Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia
We Stand In Support of Padre Stefano Manelli
Paus Benedictus XVI
2 Timoteüs 2:3 Neem ook uw aandeel in het lijden als een goed krijgsknecht van Christus Jezus
-------- “Wij zijn de zonen van de Kruisvaarders en we zullen niet terugdeinzen voor de zonen van Voltaire.” -------- -------- “We are the sons of the Crusaders and we shall not recoil before the sons of Voltaire.” ------------------------- -------- “Noi siamo i figli dei Crociati e non indietreggeremo davanti ai figli di Voltaire!” ---------------------------------
3 opmerkingen:
Zoals ook in psalm 150 verboden werd.
Een praktisch argument:
In 1903 vaardigde Paus Pius X een motu proprio (een pauselijk decreet) uit met de titel 'Tra le sollecitudini'. Destijds was de kerkmuziek in Europa – en met name in Italië – nagenoeg veranderd in wereldlijke opera. Miscomposities werden in wereldlijke stijlen geschreven en in kerken werden instrumenten gebruikt die doorgaans in orkesten en theaters te vinden waren. Om de heiligheid van de Eucharistie te beschermen, verbood Paus Pius X uitdrukkelijk "luidruchtige of frivole instrumenten, zoals trommels, cimbalen, bellen en dergelijke". Zijn doel was niet om trommels als zodanig als "zondig" te bestempelen, maar om te voorkomen dat de Mis zou aanvoelen als een theatervoorstelling of een wereldlijk concert.
Een eerste theologisch argument:
Hoewel Psalm 150 gelovigen oproept God te prijzen met cimbalen, trompetten en snaarinstrumenten, heeft de Christelijke traditie door de eeuwen heen onderscheid gemaakt tussen de Oudtestamentische tempeldienst en de Nieuwtestamentische liturgie.
Theologen wijzen erop dat Psalm 150 een poëtische hyperbool is, waarin "alles wat ademt" wordt opgeroepen om elk beschikbaar middel te gebruiken om God in het hele universum te prijzen. De psalm is niet geschreven als een letterlijke, stapsgewijze handleiding voor de Katholieke Mis.
Een tweede theologisch argument:
In het oude Israël was het gebruik van uitgebreide instrumentatie voorbehouden aan het Levitische priesterschap in de tempel van Jeruzalem. Na de verwoesting van de tempel en de instelling van het Nieuwe Verbond liet de vroege Kerk instrumenten volledig achterwege; men koos voor a-capellazang (zoals het Gregoriaans) om de Christelijke eredienst te onderscheiden van zowel de Joodse tempelrituelen als de heidense feesten.
Een reactie posten