Ah, ja. Het vreselijke nieuws is binnengekomen. Na de wijding van een paar bisschoppen voor de FSSPX – voltrokken met alle plechtstatigheid van de klassieke Romeinse ritus, maar helaas zonder een toestemmingsbriefje van het nieuwe Vaticaanse loket voor liturgische grieven – is de beslissing gevallen. Excommunicatie. Alweer. Dat was natuurlijk de truc! Om ze weer te kunnen excommuniceren, moesten de eerdere excommunicaties opgeheven worden! Al blijft het vreemd waarom de eerdere excommunicaties opgeheven moesten worden? Wat was nu eigenlijk de ware reden van de excommunicaties van 1988???
Deze nieuwe excommunicaties zijn echter een serieuze smet op het smoezelige blazoen van de 'Paus van de Barmhartigheid'. Want niets straalt meer "pastorale barmhartigheid" uit dan dreigen met sancties tegen juist die herders die daadwerkelijk geloven in het priesterschap dat ze doorgeven.
En natuurlijk blijven de gelovigen – die dwaze, eigenzinnige zielen – hun Heilige Missen bijwonen. Wat een gruwel! Hoe durven ze in deze tijd nog te biechten voor de Mis? Waarom huwen die lui nog voor de Kerk? Hoe durven ze te knielen voor de Heilige Communie? Hoe durven ze de Heilige Communie op de tong te ontvangen? Hoe durven ze de voorkeur geven aan het Gregoriaans boven een band met guitaren en bongodrums en vilten spandoeken? Zij zijn duidelijk het probleem en ik bedoel niet de bongodrums!
Ondertussen houdt het gevallen 'Rome' - de Hoer van Babylon - vol dat het het Traditionele Katholieke Geloof niet wil onderdrukken. Nee, nee – men wil slechts dat het "evolueert" tot iets dat méér... 'modern' is. Méér 'inclusief'. Méér 'bruisend'. U weet wel: het soort 'geloof' dat rijmt op de laatste nieuwsbrief van de VN en verdacht veel wegheeft van een bijeenkomst van de Rotary Club, maar dan met wierook.
De 'authentieke' Romeinse Ritus? Ach, dat oude ding. Dat kan het beste in een museum blijven – of nog beter - in een stoffige kist onder het oude altaar van een Novus Ordo-parochie waar sinds eind jaren '60 van de vorige eeuw geen soutane meer werd gezien.
En dan is daar nog 'kardinaal' Víctor Manuel 'Tucho' Fernández – een man wiens pastorale geschriften lezen als een mengeling van puberpoëzie en theologische performancekunst – die nu met de excommunicatie-stempel zwaait met het enthousiasme van een surveillant in een school die net iemand op kauwgom kauwen heeft betrapt. Met de zegen van de 'paus', uiteraard. Want niets schept méér eenheid in de synodale Bastaard-kerk dan het afschieten van de laatste groep Katholieken die nog steeds gelooft dat de Eucharistie het Lichaam, Bloed, de Ziel en de Godheid van Christus is, en niet slechts een koekje om samen te delen.
Dus hier staan we dan. Een zwaar gemoed? Absoluut. Maar verrast? Allerminst. Dit is hetzelfde Vaticaan dat al decennialang de gelovigen psychologisch heeft gemanipuleerd en gemarteld, terwijl het deed alsof het "open" stond voor dialoog. Het masker van de pestkoppen in het gevallen 'Rome' is nu afgevallen, we hebben te maken met would-be dictators in dienst van de Satan!
De leugens zijn overduidelijk. De hypocrisie is stuitend. Maar wat met de FSSPX? Ze zullen de Heilige Mis van alle tijden blijven opdragen - geëxcommuniceerd of niet - omdat zij weten – en wij weten – dat het Geloof van onze vaderen géén toestemming van het gevallen 'Rome' nodig heeft om waar te zijn.
Requiem aeternam voor de geloofwaardigheid van het gevallen 'Rome'. Alweer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten