In de vroege ochtend van 25 maart 1991 - op de dag dat de Kerk het grote Feest van de Annunciatie viert - gaf Aartsbisschop Marcel Lefebvre zijn ziel over aan God. Een heldhaftige man van de Kerk was gestorven.
Hij bleef standvastig toen velen zwegen. Hij verdedigde het Heilig Misoffer – de ware Mis van Alle Tijden – toen deze door de hiërarchie en het volk terzijde werd geschoven. Hij bewaarde het ware Katholieke priesterschap toen het werd geherdefinieerd. Hij hield vast aan de onveranderlijke Leer van de Kerk toen verwarring en modernistische dwalingen zich met behulp van de massamedia als een storm over de wereld verspreidden.
Hij werd niet gedreven door rebellie, maar door trouw. Hij werd niet gedreven door trots, maar door plicht. Ondanks immense druk vanuit de dwalende hiërarchie, misverstanden en zelfs veroordelingen, koos hij ervoor te lijden in plaats van hetgeen te verraden wat de Kerk altijd had geleerd en overgeleverd.
Zijn dood op het Feest van de Annunciatie is een teken van hoop en diepe betekenis. Het herinnert ons eraan dat - zelfs in de donkerste tijden - trouw aan God die betrouwbaar is (en niet de falende mens) nooit tevergeefs is. God beloont hen die tot het einde toe standvastig blijven.
Hij bleef standvastig toen velen zwegen. Hij verdedigde het Heilig Misoffer – de ware Mis van Alle Tijden – toen deze door de hiërarchie en het volk terzijde werd geschoven. Hij bewaarde het ware Katholieke priesterschap toen het werd geherdefinieerd. Hij hield vast aan de onveranderlijke Leer van de Kerk toen verwarring en modernistische dwalingen zich met behulp van de massamedia als een storm over de wereld verspreidden.
Hij werd niet gedreven door rebellie, maar door trouw. Hij werd niet gedreven door trots, maar door plicht. Ondanks immense druk vanuit de dwalende hiërarchie, misverstanden en zelfs veroordelingen, koos hij ervoor te lijden in plaats van hetgeen te verraden wat de Kerk altijd had geleerd en overgeleverd.
Zijn dood op het Feest van de Annunciatie is een teken van hoop en diepe betekenis. Het herinnert ons eraan dat - zelfs in de donkerste tijden - trouw aan God die betrouwbaar is (en niet de falende mens) nooit tevergeefs is. God beloont hen die tot het einde toe standvastig blijven.










