Opening van het 'eerste buitengewone Consistorie' van Prevost

Een besmeurde Prevost met in de verte seksmaniak Tucho Fernández 

Wie na zestig jaar chaos binnen de Kerk op het vandaag door Prevost geopende Consistorie één moment van zélfonderzoek van Robert Francis Prevost verwachtte, komt natuurlijk bedrogen uit. Prevost nodigde ons vandaag uit om het profetische karakter van het Tweede Vaticaans Concilie – “de dageraad van een dag van licht voor de hele Kerk” – te herontdekken en de protestantse en schismatieke hervormingen ervan met méér overtuiging door te voeren.

Geconfronteerd met de ruïne en het puin van zestig jaar “conciliaire lente” zou het erkennen van het falen ervan een minimum aan goede trouw vereisen, wat helaas ontbreekt bij de voorstanders van de Conciliaire Revolutie, die een “concilie” gebruikten als hefboom om revolutionaire principes in de Katholieke Kerk te introduceren, waardoor deze van binnenuit werd afgebroken.

Vanaf Roncalli heeft de 'Conciliaire kerk' zich onverbiddelijk verder van de Rooms-Katholieke Kerk verwijderd, culminerend in Bergoglio’s Anglicaanse theorievorming omtrent 'synodaliteit' als de ultieme revolutionaire aanval op het Pausdom zoals dat gewild werd door Onze-Lieve-Heer.

Het is niet verwonderlijk dat Leo, de nieuwste vertegenwoordiger van de schismatieke 'Conciliaire en synodale kerk' verklaart dat hij "de mensheid wil bereiken" door het enige "concilie" toe te passen dat – in plaats van de verspreide schapen terug te roepen in de ene schaapskooi onder de ene Herder zoals alle Heilige Oecumenische Concilies deden – de schaapskooi opende, de schapen verspreidde en wolven en huurlingen binnenliet.