Waarschuwing aan Robert Francis Prevost: "In the eyes of a Ranger, the unsuspecting stranger had better know the truth of wrong from right. Cause the eyes of a Ranger are upon you; Any wrong you do, he's gonna see. When you're in Texas, look behind you; Cause that’s where the Ranger’s gonna be..."

"Groepen religieuzen die doordrongen waren van valse ideeën, slaagden er echter in te infiltreren in de Katholieke Kerk en in de seminaries, dankzij een zekere toegeeflijkheid van de kant van de bisschoppen en de tolerantie van sommige Romeinse autoriteiten. Al snel werden juist uit deze kring van religieuzen bisschoppen gekozen. Dit was de situatie toen het Concilie, via zijn voorbereidende commissies, zich opmaakte om de Waarheid tegenover dergelijke dwalingen te verkondigen, teneinde deze voor lange tijd uit de Kerk te bannen. Het zou het einde van het protestantisme hebben betekend en het begin van een nieuw en vruchtbaar tijdperk voor de Kerk.

Toch werd deze voorbereiding op weerzinwekkende wijze verworpen om plaats te maken voor de zwaarste tragedie die de Kerk ooit heeft ondergaan. We zijn getuige geweest van het huwelijk tussen de Katholieke Kerk en liberale ideeën. Het zou een ontkenning van het overduidelijke zijn – een geval van opzettelijke blindheid – om niet moedig vast te stellen dat hét Concilie degenen die deze dwalingen aanhangen en deze tendensen volgen die door de genoemde Pausen zijn veroordeeld, de indruk gaf – en wellicht terecht – dat hun ketterse leerstellingen door hét Concilie waren bekrachtigd en goedgekeurd."

Brief van Mgr. Lefebvre aan Kardinaal Ottaviani, 1966

Een grote groep neo-modernistische en ketterse theologen – die vóór het Tweede Vaticaans Concilie verdacht of gecensureerd waren – werd door Johannes XXIII en Paulus VI teruggehaald naar hét Concilie als 'experts'. Johannes Paulus II benoemde enkelen van hen zelfs tot kardinaal!

Kardinaal Parolin staat te liegen alsof het gedrukt staat: Hij beweert dat een toekomstige paus in de VS geboren kon worden omwille van de godsvrijheid en dat de VS een paradijs voor Katholieken was... Leugen, na leugen, na leugen!!!

Hoewel het Katholieke Geloof op federaal niveau nooit door de Amerikaanse grondwet werd verboden, werd het in veel afzonderlijke koloniën en staten – tot ver in de 19e en 20e eeuw – actief verboden en zwaar vervolgd.

Voordat de Verenigde Staten ontstonden, beperkte of verbood de overgrote meerderheid van de dertien koloniën de uitoefening van het Katholicisme in ernstige mate:

Massachusetts: Voerde in 1647 een wet in die bepaalde dat elke Katholieke priester die de kolonie betrad, verbannen zou worden; in sommige versies van de wet werd zelfs gedreigd met de doodstraf.

Virginia: Verbood Katholieke kolonisten volledig en arresteerde priesters die het grondgebied betraden.

Maryland: Hoewel oorspronkelijk gesticht als toevluchtsoord voor Katholieken, nam de Kroon na protestantse opstanden eind 17e eeuw de macht over, verbood de Latijnse Mis en stelde een verbod in op Katholieke Sacramenten.

Openbare ambten: Op enkele uitzonderingen na, zoals Pennsylvania en Rhode Island, was het Katholieken grotendeels verboden om te stemmen, openbare ambten te bekleden of kerken te bouwen.

Enzovoort, enzovoort, enzovoort!

Leugenaar Parolin wil weer van niets geweten hebben en doet alsof Robert Francis Prevost ultra-conservatief is, terwijl Prevost net het product is van een gedegenereerde, nihilistische maatschappij die niet de minste bedreiging vormt voor het regime in de VS!!!

Het is een feit dat de laatste discriminaties tegen Katholieken in de VS pas werden afgeschaft op het moment dat de VS de macht in het Vaticaan hadden overgenomen!

Tijdens de Tweede Wereldoorlog had men Rome nog plat willen bombarderen, maar met het Tweede Vaticaans Concilie nam de zionistische VS definitief de macht over! 

Als je me probeert wijs te maken dat dit de 'Kerk van Sint-Petrus en Sint-Pius V' is, dan moet je écht stoppen met te roken wat je ook aan het roken bent!

De ultieme bestemming van de Post-conciliaire Bastaard-kerkers:

Mat 25:41  Maar dan zal Hij zeggen tot hen,
die aan de linkerhand staan:
Gaat weg van Mij, vervloekten,
in het eeuwige vuur,
dat bereid is voor den duivel
en zijn engelen.

Arthur Roche is kennelijk al een paar kilo kwijt... Zou hij last van stress hebben na zijn laffe aanval op de Tridentijnse Mis en de Traditie van de Kerk?

The boys are back in town!
 

Ook Tagle lacht al groen... Wist hij maar hoe hij de Kerk kapot krijgt!

God ziet alleen maar een neo-modernistische, schriele, goddeloze en oversekste, homoseksuele ketter waar men beter géén omgang mee heeft!

Gelukkig had de tirannieke Leo nog alles onder controle en kon 'kardinaal' Re in alle vrijheid zijn voorbereide nieuwjaarsbrief nog komen voorlezen!

"Er is niemand zo blind als hij of zij die niet wil zien..."

Deze waarheid wordt al gedurende méér dan 60 jaar met pijnlijke duidelijkheid bevestigd. De Kerk lijdt onder Haar eigen zelfvernietiging – een proces dat al zichtbaar was sinds de tijd van Paulus VI. Het is pijnlijk duidelijk geworden, dat de opeenvolgende post-conciliaire 'pausen' - in plaats van deze rampzalige koers te wijzigen - de zelfvernietiging juist hebben verergerd. Zelfs de ambtsperiode van Paus Benedictus XVI was slechts een schuchtere poging om een wankelend bouwwerk op te lappen met oppervlakkige maatregelen, zonder de bron van de infectie aan te pakken. Dit falen wordt versterkt door een niet-aflatend 'conciliair enthousiasme' – een misplaatste obsessie met de 'geest' van het Tweede Vaticaans Concilie, waarbij moderne nieuwlichterij boven de onveranderlijke Geloofsschat wordt gesteld – en door een cultuur van 'synodaliteit' die dient om de Orthodoxie te marginaliseren onder het mom van een eindeloze, doelloze 'dialoog'. Wanneer men ziet hoe de huidige Romeinse hiërarchie hardnekkig weigert gehoor te geven aan de gezonde, trouwe raad van mannen zoals een Bisschop Schneider en Monseigneur Bux, kan men dat niet afdoen als louter onkunde. Wat men 'ziet' is opzettelijke, bewuste blindheid in de hoogste regionen van de Kerk. Ze negeren de toenemende ravage – de lege kerkbanken, de roepingencrisis en het wijdverbreide geloofsverlies – en maken daarmee duidelijk dat ze vasthouden aan een visie die fundamenteel haaks staat op de historische identiteit van de Kerk. Achter de retoriek van vernieuwing en nabijheid bij het werkelijke leven van mensen staat een zeer specifieke agenda: het legitimeren – op doctrinair niveau, niet slechts op pastoraal vlak – van een reeks praktijken die tot nu toe door de Kerk werden veroordeeld, met name op het gebied van seksualiteit. Denk hierbij aan echtscheiding en hertrouwen, anticonceptie, samenwonen en relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht. Dit is echter niets nieuws. Het is "opnieuw een gnostische poging om ons lichaam te bagatelliseren als drager van Sacramentele betekenis". De inzet is dus niet louter academisch; het gaat om de morele en antropologische identiteit van het Katholiek Geloof zélf. Nu de deadline van 1 juli nadert, dringt het grimmige besef tot iedereen door dat de institutionele leiding ervoor heeft gekozen om onverminderd door te gaan met dit destructieve beleid. Voor degenen die nog wél helder kunnen zien, rest niets anders dan vast te stellen dat de weg naar de ondergang doelbewust werd ingeslagen, en niet bij toeval!

Bij de aanvang van het buitengewone consistorie spoorde Robert Francis Prevost zijn 'kardinalen' aan om eerlijk en openhartig tegenover hem te zijn, en benadrukte hij tevens de noodzaak om de eenheid die voortkomt uit gehoorzaamheid aan Christus te bewaren...

De vraag stelt zich natuurlijk wie nu werkelijk
door middel van allerlei hervormingen
de eenheid binnen de Kerk verbreekt
door ongehoorzaam te zijn aan Christus?

Twee keer raden???

 

Prevost praat over 'vrijheid', kardinalen klagen over 'muilkorverij'

Het consistorie dat vandaag van start is gegaan "doet aan als een evenement dat door een personeels-afdeling van een NGO is georganiseerd", zo vertelde een curiekardinaal op 26 juni aan het Substack.com-account The Pillar. "Het wordt allemaal veel te strak geregisseerd. Het voelt niet alsof er vrijheid is om de kwesties te bespreken die we moeten bespreken. In plaats daarvan worden we in zeer kleine groepen geleid door zeer specifieke vragen over zeer specifieke onderwerpen, zonder ruimte voor een open discussie", aldus de kardinaal.

Een tweede kardinaal uitte zijn twijfel over de agenda van het consistorie: "Dit zijn ongetwijfeld zeer belangrijke maatschappelijke kwesties en uitdagingen, maar ik weet niet zeker wat wij aan de discussie zouden moeten toevoegen, behalve dan het delen van persoonlijke ervaringen". Hij voegde eraan toe: "Ik weet eerlijk gezegd niet wat de Heilige Vader van dit consistorie verwacht". "Er is te veel controle over de onderwerpen en te veel versnippering. Consistories waren doorgaans gericht op één enkel onderwerp. Hoe kunt u nu in één enkele zitting een inhoudelijke discussie voeren? Dit is niet wat een consistorie hoort te zijn," voegde de kardinaal eraan toe.