Over de Post-conciliaire 'dialoog' en 'oecumene'

Tucho’s goocheltoeren – zijn provocerende verheffing van de hostie en de kelk – staan ​symbool voor het afvallige 'Rome' en het dictatoriale regime dat de nieuwe, post-conciliaire religie overal probeert te introduceren

1. Volgens het Canonieke Recht treedt de excommunicatie latae sententiae niet in werking als de betrokken persoon (in dit geval de FSSPX) - zelfs indien ten onrechte - meent dat er sprake is van een noodtoestand.

2. Wat is nu Tucho's bedoeling, met zijn poging om de FSSPX te excommuniceren? Heeft Tucho niet gezegd dat "iedereen wordt gered"? Waarom dan dit hele circus van 'excommunicatie'?

3. Hetzelfde geldt voor Robert Francis Prevost - die de demon Pachamama heeft aanbeden - en volhoudt dat "wij allemaal één zijn".

4. De eindbestemming van de Nieuwe Religie is echter niet de hemel, maar wel de hél!

Met andere woorden: Beiden zijn ketters die reeds véél eerder zélf de excommunicatie latae sententiae over zich hebben afgeroepen en dus niet de bevoegdheid hebben om wie dan ook te excommuniceren, terecht of onterecht.

Bisdom van Sankt Gallen: Diaken leest een deel van het 'Eucharistisch Gebed' tijdens een schismatieke en ongeldige NOM-viering! Waar is Tucho nu?

19e Verjaardag van Summorum Pontificum

 
De Traditie leeft!!!

Het falen van 'Tucho' en Robert Francis Prevost: Wanneer ouderwets, tiranniek machtsvertoon op hoongelach wordt onthaald omdat het binnen de context van de Post-conciliaire Bastaardkerk anachronistisch en niet geloofwaardig is

Lang geleden was er ooit een tijd waarin een excommunicatie een Keizer op de knieën kon dwingen. Maar, een excommunicatie is niet meer het spirituele wapen dat het ooit was, en dat is natuurlijk de schuld van de Post-conciliaire Bastaardkerk zélf die dat wapen vandaag totaal ongegrond inzet tégen de FSSPX. De geschiedenis kent wel meer van die tragedies die zich als kluchten herhalen – zoals Marx toen hij Napoleon III typeerde als een belachelijke imitatie van zijn oom. Woke Leo XIV is evenmin een Gregorius VII.

Als we naar het bezarre, emotieloze gedrag van de zwijgende Leo kijken, is 'klucht' een vrij treffende term voor deze situatie, maar als we ook Tucho Fernández en zijn hele palmares aan absurditeiten in het spel brengen, is er nog een passendere - Spaanse - benaming. Die is afkomstig van de grote Valle-Inclán - en zoals u wellicht al vermoedde - luidt die term: Esperpento. Esperpento is de groteske, theatrale stijl in de Spaanse literatuur die de werkelijkheid opzettelijk vervormt en overdrijft om een situatie op groteske en satirische wijze te bekritiseren. De term werd begin 20e eeuw bedacht door de Spaanse auteur Ramón María del Valle-Inclán. Echter, in dit geval zijn het niet de criticasters die deze stijl gebruiken, maar wél de protagonisten zélf! De gevoelsarmoede van Robert Francis Prevost toont aan dat hij als een hersenloze AI-cyborg de draagwijdte van zijn eigen woorden of daden niet weet in te schatten!

Leo met zijn typische, Amerikaanse oppervlakkigheid en de genoemde 'kardinaal' zijn met het Canonieke Recht een wandeling gaan maken in de Callejón del Gato (= De Kattensteeg). Ja, daar zien we dat de pseudo-paus aan het einde van zijn Latijn is en dat de zogenaamde 'hoeder' van de geloofsleer is veranderd in een groteske karikatuur van zichzélf. Het beeld van de Groot-Inquisiteur van Écône doemt op, zwaaiend met het Wetboek... nadat hij de Post-conciliaire leer heeft omgevormd tot iets stroperigs, kneedbaars, sentimenteels, contextueels, vloeibaars... 'Tucho' - de vogelverschrikker in het rood - zou Valle-Inclán hebben verrukt. Hij zou het theatrale effect van die pooierachtige figuur ten volle hebben weten te benutten, aangezien de gewetenloze en sadistische 'Tucho' - al dan niet kussend - kennelijk (seksueel) genot ervaart, wanneer hij pijn of vernedering toebrengt aan anderen...

Zichzelf zo tragisch serieus nemen, terwijl men alle waardigheid al lang verloren heeft, roept een emotie op die uit diverse bestanddelen bestaat – waaronder verbazing, lachlust, verontwaardiging, woede en zelfs plaatsvervangende schaamte, maar zeker géén ontzag. Dat een dergelijke, geperverteerde schertsfiguur aanstuurt op een 'excommunicatie' uit naam van de 'zuiverheid' van het Geloof, spant werkelijk de kroon omdat één van de zaken die de 'geëxcommuniceerden' het sterkst onderscheidt van degenen die hen 'excommuniceren', juist hierin ligt: de eersten hekelen de mate waarin de laatsten hun oppervlakkige handelingen van spirituele betekenis hebben ontdaan.

De leer van de Post-conciliaire Bastaardkerk is niet veel meer dan het verslag van een werkgroep, altijd afhankelijk van de context, met andere woorden 'veranderlijk'. De moraal is opgelost in een wazige 'barmhartigheid zonder oordeel' die de zondaar vooral niet voor het hoofd wil stoten. De gedegenereerde NOM-liturgie lijdt al decennialang onder parochiale 'creativiteit' die grenst aan het nihilisme. De Kerk in Duitsland bevindt zich al jaren in een zich stapsgewijs voltrekkend schisma, terwijl de Communistische Partij van China zélf bisschoppen wijdt - met de zegen van het Post-katholieke 'Rome'! Prevost benoemt kardinalen om onder vrouwelijke 'prefecten' te dienen en homoseksuele koppels worden gezegend zolang ze maar niet in het Latijn bidden. Pastorale zorg betekent niet langer het leiden van zielen naar de Waarheid, maar veeleer het zoet omhullen van de Waarheid totdat die volledig smakeloos wordt. Daarnaast heeft de zogenaamde 'synodaliteit' de oude ketterijen weer doen opduiken, glimmend en fris uit een brainstorm-sessie. Het wekt geen verbazing dat - bij een dergelijke uitholling - de 'geloofsleer' in handen is gekomen van een 'pseudo-kardinaal' die zonder schroom Pantserkardinaal Ratzinger tegenspreekt, die tussen haakjes de FSSPX wél hun bisschop gunde!

Maar, voor de ongelovige 'Tucho' zijn kerkelijke handelingen niet veel meer dan inhoudsloos lawaai. Dat geldt ook voor de 'excommunicaties', hoewel dit de zwaarste straffen van de Kerk zijn. Maar, zelfs de zwaarste wapens worden lachwekkend wanneer ze worden gehanteerd door iemand die zijn eigen gezag totaal ondermijnd heeft. Hoe kan het Post-katholieke 'Rome' verwachten dat haar 'excommunicaties' serieus worden genomen, na decennialang te hebben laten zien dat alles – of bijna alles – wordt genuanceerd, alles onderhandelbaar is, elk misbruik wordt getolereerd, alles wordt geherinterpreteerd of ten minste van een voetnoot voorzien kan worden? 'Rome' heeft zélf decennialang de taal - Who am I to judge? - gedevalueerd waarmee het nu wil veroordelen. Het hoeft zich er dan ook niet over te verbazen dat haar 'vloeibare' theologie geen indruk maakt. Iedereen gaat volgens het Post-katholieke 'Rome' toch naar de hemel, ongeacht of men geëxcommuniceerd is of niet!

Siamo tutti Lefebvriani

Deze boodschap is niet primair gericht aan de Priesterbroederschap van Sint-Pius X, maar wél aan 'Rome'. Er staat eigenlijk: "Wie de Priesterbroederschap van Sint-Pius X vandaag de dag uitsluit – vanwege haar trouw aan de traditionele liturgie en haar kritiek op de negatieve ontwikkelingen van het Post-conciliaire tijdperk – sluit een veel groter deel van de Katholieke gelovigen uit dan 'Rome' wellicht wil toegeven". Om het scherp te stellen – door de Priesterbroederschap van Sint-Pius X uit te sluiten, sluit de huidige kerkleiding tegelijkertijd haar eigen kerkelijke identiteit uit.

De reactie van de gelovigen laat echter zien dat de 'excommunicaties' niet de universele goedkeuring krijgen waarop Leo en Tucho wellicht hadden gehoopt. In plaats daarvan ontstaat de indruk dat het conflict zich heeft uitgebreid tot buiten de grenzen van de Priesterbroederschap van Sint Pius X. Heel veel traditionalistische Katholieken lijken de maatregelen tégen de Broederschap – zelfs als ze er geen directe band mee hebben – te beschouwen als een signaal gericht tégen de gehele traditionalistische beweging binnen de Kerk. Recente ontwikkelingen lijken deze inschatting te bevestigen, onder het gewicht van de erfenis van Bergoglio...

De slogan "Siamo tutti Lefebvriani" (= Wij zijn allemaal Lefebvrianen) zou daarom een onverwachte en blijvende impact kunnen hebben. Het is een symbolische samenvatting van het ongemak dat heerst in grote delen van de traditionele Katholieke wereld.

Soms kan een enkele zin, gekrabbeld op een Romeinse muur, méér zeggen dan een hele stapel memo's. De geschiedenis van de Pasquinaten leert ons dat dergelijke boodschappen zelden zonder gevolgen blijven. Ze herinneren ons eraan dat er - naast vermeende 'officiële' verklaringen - altijd een 'stem van de straat' in Rome is geweest – anoniem, ongemakkelijk en soms verbazingwekkend scherpzinnig.

Mgr. Lefebvre over 'Antichrist Rome'

Op diverse foto's is vandaag een indrukwekkende opkomst van gelovigen bij de kapellen van de FSSPX te zien: de mensenmassa puilt zelfs uit tot op straat...

Rome

Barcelona

Sao Paulo

Robert Francis Prevost is in Castelgandolfo aangekomen voor zijn vakantie: de piazza was vrijwel verlaten toen hij zijn fans kwam begroeten

Zicht op de desolate piazza...
Er was weinig animo bij de Italianen om hem te begroeten...

Écônisch! | 1 juli 2026 | De schaduw van het Zonnewonder van Fátima valt tijdens de Consecratie van de Bisschopswijdingen over Écône, Zwitserland

De stortbui en het gezamenlijk bidden van de Rozenkrans deden gelovigen sterk denken aan het beroemde 'Zonnewonder' van 13 oktober 1917 in Fátima (Portugal), waarbij een doorweekte menigte zag hoe de lucht plotseling opklaarde na de laatste verschijning van de Heilige Maagd Maria. De gelovigen zagen in de storm over Écône en het daaropvolgende opklaren tijdens het Rozenkransgebed een teken dat wees naar de voorspraak van Onze-Lieve-Vrouw van Fátima.

Volgens mij is dit wat jongeren... 'aura' noemen?

Het Tweede Vaticaanse Concilie was de springplank voor de 'Nieuwe Religie'

Robert Francis Prevost (alias: Leo XIV) en Victor Manuel 'Tucho' Fernandez hebben niet de macht om Katholieken te excommuniceren. Zij behoren immers tot een andere 'kerk'.

Waarom spreekt 'Tucho' Fernandez een excommunicatie uit tegen miljoenen Katholieken die geloven in en praktijk geven aan een Geloof dat zéér ver afstaat van zijn eigen perverse 'ideeën'? 'Tucho' is slechts een spreekbuis voor zijn 'kerk' – de Synodale Kerk gesticht door Jorge Bergoglio (die openlijk verklaarde dat het een "andere kerk" zou worden) – een "andere kerk" die ernaar streeft de Katholieke Kerk, gesticht op de Rots van Petrus, door hervormingen te laten verdwijnen en te vervangen door een synodaal, liberaal-protestants, oecumenisch en interreligieus model naar Anglicaanse snit.

Dat betekent: (1) een 'nieuwe evangelisatie' met een 'evangelie' vrij van dogma's; (2) een smaakloze, oecumenische liturgie die een allesomvattende lex credendi (= geloofsregel) uitdraagt waarin alles is toegestaan behalve het Katholicisme zoals dat altijd heeft bestaan; en (3) een nieuwe moraal van totale gender-gelijkheid binnen de hiërarchie en onder de leken, evenals een seksuele diversiteit die zich laat vertalen in het principe dat "alles mag".

Al deze zaken worden officieel getolereerd – niet uit onvermogen om het tij te keren, maar volgens een bewust geformuleerde strategie. Een strategie van gecontroleerd 'gradualisme', precies bedoeld om te voorkomen dat er een krachtige Katholieke defensieve tegenrevolutie op gang komt die de bijna voltooide interne kerkelijke revolutie – die al gaande is sinds het pseudo-concilie van Pistoia (1786) – zou vernietigen.

Prevost zelf liet zich ontvallen dat, voordat doctrines kunnen worden gewijzigd, eerst de houding moet veranderen. Ja, inderdaad: Robert 'Leo' Prevost is de 'paus' van de 'Nieuwe Religie' – de religie van de vrijmetselarij en van de VN-Agenda 2030 – van de 'Wereldkerk' waarover de H. Pius X sprak in Notre Charge Apostolique (1910), en van de 'Wereldrepubliek' waarvoor Benedictus XV waarschuwde in Bonum Sane (1920). De 'Synodale kerk' is de 'Synagoge van de vrijmetselarij' wier afgod de duivel is en wier plaatsbekleder de "CEO-paus" van de synodaliteit en het syncretisme is. Het is de voltooiing van de synthese van alle ketterijen: het Mysterie der Ongerechtgheid (2 Tess. 2:7).

Helaas zijn de meeste Katholieken functioneel hersendood. Hun geest verkeert in een mistzone – een mistzone van duivelse desoriëntatie die in de praktijk slechts kan worden opgeheven door de publicatie van de volledige en authentieke tekst van het Derde Geheim van Fatima. Dit zal alles onthullen wat we moeten weten om de Bastaard-"kerk" en hun valse "paus" te ontmaskeren, evenals hun medeplichtigheid aan het joods-vrijmetselaarsplan om een duivelse wereldwijde tirannie van genocide, uitroeiing, afgoderij en duivelswerk te vestigen.

Leugenaar Robert Francis Prevost excommuniceerde een dag eerder de FSSPX en dan zegt hij met een gladgestreken gezicht dit: "The right of every person to worship according to one’s own belief, and of individuals, communities and associations to give public expression to their faith. In fact, religious freedom, bla, bla, bla..." Typisch de wereldvreemde leugens van een meedogenloze dictator! 'Interreligieuze dialoog' is blijkbaar een Amerikaanse traditie!!!

Alleen weigerde de hypocriete Robert Francis Prevost de 'dialoog' met de FSSPX. In het kader van 'Luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden, werd het pectorale kruis gemakshalve even opzijgeschoven om plaats te maken voor een gouden medaille van een staat die openlijk de genocide op de Palestijnen steunt... En dan nog het feit dat men géén onderscheidingen draagt op een soutane. Paus Benedictus XV heeft dat ooit verboden!