BREAKING: De FSSPX gaat in beroep tégen de onwettige 'excommunicaties' | Beroep tegen gerechtelijke decreten die welke straf dan ook opleggen, heeft opschortende werking | Prevost en Fernández zijn kennelijk in de val getrapt en zij maken zich nu belachelijk voor de wereld en door hun ongehoorzaamheid aan de Kerk stellen Prevost en Fernández zich bloot aan de Goddelijke Wraak

Robert Francis Prevost werd tijdens het 'Pizza-festijn' of het 'Feest van Belsazar'
van afgelopen zaterdag kennelijk een beetje onpasselijk toen hij het nieuws
vernam en plots bleek wegtrok, terwijl de bijdehante Monsignor Ed met zijn
Apple Watch zichzelf - op kosten van de Kerk - nog snel even op een glas
rode wijn trakteerde, terwijl 'de armen' het met lede ogen aankeken...

Mene mene tekel ufarsin - "geteld, geteld, gewogen en verdeeld" -
betekende dat het einde van het Babylonische Rijk was aangebroken...

Communiqué van de FSSPX van 13 juli 2026

De Priesterbroederschap van Sint-Pius X kondigt aan dat zij, in reactie op het decreet van 2 juli 2026 van het Dicasterie voor de Geloofsleer, op 11 juli een voorlopig beroep heeft ingediend bij hetzelfde Dicasterie, overeenkomstig canon 1734 en volgende van het Wetboek van Canoniek Recht.

Dit verzoek, dat de verplichte voorbereidende stap vormt vóór een eventueel hiërarchisch beroep, heeft tot gevolg dat de uitvoering van het decreet wordt opgeschort, overeenkomstig canon 1353 van het Wetboek van Canoniek Recht.

Met dit beroep wil de Broederschap gebruikmaken van het recht dat de Kerk erkent voor eenieder die zich benadeeld voelt door een bestuurlijke handeling om correctie daarvan te vragen, in een geest van respect voor het kerkelijk gezag en trouwe toewijding aan rechtvaardigheid, waarheid en het welzijn van de Kerk.

De Priesterbroederschap Sint-Pius X vertrouwt dit verzoek toe aan de bevoegde autoriteiten en beveelt deze onderneming aan in de gebeden van alle gelovigen.

Menzingen, 13 juli 2026

Codex van het Canoniek Recht

1353 Beroep of verhaal tegen gerechtelijke vonnissen of decreten die welke straf dan ook opleggen of verklaren, hebben opschortende werking.

Met andere woorden, de intellectuele lichtgewichten Robert Francis Prevost en 'Tucho' Fernández kunnen hun 'excommunicaties' op hun buik schrijven!

Het is opvallend dat de Priesterbroederschap van Sint-Pius X zich opnieuw aan de "bevoegde autoriteiten" onderwerpt. Van een 'schisma' - zelfs binen het denken van Prevost en die Tucho - kan er dus absoluut géén sprake zijn! Merk op dat dit de omgekeerde techniek van de Neo-modernisten is. De rebelse Neo-modernisten, die authentiek schismatiek waren, weigerden de Kerk te verlaten, maar wilden Haar van binnenuit kapot maken. De Priesterbroederschap van Sint-Pius X die de Kerk vertegenwoordigt, weigert op haar beurt de schismatieke Post-conciliaire Bastaardkerk te verlaten in een poging om zo de "bevoegde autoriteiten" tot dialoog te dwingen!!! Je merkt dat hier kerk-juristen van zéér hoog niveau aan het werk zijn!!!

“We Must Move Forward” — “Pope Leo Won’t Wait for FSSPX to End Schism”

Sorry Prevost, maar dat gij niet zolang hebt moeten wachten dan ik
komt omdat ik - voordat ik paus werd - er al een hele carrière als kommediant
op had zitten! Blijven oefenen! Ook die Touch-o, Tucho bedoel ik!

'Bob' Prevost "Remembering" Joseph Cardinal Bernardin

Robert Francis Prevost toen hij in 1978
student was aan de Catholic Theological Union

Om werkelijk recht te doen aan 'kardinaal' Bernardin, zijn entourage van homoseksuele en pederastische geestelijken en de bijbehorende meelopers die samen de Gay Chicago-Washington-D.C.-Axis vormden, zou meer dan één lijvig boek nodig zijn. Dit anekdotische overzicht licht een tipje van de sluier op aangaande de rol die Bernardin speelde bij de opbouw van het homoseksuele collectief binnen de 'AmChurch', en is bedoeld om de fictie te ontkrachten dat wijlen 'kardinaal' Bernardin er NIET in slaagde iedereen voortdurend om de tuin te leiden. In 1996 ontving Bernardin (Was ook hij - zoals Theodore 'kardinaal' McCarrick - een CIA-asset?) van president Clinton de Presidential Medal of Freedom.

'Kardinaal' Bernardin stond erom bekend dat hij de 'dialoog' zocht met de LGBTQ+-'gemeenschap'. Zo richtte hij in 1988 de organisatie AGLO op (Archdiocesan Gay and Lesbian Outreach) om pastorale 'zorg' te bieden aan homoseksuele katholieken.

De details van het Winona-Seminarie-schandaal kwamen pas in 2002 aan het licht. De oorsprong ervan lag echter al in de jaren tachtig, toen een kleine groep homoseksuele geestelijken besloot op zoek te gaan naar 'vers vlees' onder de priesterkandidaten van het Immaculate Heart-seminarie in het bisdom Winona. Volgens berichten die gebaseerd zijn op een onderzoek van de organisatie Roman Catholic Faithful, waren de bisschoppen die bij deze schandelijke affaire betrokken waren naar verluidt Joseph Bernardin, John Roach, Robert Brom en een vierde bisschop van wie de identiteit onbekend is.

Minstens twee van de seminaristen die in het Immaculate Heart-seminarie werden misbruikt, ondernamen juridische stappen. Via hen kwam het bestaan van het netwerk van homoseksuele bisschoppen in Winona aan het licht. Eén van de seminaristen gaf aan dat sommige van de homoseksuele activiteiten in het seminarie verband hielden met occulte en satanische rituelen. Hij en andere seminaristen vertelden ook dat 'aartsbisschop' Bernardin af en toe met een jonge reisgezel - Steven Cook - in het seminarie verscheen. Jaren later verwierf Cook wereldwijde bekendheid als de man die 'kardinaal' Bernardin beschuldigde van seksueel misbruik in de late jaren zeventig, toen Bernardin 'aartsbisschop' van Cincinnati was.

'Kardinaal' Bernardins concept van het Seamless Garment (later omgedoopt tot de Consistent Life Ethic) is – net als The Many Faces of AIDS – een voorbeeld van hoe Bernardin bijdroeg aan het bevorderen van de agenda van het homoseksuele collectief. De strategie van het "naadloze kleed", die Bernardin in de jaren tachtig uiteenzette, beoogde de reikwijdte van de pro-lifebeweging te vergroten door het verzet tegen abortus, euthanasie, bevolkingsbeheersing en seksuele voorlichting op scholen uit te breiden met andere kwesties op het gebied van "sociale rechtvaardigheid", zoals oorlog en vrede, verzet tegen de doodstraf, hervorming van het welzijnsbeleid en burgerrechten. Eén van de directe gevolgen van deze ethiek van het "naadloze kleed" was de toename van de macht en de financiële middelen van de bureaus voor sociale rechtvaardigheid op bisdomniveau, waar het homoseksuele collectief altijd sterk vertegenwoordigd is geweest.

Robert Francis Prevost die in Chicago werd geboren, werd sterk beïnvloed door Joseph 'kardinaal' Bernardin, die hij meermaals heeft geciteerd. Er is waarschijnlijk geen Amerikaanse kerkvorst die beter illustreert hoe Amerikaanse Katholieken op het verkeerde been kunnen worden gezet in hun oordeel over een kerkleider, dan Bernardin. De meeste Amerikaanse Katholieken die hoorden over Bernardin en de beschuldiging van seksueel misbruik door Stephen Cook – een voormalig seminarist – verkeerden in de veronderstelling dat Cook zijn beschuldigingen voor zijn dood had ingetrokken. Het bericht dat Cook in het kader van een schikking buiten de rechtszaal méér dan 3 miljoen dollar aan zwijggeld had ontvangen, werd echter bevestigd door andere slachtoffers van seksueel misbruik die Cook persoonlijk kenden, alsook door voorvechters van slachtoffers zoals wijlen Richard Sipe. Waarom zou men iemand miljoenen dollars betalen in een schikking als het slachtoffer loog over het misbruik?

Zoals Bergoglio het wellicht zou hebben verwoord: "In Prevost kozen de 'kardinalen' een herder die naar de schapen ruikt..."

Aartsbisschop Jan Pawel Lenga – die bekendstaat om het overleven van het communisme en zijn eerdere veroordelingen van Bergoglio en de nefaste koers van de Post-conciliaire hiërarchie – heeft scherpe kritiek geuit op Prevost en 'Tucho' Fernández naar aanleiding van hun onwil om te dialogeren met de FSSPX en de vermeende 'excommunicatie' door het Vaticaan van de FSSPX

In een verklaring hekelde Aartsbisschop Lenga (76) het decreet van het Dicasterie voor de Geloofsleer – onder leiding van 'kardinaal' Victor Manuel Fernández – waarbij de pas gewijde bisschoppen van de Broederschap, alle geestelijken en in sommige gevallen ook leken werden geëxcommuniceerd. Lenga stelde dat dit bewijst dat het Vaticaan zich heeft afgekeerd van Christus en het authentieke, Katholieke Geloof. De Aartsbisschop wees erop dat de FSSPX jarenlang tevergeefs had geprobeerd contact te leggen met het Vaticaan – dat volgens hem wordt bezet door "mensen die volledig door de wereld zijn verdorven en daar zijn neergezet om de Katholieke Kerk tot in de wortels te vernietigen". Hij wees ook op de "totale chaos" binnen de hiërarchie van het Vaticaan, die hij bestempelde als "wolven" die uiteindelijk niet begaan zijn met het zielenheil, maar zielen juist op een dwaalspoor brengen. Hij schreef zelfs dat veel van deze 'kardinalen' en 'bisschoppen' zich in een staat van "schisma" bevinden.


Commentaar:

Het is duidelijk dat Prevost en Fernández niet goed in de gaten hebben waar ze mee bezig zijn. Beiden kennen onvoldoende de situatie in Europa en hebben niet door dat de tijden veranderd zijn. Met hun overhaaste 'excommunicaties' proberen Prevost en Fernández het probleem in de doofpot te stoppen - want "zij moeten verder"...

Het is ook zonneklaar dat de houdbaarheidsdatum van het Tweede Vaticaans Concilie is overschreden. In de jaren na het Tweede Vaticaans Concilie kon Paulus VI zijn ketterse hervormingen - ondanks de dissidentie - toeschrijven aan de vermeende 'wil' van de Concilievaders. JPII probeerde later de hervormingen te handhaven en ging nog een paar stappen verder. Paus Benedictus XVI had duidelijk in de gaten dat de hervormingen uit de hand waren gelopen en ging over tot een voorzichtige restauratie. Met Bergoglio kregen we dan de totale dijkbreuk. Prevost probeert nu de vervalste 'pastorale' - doch ketterse - 'besluiten' van het Tweede Vaticaans Concilie tot dogma te verheffen in de hoop zo zijn quasi maçonnieke hervormingen te kunnen verderzetten.

Het is echter duidelijk dat de intellectuele lichtgewichten Prevost en Fernández voor de fanfare uitlopen en dat de gelovigen in de VS, Europa en in het bijzonder in Italië niet meer volgen. Prevost kan nooit hard maken dat de hervormingen die hij nu doorvoert door "de Concilievaders gewild" zouden zijn. Het is inmiddels duidelijk dat de Concilievaders destijds onvoldoende Latijn begrepen om de draagwijdte van de teksten goed te kunnen inschatten! Maar, de Concilievaders zouden nooit hebben ingestemd met de chaos en de waanzin die zich nu binnen de muren van het Vaticaan manifesteert!

Elke gelovige voelt aan dat zowel Bergoglio als Prevost zich met hun ketterse en schismatieke hervormingen - die neigen naar apostasie - buiten de Kerk plaatsen.

Met hun vermeende 'excommunicatie' hebben Prevost en Fernández niets in de doofpot gestopt, maar eerder de doos van Pandora geopend!!!

BREAKING: Aartsbisschop Jan Pawel Lenga van Karaganda in Kazachstan verklaarde dat de excommunicatie van de FSSPX door 'Rome' het bewijs is dat het Vaticaan zich heeft afgekeerd van Christus en het Katholieke Geloof

De volledige verklaring van Aartsbisschop Lenga:

Wat Fernández op papier zette – en wat ook door een lakei van het Vaticaan werd ondertekend – bewijst slechts hoezeer het Vaticaan zich van Christus en het Geloof heeft verwijderd.

Het was de moeite waard om de wijding van de bisschoppen van de Priesterbroederschap van Sint-Pius X bij te wonen: wat een vrede, wat een vreugde, wat een sfeer van gebed, wat een plechtigheid! Iets dergelijks is in de post-conciliaire Kerk niet meer te zien. Daarentegen verkeert het Vaticaan in chaos... De Broederschap hoopte dan ook dat ze zou slagen. Maar, wie Christus wil dienen, moet Zijn Kruis tot het einde toe dragen, net zoals Christus Zijn Kruis droeg. Men zei tegen Hem: Kom van het Kruis af; red Uzelf en ons, want wij willen hier op onze eigen voorwaarden leven en onze eigen gang gaan. Maar, Christus kwam niet van het Kruis af en volbracht Gods Wil tot het einde toe – tot aan de dood aan het Kruis.

Al jarenlang probeert de Priesterbroederschap contact te leggen met het Vaticaan. In het Vaticaan worden sleutelposities echter in toenemende mate ingenomen door mensen die volledig door de wereld zijn verdorven en daar zijn neergezet om de Katholieke Kerk tot in de wortel te vernietigen. Zij zijn als wolven te midden van de schapen – de kudde van God. Ze buiten de kudde uit terwijl ze hun conciliaire en post-conciliaire agenda doordrukken. Het heil van zielen laat hen volkomen koud. Ze beroepen zich op kerkelijke voorschriften – die bedoeld waren om ketterijen en schisma's te voorkomen – terwijl deze kardinalen en bisschoppen zélf in een staat van schisma verkeren. Zij zijn degenen die geëxcommuniceerd zouden moeten worden, omdat ze niets meer gemeen hebben met de Kerk van Christus.

Binnen de Broederschap heerst een gebedsleven; er zijn jongeren, er worden nieuwe kerken gebouwd... Zij willen niet gescheiden zijn van de Stoel van Petrus. Toch wordt de Stoel van Petrus bezet door mensen die niets met Christus te maken hebben. De Broederschap blijft trouw aan de zending die Christus aan Petrus heeft toevertrouwd. Zij scheiden zich niet af van Petrus; integendeel, de valse Petrus heeft zich van hen afgescheiden. Juist deze valse Petrus verdient het om uit de Kerk te worden gezet, omdat hij niet doet wat hij behoort te doen. Christus is daar allang niet meer aanwezig, er is géén geloof meer over; het is louter humanisme...

Dat Prevost de excommunicatie goedkeurt, bewijst dat hij niet langer de Kerk vertegenwoordigt die Jezus volgt en mensen naar de Redding leidt.

Nu rest er nog slechts één radicale stap: voortbestaan als een Catacombenkerk en zo trouw blijven aan Christus, want het is duidelijk dat de huidige Kerk mensen niet naar de Redding leidt, maar naar de verdoemenis.

De Priesterbroederschap van Sint-Pius X werd gesticht door Aartsbisschop Lefebvre. Hij was vervuld van de Heilige Geest en zag alle misstanden die in de loop der jaren de Kerk waren binnengeslopen. De huidige Katholieke Kerk is reeds lang afgeweken van de weg naar het heil en leidt de mensen niet naar de Redding. De Novus Ordo en al die vernieuwingen waren niet gericht op het heil. De Kerk is een stiefmoeder geworden, een ware stiefmoeder; ze is veranderd in de sekte van Bergoglio. Ze geeft niet om het geloof van de mensen; ze bekommert zich niet om innerlijke en oprechte bekering; ze haalt slechts enkele juridische bepalingen aan, terwijl ze haar eigen doelen nastreeft. Ieder van ons dient onderworpen te zijn aan Christus, en ieder van ons dient Zijn Wil te doen. Christus zendt Zijn Apostelen uit: Onderwijst wat Ik u heb geleerd. De huidige Kerk is echter volledig afgevallen van de fundamentele Leer van Jezus Christus. Duizenden martelaren hebben hun bloed vergoten om trouw te blijven aan Christus. De huidige Kerk heeft niets meer met Christus van doen; men verschuilt zich slechts achter de naam van Christus en eist gehoorzaamheid omwille van zichzelf, niet omwille van Christus.

De homilie tijdens de wijdingsmis van de nieuwe bisschoppen ademde de geest van Cyrillus van Alexandrië en die van hen die tijdens hun leven door toedoen van anderen hebben geleden. Ze was in de geest van de Heilige Athanasius, en niet in de geest van Fernández en zijn geestverwanten, die zijn aangesteld om de kudde van God te vernietigen.

De Broederschap blijft ook nu verenigd met Jezus; de excommunicatie is ongeldig in de ogen van God en Christus. Ze betekent niets, noch voor de Broederschap, noch voor hen die Jezus dienen.

Ik roep allen die deel uitmaken van de Broederschap – priesters en bisschoppen – op om te volharden in de Apostolische Leer, vast te houden aan de Leer van Christus en zich niet te laten afleiden. Het is noodzakelijk te volharden in het Geloof, en niet in valse gehoorzaamheid, en niet de richtlijnen te volgen van het afvallige Vaticaan, die niets te maken hebben met de beslissingen van Christus of met het Geloof in Christus.

Blijf trouw aan Christus. Wolven hebben de schapen er altijd van weerhouden in Gods Genade te leven. Heb daarom Christus lief en ga naar hen toe tot wie u gezonden bent. Er is geen andere weg naar de Verrijzenis dan via het Kruis. En Jezus ging u voor op de Kruisweg en deinsde er niet voor terug, omdat Hij God liefhad en de mensen tot wie Hij gezonden was. Zo moet ook u handelen. Heb Jezus en Zijn allerheiligste Moeder lief en ga naar hen toe tot wie Zij u zenden. Sommigen zullen de Sacramenten die u bedient in twijfel trekken, maar blijf trouw aan Christus; wie volhardt tot het einde, zal gered worden.

Moge de Almachtige en Drie-Ene God – de Vader, de Zoon en de Heilige Geest – u zegenen in dit lijden en in uw geloofsgetuigenis voor Jezus.

Rome tégen 'Rome' | Het Eeuwige - Katholieke - Rome verzet zich furieus tégen het neo-modernistische / libertaire / maçonnieke 'Rome' dat aangevoerd wordt door de hervormingsgezinde persoon die het ambt van 'paus' onwettig bekleedt

De noodsituatie betreft een algemene en permanente invasie van het neo-modernisme in de geesten van de leidinggevenden 'binnen' de Kerk, want voor de heiliging en het zielenheil van de gelovigen is een wérkelijk Katholiek episcopaat vereist - vrij van de dwalingen van het Tweede Vaticaans Concilie - een espiscopaat dat niet meer binnen de Post-conciliaire sekte te vinden is...

Géén 'paus' maar wél de 'Vicaris van de tijdsgeest'

Met Torquemada aan het hoofd van de Spaanse Inquisitie zou de FSSPX een rechtmatig proces hebben gekregen in plaats van een onwettig dictaat van een ketter die meewerkt aan de vernieling van de Kerk en dus feitelijk niemand kan excommuniceren en die verder alleen maar porno schrijft

Over de Post-conciliaire 'dialoog' en 'oecumene'

Tucho’s goocheltoeren – zijn provocerende verheffing van de hostie en de kelk – staan ​symbool voor het afvallige 'Rome' en het dictatoriale regime dat de nieuwe, post-conciliaire religie overal probeert te introduceren

1. Volgens het Canonieke Recht treedt de excommunicatie latae sententiae niet in werking als de betrokken persoon (in dit geval de FSSPX) - zelfs indien ten onrechte - meent dat er sprake is van een noodtoestand.

2. Wat is nu Tucho's bedoeling, met zijn poging om de FSSPX te excommuniceren? Heeft Tucho niet gezegd dat "iedereen wordt gered"? Waarom dan dit hele circus van 'excommunicatie'?

3. Hetzelfde geldt voor Robert Francis Prevost - die de demon Pachamama heeft aanbeden - en volhoudt dat "wij allemaal één zijn".

4. De eindbestemming van de Nieuwe Religie is echter niet de hemel, maar wel de hél!

Met andere woorden: Beiden zijn ketters die reeds véél eerder zélf de excommunicatie latae sententiae over zich hebben afgeroepen en dus niet de bevoegdheid hebben om wie dan ook te excommuniceren, terecht of onterecht.

Bisdom van Sankt Gallen: Diaken leest een deel van het 'Eucharistisch Gebed' tijdens een schismatieke en ongeldige NOM-viering! Waar is Tucho nu?

19e Verjaardag van Summorum Pontificum

 
De Traditie leeft!!!

Het falen van 'Tucho' en Robert Francis Prevost: Wanneer ouderwets, tiranniek machtsvertoon op hoongelach wordt onthaald omdat het binnen de context van de Post-conciliaire Bastaardkerk anachronistisch en niet geloofwaardig is

Lang geleden was er ooit een tijd waarin een excommunicatie een Keizer op de knieën kon dwingen. Maar, een excommunicatie is niet meer het spirituele wapen dat het ooit was, en dat is natuurlijk de schuld van de Post-conciliaire Bastaardkerk zélf die dat wapen vandaag totaal ongegrond inzet tégen de FSSPX. De geschiedenis kent wel meer van die tragedies die zich als kluchten herhalen – zoals Marx toen hij Napoleon III typeerde als een belachelijke imitatie van zijn oom. Woke Leo XIV is evenmin een Gregorius VII.

Als we naar het bezarre, emotieloze gedrag van de zwijgende Leo kijken, is 'klucht' een vrij treffende term voor deze situatie, maar als we ook Tucho Fernández en zijn hele palmares aan absurditeiten in het spel brengen, is er nog een passendere - Spaanse - benaming. Die is afkomstig van de grote Valle-Inclán - en zoals u wellicht al vermoedde - luidt die term: Esperpento. Esperpento is de groteske, theatrale stijl in de Spaanse literatuur die de werkelijkheid opzettelijk vervormt en overdrijft om een situatie op groteske en satirische wijze te bekritiseren. De term werd begin 20e eeuw bedacht door de Spaanse auteur Ramón María del Valle-Inclán. Echter, in dit geval zijn het niet de criticasters die deze stijl gebruiken, maar wél de protagonisten zélf! De gevoelsarmoede van Robert Francis Prevost toont aan dat hij als een hersenloze AI-cyborg de draagwijdte van zijn eigen woorden of daden niet weet in te schatten!

Leo met zijn typische, Amerikaanse oppervlakkigheid en de genoemde 'kardinaal' zijn met het Canonieke Recht een wandeling gaan maken in de Callejón del Gato (= De Kattensteeg). Ja, daar zien we dat de pseudo-paus aan het einde van zijn Latijn is en dat de zogenaamde 'hoeder' van de geloofsleer is veranderd in een groteske karikatuur van zichzélf. Het beeld van de Groot-Inquisiteur van Écône doemt op, zwaaiend met het Wetboek... nadat hij de Post-conciliaire leer heeft omgevormd tot iets stroperigs, kneedbaars, sentimenteels, contextueels, vloeibaars... 'Tucho' - de vogelverschrikker in het rood - zou Valle-Inclán hebben verrukt. Hij zou het theatrale effect van die pooierachtige figuur ten volle hebben weten te benutten, aangezien de gewetenloze en sadistische 'Tucho' - al dan niet kussend - kennelijk (seksueel) genot ervaart, wanneer hij pijn of vernedering toebrengt aan anderen...

Zichzelf zo tragisch serieus nemen, terwijl men alle waardigheid al lang verloren heeft, roept een emotie op die uit diverse bestanddelen bestaat – waaronder verbazing, lachlust, verontwaardiging, woede en zelfs plaatsvervangende schaamte, maar zeker géén ontzag. Dat een dergelijke, geperverteerde schertsfiguur aanstuurt op een 'excommunicatie' uit naam van de 'zuiverheid' van het Geloof, spant werkelijk de kroon omdat één van de zaken die de 'geëxcommuniceerden' het sterkst onderscheidt van degenen die hen 'excommuniceren', juist hierin ligt: de eersten hekelen de mate waarin de laatsten hun oppervlakkige handelingen van spirituele betekenis hebben ontdaan.

