Een vraag die nog moet beantwoord worden, betreft het feit waarom mannen (en vrouwen) die zo overduidelijk ongeschikt zijn voor de ambten die zij binnen de Romeinse Curie vervullen, er toch toe werden benoemd? Het antwoord is niet te vinden in hun vermeende intellectuele kwaliteiten, theologische bijdragen of hun vermogen om de geloofwaardigheid van de Kerk te versterken. Evenmin kan hun betreurenswaardige benoeming worden verklaard als het gevolg van een 'vergissing', aangezien hun tekortkomingen al lang voor hun promotie bekend waren. De meest overtuigende verklaring voor hun benoeming is waarschijnlijk het feit, dat ze 'nuttig' zijn.
Onder Bergoglio de Apostaat betekende 'nuttigheid' steeds vaker een bereidheid om vooraf bedisselde uitkomsten zonder weerstand of nuancering te implementeren en te verdedigen. Roche bijvoorbeeld bewees zijn 'nuttigheid' door een centraliserend liturgisch beleid uit te voeren met minimale aandacht voor de theologische of pastorale gevolgen ervan. Fernández bewees zijn 'nuttigheid' door middel van ambiguïteit, waardoor omstreden ontwikkelingen konden plaatsvinden zonder formele tegenspraak, terwijl de schijn van continuïteit werd behouden door zorgvuldig gekozen en misleidend taalgebruik. In beide gevallen verving 'nuttigheid' dus uitmuntendheid als doorslaggevend criterium voor promotie.
De 'nuttigheid' van de paladijnen die tegenwoordig de kantoren van de Curie vullen, vertaalt zich ook in de slappe documenten die de Curie te pas en te onpas produceert. Slechts 72 uur na de publicatie van Traditionis Custodes van Bergoglio bijvoorbeeld was het duidelijk, dat het mislukt was en nooit zou slagen. Summorum Pontificum van Paus Benedictus XVI was het product van een briljante geest (de meest briljante theoloog van de 20e eeuw) die zich 40 jaar lang serieus over deze kwestie had gebogen. Traditionis Custodes was het product van een veel minder briljante geest die er slechts 5 minuten halfslachtig over had nagedacht. Destijds trok Quo Primum van Paus Pius V tenminste een gedegen grens op een logische manier: vóór het Grote Westerse Schisma! Met andere woorden, niet besmet door de 'protestantse geest'!
De 'nuttigheid' van de paladijnen die tegenwoordig de kantoren van de Curie vullen, vertaalt zich ook in de slappe documenten die de Curie te pas en te onpas produceert. Slechts 72 uur na de publicatie van Traditionis Custodes van Bergoglio bijvoorbeeld was het duidelijk, dat het mislukt was en nooit zou slagen. Summorum Pontificum van Paus Benedictus XVI was het product van een briljante geest (de meest briljante theoloog van de 20e eeuw) die zich 40 jaar lang serieus over deze kwestie had gebogen. Traditionis Custodes was het product van een veel minder briljante geest die er slechts 5 minuten halfslachtig over had nagedacht. Destijds trok Quo Primum van Paus Pius V tenminste een gedegen grens op een logische manier: vóór het Grote Westerse Schisma! Met andere woorden, niet besmet door de 'protestantse geest'!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten