La Salette, 1846: The Mother of God Calls Men to Battle

De Leerlingen van Emmaüs: "Blijf bij ons, want het wordt avond."

Pasen 2026: Resurrexit Sicut Dixit!

Triduum Sacrum | Stille Zaterdag | De Nederdaling ter Helle

Triduum Sacrum | Goede Vrijdag

Triduum Sacrum | Witte Donderdag

De schismatieke 'Novus Ordo Missae' is in wezen het equivalent van een Anglicaanse communie-dienst (en dus een grotere deviatie van de norm dan bijvoorbeeld bij de Lutheranen) die is ontstaan ​​als gevolg van de diepgaande, maçonnieke infiltratie (= 'Christian Zionism') van de Katholieke Kerk, waardoor de Ware Religie werd hervormd tot een nieuwe religie: de 'Novus Ordo-religie'

Dominica in Palmis de Passione Domini

Over de geldigheid van de zogenaamde Post-conciliaire 'Novus Ordo Missae'

Velen binnen de Katholieke Kerk erkennen dat de Novus Ordo Missae geldig kan zijn wanneer deze op de juiste wijze wordt gecelebreerd. Let wel, de Novus Ordo Missae in de volkstaal is altijd ongeldig wegens o.a. de vervalsing van de Instellingswoorden in de diverse vertalingen! Maar, de problemen omtrent de Novus Ordo Missae zijn daarmee nog niet opgelost omdat er nog andere problematische kwesties zijn. Critici hebben er al lang op gewezen dat de 'protestantse' hervormingen die onder Paulus VI in de Novus Ordo Missae werden ingevoerd - zoals daar zijn het volksaltaar, de heiligschennende 'communie-in-de-hand', de vele niet-eerwaarde priesters, de openlijk niet-celibataire 'diakens', de lekenbedienaren, de vrouwelijke misdienaars, de lekenlectoren met hun vrijmetselaarskraag, de vereenvoudigde riten en gebeden, en de algehele antropocentrische opzet van de hervormde 'mis' - de traditionele essentie van de Heilige Mis hebben veranderd. Een Sacrament is slechts geldig wanneer de vorm (de woorden en formules) en de materie (de fysieke elementen of handelingen) correct worden toegepast door een bevoegde, mannelijke bedienaar die de intentie heeft om te doen wat de Kerk doet.

Om deze redenen stellen veel gelovige Katholieken ook dat de hiërarchie de gelovigen niet kan dwingen om deel te nemen aan de schismatieke NOM-vieringen. Gehoorzaamheid moet ten dienste staan van het Geloof en het Zieleheil van de betrokkene. Gehoorzaamheid moet erop gericht zijn het Geloof te versterken, niet om het te verzwakken. Géén enkele Katholiek kan ooit gedwongen worden om deel te nemen aan een occult ritueel – zelfs niet indien er een geconsacreerde Hostie aanwezig is! Zo ook moet het geweten van de gelovigen gericht blijven op het behoud van de integriteit, de eerbied en de leerstellige duidelijkheid van de Katholieke eredienst. Helaas kunnen we met zijn allen objectief vaststellen dat heel wat ergerniswekkende NOM-vieringen met hun vele blasfemische, heiligschennende en godslasterlijke woorden en daden eerder lijken op occulte rituelen die het pad naar de hel effenen, dan op Ware Katholieke Liturgie.

De Katholieke eredienst mag niet worden gereduceerd tot de minimale norm van "het is geldig". De Liturgie - die bestaat ter ere van God - moet ook de volheid van het Katholieke Geloof duidelijk uitdrukken, de eerbiedigheid bewaren en de heilige mysteries beschermen tegen vervlakking en relativisme.

Want de werkelijke vraag is niet alleen: "Is het geldig?" De échte vraag is: "Wordt in de Liturgie getrouw de volledigheid van het Katholieke Geloof uitgedrukt tot meerdere eer en glorie van God?"

Is er ooit iemand zo in het gelijk gesteld als deze man?

De Heilige Thomas More vocht voor de éénheid van de Rooms-Katholieke Kerk
en heeft dat betaald met zijn leven.

Thuisgeroepen op het Feest van de Annunciatie: Aartsbisschop Marcel Lefebvre

In de vroege ochtend van 25 maart 1991 - op de dag dat de Kerk het grote Feest van de Annunciatie viert - gaf Aartsbisschop Marcel Lefebvre zijn ziel over aan God. Een heldhaftige man van de Kerk was gestorven.

Hij bleef standvastig toen velen zwegen. Hij verdedigde het Heilig Misoffer – de ware Mis van Alle Tijden – toen deze door de hiërarchie en het volk terzijde werd geschoven. Hij bewaarde het ware Katholieke priesterschap toen het werd geherdefinieerd. Hij hield vast aan de onveranderlijke Leer van de Kerk toen verwarring en modernistische dwalingen zich met behulp van de massamedia als een storm over de wereld verspreidden.

Hij werd niet gedreven door rebellie, maar door trouw. Hij werd niet gedreven door trots, maar door plicht. Ondanks immense druk vanuit de dwalende hiërarchie, misverstanden en zelfs veroordelingen, koos hij ervoor te lijden in plaats van hetgeen te verraden wat de Kerk altijd had geleerd en overgeleverd.

Zijn dood op het Feest van de Annunciatie is een teken van hoop en diepe betekenis. Het herinnert ons eraan dat - zelfs in de donkerste tijden - trouw aan God die betrouwbaar is (en niet de falende mens) nooit tevergeefs is. God beloont hen die tot het einde toe standvastig blijven.

De Heilige Jozef