De leer van de Post-conciliaire Bastaardkerk is niet veel meer dan het verslag van een werkgroep, altijd afhankelijk van de context, met andere woorden 'veranderlijk'. De moraal is opgelost in een wazige 'barmhartigheid zonder oordeel' die de zondaar vooral niet voor het hoofd wil stoten. De gedegenereerde NOM-liturgie lijdt al decennialang onder parochiale 'creativiteit' die grenst aan het nihilisme. De Kerk in Duitsland bevindt zich al jaren in een zich stapsgewijs voltrekkend schisma, terwijl de Communistische Partij van China zélf bisschoppen wijdt - met de zegen van het Post-katholieke 'Rome'! Prevost benoemt kardinalen om onder vrouwelijke 'prefecten' te dienen en homoseksuele koppels worden gezegend zolang ze maar niet in het Latijn bidden. Pastorale zorg betekent niet langer het leiden van zielen naar de Waarheid, maar veeleer het zoet omhullen van de Waarheid totdat die volledig smakeloos wordt. Daarnaast heeft de zogenaamde 'synodaliteit' de oude ketterijen weer doen opduiken, glimmend en fris uit een brainstorm-sessie. Het wekt geen verbazing dat - bij een dergelijke uitholling - de 'geloofsleer' in handen is gekomen van een 'pseudo-kardinaal' die zonder schroom Pantserkardinaal Ratzinger tegenspreekt, die tussen haakjes de FSSPX wél hun bisschop gunde!

Maar, voor de ongelovige 'Tucho' zijn kerkelijke handelingen niet veel meer dan inhoudsloos lawaai. Dat geldt ook voor de 'excommunicaties', hoewel dit de zwaarste straffen van de Kerk zijn. Maar, zelfs de zwaarste wapens worden lachwekkend wanneer ze worden gehanteerd door iemand die zijn eigen gezag totaal ondermijnd heeft. Hoe kan het Post-katholieke 'Rome' verwachten dat haar 'excommunicaties' serieus worden genomen, na decennialang te hebben laten zien dat alles – of bijna alles – wordt genuanceerd, alles onderhandelbaar is, elk misbruik wordt getolereerd, alles wordt geherinterpreteerd of ten minste van een voetnoot voorzien kan worden? 'Rome' heeft zélf decennialang de taal - Who am I to judge? - gedevalueerd waarmee het nu wil veroordelen. Het hoeft zich er dan ook niet over te verbazen dat haar 'vloeibare' theologie geen indruk maakt. Iedereen gaat volgens het Post-katholieke 'Rome' toch naar de hemel, ongeacht of men geëxcommuniceerd is of niet!

Siamo tutti Lefebvriani

Deze boodschap is niet primair gericht aan de Priesterbroederschap van Sint-Pius X, maar wél aan 'Rome'. Er staat eigenlijk: "Wie de Priesterbroederschap van Sint-Pius X vandaag de dag uitsluit – vanwege haar trouw aan de traditionele liturgie en haar kritiek op de negatieve ontwikkelingen van het Post-conciliaire tijdperk – sluit een veel groter deel van de Katholieke gelovigen uit dan 'Rome' wellicht wil toegeven". Om het scherp te stellen – door de Priesterbroederschap van Sint-Pius X uit te sluiten, sluit de huidige kerkleiding tegelijkertijd haar eigen kerkelijke identiteit uit.

De reactie van de gelovigen laat echter zien dat de 'excommunicaties' niet de universele goedkeuring krijgen waarop Leo en Tucho wellicht hadden gehoopt. In plaats daarvan ontstaat de indruk dat het conflict zich heeft uitgebreid tot buiten de grenzen van de Priesterbroederschap van Sint Pius X. Heel veel traditionalistische Katholieken lijken de maatregelen tégen de Broederschap – zelfs als ze er geen directe band mee hebben – te beschouwen als een signaal gericht tégen de gehele traditionalistische beweging binnen de Kerk. Recente ontwikkelingen lijken deze inschatting te bevestigen, onder het gewicht van de erfenis van Bergoglio...

De slogan "Siamo tutti Lefebvriani" (= Wij zijn allemaal Lefebvrianen) zou daarom een onverwachte en blijvende impact kunnen hebben. Het is een symbolische samenvatting van het ongemak dat heerst in grote delen van de traditionele Katholieke wereld.

Soms kan een enkele zin, gekrabbeld op een Romeinse muur, méér zeggen dan een hele stapel memo's. De geschiedenis van de Pasquinaten leert ons dat dergelijke boodschappen zelden zonder gevolgen blijven. Ze herinneren ons eraan dat er - naast vermeende 'officiële' verklaringen - altijd een 'stem van de straat' in Rome is geweest – anoniem, ongemakkelijk en soms verbazingwekkend scherpzinnig.

Mgr. Lefebvre over 'Antichrist Rome'