Fr. Nicholas Gruner: "De Bastaardkerkers maken ons wijs dat als we naar hén luisteren wij God volgen, maar zij laten ons de duivel volgen... Het Derde Geheim van Fatima gaat over het Tweede Vaticaans Concilie, het Vaticaan zélf, de Grote Apostasie in de Kerk die aan de top begint en nu bezig is... De afvalligheid wordt ons met de paplepel door het bezette Vaticaan ingegoten..."

De Anti-paus-dictator Robert Francis Prevost spuugt - net zoals de joden - op de Tridentijnse Mis omdat hij een heiden is en Jezus Christus haat!

Anti-kardinaal Arthur Roche neemt weer eens ongevraagd het woord: "Leo XIV zal de Heilige Mis volgens de Romeinse Ritus niet toestaan..."

"Al draagt de aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding"

Pracht en praal verbergen iemands ware - maçonnieke - aard of uiterlijk niet!

"Paus Leo XIV is niet van plan om Traditionis Custodes te wijzigen, en hij zal ook niet terugkeren naar Summorum Pontificum", verklaarde Arthur Roche, de zogenaamde 'prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst', op 29 juli tegenover TheTablet.co.uk.

Met betrekking tot de Novus Ordo stelde hij dat de Kerk "missionairder" wilde zijn: "De overvloedige voeding uit de Heilige Schrift die nu wordt geboden door de viering van de mis en de sacramenten, is iets wat voorheen niet beschikbaar was, maar nu wel". Hij erkende de nadruk die de Novus Ordo legt op het feit dat "de gedoopten een priesterlijk volk zijn" en dat "ook zij samen met de priester de viering vieren".


Enkele vragen:

Heeft 'Leo' een patent of auteursrechten op de Tridentijnse Mis?

Is de Tridentijnse Mis het eigendom van 'Leo'?

Heeft 'Leo' "iets toe te staan"?

Heeft 'Leo' zeggenschap over de Tridentijnse Mis?

Wie is 'Leo'? Een homoseksuele heiden?

Denk Roche nu écht dat er iemand op hem of die 'Leo' zit te wachten?

Is de zogenaamde 'prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst' ook de prefect van de Tridentijnse Mis die volgens hem 'verboden en afgeschaft' is?

Lezen ze daar tegenwoordig in het Vaticaan hun eigen documenten nog? Had Paus Benedictus XVI niet verklaard dat de Tridentijnse Mis nooit is afgeschaft?

Bedoelt Roche met "missionairder", méér auto-destructief?

Komt Roche nog wel eens in een NOM-kerk? Heeft hij al gezien dat iedereen die daar zit uit de Tridentijnse Kerk komt? NOM-kerkers - dus min 60 jarigen - zie je daar nooit! De NOM-kerk is een illusie! Een fata morgana!

Als leken 'priester' kunnen spelen, bedoelt Roche dan dat hij het priesterschap wil afschaffen?

Beseft Roche niet dat een NOM-viering de aantrekkingskracht heeft van een natte dweil?

Of doen ze juist daarom?

Zijn Roche en Prevost Katholieken-haters?

Zijn Roche en Prevost Kerk-haters?

Maar, het verbieden van de Tridentijnse Mis - de enige die wettig is binnen de Latijnse Kerk - toont dus aan dat er géén crisis is in de Kerk??? Noodtoestand??? NO WAY!!!

Roche overtuigt niet als hij vanaf zijn zinkende Titanic wat onzin staat te roepen!

De neo-modernisten hebben geen argumenten meer!

Ze zijn aan het einde van hun Latijn!!!

Deze lieden zijn een grote bedreiging voor het zieleheil van de gelovigen!

Zij zijn de cheerleaders van de pogrom tégen de Katholieken! 


Conclusie

Net zomin als de zogenaamde 'aartsbisschop van Canterbury' Aartsbisschop van Canterbury is, is 'Leo' de Paus van Rome!!!

Vrijmetselaars maken géén deel uit van de Kerk!!!

Waar is Prevost? Wie is Prevost?

 

De toenemende spanning tussen de Traditionele Katholieken en het bezette Vaticaan wordt steeds meer zichtbaar. De FSSPX werd door Prevost uit de Post-conciliaire kerk gezet. Maar, een gevoel van een dieper onbehagen blijft hangen... Het gevoel dat Robert Francis Prevost zelf niet de duidelijkheid, leiding of eenheid biedt die Katholieken zo hard nodig hebben.

Als de FSSPX zich in een schisma bevindt, hoe zit het dan met de 'bisschoppen' die relaties van mensen van hetzelfde geslacht inzegenen? Hoe zit het met de kardinalen die genderideologie promoten? Hoe zit het met de deal van het Vaticaan met China, dat de ondergrondse Kerk vervolgt? Waar staat Robert Francis Prevost in deze kwesties? Wie is Prevost werkelijk? Waar is de duidelijkheid? Waar is het leiderschap?

En zo wordt weerspiegeld wat talloze gelovige Katholieken zich terecht afvragen: "Wanneer stoppen de hervormingen?" De controverse rond de FSSPX is slechts één symptoom. De diepere vraag is of Prevost zélf deel is gaan uitmaken van het probleem of net hét probleem is? De gelovigen wachten op een antwoord. Maar tot nu toe is de stilte oorverdovend, omdat de praatzieke Prevost weigert de 'dialogeren'!

"De Novus-Ordo-sekte leidt ons niet naar de hemel, want 'universele redding' is een grote leugen; het is een ketterij!" — Pater François Chazal

De eerste preek van Monseigneur Michael Mary

"Moeten de Katholieken aanvaarden dat ze een slechte 'paus' hebben, of moeten we net oordelen dat er géén 'paus' is en dat de Zetel vacant is?"

Het is niet noodzakelijkerwijs het één of het ander (A of B). Dat is niet de Katholieke Leer. Er kan sprake zijn van een gegronde reden, gebaseerd op een reële twijfel, die nog niet tot een zekere conclusie leidt. Zodoende kan het beste oordeel – gebaseerd op degelijk bewijs, beoordeeld volgens de canonieke traditie en jurisprudentie – soms zijn dat een pauselijke pretendent "sterk of ernstig verdacht is van ketterij" en derhalve een "twijfelachtige paus" is. Zo leggen sommige kerkleraren en deskundige canonisten het uit. Theologen zijn het hierover op verschillende momenten eens geweest, evenals vrijwel alle canonisten (zoals Johannes van Sint-Thomas getuigt): "Een ketter mag niet op de Stoel van Petrus blijven zitten". In overeenstemming met de leer van Paus Innocentius III moet een ketter worden gemeden en afgezet worden. Alle Katholieken hebben het recht om te oordelen op basis van een geïnformeerd geweten, maar alleen de kerkelijke hiërarchie bezit de rechtsbevoegdheid om juridisch een oordeel te vellen over een "twijfelachtige paus".

'Kabouter Flop' is pas een échte topper: de Italiaanse 'Novus Ordo-bisschop' Derio Olivero - die "in volle communie" is met Leo - vertoont duidelijke tekenen van bezetenheid tijdens de zogenaamde 'Mis in de Vallei' op 19 juli 2026

NOM-viering: En dan vragen de Bastaardkerkers zich nog af waarom de échte Katholieken niets met hen te maken willen hebben...

BREAKING: Pilgrimage naar Covadonga 2026 - Nuestra Señora de la Cristiandad - España - De eerste pelgrims komen na hun lange tocht in Covadonga aan:

Zijn de Traditionele Katholieken "in communie met Rome"? Het antwoord is: "Ja!"

Paus Pius XII = "Rome" en de schismatieke Paulus VI = "Babylon"

Dit korte antwoord "Ja" vereist echter een onmiddellijke en cruciale toelichting, zodanig dat duidelijk is wat er precies met 'Rome' wordt bedoeld, want in onze tijd is er een Namaakkerk, een Ersatz-kerk opgericht – een conciliair-synodaal gedrocht – een Bastaardkerk die is voortgekomen uit de dwalingen van het Tweede Vaticaans Concilie. De Post-conciliaire Bastaardkerk is als een parallelle structuur die het 'Ware Rome' aan het zicht onttrekt. Men moet dus goed voor ogen houden wat er met 'Rome' wordt bedoeld. Men moet tegenwoordig eerst definiëren wat 'Rome' is en wat het niet is.

'Rome' is niet louter een geografische locatie, noch is het een bureaucratisch apparaat in het Vaticaan dat door de neo-modernisten werd gekaapt. 'Rome' is het 'Eeuwige Rome', het 'Ware Rome' van het Rooms-Katholieke Geloof. Het Rome van de Heiligen Petrus en Paulus, het Rome dat de Rooms-Katholieke Kerk getrouw leidt in het volbrengen van de Wil van Onze-Lieve-Heer Jezus Christus, zoals die definitief is vastgelegd in de Geloofsschat: de Heilige Schrift en de Heilige Overlevering, en in de onfeilbare Leer en praktijken die door het constante Leergezag van de Kerk worden onderwezen.

Aan dit 'Rome' – waarvan de wortels door de hand van de Voorzienigheid werden bevestigd in de hoog-klassieke Romeinse beschaving, taal en denkwijze – zijn alle mensen onderworpen, inclusief de Paus, de Kardinalen, de Bisschoppen, de Priesters en de leken. De Katholieken hebben de plicht in gemeenschap te zijn met dit 'Eeuwige Rome' net zoals de Paus zélf ook in gemeenschap moet staan met dit 'Rome', dat wil zeggen: met zijn 260 voorgangers in de Ene, Katholieke en Apostolische Kerk. De Paus is de dienaar van de Traditie, niet haar meester.

We beleven momenteel echter in de Kerk een ongekende crisis. Er is een "Conciliaire kerk" gefabriceerd – die inmiddels volledig is gemuteerd tot een "Synodale kerk". Dit is niet slechts een verzameling van misstanden, maar een systeem, een Namaakkerk, een Ersatz-kerk, een Bastaardkerk die gebouwd is op nieuwe en vreemde principes zoals 'godsdienstvrijheid', 'oecumene' en 'collegialiteit'. Deze nieuwe principes staan lijnrecht tegenover het sociale Koningschap van Christus, de exclusieve Zending van de Kerk en het Primaat van Petrus. Deze Namaakkerk heeft een nieuwe misritus, een nieuwe wijdingsritus en een nieuw Wetboek van Canoniek Recht gefabriceerd; stuk voor stuk ontworpen, niet om het Ware Geloof te handhaven, maar om een nieuwe, antropocentrische religie op te leggen.

Deze 'Conciliair-Synodale kerk' is echter niet de Katholieke Kerk. Het is een kunstmatige constructie die materieel gezien weliswaar dezelfde fysieke ruimtes inneemt, maar qua leer en eredienst formeel vervreemd is van het Geloof van de Apostelen. De riten die zij heeft voortgebracht – met name de Novus Ordo Missae en de nieuwe bisschopswijdingsritus – zijn géén Katholieke riten die in continuïteit staan met de Traditie; het zijn in hun wezen schismatieke riten. Ze zijn op dubbelzinnige wijze samengesteld door een vermoedelijke vrijmetselaar en een protestantse predikant, met als doel om beter 'verteerbaar' te zijn voor ketters en ongelovigen, en met het doel de Heilige Mis te ontdoen van haar karakter als zoenoffer. Hun twijfelachtige geldigheid vormt een plaag voor de zielen, en wij hebben de strikte plicht tegenover God om deze vergiftigde riten te mijden.

Wanneer prelaten, met inbegrip van de paus, niet het Rooms-Katholieke Geloof onderwijzen maar de nieuwe opvattingen van de 'Conciliair-Synodale sekte' – opvattingen die indruisen tegen de Leer die de Rooms-Katholieke Kerk al tweeduizend jaar onveranderlijk handhaaft – dan zegt de Heilige Petrus zelf ons dat het de plicht van de gelovigen is om niet te gehoorzamen, maar weerstand te bieden. "Men moet God meer gehoorzamen dan de mensen" (Handelingen 5:29).

Er bestaat geen enkele twijfel over ex cathedra-uitspraken van de Paus en het onfeilbare gewone universele Leergezag van de Kerk (= "datgene wat overal, altijd en door allen werd geloofd"). Die zekerheid ontbreekt volledig wanneer een twijfelachtige 'paus' louter de ideologie van Vaticanum II oplegt – een vermeend 'concilie' dat slechts pastoraal van aard is en geen aanspraak maakt op onfeilbaarheid, maar dat zich hult in een mantel van gezag om de gelovigen te misleiden.

Gemeenschap binnen de Katholieke Kerk berust in de eerste plaats altijd op eenheid in het Katholieke en Apostolische geloof. Daarom zien we in de geschiedenis van de Kerk niet alleen pausen, maar ook bisschoppen, priesters en leken die weigeren in gemeenschap te staan met hen die niet langer beschikken over – of ervan verdacht worden niet langer te beschikken over – het aloude Katholieke Geloof dat door de Apostelen is overgeleverd. Door een nieuwe religie te belijden, hebben de Conciliair-Synodale gezagsdragers feitelijk gebroken met het 'Rome van de Traditie'. Wij - als Traditionele Katholieken - blijven echter in gemeenschap met het 'Ware Rome' door onze belijdenis van het Ware Geloof, ook al zijn wij genoodzaakt weerstand te bieden aan de mannen die in het 'Afvallige Rome' (= Babylon) dit Geloof afbreken.

De Paus bezit weliswaar "de volheid van macht over alle kerken" (H. Bernardus, Epistulae 131), maar deze macht is beperkt tot het bevestigen en verdedigen van het Geloof van Petrus; zij dient niet om dit Geloof te wijzigen of om hen aan te moedigen die het zouden willen wijzigen. Dit is de absolute grens, van bovenaf vastgesteld en dogmatisch verkondigd door het Eerste Vaticaans Concilie (Pastor Aeternus, hfst. 4): "Want de Heilige Geest is aan de opvolgers van Petrus niet beloofd opdat zij door Zijn openbaring een nieuwe leer zouden verkondigen, maar opdat zij met Zijn bijstand de door de Apostelen overgeleverde Openbaring – oftewel het Geloofsgoed / Depositum Fidei – trouw zouden bewaren en getrouw zouden uiteenzetten".

Elke pauselijke handeling die buiten deze dogmatische definitie valt – zoals de invoering van een nieuwe 'Mis' en een nieuw leerstellig stelsel dat de protestantse en neo-modernistische geest van het Tweede Vaticaans Concilie uitdraagt – is wat betreft haar bindende kracht simpelweg nietig. De ware Katholieke gelovigen dienen hieraan geen gehoor te geven, maar er weerstand tegen te bieden.

Juist om deze reden heeft het verzet, in navolging van het heroïsche voorbeeld van Aartsbisschop Marcel Lefebvre, geldige lijnen van Apostolische Opvolging in stand gehouden door middel van de traditionele Romeinse ritus van bisschopswijding. De Traditionele Katholieken baseren zich niet op de schismatieke nieuwe wijdingsritus – een twijfelachtige ritus die is gecreëerd voor een 'nieuwe kerk'. De traditionele bisschopswijding garandeert geldige wijdingen en de overdracht van het ware Katholieke Priesterschap, wat essentieel is voor het voortbestaan van het Geloof.

De gemeenschap/communie met de 'paus' wordt gekenmerkt één cruciale voorwaarde: Eenheid in het Katholieke Geloof zoals het is overgeleverd door de Apostelen. Wij zien echter duidelijk de ernstige en openlijke verzaking van de plichten van hij die tegenwoordig het Ambt van Petrus bekleedt. Deze usurpator is géén beschermer van het Geloofsgoed. Wij moeten ons dus distantiëren van zijn kwaad, terwijl we de ontologische band in stand houden en bidden voor zijn bekering en die van 'Afvallige Rome'. Wanneer het Geloof door hun meerderen in diskrediet wordt gebracht, zijn onderdanen verplicht zich tegen hun meerderen te verzetten, zelfs openlijk, zoals Paulus zich tegen Petrus verzette "in zijn gezicht" (Galaten 2:11).

De Heilige Cajetanus verklaart: "Het is noodzakelijk om weerstand te bieden aan een paus die de Kerk openlijk vernietigt" (De Comparata Auctoritate Papae et Concilio). De Heilige wijst erop dat het beroemde axioma "Ubi Petrus, ibi Ecclesia" (= "Waar de Paus is, daar is ook de Kerk") ALLEEN geldt wanneer de paus handelt en zich gedraagt als dé Paus, omdat Petrus "onderworpen is aan de plichten van het ambt". Anders gezegd: “noch is de Kerk in hem, noch is hij in de Kerk” (Thomas van Aquino, Summa Theologica, IIa IIae, Q. 39, Art. 1, ad 6).

De Conciliair-Synodale 'kerk' is een vervalsing. Traditionele Katholieken, die vasthouden aan de traditionele Latijnse Mis, de traditionele wijdingsrituelen en het integrale, Apostolische Geloof in verbondenheid met alle ware Pausen uit de geschiedenis, zijn de werkelijke en vitale gemeenschap die verbonden blijft met het 'Eeuwige Rome'. Wij staan aan de zijde van het Rome van Sint-Pius V, en niet aan de zijde van het neo-modernisme van de Synode over Synodaliteit. Wij kiezen voor het Geloof van onze Voorvadereren en blijven daarmee in de Ware Kerk, de Ark van het Verlossing, buiten welke géén Verlossing mogelijk is.

Prevost keurt opnieuw een door de Communisten geselecteerde prelaat goed

De van misbruik beschuldigde 'priester' Ricardo Yesquén Paiva - bevriend met Robert Francis Prevost - overlijdt zonder dat er een onderzoek heeft plaatsgevonden - Prevost wil van niets geweten hebben...

Op een foto uit januari 2023 is te zien hoe de toenmalige 'bisschop'
Robert Francis Prevost samen met de pedofiele Ricardo Yesquén Paiva
een verjaardag viert, bijna drie jaar na de eerste klacht...

Het is duidelijk dat Prevost een actieve doofpotter was en is!

Het lijkt erop dat het hele zogenaamde 'pedofilie-schandaal'
een psy-op is die speciaal - met medeweten van de maçonnieke
lokale overheden - is ontwikkeld om de Kerk te demoniseren.

Het lijkt een deel van de verklaring te zijn waarom de Kerk
in Latijns-Amerika zo achteruitgegaan is ten voordele
van vooral de Amerikaanse Evangelicals die door de CIA
gefinancierd worden in hun strijd tegen het Communisme!

Uit de 'Church Committee Investigations' van de Amerikaanse
Senaat in 1975 naar de CIA bleek dat de inlichtingendienst
"af en toe" religieuze leiders en groeperingen inzette om
progressieve stromingen binnen de Latijns-Amerikaanse
Kerk in de gaten te houden en tegen te werken.

De Peruaanse 'priester' Ricardo Yesquén Paiva is op 59-jarige leeftijd overleden zonder dat er ooit een kerkelijk of civiel onderzoek is ingesteld naar beschuldigingen dat hij in 2006 een 10-jarig meisje seksueel zou hebben misbruikt.

In september 2024 verklaarde het bisdom Chiclayo dat Yesquén leed aan een "ernstige degeneratieve ziekte" waardoor hij niet in staat was zich te verdedigen in een kerkrechtelijke procedure. Het bisdom heeft nooit bekendgemaakt om welke ziekte het ging. De klagers betwistten deze verklaring en wezen op officiële documenten van het bisdom en foto’s waarop hij tot ten minste begin 2023 bij openbare liturgische bijeenkomsten te zien was, wat in tegenspraak was met de beweringen dat hij al lang geen pastoraal werk meer zou verrichten.

De zaak kreeg internationale aandacht omdat de eerste klacht tegen Yesquén al in maart 2020 bij 'bisschop' Prevost was ingediend, toen Robert Francis Prevost nog aan het hoofd stond van het bisdom Chiclayo.

Het vermeende slachtoffer zegt dat zij 'bisschop' Prevost hierover voor het eerst in 2020 op de hoogte heeft gesteld. Volgens het Canoniek Recht zijn bisschoppen verplicht een vooronderzoek in te stellen zodra zij geloofwaardige informatie ontvangen over mogelijk misbruik. De klagers stellen dat er nooit een geldig vooronderzoek tegen Yesquén is ingesteld. Uit foto’s en officiële publicaties van het bisdom blijkt dat hij na het indienen van de klacht deelnam aan processies, liturgieën en bijeenkomsten van geestelijken.

Het bisdom Chiclayo heeft consequent ontkend dat er sprake was van een doofpotaffaire en houdt vol dat 'bisschop' Prevost de klagers heeft ontmoet, de zaak heeft doorverwezen naar het Dicasterie voor de Geloofsleer van het Vaticaan en de kerkrechtelijke procedures heeft gevolgd. De klagers betwisten deze versie van de feiten. Volgens hen omschreef canonist Giampiero Gambaro, die later werd aangesteld om de zaak te beoordelen, de eerdere afhandeling van het dossier onder Prevost als "una tomadura de pelo" (= "een grap"), waarbij hij toevoegde dat deze "zeer slecht was uitgevoerd", "veel fouten bevatte" en blijk gaf van "grove oppervlakkigheid".

Twee beschuldigde priesters, één pastorie in La Victoria (Chiclayo)

Yesquén was één van de twee priesters die door dezelfde groep vrouwen werden beschuldigd. De andere, Eleuterio Vásquez Gonzales - ook bekend als 'Padre Lute' - werd geconfronteerd met afzonderlijke beschuldigingen waarbij meerdere meisjes betrokken waren. Volgens geluidsopnames erkende Vásquez het gedrag dat hem ten laste werd gelegd. Vásquez is echter ook nooit voor een kerkelijk rechtbank gebracht. In 2025 willigde 'Leo' zijn verzoek om ontslag uit de priesterlijke stand in, waarmee de kerkelijke zaak zonder uitspraak werd beëindigd, ondanks bezwaren van de klagers.

Robert Francis Prevost werd in 2018 - door de gelovigen - de toegang tot de kapel van Eten in Peru ontzegd, omdat ze niets met de lokale pedofiele pastoor te maken wilden hebben... Prevost werd van het terrein verwijderd:

Mgr. Ricardo Coronado Arrascue - die vlak voor het Conclaaf dat 'Leo' verkoos, 'toevallig' werd gelaïciseerd (Een week voor het Conclaaf werd al gefluisterd dat het Robert Francis Prevost zou zijn... Is hier sprake van een complot?) zegt dat degenen die tegenwoordig de Zetel van Petrus bezetten, alles doen om die Zetel te ondermijnen o.a. met doofpot-operaties in verband met seksueel misbuik

De beschuldigingen in Chiclayo tégen Prevost

Drie vrouwen in Peru dienden in april 2022 een klacht in bij de toenmalige 'bisschop' Robert Prevost (inmiddels ook ten onrechte bekend als 'paus Leo XIV'), waarin ze twee lokale priesters (o.a. Padre Lute) beschuldigden van seksueel misbruik toen zij minderjarig waren. Belangenorganisaties en de vrouwen zélf bekritiseerden de wijze waarop Bergoglio en Prevost de zaak 'afhandelden', terwijl het bisdom stelde dat de juiste protocollen en procedures voor doorverwijzing naar het Vaticaan werden gevolgd.

In april 2022 hadden de drie zussen een ontmoeting met de toenmalige 'bisschop' Prevost in het bisdom Chiclayo (Peru) om te melden dat twee priesters hen als kind hadden misbruikt, beginnend rond 2007. De vrouwen verklaarden dat Prevost zei hen te geloven en hen aanmoedigde naar de politie te stappen. Critici en netwerken van slachtoffers stellen echter dat hij verzuimde een snel of afdoende intern kerkelijk onderzoek in te stellen.

Het bisdom Chiclayo en het Vaticaan houden natuurlijk vol dat Bergoglio en Prevost correct hebben gehandeld volgens het Kerkelijk Recht. Zij stelden dat de details van de zaak waren doorgegeven aan het Dicasterie voor de Geloofsleer, dat er voorlopige beperkingen waren opgelegd aan een geestelijke en dat het civiele openbaar ministerie de zaak uiteindelijk had gesloten omdat de verjaringstermijn was verstreken.

Het is opvallend hoe de Post-conciliaire 'pausen' zich in dit geval strikt houden aan de procedures van het Kerkelijke Recht. Dat de Post-conciliaire 'pausen' ook het Kerkelijke Recht aan de kant zouden kunnen schuiven om méér te doen dan strikt noodzakelijk, komt natuurlijk niet in hen op. Een legalistische benadering van het Kerkelijke Recht komt hen in dit geval natuurlijk goed uit omdat de civiele autoriteiten in Peru natuurlijk erg laks zijn, gepolitiseerd zijn en openstaan voor diplomatieke beïnvloeding door andere staten - zoals het Vaticaan. Het is echter duidelijk dat hier sprake is van machtsmisbruik en van een grote doofpot-operatie omdat helemaal niets werd onderzocht, mede of vooral 'dankzij' Prevost!


Eleuterio Vásquez Gonzales ook bekend als "Padre Lute" wordt beschuldigd van het misbruiken van minderjarigen tijdens vermeende 'missiereizen' en was bevriend met 'bisschop' Prevost:

Links:

https://www.washingtonpost.com/religion/2025/05/15/pope-leo-catholic-church-abuse-scandal/

https://www.aciprensa.com/noticias/113853/disputas-y-sacrilegios-frenan-basilica-del-milagro-eucaristico-del-peru-promovido-por-leon-xiv

BREAKING: De hypocriete junta in het Vaticaan onder leiding van Prevost regulariseert 'bisschop' benoemd door de Chinese Communistische Partij

Het is duidelijk dat Prevost onder één hoedje speelt met de Communisten!!!

KAVlaanderen roept de geëxcommuniceerde Robert Francis Prevost op
om zijn koffers te pakken en het Vaticaan te verlaten om nooit meer terug te keren!

"Trop is te veel en te veel is trop"

Over het Tweede Vaticaans Concilie:

Mgr. Lefebvre “dient de mis” als acoliet van Pater Laisney, Chicago (1985)

Mr. Michael Davies (13/03/1936 – 25/09/2004): "De FSSPX is absoluut niet schismatiek en Aartsbisschop Marcel Lefebvre is een Heilige"

Op 19 juli 1943 verliet Paus Pius XII het Vaticaan om een ​​bezoek te brengen aan de ruïnes van de Romeinse wijk San Lorenzo, die kort daarvoor door een hevig geallieerd bombardement was verwoest. De luchtaanvallen eisten meer dan 1500 levens. Zonder acht te slaan op het gevaar zegende de Paus de lijdende menigte – een historisch gebaar dat hem de titel 'Defensor Civitatis' opleverde!

Mgr. José Maurício da Rocha van Bragança Paulista: "Mgr. M. Lefebvre staat in de frontlinie van de strijd om trouw te blijven aan de Heilige Traditie van de Kerk; hij vormt het middelpunt van een kleine groep bisschoppen die strijden tegen de tirannie van de modernistische ketters. Het lijdt geen twijfel dat Paulus VI altijd een samenzweerder is geweest, een verrader van Christus en Zijn Kerk."

Zijne Banaliteit Robert Francis Prevost - die duidelijk gebruind was als gevolg van het tennis spelen - als 'showmaster' tijdens een concert in Castel Gandolfo en die ons vroeg om méér concerten bij te wonen... Het is duidelijk dat Prevost er genoegen in schept om de Katholieken in hun gezicht uit te lachen!

Wanneer het systeem corrupt wordt en op hol slaat, nemen 'serieuze' mensen afstand van de ramp die op het punt staat om onvermijdelijk te gebeuren...

Vatican II: A train wreck waiting to happen...

De Traditionalistische strijd gaat niet - zoals de neo-modernisten vaak denken - over bepaalde 'voorkeuren' die door bepaalde 'vooroordelen' gedreven worden... De Traditionele Katholieken strijden voor de Geopenbaarde Waarheid en de Authentieke Liturgie die van belang zijn voor elke Katholiek, de gehele Kerk en de héle wereld. De échte Traditionalisten zijn dus niet op zoek naar een comfortabel plekje 'binnen' de Kerk waar men 'veilig' zijn ding kan doen terwijl 'Rome' in brand staat. Wij zijn niet de conservatoren van een aftands museum te midden van een apocalyptische ineenstorting van de beschaving. Wat ons in de Katholieke Kerk is geschonken - zonder enige verdienste van onszelf - is uiteindelijk een geschenk van God aan iederéén, ook al wil men het niet altijd beseffen!

De wereld van Robert Francis Prevost: The Gospel According to Staged PR-Stunts / Het Evangelie volgens geënsceneerde PR-stunts

Alles was perfect ‘voorbereid’ om het op een realiteit
te laten lijken die niet bestaat...

In de ban van Marilyn Monroe in de Mediterrane wind...

De schismatieke 'Novus Ordo Missae' is gewoon een regelrechte ramp waar iedereen mekaar voor de voeten loopt en niet wéét waar ze mee bezig zijn...

Luc Terlinden woont 'workshop' voor neukende 'pseudo-priesters' bij

De zogenaamde 'aartsbisschop' van Mechelen-Brussel
Luc Terlinden staat een beetje houterig te 'bidden'
met priesteres Sarah Mullally - de zogenaamde
'aartsbisschop' van Canterbury - a.k.a. 'It'...

Aangezien géén van beiden 'katholiek' zijn,
bezetten ze alle twee hun respectieve zetel onwettig!

Zowel Terlinden en Mullally zijn a complete joke!

Het zijn acteurs in een burlesk 'kerkelijk' theater
dat lezingen afwisselt met uitbundige humor, en
zangmomenten, cross-dressing, gender-verwarring,
komische misverstanden en striptease combineert 
in een glitterachtige, kitscherige, theatrale sfeer.

Het draait hierbij om de kunst van het 'verleiden'
(teasing) en bedrog waarbij 'iconische' rekwisieten
zoals een Romeinse boord in een carnavaleske sfeer
centraal staan en voor enige seksuele opwinding zorgt
in de verdorven geesten van de would-be acteurs!

Afgelopen weekend (11-12 juli 2026) woonde Luc Terlinden de zogenaamde 'aartsbisschop van Mechelen-Brussel' de Algemene Synode van de Anglicaanse sekte in York bij. Hij was daar om meer te weten te komen over de manier waarop 'synodaliteit' daar in de praktijk wordt gebracht. Luc Terlinden wist op 15 juli aan Nd.nl het volgende te vertellen: "Het functioneert als een parlement. Dat sluit aan bij de lange Engelse traditie. Er is een voorzitter en een secretaris. Naast hen zit een advocaat met één van die traditionele pruiken op. Wij vragen ons af hoe 'synodaliteit' – de participatie van alle gelovigen – zich verhoudt tot de 'collegialiteit' van de bisschoppen. Als bisschop ben ik ervan overtuigd dat er een evenwicht moet worden gevonden tussen deze twee realiteiten." [Luc Verlinden schijnt niet te beseffen dat de Katholieke Kerk géén parlement is en dat de notie 'synodaliteit' totaal vreemd is aan de Katholieke Kerk. De Waarheid werd ons door Jezus Christus en de Apostelen geopenbaard! De Waarheid wordt niet 'gevonden' tijdens eindeloze brainstorm-sessies. In tegenstelling tot wat de 'aarsbisschop' beweert, is binnen de Katholieke Kerk noch 'synodaliteit', noch 'collegialiteit' een 'realiteit'! Beiden zijn ketterse concepten! Je vraagt je toch af wat Terlinden daar in York is gaan doen? Aantonen dat hij een schismatieke ketter is? Want, hij belijdt hier openlijk ketterijen die tégen de Traditie van de Kerk ingaan! Luc zou beter eens bewijzen dat hij 'katholiek' is, maar dat zit er helaas niet in, aangezien deze lieden gewoonweg niet capabel zijn om ook maar iets 'katholieks' te doen of te zeggen. Het is altijd ketterij! Zij hebben geen idee wat het betekent 'Katholiek' te zijn, omdat het totale ongelovigen zijn!]

Toen hem werd gevraagd naar het celibaat, zei Terlinden dat de Belgische 'bisschoppen' in een document uit 2023 dat naar Rome was gestuurd, duidelijk hadden aangegeven dat zij openstonden voor de wijding van gehuwde mannen: "In die context vragen wij ook om een zekere mate van decentralisatie". Hij vervolgde: "Voor mij zouden gehuwde priesters de Kerk verrijken. Ik zie dit in de Oosterse Kerken". Verwijzend naar het feit dat 90 procent van de Byzantijns-katholieke 'geestelijken' getrouwd is, zei Terlinden dat Rooms-Katholieken "niet altijd voldoende respect tonen" voor dat 'compromis' [dat natuurlijk in strijd is met de Apostolische Orde!].

Zou het kunnen dat ook 90 procent van de Post-Conciliaire-katholieke 'geestelijken' in België homoseksueel is? Wanneer gaat Terlinden daar eens een 'oplossing' voor zoeken?

Terlinden schijnt te vergeten dat een priester een geestelijke is - iemand die zich met 'geestelijke zaken' bezig hoort te houden - en niet als een pooier door het leven moet gaat. Zelfs een bedenkelijk figuur als Paulus VI heeft zich tégen gehuwde 'geestelijken' uitgesproken, maar de Belgische bisschoppen weten het natuurlijk weer beter. Hoeveel gehuwde aspirant-diakens komen zich nog elk jaar aanbieden? Een halve?

Maar goed, de gelovigen moeten 'respect' hebben voor de neukende Byzantijns-katholieke 'geestelijken', maar de Belgische 'bisschoppen' hoeven natuurlijk géén respect te hebben voor het Geloof van de Belgische Katholieken. De 'bisschoppen' mogen de Traditie met de voeten treden en de gelovigen in hun gezicht uitlachen terwijl zij met ketterse en schismatieke, Anglicaanse gedrochten staan te flikflooien, want het celibaat is toch maar iets voor kwezels!

Beste Luc, even serieus, welke idioot zou zich als 'aspirant-gehuwde-geestelijke' komen aanbieden om in het chaotische 'bordeel' dat je leidt te komen werken? Een religie behoort een in beton gegoten doctrine te hebben en niet - uit wanhoop - met de wind mee te draaien! Het priesterschap betreft een offer voor Christus, géén satanische plezierrit op zijn Vangheluwes!

Het Katholieke, priesterlijke celibaat - het Concilie van Trente heeft zich trouwens duidelijk uitgesproken tégen permanente-diakens! - is innig verbonden met het Offer van Jezus Christus. Priesters handelen in persona Christi (= in de persoon van Christus). Door ongehuwd te blijven, weerspiegelen de priesters de totale zelfgave van Jezus aan het Kruis en geven zij blijk van een enigszins serieus engagement én een onverdeeld hart dat volledig gewijd is aan de dienst aan Gods Familie, de Kerk.

Voor het standpunt van de post-katholieke Belgische 'bisschoppen' kan je alleen maar een grote walging hebben! Wat het intellectuele lichtgewicht Terlinden ook niet schijnt te beseffen, is dat de Belgische Bastaard-kerk een groot waterhoofd heeft, omdat men nu al bijna méér 'bisschoppen' dan priesters heeft. Er is geen enkele indicatie dat het aantal 'bisschoppen' in dit land verminderd zal worden. Gezien het aantal 'katholieken' zou men maximaal één of twee 'bisschoppen' kunnen verantwoorden. Maar, aangezien het natuurlijk financieel de méést lucratieve postjes binnen de Bastaard-kerk betreft, zien we natuurlijk geen enkele appetijt om het aantal 'bisschoppen' op kosten van de belastingbetaler aan banden te leggen.

Vroeg of laat zullen ze wel moeten snoeien in het aantal 'bisschoppen', want als 90 procent van de Byzantijns-katholieke 'geestelijken' getrouwd is, betekent dat ook dat 10 procent - waaronder de bisschoppen - niet getrouwd is. Het heeft dus geen enkele zin om het priesterlijk celibaat af te schaffen, terwijl je alleen maar 'bisschoppen' in je kerkje hebt die rondrennen, en die zich sowieso aan het celibaat moeten houden. Maar, misschien dat Verlinden nog eens een document naar Rome kan sturen om daarin duidelijk te maken dat ook het bisschoppelijk celibaat achterhaald is! Neukende 'bisschoppen' bieden natuurlijk ook heel wat voordelen! Kijk, dit is nu één van de redenen waarom ze aan 'interreligieuze dialoog' doen. Géén enkele Katholiek zou zich de hemel als een bordeel kunnen voorstellen! Maar, in de moslim-hemel is het inderdaad één grote harem! "Allen daarheen!", zou ik zeggen! Ik raad echter onze 'puber-bisschoppen' toch aan om goed op te passen, willen ze niet bedrogen uitkomen!!!

Minder 'bisschoppen' zou ook het aantal apparatsjiks dat een kerkelijke carrière nastreeft aanzienlijk beperken omdat het de financiële incentive zou wegnemen. Maar neen, deze bureaucraten geven er de voorkeur aan om de hielen van Bergoglio en Prevost te likken en zodoende in dit land bisschopje te blijven spelen en zo noodzakelijkerwijze de illusie van een kerkelijk instituut te faken, dat reeds 70 jaar geleden in apostasie vervallen is. Met zijn neukende 'pseudo-priesters' is Luc Terlinden voor de gelovigen in dit land net zo nefast als Roger Vangheluwe, omdat het aantoont dat de Post-conciliaire Bastaardkerk bevolkt is met ongelovige lieden voor wie alles relatief is! Neukende 'pseudo-priesters' zijn geen oplossing voor het priestertekort, maar haalt het wezen van het 'priesterschap' helemaal onderuit! Dat is natuurlijk wat die vrijmetselaars van de Anglicaanse sekte willen! Alleen een naïef, seksueel immatuur persoon zou vallen voor dergelijke puber-fantasieën die totaal losstaan van de realiteit!

Tot slot, waarom woonde Luc Terlinden nu écht de Algemene Synode van de Anglicaanse sekte in York bij? Wel, als je een apostaat bent, dan voel je je daar héél erg thuis! Merci voor de duidelijkheid, Luc!

Relativisten zijn absolutisten in vermomming: achter elke truc schuilt er een demonisch complot... Het Heilige wordt geofferd op een humanistisch 'altaar'

De relativering van het Absolute is wijdverbreid in de Westerse, post-moderne
à-la-carte-samenleving. Of men nu gelooft in Jezus, Mohammed, Boeddha,
The Beatles, kristallen, Moeder Aarde of iets anders... Alles wordt geacht op
gelijke voet te staan en heeft voor de relativist dezelfde geldigheid. Velen – onder
wie ook 'katholieken' van na het Tweede Vaticaans Concilie – zijn er zelfs van
overtuigd dat dit verreweg de 'veiligste' houding is om aan te nemen.

Maar, zij vergissen zich!

Een 'revolutie' die - in naam van de Verlichting en de volkssoevereiniteit - erop uit was de Kerk te onderwerpen, Haar geestelijkheid te vermoorden en alle tekenen van het Christendom uit te wissen, hoeft niet 'gevierd' te worden!

BREAKING: De FSSPX gaat in beroep tégen de onwettige 'excommunicaties' | Beroep tegen gerechtelijke decreten die welke straf dan ook opleggen, heeft opschortende werking | Prevost en Fernández zijn kennelijk in de val getrapt en zij maken zich nu belachelijk voor de wereld en door hun ongehoorzaamheid aan de Kerk stellen Prevost en Fernández zich bloot aan de Goddelijke Wraak

Robert Francis Prevost werd tijdens het 'Pizza-festijn' of het 'Feest van Belsazar'
van afgelopen zaterdag kennelijk een beetje onpasselijk toen hij het nieuws
vernam en plots bleek wegtrok, terwijl de bijdehante Monsignor Ed met zijn
Apple Watch zichzelf - op kosten van de Kerk - nog snel even op een glas
rode wijn trakteerde, terwijl 'de armen' het met lede ogen aankeken...

Mene mene tekel ufarsin - "geteld, geteld, gewogen en verdeeld" -
betekende dat het einde van het Babylonische Rijk was aangebroken...

Communiqué van de FSSPX van 13 juli 2026

De Priesterbroederschap van Sint-Pius X kondigt aan dat zij, in reactie op het decreet van 2 juli 2026 van het Dicasterie voor de Geloofsleer, op 11 juli een voorlopig beroep heeft ingediend bij hetzelfde Dicasterie, overeenkomstig canon 1734 en volgende van het Wetboek van Canoniek Recht.

Dit verzoek, dat de verplichte voorbereidende stap vormt vóór een eventueel hiërarchisch beroep, heeft tot gevolg dat de uitvoering van het decreet wordt opgeschort, overeenkomstig canon 1353 van het Wetboek van Canoniek Recht.

Met dit beroep wil de Broederschap gebruikmaken van het recht dat de Kerk erkent voor eenieder die zich benadeeld voelt door een bestuurlijke handeling om correctie daarvan te vragen, in een geest van respect voor het kerkelijk gezag en trouwe toewijding aan rechtvaardigheid, waarheid en het welzijn van de Kerk.

De Priesterbroederschap Sint-Pius X vertrouwt dit verzoek toe aan de bevoegde autoriteiten en beveelt deze onderneming aan in de gebeden van alle gelovigen.

Menzingen, 13 juli 2026

Codex van het Canoniek Recht

1353 Beroep of verhaal tegen gerechtelijke vonnissen of decreten die welke straf dan ook opleggen of verklaren, hebben opschortende werking.

Met andere woorden, de intellectuele lichtgewichten Robert Francis Prevost en 'Tucho' Fernández kunnen hun 'excommunicaties' op hun buik schrijven!

Het is opvallend dat de Priesterbroederschap van Sint-Pius X zich opnieuw aan de "bevoegde autoriteiten" onderwerpt. Van een 'schisma' - zelfs binnen het kromme 'denken' van Prevost en die Tucho - kan er dus absoluut géén sprake zijn!

Merk op dat dit de omgekeerde techniek van de Neo-modernisten is. De rebelse en satanische Neo-modernisten, die authentiek schismatiek waren, weigerden de Kerk te verlaten, maar wilden Haar van binnenuit kapot maken. De authentieke, Katholieke Priesterbroederschap van Sint-Pius X die in deze situatie de Kerk van Alle Tijden vertegenwoordigt, weigert op haar beurt de schismatieke Post-conciliaire Bastaardkerk te verlaten in een poging om zo de "bevoegde autoriteiten" tot dialoog te dwingen!!!

Je merkt dat hier Kerk-juristen van zéér hoog niveau aan het werk zijn die binnen dit schimmenspel of dit gioco degli specchi nog steeds zéér klaar de Waarheid van de leugen kunnen onderscheiden!!! De Heilige Geest is hier aan het werk!

“We Must Move Forward” — “Pope Leo Won’t Wait for FSSPX to End Schism”

"Sorry Prevost, maar dat gij niet zolang hebt moeten wachten dan ik
komt omdat ik - voordat ik paus werd - er al een hele carrière als kommediant
op had zitten! Blijven oefenen! Ook die Touch-o, Tucho bedoel ik!"

Achteraf gezien, is het ook ronduit schandalig hoe JPII op schaamteloze wijze
misbruik gemaakt heeft van de wetenschappelijke en morele autoriteit
van Joseph Ratzinger die het absoluut oneens was met de gang van zaken.

De machinaties die zich in 1988 achter de Vaticaanse schermen hebben
afgespeeld, zijn nog steeds niet opgehelderd!

'Bob' Prevost "Remembering" Joseph Cardinal Bernardin

Robert Francis Prevost toen hij in 1978
student was aan de Catholic Theological Union

Om werkelijk recht te doen aan 'kardinaal' Bernardin, zijn entourage van homoseksuele en pederastische geestelijken en de bijbehorende meelopers die samen de Gay Chicago-Washington-D.C.-Axis vormden, zou meer dan één lijvig boek nodig zijn. Dit anekdotische overzicht licht een tipje van de sluier op aangaande de rol die Bernardin speelde bij de opbouw van het homoseksuele collectief binnen de 'AmChurch', en is bedoeld om de fictie te ontkrachten dat wijlen 'kardinaal' Bernardin er NIET in slaagde iedereen voortdurend om de tuin te leiden. In 1996 ontving Bernardin (Was ook hij - zoals Theodore 'kardinaal' McCarrick - een CIA-asset?) van president Clinton de Presidential Medal of Freedom.

'Kardinaal' Bernardin stond erom bekend dat hij de 'dialoog' zocht met de LGBTQ+-'gemeenschap'. Zo richtte hij in 1988 de organisatie AGLO op (Archdiocesan Gay and Lesbian Outreach) om pastorale 'zorg' te bieden aan homoseksuele katholieken.

De details van het Winona-Seminarie-schandaal kwamen pas in 2002 aan het licht. De oorsprong ervan lag echter al in de jaren tachtig, toen een kleine groep homoseksuele geestelijken besloot op zoek te gaan naar 'vers vlees' onder de priesterkandidaten van het Immaculate Heart-seminarie in het bisdom Winona. Volgens berichten die gebaseerd zijn op een onderzoek van de organisatie Roman Catholic Faithful, waren de bisschoppen die bij deze schandelijke affaire betrokken waren naar verluidt Joseph Bernardin, John Roach, Robert Brom en een vierde bisschop van wie de identiteit onbekend is.

Minstens twee van de seminaristen die in het Immaculate Heart-seminarie werden misbruikt, ondernamen juridische stappen. Via hen kwam het bestaan van het netwerk van homoseksuele bisschoppen in Winona aan het licht. Eén van de seminaristen gaf aan dat sommige van de homoseksuele activiteiten in het seminarie verband hielden met occulte en satanische rituelen. Hij en andere seminaristen vertelden ook dat 'aartsbisschop' Bernardin af en toe met een jonge reisgezel - Steven Cook - in het seminarie verscheen. Jaren later verwierf Cook wereldwijde bekendheid als de man die 'kardinaal' Bernardin beschuldigde van seksueel misbruik in de late jaren zeventig, toen Bernardin 'aartsbisschop' van Cincinnati was.

'Kardinaal' Bernardins concept van het Seamless Garment (later omgedoopt tot de Consistent Life Ethic) is – net als The Many Faces of AIDS – een voorbeeld van hoe Bernardin bijdroeg aan het bevorderen van de agenda van het homoseksuele collectief. De strategie van het "naadloze kleed", die Bernardin in de jaren tachtig uiteenzette, beoogde de reikwijdte van de pro-lifebeweging te vergroten door het verzet tegen abortus, euthanasie, bevolkingsbeheersing en seksuele voorlichting op scholen uit te breiden met andere kwesties op het gebied van "sociale rechtvaardigheid", zoals oorlog en vrede, verzet tegen de doodstraf, hervorming van het welzijnsbeleid en burgerrechten. Eén van de directe gevolgen van deze ethiek van het "naadloze kleed" was de toename van de macht en de financiële middelen van de bureaus voor sociale rechtvaardigheid op bisdomniveau, waar het homoseksuele collectief altijd sterk vertegenwoordigd is geweest.

Robert Francis Prevost die in Chicago werd geboren, werd sterk beïnvloed door Joseph 'kardinaal' Bernardin, die hij meermaals heeft geciteerd. Er is waarschijnlijk geen Amerikaanse kerkvorst die beter illustreert hoe Amerikaanse Katholieken op het verkeerde been kunnen worden gezet in hun oordeel over een kerkleider, dan Bernardin. De meeste Amerikaanse Katholieken die hoorden over Bernardin en de beschuldiging van seksueel misbruik door Stephen Cook – een voormalig seminarist – verkeerden in de veronderstelling dat Cook zijn beschuldigingen voor zijn dood had ingetrokken. Het bericht dat Cook in het kader van een schikking buiten de rechtszaal méér dan 3 miljoen dollar aan zwijggeld had ontvangen, werd echter bevestigd door andere slachtoffers van seksueel misbruik die Cook persoonlijk kenden, alsook door voorvechters van slachtoffers zoals wijlen Richard Sipe. Waarom zou men iemand miljoenen dollars betalen in een schikking als het slachtoffer loog over het misbruik?

Zoals Bergoglio het wellicht zou hebben verwoord: "In Prevost kozen de 'kardinalen' een herder die naar de schapen ruikt..."

Aartsbisschop Jan Pawel Lenga – die bekendstaat om het overleven van het communisme en zijn eerdere veroordelingen van Bergoglio en de nefaste koers van de Post-conciliaire hiërarchie – heeft scherpe kritiek geuit op Prevost en 'Tucho' Fernández naar aanleiding van hun onwil om te dialogeren met de FSSPX en de vermeende 'excommunicatie' door het Vaticaan van de FSSPX

In een verklaring hekelde Aartsbisschop Lenga (76) het decreet van het Dicasterie voor de Geloofsleer – onder leiding van 'kardinaal' Victor Manuel Fernández – waarbij de pas gewijde bisschoppen van de Broederschap, alle geestelijken en in sommige gevallen ook leken werden geëxcommuniceerd. Lenga stelde dat dit bewijst dat het Vaticaan zich heeft afgekeerd van Christus en het authentieke, Katholieke Geloof. De Aartsbisschop wees erop dat de FSSPX jarenlang tevergeefs had geprobeerd contact te leggen met het Vaticaan – dat volgens hem wordt bezet door "mensen die volledig door de wereld zijn verdorven en daar zijn neergezet om de Katholieke Kerk tot in de wortels te vernietigen". Hij wees ook op de "totale chaos" binnen de hiërarchie van het Vaticaan, die hij bestempelde als "wolven" die uiteindelijk niet begaan zijn met het zielenheil, maar zielen juist op een dwaalspoor brengen. Hij schreef zelfs dat veel van deze 'kardinalen' en 'bisschoppen' zich in een staat van "schisma" bevinden.


Commentaar:

Het is duidelijk dat Prevost en Fernández niet goed in de gaten hebben waar ze mee bezig zijn. Beiden kennen onvoldoende de situatie in Europa en hebben niet door dat de tijden veranderd zijn. Met hun overhaaste 'excommunicaties' proberen Prevost en Fernández het probleem in de doofpot te stoppen - want "zij moeten verder"...

Het is ook zonneklaar dat de houdbaarheidsdatum van het Tweede Vaticaans Concilie is overschreden. In de jaren na het Tweede Vaticaans Concilie kon Paulus VI zijn ketterse hervormingen - ondanks de dissidentie - toeschrijven aan de vermeende 'wil' van de Concilievaders. JPII probeerde later de hervormingen te handhaven en ging nog een paar stappen verder. Paus Benedictus XVI had duidelijk in de gaten dat de hervormingen uit de hand waren gelopen en ging over tot een voorzichtige restauratie. Met Bergoglio kregen we dan de totale dijkbreuk. Prevost probeert nu de vervalste 'pastorale' - doch ketterse - 'besluiten' van het Tweede Vaticaans Concilie tot dogma te verheffen in de hoop zo zijn quasi maçonnieke hervormingen te kunnen verderzetten.

Het is echter duidelijk dat de intellectuele lichtgewichten Prevost en Fernández voor de fanfare uitlopen en dat de gelovigen in de VS, Europa en in het bijzonder in Italië niet meer volgen. Prevost kan nooit hard maken dat de hervormingen die hij nu doorvoert door "de Concilievaders gewild" zouden zijn. Het is inmiddels duidelijk dat de Concilievaders destijds onvoldoende Latijn begrepen om de draagwijdte van de teksten goed te kunnen inschatten! Maar, de Concilievaders zouden nooit hebben ingestemd met de chaos en de waanzin die zich nu binnen de muren van het Vaticaan manifesteert!

Elke gelovige voelt aan dat zowel Bergoglio als Prevost zich met hun ketterse en schismatieke hervormingen - die neigen naar apostasie - buiten de Kerk plaatsen.

