BREAKING: De secretaris van Robert Francis Prevost - Edgard Rimaycuna - steunde het harteloze optreden van Prevost tegen de slachtoffers van 'Lute'

Op 24 augustus 2024 heeft Edgard Rimaycuna, de persoonlijke secretaris van Robert Francis Prevost, op zijn Facebook-profiel het persbericht gedeeld dat was uitgegeven door de Peruaanse Bisschoppenconferentie (CEP), waarin de afzetting van canonist Ricardo Coronado werd aangekondigd, zo meldt InfoVaticana.com. Op dat moment vertegenwoordigde de canonist de drie slachtoffers van pater Eleuterio Vásquez, bekend als 'Padre Lute'. Rimaycuna deelde het bericht op dezelfde dag dat het werd gepubliceerd, en voegde daarbij één opmerking toe: "Voor wie op de hoogte wil blijven". Rimaycuna was een volgeling van 'Padre Lute', zo blijkt uit het boek 'De herder en de wolven' van Santiago Roncagliolo. Volgens InfoVaticana gaf 'Lute' toe dat hij minderjarige meisjes seksueel had misbruikt.

In de verklaring van de CEP werd valselijk beweerd dat de bisschoppen hadden "vastgesteld" dat Eerwaarde Heer Ricardo Coronado Arrascue "geen toestemming kan krijgen om als kerkelijk advocaat op te treden" en dat hem verboden moest worden "op te treden als raadsman in reeds lopende zaken". Daardoor bleven de slachtoffers zonder juridische vertegenwoordiging achter, en de Kerk stelde geen andere advocaat voor hen ter beschikking.

De verwijdering van Eerwaarde Heer Coronado volgde enkele weken nadat hij in juli 2024 namens de slachtoffers formeel om inzage had verzocht in het kerkrechtelijke dossier van 'Lute'. De toegang daartoe was hun herhaaldelijk geweigerd. In december 2024 werd Eerwaarde Heer Coronado bij decreet door Bergoglio uit de priesterlijke stand gezet na een versnelde procedure en zonder een gerechtelijke procedure met procedurele waarborgen.

In augustus 2024 woonde Rimaycuna al bijna een jaar in Italië. Hij had Chiclayo in oktober 2023 verlaten om opnieuw te gaan werken met de toenmalige Robert Francis 'kardinaal' Prevost, prefect van het Dicasterie voor de Bisschoppen. Rimaycuna werd geboren in september 1989 en trad in 2006, toen hij ongeveer 16–17 jaar oud was, toe tot het Groot Seminarie Santo Toribio de Mogrovejo in Chiclayo. Meerdere bronnen vermelden dat hij toen Robert Prevost 'leerde kennen', die zijn geestelijk begeleider en 'vriend' werd.

Links:

https://kavlaanderen.blogspot.com/2025/11/de-zuid-amerikaanse-junta-in-het.html

https://kavlaanderen.blogspot.com/2026/07/mgr-ricardo-coronado-arrascue-die-vlak.html

https://kavlaanderen.blogspot.com/2026/07/de-van-misbruik-beschuldigde-priester.html

https://kavlaanderen.blogspot.com/2026/09/schandaal-edgard-rimaycuna-de.html

Messe finale du Maredsous Sound Festival 2026

De NOM-mers zien in alles - altijd en overal - de Heilige Geest... Denk je nu écht dat de Heilige Geest dit circus - dat trouwens volledig in strijd is met de decreten van het Tweede Vaticaans Concilie - 5 seconden zou kunnen uithouden?

SCHANDAAL: Edgard Rimaycuna - de persoonlijke secretaris van Robert Francis Prevost - blijkt nu een volgeling van de in Peru bekende Eleuterio Vásquez González ofwel 'Lute' te zijn geweest... 'Lute' is nu een voormalig priester die ervan werd beschuldigd jonge meisjes seksueel te hebben misbruikt... Bisschop Prevost nam Rimaycuna later mee naar Rome als zijn naaste medewerker...

Rimaycuna vormt - net zoals Prevost zélf -
echter géén enkel gevaar voor jonge meisjes...

 

Een nieuw ketters document dat gisteren door het bezette Vaticaan van Prevost werd vrijgegeven, bestempelt de Heilige Mis als een 'ecologische leerschool' die zou moeten leiden tot een bekering op klimaatgebied. De Katholieke Kerk leert echter, dat het Heilig Misoffer dient om God te aanbidden en boete te doen voor de zonden, niet om één of andere ​​milieu-agenda te dienen

De nieuwe tekst van de Internationale Theologische Commissie
over ecologie promoot een neo-paganistisch pantheïsme!!!

Een omvangrijk document, gepubliceerd door de Internationale Theologische Commissie onder de titel "Zorg voor ons gemeenschappelijk huis – Een verantwoord en broederlijk antwoord aan de Drie-enige God", bestempelt het Heilig Misoffer als een "ecologische leerschool". In het document van 2 september, dat zich richt op het milieu, de "ecologische bekering" en de zogenaamde "klimaatverandering", wijdt de Theologische Commissie een volledige paragraaf (hoofdstuk 2, sectie 108) aan de beschrijving van de Mis en de Heilige Eucharistie als een "ecologische leerschool". Hoewel in deze paragraaf wordt erkend dat de Mis bedoeld is om God eer te brengen, lijkt de tekst de Mis en het Allerheiligste Sacrament te reduceren tot een middel voor "zorg voor de schepping".

"Uit de Eucharistie vloeit een spiritualiteit voort die in staat is de ecologische bekering te ondersteunen en te bevorderen die wij als menselijke familie zo dringend moeten ondergaan," aldus het document. "Daarin herkennen wij Gods gaven in de natuur. Ons verstand stelt zich open voor de zichtbaarheid van God in de schepping".

Hoewel gelovigen kunnen bidden voor het welzijn van het milieu, is de Heilige Mis niet bedoeld voor onze "ecologische bekering". Integendeel, de Katholieke Kerk leert dat het doel van het Heilig Misoffer is: God aanbidden, dankzeggen voor de vele genaden die wij van Hem hebben ontvangen, Hem om genade smeken voor onszelf en anderen, en eerherstel bieden voor de zonden die wij tegen Hem hebben begaan.

De heiden Robert Francis Prevost gaat weer voor het water bidden...

De natuur aanbidden...
De Pachamama-agenda van Prevost...
In plaats van op te roepen tot bekering
en tot het behoud van de ziel van iedere mens...

Is het water dan écht belangrijker dan het zieleheil?

Nog meer ketterij van Robert Francis Prevost

"Actieve deelname" moet beperkt blijven
tot het meebidden van de gebeden!
Géén 'rock-'n-roll-missen'! Géén 'dans-missen'!
Geen 'missen' waarbij leken zich op het priesterkoor wagen!
En zeker géén leken die het Evangelie voorlezen en de homilie uitspreken!

De dag na het overlijden van Carlo Maria 'kardinaal' Martini - nu 14 jaar geleden - werd bekend gemaakt dat hij had beweerd dat "de Katholieke Kerk 200 jaar achterliep op haar tijd" [of bedoelde hij de Franse Revolutie???]

Carlo Maria Martini werd op 15 februari 1927 geboren in de buurt van Turijn. Op 17-jarige leeftijd trad hij toe tot de jezuïeten en in 1952 werd hij tot priester gewijd. Hij groeide uit tot één van de vooraanstaande 'bijbelgeleerden' en promoveerde aan de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit. In 1979 benoemde paus Johannes Paulus II hem tot aartsbisschop van Milaan, waarmee hij aan het hoofd kwam te staan van het grootste Aartsbisdom van Europa, met ongeveer vijf miljoen Katholieken. In 1983 werd hij 'kardinaal'. In de twee decennia die volgden, verwierf hij de reputatie van belangrijkste pleitbezorger binnen de Kerk voor "de dialoog met een wereld" waarmee de Kerk steeds meer de voeling verloor. [Waarom zou de Kerk een afvallige wereld achterna moeten lopen???]

In 2002 dwong een zeldzame vorm van de ziekte van Parkinson hem met emeritaat te gaan en naar Jeruzalem te verhuizen. Toen in 2005 het conclaaf bijeenkwam om een nieuwe Paus te kiezen, reisde Martini toch naar Rome, steunend op een wandelstok. Later gaf hij toe dat zijn verschijning op die manier een signaal was dat hij niet op de functie uit was. Het Pausambt ging naar Joseph Kardinaal Ratzinger.

Zijn hele carrière lang had Martini geprobeerd de Kerk van binnenuit [als lid van de Maffia van Sankt Gallen] vooruit 'te helpen'. Pas toen hij zelf niet langer kon bijdragen aan die 'vernieuwing', vertelde hij de wereld precies hoe groot de achterstand was die hij waarnam. In 2008 was zijn ziekte zodanig verergerd dat hij voor medische zorg naar Italië terugkeerde. In augustus 2012, twee weken voor zijn dood, gaf Martini een laatste interview aan een mede-jezuïet, Georg Sporschill, en een vriendin, Federica Radice Fossati Confalonieri. Hij vroeg om het pas na zijn overlijden te publiceren.

"De Kerk is moe," zei hij tegen hen. "Onze gebedsruimten zijn leeg" [Zijn eigen goddeloze leegheid op de Kerk projecterend!!!]. Carlo Maria Martini overleed op 31 augustus 2012 op 85-jarige leeftijd in Gallarate, Italië. Volgens zijn arts bleef hij tot het einde toe 'helder van geest' en weigerde hij elke vorm van buitengewone medische behandeling. De volgende ochtend al verscheen zijn interview in de Corriere della Sera waarin hij heel Italië in eigen woorden vertelde dat de Kerk "200 jaar achterliep". Sommige mensen wijden hun hele leven aan het van binnenuit veranderen van een instituut. Martini kon pas uitspreken wat hij werkelijk dacht, toen hij er zelf niet meer was [Inderdaad, héél jammer dat toen de vrijmetselaars binnen de Kerk nog wat moesten oppassen met wat ze zeiden. Wat is Martini toch onrechtvaardig behandeld door de Kerk! Prevost doet ook alleen maar klagen!!! In het interview stond natuurlijk niet dat Martini - collaborend met Godfried Danneels en co. - paus Johannes Paulus II ook nog had afgezet, indien het complot gelukt was! Wat een nutteloos leven van die Martini in dienst van de Satan!].

Na een golf van kritiek - ook uit Wallonië - gaat Vader-Abt van Maredsous François Lear - die zijn geloofwaardigheid kwijt is - in de tegenaanval...

Frans

À Maredsous, la nouveauté n’a pas été accueillie par rejet, ni par fascination aveugle.

Comme le résume le père abbé François Lear, il faut « suivre ces nouveautés sans s’y perdre mais sans rejeter non plus ».

« Le temps d’un festival, l’abbaye a vu se croiser musique électro, concerts, rencontres, sport et prière.

Avec Padre Guilherme, l’électro a trouvé sa place dans un lieu que l’on associe d’abord au silence, à la liturgie et au recueillement.

Un contraste surprenant, peut-être. Mais surtout une manière de rappeler qu’une abbaye peut dialoguer avec son époque, sans cesser d’être elle-même ».

Nederlands

In Maredsous stuitten de nieuwe ontwikkelingen noch op afwijzing, noch op blinde fascinatie.

Zoals abt François Lear het verwoordt: men moet "deze nieuwe trends omarmen zonder erin te verdwalen, maar ze ook niet afwijzen".

"Tijdens het festival vormde de abdij een ontmoetingsplek voor elektronische muziek, concerten, sociale samenkomsten, sport en gebed. Dankzij Padre Guilherme kreeg elektronische muziek een plek in een omgeving die doorgaans wordt geassocieerd met stilte, liturgie en verstilling.

Misschien een verrassend contrast. Maar bovenal een manier om te laten zien dat een abdij met zijn tijd kan meegaan zonder haar eigen identiteit te verliezen".


Ja, ja, klinkt héél erg overtuigend!

Het is duidelijk, dat de decadentie van onze samenleving geleidelijk is doorgedrongen tot onze religieuze gemeenschappen en tot in het slot van de abdij van Maredsous. Ons willen doen geloven, dat we deze "nieuwigheden" zouden moeten omarmen, is een sofisme zonder voorgaande – of liever gezegd: een duivels sofisme!

Een dialoog aangaan met de tijd waarin men leeft? Drinken, zingen, dansen, schreeuwen... niets anders! Waar blijven de gebeden? Laten we serieus blijven!

Voor de duidelijkheid, Benedictijnen zijn of waren (???) een contemplatieve orde. Hun leven is gericht op gebed en arbeid (ora et labora) binnen de muren van de abdij.

Beste Vader-Abt, kom alstublieft weer met beide voeten op de grond!

Het blasfemische schandaal van het afvallige Maredsous in 2 minuten:

Ook de 'Basilique Notre-Dame de Bonne-Espérance' in het Henegouwse Vellereille-les-Brayeux bleef zondag niet gespaard van enige profanatie toen er aardig gegeten en gedronken werd in het (voormalige?) huis van God...

Ook in Wallonië is de sensus fidei bij de 'gelovigen' dus volledig foetsie!

Vandaag, precies veertien jaar geleden overleed Carlo Maria 'kardinaal' Martini; lid van de Maffia van Sankt Gallen en één van de grootste vijanden van de Kerk

De 'jongeren' van het Maredsous Sound Festival: alle bisschoppen en abten die het woord gevoerd hebben, liegen dus over de duizenden 'jongeren' die er waren, om nog maar te zwijgen over de gelovigheid van deze 'jongeren'

Een intrinsiek zondig of intrinsiek slecht evenement met seks, drugs en Rock-'n-roll wordt hier door de aanwezige 'prelaten' opzettelijk gewhitewashed. In de Katholieke moraaltheologie is een bepaalde, intrinsiek zondige handeling altijd en onder alle omstandigheden verkeerd. De intentie van de persoon (voorbeeld, geld voor de abdijkerk) of de situatie waarin het gebeurt, kan de zondige handeling nooit rechtvaardigen of goedmaken.