Uit een zéér lezenswaardig 'Interview met John Dekimpe en Guido Cooman' - 02-06-2004
Behoren tot een instelling die een K in haar vaandel voert, houdt een oproep in om haar waarden uit te dragen, zowel voor personeel als studenten. Daarover zijn afscheidnemend pastor John Dekimpe en kersverse pastor Guido Cooman het eens. Samen werpen ze een licht op verleden, heden en toekomst van de KULAK-studentenparochie.
De KULAK-parochie werd opgestart door Ignace Dewitte, die in 1965 door de Leuvense parochie naar Kortrijk gedelegeerd werd om er de pas gestichte inplanting geestelijk te leiden. John De-kimpe: “Vanaf het begin heeft hij ervoor geopteerd om meer een studentenparochie op te bouwen dan een universitaire parochie. De tijd was daarvoor toen ook rijp: de studentenpopulatie was veel mondiger dan nu en vooral maatschappij- en kerkkritisch ingesteld. Men dacht toen nog dat maatschappij en Kerk ‘maakbaar’ waren, wat uiteindelijk een illusie is gebleken.”
“Deze drie doelstellingen onderschreef ik zelf ook tijdens mijn beide dienstperiodes: van 1974 tot 1993 en van 1996 tot 2003. Mettertijd zijn er wel opvallende verschuivingen opgetreden in de belangstelling van de studentenpopulatie. Terwijl het aspect ‘ontmoeting’ aan belang heeft gewonnen, is de interesse voor de liturgie – de wekelijkse misviering - sedert 1992 beginnen dalen en na 2000 totaal ineengestort. Ten slotte is de maatschappijkritiek, vergeleken met de woelige tijden eind jaren zestig, begin jaren zeventig, sterk verkruimeld. De linkse tendensen hebben plaatsgemaakt voor een ruk naar rechts, zoals in heel onze maatschappij trouwens.”
“Deze drie doelstellingen onderschreef ik zelf ook tijdens mijn beide dienstperiodes: van 1974 tot 1993 en van 1996 tot 2003. Mettertijd zijn er wel opvallende verschuivingen opgetreden in de belangstelling van de studentenpopulatie. Terwijl het aspect ‘ontmoeting’ aan belang heeft gewonnen, is de interesse voor de liturgie – de wekelijkse misviering - sedert 1992 beginnen dalen en na 2000 totaal ineengestort. Ten slotte is de maatschappijkritiek, vergeleken met de woelige tijden eind jaren zestig, begin jaren zeventig, sterk verkruimeld. De linkse tendensen hebben plaatsgemaakt voor een ruk naar rechts, zoals in heel onze maatschappij trouwens.”
KULAK-geest
Guido Cooman is van plan dezelfde doelstellingen te onderschrijven: “Hoewel ik genoodzaakt ben ze serieus aan te passen aan het huidige klimaat. “Er moet me echter een pijnpunt van het hart: terwijl de KULAK kan rekenen op een paar tiental gemotiveerde studenten om allerlei activiteiten te organiseren, merk ik – tot mijn grote spijt – dat de interesse van KULAK-medewerkers voor wat studenten organiseren soms klein is.
“Ten slotte is er het probleem van het gebrek aan kennis van de liturgie. Onze jeugd is zozeer ontkerkelijkt dat ze weinig weet meer heeft van wat een misviering is, om nog maar te zwijgen van de bijbelse begrippen die ze in hun cursussen aantreffen, en die deel uitmaken van ons christelijk erfgoed. Proffen uit de subfaculteit Letteren signaleren mij dat hun studenten niet meer weten wat ‘apocalyptiek’ betekent, of wat het vagevuur is. Soms vraag ik me wel eens af of een beetje christelijke ‘propedeuse’ niet noodzakelijk wordt. Eén en ander heeft tot gevolg dat de wekelijkse misviering zich in een diepe winterslaap bevindt bij gebrek aan belangstelling.”
“Ten slotte is er het probleem van het gebrek aan kennis van de liturgie. Onze jeugd is zozeer ontkerkelijkt dat ze weinig weet meer heeft van wat een misviering is, om nog maar te zwijgen van de bijbelse begrippen die ze in hun cursussen aantreffen, en die deel uitmaken van ons christelijk erfgoed. Proffen uit de subfaculteit Letteren signaleren mij dat hun studenten niet meer weten wat ‘apocalyptiek’ betekent, of wat het vagevuur is. Soms vraag ik me wel eens af of een beetje christelijke ‘propedeuse’ niet noodzakelijk wordt. Eén en ander heeft tot gevolg dat de wekelijkse misviering zich in een diepe winterslaap bevindt bij gebrek aan belangstelling.”
Cooman: “Eerst even zeggen dat ik slechts deeltijds pastor ben aan de KULAK. Daarnaast heb ik ook liturgisch-pastorale verplichtingen in de federatie Avelgem en werk ik verder aan mijn doctoraat.” “In de KULAK vertegenwoordigt de studentenparochie een rectorale dienst. Mijn diensthoofd is dus de campusrector, de campusautoriteit speelt voor mij dezelfde formele rol als een kerkfabriek voor een parochiepriester. De geestelijke autoriteit wordt waargenomen door onze bisschop, mgr. Roger Vangheluwe. De KULAK-parochie is kerkjuridisch gezien, net zoals de Leuvense, een ‘personele parochie’. Dat wil zeggen dat ze geen territoriale bevoegdheden heeft. Zij ontfermt zich over alle personeelsleden en studenten van onze campus - uiteraard voor zover zij dat zelf wensen - en de pastor beschikt daartoe over alle sacramentele bevoegdheden.”
Cooman: “Dat is een delicate vraag! Ten eerste menen wij niet dat het de bedoeling kan zijn om het dogma te verdedigen, maar eerder dat het onze rol is de evangelische waarden te verkondigen en – zo mogelijk – toe te passen [Toch even een kleine vraag: "Wat is het verschil tussen 'het dogma' en 'de evangelische waarden', aangezien 'de evangelische waarden' 'dogma' zijn?"].”
“Een gevaar zou zijn dat deze opdracht van een katholieke universiteit uitsluitend op de schouders zou gelegd worden van haar parochie. Misschien kan opnieuw duidelijk worden dat behoren tot een instelling die, tot vandaag, de ‘K’ in haar vaandel wil blijven voeren voor al haar leden, zowel personeel als studenten, een oproep inhoudt om deze waarden ook uit te dragen.” [Ja!]
Cooman: “Dat is een delicate vraag! Ten eerste menen wij niet dat het de bedoeling kan zijn om het dogma te verdedigen, maar eerder dat het onze rol is de evangelische waarden te verkondigen en – zo mogelijk – toe te passen [Toch even een kleine vraag: "Wat is het verschil tussen 'het dogma' en 'de evangelische waarden', aangezien 'de evangelische waarden' 'dogma' zijn?"].”
“Een gevaar zou zijn dat deze opdracht van een katholieke universiteit uitsluitend op de schouders zou gelegd worden van haar parochie. Misschien kan opnieuw duidelijk worden dat behoren tot een instelling die, tot vandaag, de ‘K’ in haar vaandel wil blijven voeren voor al haar leden, zowel personeel als studenten, een oproep inhoudt om deze waarden ook uit te dragen.” [Ja!]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten