Op 28 februari 2026 – dag-op-dag 13 jaar na de ongeldige afzetting van Zijne Heiligheid Paus Benedictus XVI door het Amerikaanse Obama-regime - lanceerde 'president' Donald Trump die kennelijk niet het scherpste mes in de lade is – in samenspraak met de functionarissen van de Zionistische Entiteit – Operation Epic Fury. De 'massale' luchtcampagne tégen de Islamitische Republiek van Iran werd door de regeringsfunctionarissen van de VS weer eens afgeschilderd als "een beslissende en noodzakelijke actie". De realiteit van deze unprovoked war of aggression is echter een strategische catastrofe die zich in realtime ontvouwt en die daarenboven – volgens de besluiten van het Neurenberg-tribunaal – dé oorlogsmisdaad par excellence is! Deze onwettige oorlog was verloren op het moment dat de eerste raket op Iran werd afgevuurd.
Het zélf gekozen conflict heeft het gordijn weggetrokken en het Amerikaanse, politieke, ambtelijke, militaire apparaat ontmaskerd als een overbelaste, technologisch achterhaalde, fundamenteel corrupte oorlogsmachine die alleen maar burgers viseert, indoctrineert en terroriseert. De 'kernbelofte' van de Amerikaanse macht – de bescherming van bondgenoten in ruil voor slaafse trouw – ligt onherroepelijk aan diggelen. De keizer heeft geen kleren aan en de wereld kijkt toe. Voor diplomatie is er nu géén ruimte meer. Wat overblijft is de grimmige afrekening met een ineenstortende would-be supermacht die de voorbije 85 jaar alleen maar dood en verderf heeft gezaaid. Double-tap strikes waren ook al in de mode tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vraag dat maar eens aan de burgerdoden in bijvoorbeeld Dresden.
Operation Epic Failure is géén 'hoogtepunt' van de 'Amerikaanse eeuw' die er nooit is geweest, maar wél het grafschrift voor een mislukt en corrupt imperium dat vanaf het Tweede Vaticaans Concilie met de dwaalleer van het 'Christelijk Zionisme' - waaraan niets 'Christelijks' is - rebelleerde tégen God. De 'papieren tijger' is nu écht ontmaskerd. De illusie van onoverwinnelijkheid is verbrijzeld en daarmee het hele raamwerk van de naoorlogse wereldorde. De post-christelijke Westen zal verder desintegreren en omwille van zijn afvalligheid een voetnoot worden in de geschiedenis. Nu, 109 jaar na de verschijningen te Fátima staat de wereld op de rand van een kernoorlog.
De Katholieke Kerk is en blijft het Nieuwe Israël met Rome als het Nieuwe Jeruzalem dat de hoofdstad is van het Nieuwe Altijddurende Verbond dat bezegeld werd met het Bloed van Christus. Psalm 109 betreft een aangrijpende gebedspsalm van David, waarin hij God smeekt in te grijpen tégen de vijanden die hem onterecht haten en belasteren. Het is een intens gebed om vergelding, waarbij David vraagt dat het kwaad van zijn vijanden op henzelf terugvalt, inclusief zware straffen voor hun nageslacht, terwijl hijzelf vasthoudt aan Gods liefde. In de Messiaanse betekenis wordt Psalm 109 gezien als verwijzend naar de Lijdende Christus, die werd verworpen door de zijnen, het Westen in het algemeen en het Vaticaan in het bijzonder. De Psalmist vraagt om strenge straffen voor Zijn vijanden en de vijanden van de Kerk.
De reiniging van de Tempel of de Kerk in Matteüs 21:12–17 laat zien dat Jezus de verbasterde liturgie aan de kaak stelt en Gods Huis herstelt als een plaats van Gebed en Ware Liturgie en Aanbidding. Door de tafels van de kooplieden en geldwisselaars (= het Post-conciliaire Rome) omver te werpen, ontmaskert Christus de valse religie, bevestigt Hij het Goddelijke Gezag over de Tempel en roept Hij Gods volk terug tot eerbiedige Aanbidding, geworteld in Heiligheid en Waarheid. Dit moment speelt zich af tijdens de Goede Week, de laatste week van Jezus’ aardse Bediening die naar het Kruis leidt.
