"We hebben 4.000 pagina's aan plannen voor de Oostflank"

"Quos Deus vult perdere, prius dementat"

"Diegenen die God wenst te vernietigen,
berooft Hij eerst van hun verstand"

'Operation Epic Failure' is het begin van het einde van een duister imperium dat de morele, theologische, sacramentele en hiërarchische autoriteit van de Kerk - die gewild is door Jezus Christus en met de universele jurisdictie van de Paus als Diens Plaatsbekleder hier op aarde - probeerde te usurperen en te misbruiken

Op 28 februari 2026 – dag-op-dag 13 jaar na de ongeldige afzetting van Zijne Heiligheid Paus Benedictus XVI door het Amerikaanse Obama-regime - lanceerde 'president' Donald Trump die kennelijk niet het scherpste mes in de lade is – in samenspraak met de functionarissen van de Zionistische Entiteit – Operation Epic Fury. De 'massale' luchtcampagne tégen de Islamitische Republiek van Iran werd door de regeringsfunctionarissen van de VS weer eens afgeschilderd als "een beslissende en noodzakelijke actie". De realiteit van deze unprovoked war of aggression is echter een strategische catastrofe die zich in realtime ontvouwt en die daarenboven – volgens de besluiten van het Neurenberg-tribunaal – dé oorlogsmisdaad par excellence is! Deze onwettige oorlog was verloren op het moment dat de eerste raket op Iran werd afgevuurd.

Het zélf gekozen conflict heeft het gordijn weggetrokken en het Amerikaanse, politieke, ambtelijke, militaire apparaat ontmaskerd als een overbelaste, technologisch achterhaalde, fundamenteel corrupte oorlogsmachine die alleen maar burgers viseert, indoctrineert en terroriseert. De 'kernbelofte' van de Amerikaanse macht – de bescherming van bondgenoten in ruil voor slaafse trouw – ligt onherroepelijk aan diggelen. De keizer heeft geen kleren aan en de wereld kijkt toe. Voor diplomatie is er nu géén ruimte meer. Wat overblijft is de grimmige afrekening met een ineenstortende would-be supermacht die de voorbije 85 jaar alleen maar dood en verderf heeft gezaaid. Double-tap strikes waren ook al in de mode tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vraag dat maar eens aan de burgerdoden in bijvoorbeeld Dresden.

Operation Epic Failure is géén 'hoogtepunt' van de 'Amerikaanse eeuw' die er nooit is geweest, maar wél het grafschrift voor een mislukt en corrupt imperium dat vanaf het Tweede Vaticaans Concilie met de dwaalleer van het 'Christelijk Zionisme' - waaraan niets 'Christelijks' is - rebelleerde tégen God. De 'papieren tijger' is nu écht ontmaskerd. De illusie van onoverwinnelijkheid is verbrijzeld en daarmee het hele raamwerk van de naoorlogse wereldorde. De post-christelijke Westen zal verder desintegreren en omwille van zijn afvalligheid een voetnoot worden in de geschiedenis. Nu, 109 jaar na de verschijningen te Fátima staat de wereld op de rand van een kernoorlog.

De Katholieke Kerk is en blijft het Nieuwe Israël met Rome als het Nieuwe Jeruzalem dat de hoofdstad is van het Nieuwe Altijddurende Verbond dat bezegeld werd met het Bloed van Christus. Psalm 109 betreft een aangrijpende gebedspsalm van David, waarin hij God smeekt in te grijpen tégen de vijanden die hem onterecht haten en belasteren. Het is een intens gebed om vergelding, waarbij David vraagt dat het kwaad van zijn vijanden op henzelf terugvalt, inclusief zware straffen voor hun nageslacht, terwijl hijzelf vasthoudt aan Gods liefde. In de Messiaanse betekenis wordt Psalm 109 gezien als verwijzend naar de Lijdende Christus, die werd verworpen door de zijnen, het Westen in het algemeen en het Vaticaan in het bijzonder. De Psalmist vraagt om strenge straffen voor Zijn vijanden en de vijanden van de Kerk.

De reiniging van de Tempel of de Kerk in Matteüs 21:12–17 laat zien dat Jezus de verbasterde liturgie aan de kaak stelt en Gods Huis herstelt als een plaats van Gebed en Ware Liturgie en Aanbidding. Door de tafels van de kooplieden en geldwisselaars (= het Post-conciliaire Rome) omver te werpen, ontmaskert Christus de valse religie, bevestigt Hij het Goddelijke Gezag over de Tempel en roept Hij Gods volk terug tot eerbiedige Aanbidding, geworteld in Heiligheid en Waarheid. Dit moment speelt zich af tijdens de Goede Week, de laatste week van Jezus’ aardse Bediening die naar het Kruis leidt.

UNESCO - de onderwijsorganisatie van de VN - stelt dat het bombardement op een basisschool tijdens de militaire aanvallen van de VS en Israël op Iran afgelopen zaterdag een ernstige schending van het humanitaire recht vormt

Pierbattista Kardinaal Pizzaballa was de voorbije dagen in Gaza - 19-12-2025

Pierbattista Kardinaal Pizzaballa was de voorbije dagen in Gaza - 20-12-2025

Pierbattista Kardinaal Pizzaballa was de voorbije dagen in Gaza - 21-12-2025

Pierbattista Kardinaal Pizzaballa vandaag in Gaza

Een aangeslagen Pierbattista Kardinaal Pizzaballa, Latijns Patriarch van Jeruzalem en Patriarch Theophilos III, Grieks-Orthodoxe Patriarch van Jeruzalem, bezoeken de zwaargewonden van de Heilige Familieparochie in Gaza

Rozenkransgebed in de Heilige Familiekerk te Gaza in aanwezigheid van Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Latijns Patriarch van Jeruzalem

Kijkend naar de beschadigde gevel van de kerk van de Heilige Familie in Gaza kunnen we alleen maar vaststellen dat wie tweeduizend jaar geleden het Kruis heeft gemist, het ook vandaag nog blijft missen...

En dat Kruis zal zelfs in het midden van de ruïnes blijven staan.

Voor de gelovigen is er altijd Hoop - Laudetur Jesus Christus!

Napels: Het bloed van San Gennaro werd vandaag vloeibaar omstreeks 09.55 u.

That Time the CIA Funded the Dalai Lama

Gaza 2023-2024

Kardinaal Dziwisz - ex-secretaris van JP II - ontmaskerd als agent van de CIA

Dziwisz predikt in het heiligdom in Koden, 15 augustus 2023

Het hoofd van de UGCC - Ukrainian Greek Catholic Church - Oekraïense Grieks-Katholieke Kerk - aartsbisschop  Sviatoslav, sprak zijn dank uit aan Stanislaw kardinaal Dziwisz, de emeritus aartsbisschop van Krakau, voor zijn waarschuwende woorden tégen "de moordzuchtige ideologie van de Russkiy mir" en zijn inzet om alles in het werk te stellen om de oorlog in Oekraïne te beëindigen. Woorden die hij uitsprak als 'pauselijk' gezant tijdens de viering van de 300ste verjaardag van de kroning van de icoon van Onze-Lieve-Vrouw van Koden.

"Ik wil mijn diepe dankbaarheid uitspreken voor de woorden die in de preek zijn uitgesproken tijdens de 300ste verjaardag van de kroning van het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Koden – over de tragedie veroorzaakt door de afgodische ideologie van de zelfverklaarde Russkiy mir die van onze broeders en zusters in Oekraïne hun land, het recht op leven, hun taal en cultuur wegneemt, en dood en verderf zaait en angst creëert voor een nog grotere catastrofe". Zo'n ondubbelzinnige verklaring van Uwe Eminentie als speciale gezant van de 'Heilige Vader' tijdens een ceremonie die zoveel gelovigen bijeenbracht, was verbazingwekkend voor ons en een blijk van de grote steun die u door uw gezag hebt verleend aan het Oekraïense volk dat hun onafhankelijkheid en territoriale integriteit verdedigt”, schreef aartsbisschop Sviatoslav in een brief. [Met andere woorden, in naam van de Kerk staat Dziwisz op het Hoogfeest van Onze-Lieve-Vrouw de Polen op te hitsen tégen de Russen! Ongelofelijk! Wat een creep! Maar, zo spant Dziwisz zich kennelijk in de "om de oorlog te beëindigen"!]

Kardinaal Dziwisz zat als pauselijke gezant de viering voor van de 300ste verjaardag van de kroning van de icoon van Onze-Lieve-Vrouw van Koden die plaatsvond op 15 augustus in het Koden-heiligdom in het bisdom Siedlce. "We kunnen niet tolereren wat er in Europa gebeurt, in het bijzijn van de hele wereld, een tragedie die tot doel heeft onze broeders en zusters in Oekraïne hun land, hun recht op leven, hun taal en cultuur te ontnemen, en dood en verderf zaait." [Dit zijn pure leugens en een totale omkering van de waarheid. Het is net het Oekraïense regime dat de etnische Russen in Oekraïne als derderangs burgers zo behandelde. Dziwisz wordt zo als leugenaar en agent - net zoals zijn baasje trouwens - van de CIA ontmaskerd.] zei de kardinaal in zijn homilie. "De hand van Kaïn moet gestopt worden", benadrukte hij.

Bron: UGCC

Link:

https://ugcc.ua/en/data/head-of-ugcc-thanks-cardinal-dziwisz-for-caution-against-the-murderous-ideology-of-the-russkiy-mir-and-solidarity-with-ukraine-559/


Voor hen die nog steeds niet in de gaten hebben wat er écht aan de hand is even het volgende:

Het conflict in Oekraïne begon niet in februari 2022, of zelfs niet met de door de VS gesteunde staatsgreep in Kiev in 2014 (= Euromaidan), maar het was de door de CIA gesteunde "Oranje Revolutie" in Oekraïne in 2004 die het begin van deze oorlog betekende.

Rusland heeft steeds de weg van diplomatie gekozen met bijvoorbeeld de akkoorden van Minsk, die door Duitsland en Frankrijk onderhandeld werden. De voormalige 'leiders' van de twee landen, Angela Merkel en François Hollande, gaven afgelopen herfst echter toe dat de vermeende 'routekaart voor vrede' van Minsk II een truc van het Collectieve Westen was om voor Kiev "tijd te kopen" voor de opbouw van de Oekraïense strijdkrachten conform NATO-normen.

Ik word niet graag voor de gek gehouden en zéker niet door foute en dikke kardinalen!

De proxy-oorlog tussen het Westen en Rusland is ook een spiritueel conflict

De oorlog die momenteel in Oekraïne woedt en die Oekraïne als proxy van het collectieve Westen tegenover Rusland plaatst, is in de eerste plaats een ideologische, religieuze of zelfs spirituele oorlog. In grote lijnen vertegenwoordigt Rusland in dit conflict - met de steun van 85% van de wereldbevolking - wat er nog over is van het Christelijke Europa, terwijl het collectieve Westen - dat nog maar slechts 15% van de wereldbevolking vertegenwoordigt - een totalitaire, libertaire en geperverteerde ideologie promoot die religie in het algemeen en het Christendom in het bijzonder verafschuwt en tracht te vernietigen.

Hoewel velen het collectieve Westen nog steeds als 'christelijk' beschouwen en Rusland als 'crypto-communistisch' is dit al geruime tijd niet meer het geval. In feite zijn in de dertig jaar die zijn verstreken sinds de val van de Berlijnse muur en het einde van de Sovjet-Unie, de rollen volledig omgedraaid. Het collectieve Westen (VS, EU- en NATO-landen) is nu een totalitair en agressief antireligieus machtsblok, dat zijn anti-christelijke en anti-humanistische ideologie naar de rest van de wereld tracht te exporteren. Rusland wordt door de heersende elite - de nomenklatoera - van het Westen verafschuwd juist omdat het zich tégen dit proces heeft verzet en bovendien de tegenovergestelde richting is ingeslagen. Na ooit een actieve voorstander van 'wetenschappelijk materialisme' en het 'atheïsme' te zijn geweest, is Rusland teruggekeerd naar haar Christelijke wortels en heeft het vele verderfelijke beleidsmaatregelen en houdingen van het Sovjet-tijdperk teruggedraaid.


Er lijkt géén andere logische verklaring te zijn voor de antipathie van de Westerse elites tégenover Rusland, dan obsessieve, anti-christelijke haat.

Tijdens het communistische tijdperk werd het Christendom in Rusland en in het gehele Sovjet-blok onderdrukt. Op zijn ergst, onder Lenin en Stalin, slachtte het communistische regime miljoenen Christenen af. Zelfs na de dood van Stalin en tot in de jaren tachtig werd het geloof nog vervolgd. Alle kinderen waren verplicht lessen in atheïsme te volgen, waarbij het Christendom en religieus geloof in het algemeen - net zoals in het naoorlogse Westen - werden bespot. Tegen het einde van het communisme was het Orthodoxe Patriarchaat nog maar een schim van wat het ooit onder de tsaren was geweest, maar dat veranderde al snel. De ontberingen brachten een spirituele opleving teweeg. Tegen het midden van de jaren negentig van de vorige eeuw begonnen het Russische Patriarchaat een merkbare groei door te maken. Maar pas in het eerste decennium van de Eenentwintigste Eeuw - onder het presidentschap van Vladimir Poetin - kreeg deze beweging écht betekenis.

Parallel aan zijn economische hervormingen zag Poetin toe op een heropleving van het Russisch-Orthodoxe geloof. In 2001, slechts één jaar na zijn aantreden als president, bracht hij een symbolisch geladen bezoek aan de grote Orthodoxe kloosternederzetting van de berg Athos in Griekenland. Hoewel deze poging moest worden afgebroken als gevolg van een storm die zijn helikopter aan de grond hield, en een tweede poging in 2004 eveneens werd opgeschort toen hij naar Rusland moest terugkeren om de belegering van de Beslan-school af te handelen, slaagde hij er uiteindelijk in de heilige berg te bezoeken in 2005. Daar bouwde hij een band op met de monniken die hun gemeenschap transformeerde en het leven van gewone Russen beïnvloedde. Er begon een grootschalig programma voor de bouw van kerken en het aantal kerkbezoekers begon te groeien. Poetin maakte duidelijk dat hij de Orthodoxie als de nationale godsdienst van Rusland beschouwde. Dergelijke symbolische gebaren werden ondersteund door nieuwe wetgeving die de Russische samenleving begon te veranderen: de abortuswetgeving van het land, die tot dan toe tot de meest liberale ter wereld behoorde, werd aangescherpt. In oktober 2011 nam het Russische parlement een wet aan die abortus beperkt tot de eerste 12 weken van de zwangerschap, met een uitzondering tot 22 weken als de zwangerschap het gevolg was van verkrachting. De nieuwe wet stelde ook een wachttijd van twee tot zeven dagen verplicht voordat een abortus kon worden uitgevoerd, om de vrouw in staat te stellen “haar besluit te heroverwegen”.

In deze periode verschoof het beeld van Rusland in de Westerse media van neerbuigend naar ronduit vijandig. Naarmate Rusland meer en meer tekenen van een Christelijke heropleving vertoonde, werd de verslaggeving in de media in het collectieve Westen steeds vijandiger. Slechts zelden echter vielen journalisten Rusland openlijk aan wegens zijn 'kerstening'. Gewoonlijk schilderden columnisten - zich bewust van het feit dat grote aantallen mensen in het Westen zichzelf als Christen bleven omschrijven - hun anti-Russische commentaren af als een gevolg van de 'agressie', de 'corruptie' of het 'gebrek aan democratie' in Rusland. Dat veranderde echter allemaal met de nieuwe abortuswet van 2011. Nu werden de aanvallen op Rusland expliciet ideologisch. De Russen, zo werd ons verteld, onderdrukten vrouwen en keerden de 'vooruitgang' de rug toe.

Het duurde echter tot 2013 voordat de anti-Russische retoriek hyperbolisch werd. In dat jaar nam het Russische parlement de zogenaamde Gay-Propaganda-wet aan. Het wetsvoorstel, omschreven als 'Bescherming van kinderen tegen informatie die schadelijk is voor hun gezondheid en ontwikkeling', verbood expliciet Gay-Pride-parades, evenals andere vormen van LGBT-materiaal, zoals boeken en pamfletten, die probeerden homoseksualiteit te normaliseren en kinderen te beïnvloeden in hun houding ten opzichte van homoseksualiteit. In feite hadden veel districten in Rusland sinds ongeveer 2006 hun eigen plaatselijke verbod op dergelijk materiaal al ingesteld, hoewel deze regels geen macht hadden buiten hun eigen rechtsgebied. Het wetsvoorstel, dat op 30 juni 2013 door Poetin werd ondertekend, was bijzonder populair en werd unaniem door het Russische parlement geloodst, met slechts één onthouding. Maar de impact op de Westerse nomenklatoera, die de zelfbenoemde poortwachters van de 'aanvaardbare' opinie vormen, was onmiddellijk voelbaar. Bijna unaniem begonnen de Westerse media Poetin nu te vergelijken met Adolf Hitler; hij was een 'misdadiger', een 'fascist', een 'moordenaar' etc. Tussen de vlagen van ziedende woede werd hij het mikpunt van vernietigende satire. Hij werd gecast in de rol van een James-Bond-schurk, routinematig moordend en martelend degenen tegen wie hij een wrok koesterde. Er zijn genoeg aanwijzingen, dat de Westerse inlichtingendiensten actief betrokken raakten bij de anti-Russische propaganda.

Het effect van deze stortvloed van demonisering op gewone Westerlingen begon al snel zichtbaar te worden. Terwijl in 2006 slechts 1% van de Amerikanen Rusland als 'Amerika’s ergste vijand' bestempelde, deelde in 2019 32% van de Amerikanen, waaronder 44% van de Democratische kiezers, deze mening. Slechts 28% van de Republikeinen was het hiermee eens; een opmerkelijke ommekeer in de mening. Tijdens de Koude Oorlog beschouwden de Republikeinse kiezers, van oudsher het meer religieuze en nationalistische element van het Amerikaanse politieke electoraat de Russen als de grootste bedreiging. Nu echter waren het de minder of niet-religieuze (en méér pro-LGBT) Democraten die deze mening waren toegedaan.

Maar de westerse elites beperkten hun inspanningen niet tot woedende hoofdartikelen in de London Times of de Washington Post: Economische sancties begonnen nu ter sprake te komen. Er gingen onmiddellijk stemmen op om de Olympische Winterspelen, die in februari 2014 in Sochi, Rusland, werden gehouden, te boycotten. Hoewel de atleten over het algemeen weerstand boden aan de oproep tot boycot, weigerden veel Westerse politici de Spelen bij te wonen en liep de russofobie in de Westerse media op. En het zou nog veel erger worden.

In 2010 werd Viktor Janoekovitsj, een inwoner van het Russisch sprekende Donetsk, verkozen tot president van Oekraïne, door premier Joelia Timosjenko te verslaan, in wat door internationale waarnemers werd beschouwd als vrije en eerlijke verkiezingen. In november 2013 stelde Janoekovitsj de ondertekening van een op handen zijnde associatieovereenkomst met de Europese Unie uit, omdat zijn regering economische banden met Rusland en met de Europese Unie wenste te onderhouden. Rusland had namelijk een gunstigere lening voor de redding van het land aangeboden dan de Europese Unie bereid was te bieden. Dit leidde tot door de CIA en MI5 gecoördineerde 'protesten' en de 'bezetting' van het Onafhankelijkheidsplein in Kiev, een reeks gebeurtenissen die door de voorstanders van aansluiting van Oekraïne bij de Europese Unie de 'Euromaidan' werden genoemd. Hoewel het er soms naar uitzag dat de protesten zouden uitdoven, kan er géén twijfel over bestaan dat de Westerse politici bijna van bij het begin gecoördineerde inspanningen hebben geleverd om de protesten aan de gang te houden. Begin december brachten verschillende politici uit Berlijn en Brussel bezoeken aan het plein, en deze werden op 15 december gevolgd door de komst van de Amerikaanse senatoren John McCain en Chris Murphy.

Victoria Nuland, op dat moment Assistant Secretary of State for European and Eurasian Affairs in de regering Obama, arriveerde kort daarna in Oekraïne, en begon onmiddellijk met het aanwakkeren van de vlammen van een toch al onstabiele situatie. In toespraak na toespraak beloofde zij de demonstranten en oproerkraaiers van de Maidan, dat Amerika achter hen stond. De Russen van hun kant veroordeelden de “grove inmenging” van Amerika in de Oekraïense aangelegenheden. Het resultaat van de bemoeienissen van het collectieve Westen was dat Oekraïne begin februari 2014 op de rand van een burgeroorlog stond.

De gewelddadige confrontaties tussen antiregeringsdemonstranten en politie, die bekend staat als de 'Maidan-revolutie', veroorzaakten intussen vele doden en gewonden. Omdat hij vreesde voor zijn leven, vluchtte President Janoekovitsj op 21 februari uit de hoofdstad, aanvankelijk naar de Krim en uiteindelijk naar Rusland. Onmiddellijk werd in Kiev een nieuwe interim-regering geïnstalleerd, die was uitgekozen door Victoria Nuland en uitgesproken anti-Russisch was. Op 11 maart 2014 droeg de Oekraïense Nationale Raad voor TV en Radio-omroep alle kabelexploitanten op te stoppen met het uitzenden van een aantal Russische zenders, waaronder de internationale versies van de belangrijkste door de staat gecontroleerde zenders - Rossiya 1, Channel One en NTV - evenals Rossiya 24. De eerste regering van Jatsenjoek ondertekende op 21 maart 2014 de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne, de handelsovereenkomst werd na de presidentsverkiezingen in mei 2014 ondertekend.

Bij het overwegen van de acties van Amerika en het collectieve Westen op dit moment moeten we niet vergeten dat Oekraïne een diep verdeelde samenleving was en is. De helft van het land, ruwweg het noorden en westen, beschouwt zichzelf als Oekraïens en staat historisch gezien vijandig tegenover Rusland. De andere helft, voornamelijk het zuiden en oosten, is pro-Russisch en ziet zichzelf tegelijkertijd als Oekraïens en Russisch. Een blik op de verkiezingskaart van het land laat deze tweedeling op een zeer grafische manier zien, want het was het Russische deel van het land, het zuiden en oosten, dat Janoekovitsj met een overweldigende meerderheid aan de macht bracht. Door een gewelddadige omverwerping van deze laatste te steunen, heeft het Amerikaanse regime heel bewust haar gewicht in de schaal gelegd ten voordele van de anti-Russische helft van de bevolking.

Het burgerconflict liet niet lang op zich wachten. Terwijl de anti-regeringsmassa’s - met de steun van de Westerse inlichtingendiensten - in Kiev bezig waren Janoekovitsj uit het zadel te wippen, begonnen zich in het zuiden en oosten grote protesten tegen de staatsgreep af te tekenen. De Krim, die voor het overgrote deel Russisch was en pas in 1954 door Chroesjtsjov aan de jurisdictie van Kiev was overgedragen, hield een referendum met als resultaat dat 97% van de bevolking voor hereniging met Rusland stemde. Poetin, woedend over het Amerikaanse optreden in Kiev, aanvaardde het resultaat van de stemming en kondigde formeel de teruggave van de Krim aan de Russische Federatie aan. Tegelijkertijd vonden in steden en dorpen in het zuiden en oosten van het land massale 'anti-Maidan-protesten' plaats, waarbij veel mensen opriepen tot afscheiding van Oekraïne en aansluiting bij Rusland. Het nieuwe, door Washington aangestelde regime in Kiev reageerde met geweld. Zevenenveertig pro-Russische demonstranten in Odessa werden in het vakbondsgebouw van de stad belegerd en door een neonazistische bende doodgebrand. De etnisch-Russische provincies (= Oblasten) Lugansk en Donetsk zagen de gang van zaken en riepen de onafhankelijkheid uit en maakten zich op om zich te verdedigen. Dit escaleerde al snel in een totale oorlog, en in de twee jaar daarna kwamen ongeveer 14.000 mensen, voornamelijk etnisch Russische burgers, om het leven toen de regering in Kiev vocht om de twee provincies terug te krijgen in Oekraïne.

De gevechten in Lugansk en Donetsk (= de Donbas) deëscaleerden na de ondertekening van het zogenaamde Minsk-II-akkoord in 2015. Dit akkoord, dat tot stand kwam dankzij bemiddeling van Rusland, de VS en de VN voorzag in een zekere mate van autonomie voor de twee afgescheiden provincies, alsook in erkenning en respect voor hun Russische taal en cultuur. In het akkoord werd ook opgeroepen tot de onmiddellijke stopzetting van alle militaire acties. De Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president François Hollande die ook waren betrokken, stonden zelfs garant voor de implementatie van het akkoord.

Indien het akkoord van Minsk-II volledig zou zijn uitgevoerd, zou het heel goed mogelijk geweest zijn, dat alle vijandelijkheden beëindigd waren geweest, maar dat is er niet van gekomen. De nieuwe regering in Kiev, die vanaf mei 2014 werd geleid door Petro Porosjenko, deed geen enkele poging om zich aan de bepalingen van het akkoord te houden. Integendeel, de Russische taal, tot dan toe één van de officiële talen van Oekraïne, werd gedegradeerd, en de Russische cultuur in het algemeen gedenigreerd. Erger nog, niemand van degenen die in Odessa en elders moorden hadden gepleegd werd voor het gerecht gebracht, en de neonazi-milities die voor deze gruweldaden verantwoordelijk waren, werden zelfs in het Oekraïense leger opgenomen. Het ergste van alles was dat de beschietingen van burgerdoelen in Lugansk en Donetsk bleven doorgaan – gedurende de volgende zes jaar.

Dat het Westen de kant koos van de anti-Russische helft van de bevolking was geheel in overeenstemming met de steeds hysterischer toon van de anti-Russische retoriek in de Westerse media in de jaren voorafgaand aan de Maidan-revolutie. En we kunnen de geruchten dat Nuland en de Obama-administratie bezorgd waren over de 'corruptie' in het Janoekovitsj regime met een korreltje zout nemen. Amerika is altijd op zeer vriendschappelijke voet geweest met regeringen die veel corrupter, gewelddadiger en totalitairder waren dan die van Janoekovitsj.

De échte - maar onuitgesproken - reden voor de missie van Victoria Nuland (de dochter van een Oekraïense jood) was dat Janoekovitsj’s draai naar Rusland door het woke-establishment in Washington werd gezien als een teken dat Oekraïne Rusland zou volgen in het aannemen van een steeds Christelijker wordende sociale cultuur; een cultuur die de 'liberalen' en 'progressieven' in Washington verafschuwden. Eén van de eerste daden van Porosjenko als president van Oekraïne was het toelaten van de Open Society Foundation van George Soros, en tegelijkertijd het ondersteunen van de inbreng van de LGBT-ideologie in het onderwijssysteem. Gay-Pide-parades werden een vast onderdeel van het leven in Kiev, waar ze, hoewel duidelijk impopulair bij de grote meerderheid van de bevolking, massale steun en bescherming kregen van de veiligheidstroepen.

Het bijzondere aan deze situatie is, dat de woke-overheden van het collectieve Westen de ene minderheid ondersteunen ten koste van de andere. In dit geval wordt dus bijvoorbeeld de LGBT-minderheid gesteund in het verspreiden van hun denkwijze ten kosten van bijvoorbeeld de religieuze minderheden. Wederom een mankement in het democratisch bestel dat in essentie de normen en waarden van de meerderheid promoot en rekening hoort de houden met de normen en waarden van de minderheden. Echter, in dit geval worden de uitgangspunten van de LGBT-minderheid gebruikt om andere minderheden én zelfs de meerderheid van de bevolking ideologisch aan te vallen om zo fundamentele wijzigingen in het collectieve gedachtegoed proberen te bewerkstelligen. Men draait dus op een diabolische manier de zaken om!

We hebben nu méér dan ooit tevoren te maken met de Duivel

Het komt maar zelden voor, dat we oog in oog komen te staan ​​met het pure kwaad. We zijn op dit ogenblik in een doodsstrijd verwikkeld met de Duivel. De Duivel heeft onze regeringen volledig in zijn macht. De domheid van onze politieke 'leiders' is demonisch. Iedereen die de Corona-hoax, de nep-pandemie, de zogenaamde 'vaccins' die ons bloed hebben vergiftigd, de zogenaamde 'antropogene' klimaatopwarming, de 'oorlog' in Oekraïne, abortus, euthanasie en de waterdragers van 'links' - de regimes van de VSA en de EU, de NATO, het WEF, de WHO, de VN, het Bergogliaanse Vaticaan, de Agenda 2030, het globalisme, BLM, de massamigratie, de CRT, de genderdysforie, de leugenachtige massamedia enz. - steunt, is een agent van de Duivel.

De meesten van ons zijn nog in het stadium van de ontkenning. Maar, sommigen van ons nemen het al op tégen het pure kwaad. De haat van onze politieke 'leiders' tégen de Christelijke beschaving weerspiegelt slechts de haat van de joden die Christus ter dood hebben gebracht. De satanisten en kabbalisten hebben elke rode lijn overschreden. Hun 'beleid' is pure zelfdestructie. Niemand heeft ze erop aangesproken tot nu.

Franse Revolutie: stilte over de genocide in de Vendée

Révolution française : silence sur le génocide vendéen

Altijd hetzelfde stramien van de Britse Hidden Hand: (1) een staatsgreep in de hoofdstad, (2) de bevolking in de campagne volgt niet, (3) burgeroorlog & (4) de bevolking in de campagne wordt systematisch uitgeroeid door de centrale overheid, niet omwille van hetgeen ze heeft gedaan, maar omwille van hetgeen dat ze is!

De bloedbaden van Lucs-sur-Boulogne vonden plaats op 28 februari en 1 maart 1794, tijdens de Oorlog in de Vendée. Het zijn de beroemdste en belangrijkste bloedbaden die zijn gepleegd door de Republikeinse troepen; met name door de Colonnes infernales.

Volgens de lijsten van priester Barbedette waren er 564 doden te betreuren bij de bloedbaden van 28 februari en 1 maart 1794. Onder de 459 bekende namen zijn er 80 mannen en 127 vrouwen in de leeftijd van 10 tot 49 jaar, 124 mensen van boven de 50 jaar en 127 kinderen onder de 10 jaar, baby's incluis.

John F. Kennedy over complotten en oorlogen

Westerse generaals die aanslagen voorbereiden op hun eigen burgers om vervolgens een ander land de schuld te geven. Te gek voor woorden? Nee hoor. Het staat in detail beschreven in Operation Northwoods. Het document stelt een breed scala aan valse vlag operaties voor zoals het neerschieten van mensen op straat, het zinken van boten met vluchtelingen [!] en het plegen van bomaanslagen.

Operation Northwoods is een samenzweringsplan uit 1962 van de Amerikaanse overheid tot terroristische operaties onder valse vlag. Het plan voorzag in het doden van onschuldige mensen en het plegen van terroristische acties in Amerikaanse steden door de CIA of andere Amerikaanse overheidsdiensten om hiermee publieke steun te vergaren voor een oorlog tegen het door Fidel Castro geleide Cuba. Eén van de plannen was het “ontwikkelen van een Cubaanse terroristische terreurcampagne in de grootstedelijke agglomeratie van Miami, andere steden in de staat Florida maar ook in Washington D.C.”

President Kennedy sprak zijn veto over de operatie uit en gaf de documenten vrij.

Het zou zijn dood worden!

The president is stripped of his security:

Mère Agnès-Mariam de la Croix: "Cette immigration est organisée"

Vandaag, 450 jaar geleden, werden de Turken verpletterend verslagen op Malta: