250.000 gelovigen in Birmingham!!!

350.000 gelovigen in Hyde Park!!!

The Pope in Parliament and Westminster Abbey: a day that shook the foundations of Britain's 'Protestant Myth'!

How odd that it should be the Guardian that grasped the magnitude of what happened yesterday. Andrew Brown, religion editor of Comment is Free, and the possessor of an intellect as mighty and muddled as that of Rowan Williams, writes:


This was the end of the British Empire.

In all the four centuries from Elizabeth I to Elizabeth II, England has been defined as a Protestant nation. The Catholics were the Other; sometimes "violent terrorists and rebels", sometimes merely "dirty immigrants". The sense that this was a nation specially blessed by God arose from a deeply anti-Catholic reading of the Bible. Yet it was central to English self-understanding when Queen Elizabeth II was crowned in 1952 [sic], and swore to uphold the Protestant religion by law established.

For all of those 400 or so years it would have been unthinkable that a pope should stand in Westminster Hall and praise Sir Thomas More, who died to defend the pope’s sovereignty against the king’s. Rebellion against the pope was the foundational act of English power. And now the power is gone, and perhaps the rebellion has gone, too.


This was indeed a day of unthinkable events. Many Protestants will have been disturbed to see Pope Benedict XVI in Westminster Hall praising St Thomas More (who incidentally died to defend what he saw as the sovereignty of God). I don’t agree, however, that rebellion against the Pope was the “foundational act of English power”. Brown is a Left-wing agnostic whom one would expect to be suspicious of a national myth; but here we go again – we’re told that England discovered its identity as a result of the Reformation. Actually, English industry and culture flourished under the spiritual patronage of Rome; if the country had remained Catholic, they would have continued to do so. (In Germany, cities that remained Catholic were as prosperous as those that become Protestant.)

Indeed, if you want evidence of the self-confidence of our Catholic national identity, look no further than Westminster Abbey and Westminster Hall. For at least the first 500 years of its existence – we can’t be sure when it was founded – the Abbey was obedient to Benedict’s predecessors. So for the Pope to enter it today was an affirmation of its own “foundational act”. Not for nothing did he point out in his address that the church was dedicated to St Peter. Even Catholics who would never be so crude as to say “the Abbey belongs to us, not to you” sensed that history was being re-balanced in some way. They realised that the Pope had as much right to sit in that sanctuary as the Archbishop of Canterbury (who, to be fair, showed the Holy Father a degree of respect that implied that he, at least, recognises the spiritual primacy of the See of Peter even if he rejects some of its teachings).

Of course I’m not denying that for centuries anti-Catholicism was central to English self-understanding, even if it took nearly a century of harrassment and persecution to suppress the old religion. And there are still pockets of intense hatred of Rome in English society today. The difference is that the only anti-Catholics with influence are secularists who aren’t interested enough in the papal claims even to find out what they are. (I’m thinking of Peter Tatchell’s amazingly ignorant Channel 4 documentary.) They hate religion and they pick on Catholics because they’re the softest target. Protestant anti-Catholics, in contrast, don’t have mates in the media or useful allies in the Church of England. All they can do is watch in horror as the Pope of Rome processes into the church where Protestant monarchs are crowned, declares unambigously that he is the successor of St Peter with responsibility for the unity of Christendom, and then walks out again – to hearty applause.

To be honest, I’m still not quite sure what to make of it all myself. Benedict XVI’s speeches are worth reading several times; they often turn out to be more radical than they first appear. But one thing is for sure. Despite the unassuming courtesy of the Pope’s manner, he didn’t give an inch.

By Damian Thompson, who is Editor of Telegraph Blogs and a journalist specialising in religion.

Requiem voor Professor Dr. Karel van Isacker S.J.

Het Plechtige Requiem vond plaats op dinsdag, 14 september 2010 om 19.00 uur in de Sint-Michaëlskapel te Niel-bij-As.

In paradisum deducant te angeli

Professor Dr. Karel van Isacker S.J.

* 26 juni 1913
+ 25 augustus 2010

In de kapel vond de plechtige Requiemmis plaats met assistentie van diaken en subdiaken en werd opgedragen volgens de buitengewone vorm van de Romeinse ritus (Tridentijns).

De Gregoriaanse gezangen werden verzorgd door de Schola Cantorum uit Achel.


Twee citaten uit het boekje 'Ontwijding' door pater Karel Van Isacker (Davidsfonds, 1989):

"Voor het weervinden van het geloof en de wijding zal er meer nodig zijn dan een terugkeer tot de authentieke teksten van Vaticanum II. Even onontbeerlijk is het goedmaken van de fouten: het overhoophalen van de traditie en het naïeve openstaan voor de 'wereld'."

"Wat na Vaticanum II in de Kerk gebeurde is heel wat anders dan het opruimen van verstarde gebruiken. Het is, op vele punten, een ruptuur met de heilige en daarom onaanraakbare oorsprong, met de Christus Die voortleeft in de Kerk. Het snelle verval van de godsdienstigheid is een symptoom. (...) De hoofdtrend van het proces van secularisering is duidelijk: emancipatie door desacralisatie. De mens moest autonoom worden en dus bevrijd van de religieuze tradities, van de wijding, van het sacrale dat hem opende voor 'het totaal ondere, het transcedente, het absolute, het goddelijke'. Zo werd ieder afbreken van een stuk eerbiedwaardig verleden een stap naar emanciperende ontwijding."

Ode aan de Vreugde - Friedrich von Schiller

Vreugde, schone vonk door God geschonken,
Dochter uit Elysium,
Wij betreden vuurbedronken,
Hemelse, Uw heiligdom.
Uw betovering maakt weer één
Wat traditie streng had verdeeld;
Alle mensen worden broeders
Waar Uw zachte vleugel streelt.

Wees omvat, miljoenen zonen,
Deze kus aan de ganse Wereld!
Broeders, boven de sterrenhemel
Moet een lieve Vader wonen.

Wie het groot succes al inde,
Van een vriend de vriend te zijn,
Wie een lieve vrouw kon vinden
Dele met ons dit festijn!
Zelfs wie maar op heel de wereld
Aan één ziel zijn lot verbond!
Wenend weggaan moet degene
Die de boodschap nooit verstond!

Wie op aarde woont
Koester deze sympathie.
Die naar de sterren leidt,
Waar de Onbekende heerst.

Alle wezens drinken vreugde
Aan de borsten der natuur,
Alle goeden, alle slechten,
Volgen haar rozenspoor.
Kussen gaf zij ons en druiven,
En een vriend, beproefd in de dood.
Wellust werd aan de worm prijsgegeven,
En de Cherubijn staat voor God.

Jullie werpen je ter aarde, mensenzonen?
Kunnen jullie de Schepper voelen?
Zoek hem boven de sterrenhemel!
Boven de sterren moet Hij wonen!

Vreugde heet de veer
In de eeuwige natuur.
Vreugde, vreugde drijft de raderen
In de grote wereldhorloge
Bloemen lokt zij uit de knoppen,
Zonnen uit het firmament,
Sferen rolt zij in de ruimten
Die de telescoop niet kent.

Blij zoals Zijn zonnen vliegen
Door des hemels prachtig plan,
Loop ook, broeders, jullie baan,
Vreugdevol zoals een held ter zege.

Uit de vurige waarheidsspiegel
Lacht zij met de wetenschapper.
Naar de steile deugdenheuvel
Voert zij zacht wie lijden moet.

Op de zonneberg van het geloof,
Ziet men haar banieren wapperen,
Door de kier van gebarsten zerken
Haar in 't engelenkoor staan.

Doorsta toch moedig, mensenzonen!
Doorsta voor de betere wereld!
Boven, over het sterrenveld
Zal een grote God u lonen.

Goden kan men niets vergelden;
Mooi is aan hen gelijk te zijn.
Leed en armoe, kom jullie melden,
Met de blijden nu blij zijn.
Woede en wraak zij nu vergeten,
Onze aartsvijand vergeven.
Geen verdriet mag aan hem vreten,
En van rouw zij hij bevrijd.

Laat ons 't schuldenboek verscheuren!
Verzoend de hele wereld!
Broeders, boven de sterrenhemel
Berecht God ons, zoals wij berechten.

Vreugde sprankelt in bokalen;
Uit het gouden druivenbloed
Drinken kannibalen mildheid,
De vertwijfeling heldenmoed.
Broeders, vlieg op van uw plaatsen,
Geef de volle roemer door op 't feest,
Laat maar bruisen 't schuim ten hemel,
Dit glas aan de Goede Geest!

Hem die sterrenstelsels loven,
Hem die de Serafijn zingend prijst,
Dit glas aan de Goede Geest,
Boven het sterrendak daarboven!

Vaste moed in het lijden,
Hulp waar de Onschuld weent,
Eeuwigdurende gezworen eden,
Waarachtigheid tegenover vriend en vijand,
Mannentrots voor koningstronen
Broeders, al kost het goed en bloed
Wil verdienste kronen
En de ondergang aan het leugengebroed!

Sluit de heilige cirkel hechter,
Zweer bij deze gouden wijn
Uw gelofte trouw te zijn,
Zweer het bij de Sterrenrechter!
Redding van de ketenen des tirannen
Grootmoedigheid voor de bozewicht
Hoop op het sterfbed
Genade bij het Laatste Oordeel
Ook de doden zullen leven
Broeders drink en zing met ons mee
Alle zondaars worden hopelijk vergeven...
En de hel zal er dan niet meer zijn...

