranten hielp om hun advocatenkosten te betalen.

Laten we bidden voor de spoedige vrijlating van deze moedige Kardinaal!


Update | 12-05-2022

Kardinaal Zen werd woensdag urenlang ondervraagd op het politiebureau
van Chai Wan in de buurt van zijn residentie. Later werd hij volgens
de berichten die ons bereiken op borgtocht vrijgelaten. Zijn paspoort zou
zijn ingetrokken. De zilverharige Zen, gekleed met een witte, kerkelijke boord,
zou het politiebureau van Chai Wan verlaten hebben zonder commentaar
te geven aan de aanwezige media.

Mei-maand | Maria-maand

Tussen kosmopolitisme en multiculturaliteit: enkele bedenkingen

Artisti danesi a Roma | 1837

'Een gezelschap van Deense kunstenaars in Rome' is een schilderij van Constantin Hansen uit 1837. Het toont de schilder in gezelschap van Deense collega-kunstenaars die in het voorjaar van dat jaar in Rome verbleven.

Op het schilderij zijn zeven kunstenaars en een hond te zien in een kamer met balkon in Rome. De mannen roken en drinken ook koffie. De hoofdpersoon van het schilderij is de architect Gottlieb Bindesbøll die op de grond ligt op enkele oriëntaalse kussens met een fez op zijn hoofd. De andere artiesten zitten of staan om hem heen en luisteren min of meer geïnteresseerd naar wat hij vertelt. Bindesbøll was net teruggekeerd van een reis naar Athene en Istanboel met Rørbye. Dit deel van Europa was door de lange Turkse bezetting voor velen nog onbekend.

In het interieur hangen schetsen die de kunstenaars tijdens hun verblijf in Italië hebben gemaakt. Aan de muur is bijvoorbeeld de schets te zien die Constantin Hansen maakte voor het schilderij Piazza della Bocca della Verità met de zogenaamde Vesta-tempel in Rome. Aan de andere kant van de balkondeur staat een gipsen figuur van een man gekleed in een antiek gewaad gemaakt door Herman Wilhelm Bissen. Op de tafel staat een schets voor het Thorvaldsens Museum, een werk van Bindesbøll dat vanaf 1839 gebouwd werd. Achter het balkon is de belangrijkste bron van inspiratie voor de kunstenaars te zien: het negentiende eeuwse Rome.

Het Pauselijke, negentiende eeuwse Rome mag dan misschien wel de stad geweest zijn van Sor Gregorio waar alleen nog maar de Mis werd gelezen. Maar toen waren wél Andersen, Gogol, Goethe, Melville, Thorvaldsen, Gregorovius, Dickens, Leopardi en vele anderen te zien bijvoorbeeld in het Antico Caffè Greco of elders in één of andere toko. Toen voltrok zich in Rome wél het spektakel van de wereldcultuur, daar tussen de kerken en de ruïnes, tussen de schapen en de broccoli, tussen de boeren en de adel, tussen de krotten en de paleizen.

Daar was alles toegespitst op het elkaar ontmoetten. Daar troffen zich de meest open geesten van Noord- en Zuid-Europa. Daar was het woord 'kosmopolitisch' de méést kostbare schat die gekoesterd werd door de deelnemers en waar kennis en ideeën de eigen identiteit verrijkten. 'Kosmopolitisch' is iemand die zich verbonden voelt met de mensheid in het algemeen, een gevoel dat sterker is dan enig gevoel van nationale of regionale identiteit. Toen het woord 'multicultureel' met zijn conflicten, compromissen en chantage nog niet bestond en toen bekrompen mensen, die gevangen zitten in hun eigen kleine, banale leefomgeving, nog niet de dienst uitmaakten.

Neen, we leven niet langer in die gouden, kosmopolitische, Katholieke tijd.

Ave Maria

Franse Revolutie: stilte over de genocide in de Vendée

Révolution française : silence sur le génocide vendéen

Altijd hetzelfde stramien van de Britse Hidden Hand: (1) een staatsgreep in de hoofdstad, (2) de bevolking in de campagne volgt niet, (3) burgeroorlog & (4) de bevolking in de campagne wordt systematisch uitgeroeid door de centrale overheid, niet omwille van hetgeen ze heeft gedaan, maar omwille van hetgeen dat ze is!

De bloedbaden van Lucs-sur-Boulogne vonden plaats op 28 februari en 1 maart 1794, tijdens de Oorlog in de Vendée. Het zijn de beroemdste en belangrijkste bloedbaden die zijn gepleegd door de Republikeinse troepen; met name door de Colonnes infernales.

Volgens de lijsten van priester Barbedette waren er 564 doden te betreuren bij de bloedbaden van 28 februari en 1 maart 1794. Onder de 459 bekende namen zijn er 80 mannen en 127 vrouwen in de leeftijd van 10 tot 49 jaar, 124 mensen van boven de 50 jaar en 127 kinderen onder de 10 jaar, baby's incluis.

De Katholieke Martelaren van Engeland en Wales vervolgd door de Britse staat

Vandaag viert de Kerk in Engeland en Wales de mannen en vrouwen die tussen 1535 en 1697 gemarteld werden voor het Katholieke Geloof. De veertig martelaren die vandaag worden herdacht, vertegenwoordigen alle martelaren die door fanatieke Anglicanen destijds in Engeland en Wales werden vermoord. Ze werden op 15 december 1929 door Paus Pius XI zalig verklaard en heilig verklaard op 25 oktober 1970 door Paus Paulus VI. Op 22 november 1987 werden door Paus Johannes Paulus II nog eens 85 martelaren uit Engeland en Wales zalig verklaard. Maar, het exacte aantal Katholieken dat in de loop van anderhalve eeuw op het schavot door fanatieke Anglicanen en de moorddadige Britse staat werden vermoord omwille van hun Geloof is onbekend.

Op deze dag in 1535 stierven er in Tyburn drie Kartuizer-monniken. Zij waren de eerste van vele martelaren die stierven op gezag van de Britse staat en als gevolg van de Engelse reformatie. De martelaren kwamen uit alle lagen van de bevolking; rijk en arm, getrouwd en alleenstaand, vrouwen en mannen. Deze onschuldige mannen en vrouwen worden herinnerd omwille van het voorbeeld dat zij gaven, vanwege hun standvastigheid in het Geloof en de moed die zij toonden ondanks de dreigende vervolgingen die hen boven het hoofd hingen.

The Tragic Execution of the Carthusian Monks

BREAKING: Mgr. Michel Schooyans overleden

Prof. Dr. Michel Schooyans begroet Paus Benedictus XVI

De Belgische priester, hoogleraar en ereprelaat van de Paus Michel Schooyans is op 3 mei 2022 in Brussel overleden. Hij werd op 6 juli 1930 geboren in Braine-l'Alleud (Eigenbrakel) en in 1955 tot priester van het Aartsbisdom Mechelen-Brussel gewijd. In 1958 werd hij door het College voor Latijns-Amerika van Leuven (COPAL), naar Brazilië gestuurd. Een jaar later ging hij er aan de slag als professor aan de Pauselijke Katholieke Universiteit  (1959 tot 1969) en het grootseminarie van São Paulo. Tussen 1959 en 1969 was hij ook tien jaar als Fidei Donum-priester actief in een volkswijk van São Paulo. Terug in eigen land doceerde hij theologie en politieke filosofie aan de Université Catholique de Louvain (UCL, van 1965 tot 1995).

Michel Schooyans was een van de medeoprichters van de Pauselijke Academie voor Sociale Wetenschappen. De Paus benoemde hem later ook tot raadgever van de Pauselijke Raad voor het Gezin en de Pauselijke Commissie Justitia et Pax (die later werd opgenomen in het Dicasterie voor de Bevordering van de Integrale Menselijke Ontwikkeling). Hij publiceerde tal van artikels en boeken. In zijn vrije tijd speelde hij graag piano, met een voorkeur voor het werk van Robert Schumann en Franz Schubert.

Prof. Schooyans was een prominent lid van de Pauselijke Academie voor  het Leven. Daar, maar ook elders, zette hij zich fel in voor de bescherming van het menselijke leven vanaf de conceptie tot en met levenseinde. Hoewel hij in de media in ons land zelden aan bod kwam, genoot hij tot ver buiten de lansgrenzen groot aanzien als gezaghebbende stem op het gebied van demografie, de globalisering van de economie en het liberalisme.

Mgr. Schooyans vertelde dat hij nooit spijt heeft gehad dat hij gehoor had gegeven aan zijn roeping tot het priesterschap. Dat gaf mij ook de kans om mij in te zetten voor de armen en de zondaars. In 2001 schreef hij op vraag van de Heilige Stoel een Kruisweg voor de Gezinnen.

De uitvaart van Mgr. Michel Schooyans vindt plaats op zaterdag 7 mei 2022 om 11 uur in de Notre-Dame d'Espérance-kerk in Louvain-la-Neuve.


Persoonlijke noot:

Het denken van Mgr. Michel Schooyans - een Doctor Multiplex - zou je kort door de bocht kunnen omschrijven als 'complotdenken'. Want, 'héél soms' blijken complottheorieën effectief toch waar te zijn. Het briljante denken van Mgr. Michel Schooyans en zijn inside knowledge lagen ook aan de basis van deze blog. In feite betreft het, het ontmaskeren van fake-news, voordat de term zélf bestond. Kortom, het gaat over het ontmaskeren van leugens, omdat wij nu eenmaal de Waarheid lief hebben!

Sint-Jozef-Arbeider

De gedachtenis van Sint-Jozef-Arbeider op 1 mei werd in 1955 ingesteld door Paus Pius XII

In antwoord op de 1 Mei-viering (Dag van de Arbeid) in communistische staten en in landen waar communisten en socialisten veel invloed hadden, stelde paus Pius XII in 1955 het feest van Sint Jozef Arbeider in, eveneens te vieren op de eerste dag van de meimaand, die in de Katholieke Kerk is toegewijd aan Maria.

Heiliging arbeid

Pius XII stelde Sint-Jozef, de timmerman uit Nazareth, ten voorbeeld voor de arbeiders. Hij wilde daarmee de arbeid heiligen en het proletariaat een patroon geven. Zo hoopte hij de katholieke vakbewegingen te ondersteunen in hun strijd om sociale gerechtigheid en een spirituele dimensie toe te voegen aan de maatschappelijke debatten over de waarde van de arbeid.


Oratie

De Nederlandstalige oratie in de Heilige Mis en het getijdengebed luidt:

God, Gij hebt de mens geschapen en de arbeid tot wet van zijn leven gemaakt. Wij vragen dat wij, naar het voorbeeld van de Heilige Jozef, mogen beantwoorden aan uw opdracht en loon naar werk ontvangen. Door onze Heer Jezus Christus die met U leeft en heerst in de eenheid van de Heilige Geest, God, door de eeuwen der eeuwen. Amen.


Antifonen

In het Officie (gewone vorm Romeinse Ritus) hebben de Uitnodiging in de Lezingendienst (1), de Lofzang van Zacharias in het Morgengebed (2) en de Lofzang van Maria in het Avondgebed (3) elk een eigen antifoon. Aangezien 1 mei altijd in de Paastijd valt, is aan deze antifonen alleluia toegevoegd, de Hebreeuwse jubeluitroep die in de liturgie veelvuldig klinkt als uiting van vreugde om de Verrijzenis van Christus. De antifonen luiden in volgorde van de dagindeling:

Christus, de Heer, heeft niet geaarzeld de zoon van een timmerman te worden; komt, laat ons Hem aanbidden, alleluia.

Vol toewijding heeft de heilige Jozef het ambacht van timmerman beoefend; hij is een lichtend voorbeeld van werkzaamheid, alleluia.

Christus, de Heer, heeft niet geaarzeld de zoon van een timmerman te worden, alleluia.

Sancti Joseph Sponsi Beatae Mariae Virginis