Met hun vermeende 'excommunicatie' hebben Prevost en Fernández niets in de doofpot gestopt, maar eerder de doos van Pandora geopend!!!

BREAKING: Aartsbisschop Jan Pawel Lenga van Karaganda in Kazachstan verklaarde dat de excommunicatie van de FSSPX door 'Rome' het bewijs is dat het Vaticaan zich heeft afgekeerd van Christus en het Katholieke Geloof

De volledige verklaring van Aartsbisschop Lenga:

Wat Fernández op papier zette – en wat ook door een lakei van het Vaticaan werd ondertekend – bewijst slechts hoezeer het Vaticaan zich van Christus en het Geloof heeft verwijderd.

Het was de moeite waard om de wijding van de bisschoppen van de Priesterbroederschap van Sint-Pius X bij te wonen: wat een vrede, wat een vreugde, wat een sfeer van gebed, wat een plechtigheid! Iets dergelijks is in de post-conciliaire Kerk niet meer te zien. Daarentegen verkeert het Vaticaan in chaos... De Broederschap hoopte dan ook dat ze zou slagen. Maar, wie Christus wil dienen, moet Zijn Kruis tot het einde toe dragen, net zoals Christus Zijn Kruis droeg. Men zei tegen Hem: Kom van het Kruis af; red Uzelf en ons, want wij willen hier op onze eigen voorwaarden leven en onze eigen gang gaan. Maar, Christus kwam niet van het Kruis af en volbracht Gods Wil tot het einde toe – tot aan de dood aan het Kruis.

Al jarenlang probeert de Priesterbroederschap contact te leggen met het Vaticaan. In het Vaticaan worden sleutelposities echter in toenemende mate ingenomen door mensen die volledig door de wereld zijn verdorven en daar zijn neergezet om de Katholieke Kerk tot in de wortel te vernietigen. Zij zijn als wolven te midden van de schapen – de kudde van God. Ze buiten de kudde uit terwijl ze hun conciliaire en post-conciliaire agenda doordrukken. Het heil van zielen laat hen volkomen koud. Ze beroepen zich op kerkelijke voorschriften – die bedoeld waren om ketterijen en schisma's te voorkomen – terwijl deze kardinalen en bisschoppen zélf in een staat van schisma verkeren. Zij zijn degenen die geëxcommuniceerd zouden moeten worden, omdat ze niets meer gemeen hebben met de Kerk van Christus.

Binnen de Broederschap heerst een gebedsleven; er zijn jongeren, er worden nieuwe kerken gebouwd... Zij willen niet gescheiden zijn van de Stoel van Petrus. Toch wordt de Stoel van Petrus bezet door mensen die niets met Christus te maken hebben. De Broederschap blijft trouw aan de zending die Christus aan Petrus heeft toevertrouwd. Zij scheiden zich niet af van Petrus; integendeel, de valse Petrus heeft zich van hen afgescheiden. Juist deze valse Petrus verdient het om uit de Kerk te worden gezet, omdat hij niet doet wat hij behoort te doen. Christus is daar allang niet meer aanwezig, er is géén geloof meer over; het is louter humanisme...

Dat Prevost de excommunicatie goedkeurt, bewijst dat hij niet langer de Kerk vertegenwoordigt die Jezus volgt en mensen naar de Redding leidt.

Nu rest er nog slechts één radicale stap: voortbestaan als een Catacombenkerk en zo trouw blijven aan Christus, want het is duidelijk dat de huidige Kerk mensen niet naar de Redding leidt, maar naar de verdoemenis.

De Priesterbroederschap van Sint-Pius X werd gesticht door Aartsbisschop Lefebvre. Hij was vervuld van de Heilige Geest en zag alle misstanden die in de loop der jaren de Kerk waren binnengeslopen. De huidige Katholieke Kerk is reeds lang afgeweken van de weg naar het heil en leidt de mensen niet naar de Redding. De Novus Ordo en al die vernieuwingen waren niet gericht op het heil. De Kerk is een stiefmoeder geworden, een ware stiefmoeder; ze is veranderd in de sekte van Bergoglio. Ze geeft niet om het geloof van de mensen; ze bekommert zich niet om innerlijke en oprechte bekering; ze haalt slechts enkele juridische bepalingen aan, terwijl ze haar eigen doelen nastreeft. Ieder van ons dient onderworpen te zijn aan Christus, en ieder van ons dient Zijn Wil te doen. Christus zendt Zijn Apostelen uit: Onderwijst wat Ik u heb geleerd. De huidige Kerk is echter volledig afgevallen van de fundamentele Leer van Jezus Christus. Duizenden martelaren hebben hun bloed vergoten om trouw te blijven aan Christus. De huidige Kerk heeft niets meer met Christus van doen; men verschuilt zich slechts achter de naam van Christus en eist gehoorzaamheid omwille van zichzelf, niet omwille van Christus.

De homilie tijdens de wijdingsmis van de nieuwe bisschoppen ademde de geest van Cyrillus van Alexandrië en die van hen die tijdens hun leven door toedoen van anderen hebben geleden. Ze was in de geest van de Heilige Athanasius, en niet in de geest van Fernández en zijn geestverwanten, die zijn aangesteld om de kudde van God te vernietigen.

De Broederschap blijft ook nu verenigd met Jezus; de excommunicatie is ongeldig in de ogen van God en Christus. Ze betekent niets, noch voor de Broederschap, noch voor hen die Jezus dienen.

Ik roep allen die deel uitmaken van de Broederschap – priesters en bisschoppen – op om te volharden in de Apostolische Leer, vast te houden aan de Leer van Christus en zich niet te laten afleiden. Het is noodzakelijk te volharden in het Geloof, en niet in valse gehoorzaamheid, en niet de richtlijnen te volgen van het afvallige Vaticaan, die niets te maken hebben met de beslissingen van Christus of met het Geloof in Christus.

Blijf trouw aan Christus. Wolven hebben de schapen er altijd van weerhouden in Gods Genade te leven. Heb daarom Christus lief en ga naar hen toe tot wie u gezonden bent. Er is geen andere weg naar de Verrijzenis dan via het Kruis. En Jezus ging u voor op de Kruisweg en deinsde er niet voor terug, omdat Hij God liefhad en de mensen tot wie Hij gezonden was. Zo moet ook u handelen. Heb Jezus en Zijn allerheiligste Moeder lief en ga naar hen toe tot wie Zij u zenden. Sommigen zullen de Sacramenten die u bedient in twijfel trekken, maar blijf trouw aan Christus; wie volhardt tot het einde, zal gered worden.

Moge de Almachtige en Drie-Ene God – de Vader, de Zoon en de Heilige Geest – u zegenen in dit lijden en in uw geloofsgetuigenis voor Jezus.

Rome tégen 'Rome' | Het Eeuwige - Katholieke - Rome verzet zich furieus tégen het neo-modernistische / libertaire / maçonnieke 'Rome' dat aangevoerd wordt door de hervormingsgezinde persoon die het ambt van 'paus' onwettig bekleedt

De noodsituatie betreft een algemene en permanente invasie van het neo-modernisme in de geesten van de leidinggevenden 'binnen' de Kerk, want voor de heiliging en het zielenheil van de gelovigen is een wérkelijk Katholiek episcopaat vereist - vrij van de dwalingen van het Tweede Vaticaans Concilie - een espiscopaat dat niet meer binnen de Post-conciliaire sekte te vinden is...

Géén 'paus' maar wél de 'Vicaris van de tijdsgeest'

Met Torquemada aan het hoofd van de Spaanse Inquisitie zou de FSSPX een rechtmatig proces hebben gekregen in plaats van een onwettig dictaat van een ketter die meewerkt aan de vernieling van de Kerk en dus feitelijk niemand kan excommuniceren en die verder alleen maar porno schrijft

Over de Post-conciliaire 'dialoog' en 'oecumene'

Tucho’s goocheltoeren – zijn provocerende verheffing van de hostie en de kelk – staan ​symbool voor het afvallige 'Rome' en het dictatoriale regime dat de nieuwe, post-conciliaire religie overal probeert te introduceren

1. Volgens het Canonieke Recht treedt de excommunicatie latae sententiae niet in werking als de betrokken persoon (in dit geval de FSSPX) - zelfs indien ten onrechte - meent dat er sprake is van een noodtoestand.

2. Wat is nu Tucho's bedoeling, met zijn poging om de FSSPX te excommuniceren? Heeft Tucho niet gezegd dat "iedereen wordt gered"? Waarom dan dit hele circus van 'excommunicatie'?

3. Hetzelfde geldt voor Robert Francis Prevost - die de demon Pachamama heeft aanbeden - en volhoudt dat "wij allemaal één zijn".

4. De eindbestemming van de Nieuwe Religie is echter niet de hemel, maar wel de hél!

Met andere woorden: Beiden zijn ketters die reeds véél eerder zélf de excommunicatie latae sententiae over zich hebben afgeroepen en dus niet de bevoegdheid hebben om wie dan ook te excommuniceren, terecht of onterecht.

Bisdom van Sankt Gallen: Diaken leest een deel van het 'Eucharistisch Gebed' tijdens een schismatieke en ongeldige NOM-viering! Waar is Tucho nu?

19e Verjaardag van Summorum Pontificum

 
De Traditie leeft!!!

Het falen van 'Tucho' en Robert Francis Prevost: Wanneer ouderwets, tiranniek machtsvertoon op hoongelach wordt onthaald omdat het binnen de context van de Post-conciliaire Bastaardkerk anachronistisch en niet geloofwaardig is

Lang geleden was er ooit een tijd waarin een excommunicatie een Keizer op de knieën kon dwingen. Maar, een excommunicatie is niet meer het spirituele wapen dat het ooit was, en dat is natuurlijk de schuld van de Post-conciliaire Bastaardkerk zélf die dat wapen vandaag totaal ongegrond inzet tégen de FSSPX. De geschiedenis kent wel meer van die tragedies die zich als kluchten herhalen – zoals Marx toen hij Napoleon III typeerde als een belachelijke imitatie van zijn oom. Woke Leo XIV is evenmin een Gregorius VII.

Als we naar het bezarre, emotieloze gedrag van de zwijgende Leo kijken, is 'klucht' een vrij treffende term voor deze situatie, maar als we ook Tucho Fernández en zijn hele palmares aan absurditeiten in het spel brengen, is er nog een passendere - Spaanse - benaming. Die is afkomstig van de grote Valle-Inclán - en zoals u wellicht al vermoedde - luidt die term: Esperpento. Esperpento is de groteske, theatrale stijl in de Spaanse literatuur die de werkelijkheid opzettelijk vervormt en overdrijft om een situatie op groteske en satirische wijze te bekritiseren. De term werd begin 20e eeuw bedacht door de Spaanse auteur Ramón María del Valle-Inclán. Echter, in dit geval zijn het niet de criticasters die deze stijl gebruiken, maar wél de protagonisten zélf! De gevoelsarmoede van Robert Francis Prevost toont aan dat hij als een hersenloze AI-cyborg de draagwijdte van zijn eigen woorden of daden niet weet in te schatten!

Leo met zijn typische, Amerikaanse oppervlakkigheid en de genoemde 'kardinaal' zijn met het Canonieke Recht een wandeling gaan maken in de Callejón del Gato (= De Kattensteeg). Ja, daar zien we dat de pseudo-paus aan het einde van zijn Latijn is en dat de zogenaamde 'hoeder' van de geloofsleer is veranderd in een groteske karikatuur van zichzélf. Het beeld van de Groot-Inquisiteur van Écône doemt op, zwaaiend met het Wetboek... nadat hij de Post-conciliaire leer heeft omgevormd tot iets stroperigs, kneedbaars, sentimenteels, contextueels, vloeibaars... 'Tucho' - de vogelverschrikker in het rood - zou Valle-Inclán hebben verrukt. Hij zou het theatrale effect van die pooierachtige figuur ten volle hebben weten te benutten, aangezien de gewetenloze en sadistische 'Tucho' - al dan niet kussend - kennelijk (seksueel) genot ervaart, wanneer hij pijn of vernedering toebrengt aan anderen...

Zichzelf zo tragisch serieus nemen, terwijl men alle waardigheid al lang verloren heeft, roept een emotie op die uit diverse bestanddelen bestaat – waaronder verbazing, lachlust, verontwaardiging, woede en zelfs plaatsvervangende schaamte, maar zeker géén ontzag. Dat een dergelijke, geperverteerde schertsfiguur aanstuurt op een 'excommunicatie' uit naam van de 'zuiverheid' van het Geloof, spant werkelijk de kroon omdat één van de zaken die de 'geëxcommuniceerden' het sterkst onderscheidt van degenen die hen 'excommuniceren', juist hierin ligt: de eersten hekelen de mate waarin de laatsten hun oppervlakkige handelingen van spirituele betekenis hebben ontdaan.

De leer van de Post-conciliaire Bastaardkerk is niet veel meer dan het verslag van een werkgroep, altijd afhankelijk van de context, met andere woorden 'veranderlijk'. De moraal is opgelost in een wazige 'barmhartigheid zonder oordeel' die de zondaar vooral niet voor het hoofd wil stoten. De gedegenereerde NOM-liturgie lijdt al decennialang onder parochiale 'creativiteit' die grenst aan het nihilisme. De Kerk in Duitsland bevindt zich al jaren in een zich stapsgewijs voltrekkend schisma, terwijl de Communistische Partij van China zélf bisschoppen wijdt - met de zegen van het Post-katholieke 'Rome'! Prevost benoemt kardinalen om onder vrouwelijke 'prefecten' te dienen en homoseksuele koppels worden gezegend zolang ze maar niet in het Latijn bidden. Pastorale zorg betekent niet langer het leiden van zielen naar de Waarheid, maar veeleer het zoet omhullen van de Waarheid totdat die volledig smakeloos wordt. Daarnaast heeft de zogenaamde 'synodaliteit' de oude ketterijen weer doen opduiken, glimmend en fris uit een brainstorm-sessie. Het wekt geen verbazing dat - bij een dergelijke uitholling - de 'geloofsleer' in handen is gekomen van een 'pseudo-kardinaal' die zonder schroom Pantserkardinaal Ratzinger tegenspreekt, die tussen haakjes de FSSPX wél hun bisschop gunde!

Maar, voor de ongelovige 'Tucho' zijn kerkelijke handelingen niet veel meer dan inhoudsloos lawaai. Dat geldt ook voor de 'excommunicaties', hoewel dit de zwaarste straffen van de Kerk zijn. Maar, zelfs de zwaarste wapens worden lachwekkend wanneer ze worden gehanteerd door iemand die zijn eigen gezag totaal ondermijnd heeft. Hoe kan het Post-katholieke 'Rome' verwachten dat haar 'excommunicaties' serieus worden genomen, na decennialang te hebben laten zien dat alles – of bijna alles – wordt genuanceerd, alles onderhandelbaar is, elk misbruik wordt getolereerd, alles wordt geherinterpreteerd of ten minste van een voetnoot voorzien kan worden? 'Rome' heeft zélf decennialang de taal - Who am I to judge? - gedevalueerd waarmee het nu wil veroordelen. Het hoeft zich er dan ook niet over te verbazen dat haar 'vloeibare' theologie geen indruk maakt. Iedereen gaat volgens het Post-katholieke 'Rome' toch naar de hemel, ongeacht of men geëxcommuniceerd is of niet!

Siamo tutti Lefebvriani

Deze boodschap is niet primair gericht aan de Priesterbroederschap van Sint-Pius X, maar wél aan 'Rome'. Er staat eigenlijk: "Wie de Priesterbroederschap van Sint-Pius X vandaag de dag uitsluit – vanwege haar trouw aan de traditionele liturgie en haar kritiek op de negatieve ontwikkelingen van het Post-conciliaire tijdperk – sluit een veel groter deel van de Katholieke gelovigen uit dan 'Rome' wellicht wil toegeven". Om het scherp te stellen – door de Priesterbroederschap van Sint-Pius X uit te sluiten, sluit de huidige kerkleiding tegelijkertijd haar eigen kerkelijke identiteit uit.

De reactie van de gelovigen laat echter zien dat de 'excommunicaties' niet de universele goedkeuring krijgen waarop Leo en Tucho wellicht hadden gehoopt. In plaats daarvan ontstaat de indruk dat het conflict zich heeft uitgebreid tot buiten de grenzen van de Priesterbroederschap van Sint Pius X. Heel veel traditionalistische Katholieken lijken de maatregelen tégen de Broederschap – zelfs als ze er geen directe band mee hebben – te beschouwen als een signaal gericht tégen de gehele traditionalistische beweging binnen de Kerk. Recente ontwikkelingen lijken deze inschatting te bevestigen, onder het gewicht van de erfenis van Bergoglio...

De slogan "Siamo tutti Lefebvriani" (= Wij zijn allemaal Lefebvrianen) zou daarom een onverwachte en blijvende impact kunnen hebben. Het is een symbolische samenvatting van het ongemak dat heerst in grote delen van de traditionele Katholieke wereld.

Soms kan een enkele zin, gekrabbeld op een Romeinse muur, méér zeggen dan een hele stapel memo's. De geschiedenis van de Pasquinaten leert ons dat dergelijke boodschappen zelden zonder gevolgen blijven. Ze herinneren ons eraan dat er - naast vermeende 'officiële' verklaringen - altijd een 'stem van de straat' in Rome is geweest – anoniem, ongemakkelijk en soms verbazingwekkend scherpzinnig.