Een opgewekt afscheidsuur
Zoete slaap in de lijkwade
Broeders, een milde uitspraak
Uit de mond van de Dodenrechter

Prof. Dr. Karel Van Isacker S.J. overleden

Op woensdag 25 augustus 2010 om 13.00 uur is, voorzien van het H. Oliesel, op 97-jarige leeftijd overleden de zeereerwaarde pater:

Karel Van Isacker
priester in de Sociëteit van Jezus


Hij overleed op 97-jarige leeftijd, de dag voordien had hij in zijn geliefde Sint-Michaëlskapel zijn briljanten (65-jarig) priesterjubileum gevierd. Eén dag later - op de herdenkingsdag van zijn eerste heilige Mis - heeft zijn hemelse Vader hem thuisgeroepen.

----------------------

Bidden wij voor de zielenrust van onze innig geliefde pater:

God,
Die onder de apostolische priesters Uw dienaar Karel Van Isacker met priesterlijke waardigheid hebt bekleed, geef, vragen wij, dat hij nu voor eeuwig in hun gezelschap mag worden opgenomen. Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon, Die met U leeft en heerst in de eenheid van de Heilige Geest, God, door alle eeuwen der eeuwen.
Amen.

Heer, geef hem de eeuwige rust. Dat hij mag rusten in vrede. Amen.

----------------------

Pater Van Isacker was een tijdlang hoofdredacteur van "De Vlaamse Linie", dat later "De Nieuwe" werd.

Van Isacker laat de vijftiendelige encyclopedie "Twintig Eeuwen Vlaanderen" na, en een gefundeerd pleidooi voor de Katholieke rechterzijde, een herwerking van zijn doctoraatsverhandeling. Op het einde van zijn leven keerde hij zich radicaal tegen het modernisme in de Kerk, dat sinds het Tweede Vaticaans Concilie de traditie opzijschoof.

De professor bleef tot het eind van zijn leven de mis opdragen volgens de oude ritus.

Van Isacker is gekend om zijn analyse dat de malaise in de Rooms-katholieke Kerk van de tweede helft van de 20e eeuw voortkomt uit haar "bezetenheid" zich aan te passen aan de moderne wereld, zonder zich af te vragen waar die moderne wereld eigenlijk voor staat.

Heilige Paus Pius X

De heilige Pius X, geboren als Giuseppe Melchiorre Sarto (Riese, 2 juni 1835 – Rome, 20 augustus 1914) was Paus van 1903 tot 1914. Hij staat bekend als Paus van de kindercommunie en als bestrijder van de modernistische dwalingen.

De Zalige Titus Brandsma + Dachau, 26 juli 1942

Anno Sjoerd Titus Brandsma (Oegeklooster bij Bolsward, 23 februari, 1881 - Dachau, 26 juli, 1942) was een Friese karmelietenpater, hoogleraar, publicist en Nederlands verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij werd in 1985 zaligverklaard door paus Johannes Paulus II.

Als gevolg van zijn verzet tijdens WOII arresteerde de Gestapo pater prof. Brandsma op 19 januari 1942. Via een tocht langs de 'Oranje'-gevangenis in Scheveningen, kamp Amersfoort en de strafgevangenis van Kleef kwam hij tenslotte in het beruchte concentratiekamp Dachau terecht. Ook hier was, aldus latere getuigenissen van voormalige kampgenoten, deze 'alledaagse' mysticus een grote morele, spirituele en daadwerkelijke steun voor zijn medegevangenen.

Na enkele weken vol ontberingen en mishandelingen werd hij - levenslang behept met een wankele gezondheid - uitgeput en doodziek in het kamphospitaal opgenomen. Na wat medische experimenten maakte een kamparts met een dodelijke injectie daar een einde aan zijn leven.



"God is verborgen aanwezig, in iedere mens én in de gehele schepping."

VREDE - PAX

De Heer is mijn Herder

WAARHEID - De Heer is mijn Herder

De Heer is mijn herder, mij zal niets ontbreken.
Hij wijst mij te liggen in grazige weiden,
Hij voert mij naar wateren der rust.
Hij behoedt mijn ziel voor verdwalen.

Hij leidt mij in sporen van waarheid
getrouw aan zijn naam.
Moest ik gaan door het dal van de schaduw des doods,
kwaad zou ik niet vrezen.
Want naast mij gaat Gij,
uw stok en uw staf zij doen mij getroost zijn.

Een tafel richt Gij mij aan in het aangezicht van mijn belagers
en zalft met olie mijn hoofd. Mijn beker vloeit over.

Zo zijn dan geluk en genade
om mijn schreden al de dagen mijns levens.
Verblijven mag ik in het huis van de Heer
tot in lengte van dagen.

Psalm 23

Catholic with Attitude