De Heilige Rozenkrans in het Latijn door Paus Benedictus XVI met litanie

De Slag bij Lepanto en Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans - 7 oktober 1571

Young Men of Faith: 5 Katholieke Martelaren

Polen, september 1939, de Duitse vijand begint zijn meedogenloze veroveringsmars en prepareert het oorlogstheater voor Wereldoorlog II.

Op 1 september 1939 viel Hitler Polen binnen en begon zo de Tweede Wereldoorlog.

Het Salesiaanse huis in Poznan, in de Wroniecka-straat, werd bezet en in een kazerne voor Duitse soldaten omgevormd.

De jonge mensen van het huis bleven echter samenkomen in de bossen buiten de stad en in de stadsparken. Zo ontstonden er een aantal 'geheime' verenigingen.

In september 1940 werden Francis Kesy (20 jaar) en 4 compagnons van het oratorium van Don Bosco gearresteerd en beschuldigd van lidmaatschap van een verboden organisatie.

Zij werden overgebracht naar het sinistere Fort VII in de buurt van Poznan. Daarna werden ze eerst naar de Neukoln-gevangenis en later naar de Zwickau-gevangenis verplaatst.

Daar werden ze ondervraagd, gemarteld en tot dwangarbeid veroordeeld.


Twee notities laten zien, dat we te maken hebben met 'Reuzen van de geest':

"God alleen weet wat wij lijden."

"Gebed was onze enige steun in de donkerste nachten en dagen."

"God heeft ons dit kruis gegeven, en Hij geeft ons de kracht om het te dragen."


Ze baden de hele tijd de rozenkrans en de novenen van Don Bosco en Maria-Hulp-der-Christenen, het ochtend- en het avondgebed.

Indien het mogelijk was, vierden ze vreugdevol de liturgische feesten in hun cel.

Hun Geloof wankelde nooit!

Ze bleven geloofwaardige getuigen tot het einde.

Ze werden ter dood veroordeeld wegens 'hoogverraad' op 1 augustus 1942.

De uitspraak werd gevolgd door een langdurige stilte totdat één van de vijf uitriep: "Uw Wil geschiede!"

Ze werden gewoon veroordeeld voor het feit dat ze tot Katholieke organisaties behoorden, die ervan verdacht werden, dat ze aanleiding zouden kunnen geven tot het ontstaan van verzetsbewegingen.

Voordat zij stierven, waren ze in staat om naar hun ouders te schrijven.

Bij het lezen van deze zinnen staat men verbaasd als voor de echt 'grote' mensen.

Als voorbeeld zijn er de woorden die door Francis werden geschreven:

"Mijn lieve ouders, broers en zusters, de tijd is gekomen om afscheid te nemen op 24 augustus, de dag van Maria-Hulp-der-Christenen. Moge de Goede God mij naar Hemzelf geleiden. Heb geen spijt dat ik deze wereld zo jong zal verlaten. Ik ben nu in een staat van genade. Ik ga naar de hemel. Daar zal ik tot God bidden... Bid soms ook voor mij... Ik ga nu."

Ze werden meegenomen naar de binnenplaats van de gevangenis van Dresden en met een bijl onthoofd.

Nieuws aangaande de Franciscanen van de Immaculata:

1. Pater Stefano Manelli heeft géén toestemming gekregen om op 1 mei zijn 81ste verjaardag in Frigento te vieren. Frigento is het stadje waar de historie van de Franciscanen van Immaculata begon. Elk jaar celebreerde Pater Manelli op zijn verjaardag een Heilige Mis in het heiligdom en bracht hij een bezoek aan het graf van zijn ouders die aldaar begraven liggen. Dit jaar dus niet. Het verbod bevestigt op pijnlijke wijze, dat pater Manelli weldegelijk onder huisarrest staat, ook al werd dit recentelijk nog op leugenachtige wijze ontkend door 'Pater' Alfonso M. Bruno, die één van de handlangers van 'Pater' Fidenzio Volpi is.

2. Elk jaar gaan de MIM, dit zijn de leken die verbonden zijn aan de FFI, op bedevaart naar Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans in Pompeii. Dit jaar werd de bedevaart op 27 april echter verboden door de plaatselijke 'Aartsbisschop' Tommaso Caputo (= 'koppig'). Honderden gelovigen kregen dit jaar dus niet de kans om tot Onze Koningin in Pompeii te bidden. Het besluit werd openbaar gemaakt door de Rector van het bedevaartsoord Salvatore Acampora en is gebaseerd op het verbod van de 'apostolische commissaris' 'Pater' Fidenzio Volpi, de handlanger van Bergoglio. Blijkbaar hebben de leden van de MIM het verbod gekregen om samen te komen. De leider van de Italiaanse MIM, Claudio Circelli, verklaarde dat er in canoniek beroep zal worden gegaan.

3. Onze bron in Rome wist nog te vertellen dat de Paters en Zusters van de Franciscanen van de Immaculata zondag l.l. ook het verbod hadden gekregen om deel te nemen aan de Mars voor het Leven in Rome. Sinds de eerste mars waren de Franciscanen van de Immaculata steeds talrijk aanwezig. Dit jaar dus niet. Blijkbaar vindt 'Pater' Fidenzio Volpi de Mars voor het Leven niet belangrijk.

De Franciscanen van de Immaculata klagen deze onterechte straffen aan, maar zijn ook verheugd dat ze omwille van Jezus Christus vervolgd worden en ontberingen moeten doorstaan. Dit is een weg van reiniging en loutering. De Franciscanen van de Immaculata zullen niet mopperen en blijven dagelijks vele rozenkransen bidden. Jezus Christus zal niet lang meer op Zich laten wachten. Indien het de wil is van de 'apostolische commissaris' 'Pater' Fidenzio Volpi, om niet op bedevaart te gaan naar Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans in Pompeii, dan zal de NIM niet op bedevaart gaan.

De Heilige Stoel zal binnenkort wel ingrijpen.

"Who am I to judge?" Indeed, let him not judge, but be judged!

De Slag bij Lepanto en Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans

De overwinning te Lepanto werd toegeschreven aan het bidden van de Rozenkrans door zowel het niet-strijdende volk als de krijgsmacht. Na de slag stelde Paus Pius V officieel op 7 oktober een feestdag in als gedachtenis van de overwinning. Hierdoor geldt sindsdien binnen de Katholieke Kerk de maand oktober als Rozenkransmaand.

In hoc signo vinces

De internationale Rozenkrans voor een nieuwe Paus - elke avond op het Sint-Pietersplein om 20.00 u.

De Rozenkrans door jongeren gebeden in het Latijn

O ja, Oktober was en is nog steeds de Rozenkransmaand

Helaas hebben de voormalig-katholieke Vlaamse media dit nergens vermeld.

Misschien denken de Vlaamse modernisten, dat het gebruik van de Rozenkrans na het Tweede Vaticaans Concilie werd afgeschaft. Echter, er werd helemaal niets afgeschaft!

Of misschien denken deze 'verlichte' en 'moderne' geesten wel dat de Rozenkrans iets is voor 'jonge idioten' om 'kardinaal' André Vingt-Trois van Parijs te parafraseren!

Gelukkig ontdekken steeds meer jongeren de kracht van het Rozenkransgebed!