Uit VETO
Gepubliceerd 23/09/2026Waarom er tijdens de misviering van de KU Leuven ook islamitische gezangen te horen waren
De openingsmis op 16 september van de KU Leuven bevat sinds enkele jaren ook niet-katholieke elementen [Dit is een contradictio in terminis. Een Katholieke Mis kan géén "niet-katholieke elementen" bevatten. Met andere woorden, deze vaudeville is géén Katholieke Mis!]. Dit jaar lokten de islamitische en joodse gezangen discussie uit op sociale media.
De opening van het academiejaar van de KU Leuven gaat traditioneel gepaard met een eucharistieviering [Men zou beter eens definiëren wat men met "eucharistieviering" bedoelt.]. Die misviering bevat vandaag de dag niet langer uitsluitend katholieke kenmerken [Dit is werkelijk een absurde uitspraak. Om zoiets te beweren, moet je inderdaad uit Leuven komen!]: ook dit jaar waren er islamitische gezangen te horen [Alsof het de normaalste zaak van de wereld is!]. Maar ook andere religies kregen een plek tijdens de viering [Waarom niet eigenlijk? Als men toch bezig is.]: er waren eveneens gebeden van een protestantse en anglicaanse dominee en een joods zegengebed in het Hebreeuws.
Op sociale media wordt het fragment van het gezang gretig gedeeld en stellen sommigen de 'K' in KU Leuven weer in vraag [Het punt is dat een voormalig Katholieke Universiteit Leuven een 'K' claimt omwille van de financiële belangen die eraan vasthangen. De KUL dreigt namelijk vele historische legaten te verliezen wanneer zij zich formeel niet langer 'Katholiek' zouden verklaren!]. 'Er is geen sprake van een interreligieuze viering. Het is en blijft een oer-katholieke eucharistieviering. Sinds 2017 voegen we wel interreligieuze elementen toe aan de viering, in overleg met het rectoraat en de Vlaamse bisschoppen', zegt Martijn Steegen, hoofd van de Universitaire Parochie en pastoraaltheoloog, die de eucharistieviering mee vorm gaf. [Dus, een Eucharistieviering met protestantse, joodse, islamitische en vrijzinnige elementen is een "oer-katholieke eucharistieviering"??? Welk spul roken ze daar aan de KUL om als 'docent Faculteit Theologie en Religiewetenschappen' zo een klinkklare en blasfemische nonsens uit te kramen???]
Die keuze past volgens Jan De Volder, professor in de kerkgeschiedenis aan de KU Leuven, binnen de traditie van de universiteit [Dit zijn leugens!]. 'De katholieke identiteit van de universiteit is open genoeg om de verschillende religies van studenten en professoren te omarmen.' [Met andere woorden, de KUL heeft géén 'katholieke identiteit'!]
Steegen verduidelijkt dat de religies of levensbeschouwingen die aan bod komen jaar per jaar verschillen afhankelijk van de beschikbaarheid van de betrokkenen [Zoals de boeddhisten en de hindoes of zo? De Satanskerk misschien ook nog?]. 'Naast de klassieke religies worden trouwens ook vrijzinnige humanisten en andere levensbeschouwingen betrokken', zegt Steegen.
Toch is niet iedereen fan van de ontwikkelingen. 'Een eucharistieviering in een kerk is niet de plek voor interreligieuze elementen. Dat past daar gewoonweg niet', zegt De Volder [INDERDAAD!]. Volgens de kerkhistoricus vinden de meeste moslims en joden die context niet helemaal passend voor hun geloofsbelijdenis. 'Het kan op die manier ook katholieke christenen tegen de borst stoten', zegt hij. [Inderdaad, het zou zo maar kunnen! Maar, alle aanwezige "katholieke christenen" stootte het kennelijk, niet tegen de borst!]
Steegen deelt die kritiek niet: 'We vinden het een belangrijk gebaar waarmee we een vredevolle toekomst aanspreken. Dat we dit symbolisch kunnen verwezenlijken aan de KU Leuven, is een bijzonder krachtig signaal.' [Beste Martijn Steegen, met je onvoorstelbare (gespeelde?) dwaasheid en je totale respectloosheid werk je niet aan een "vredevolle toekomst", maar zaai je alleen maar haat; katholiekenhaat!]
Volgens hem symboliseert de viering daarom verzoening en het verlangen van christenen om bruggen te bouwen [Uit de 'viering' spreekt alleen maar katholiekenhaat!]. 'Het geloof in de kracht van wat nog niet af is [Neen, het Laatste Oordeel komt nog!], vormde de kerngedachte van de openingsviering. Die sloot aan bij de evangelielezing van de dag en de toespraak van de rector', verduidelijkt hij. [De toespraak van de 'rector' was eveneens een absoluut dieptepunt. De oorlog verklaren aan "absolute zekerheden" en beweren dat die niet "verdraagzaam" zouden zijn, is ronduit absurd. Binnen een religie of binnen een wetenschap is iets waar of het is niet waar. Dat heeft niets met "verdraagzaamheid" te maken! Om vervolgens dan ook nog eens te gaan beweren, dat de wetenschap het ook allemaal niet weet, is natuurlijk kafkaiaans. Al ooit een 'professor' tegengekomen dat komt verkondigen dat hij of zij het helemaal "niet weet"??? Wetenschappers verkondigen altijd dat ze alles weten, omdat ze gebukt gaan - niet onder het niet-weten - maar wél gebukt gaan onder de druk van de menselijke hoogmoed en onder de druk vanuit de media en onder de druk van het incestueuze wetenschappelijke wereldje zélf! Lippendienst bewijzen aan de "verdraagzaamheid" en de "eenheid" - zoals de 'rector' en Steegen doen - om vervolgens vanuit een machtspositie eigengereide beslissingen erdoor te drukken, is natuurlijk boerenbedrog!]
Ook De Volder begrijpt de intentie achter het initiatief [= het werk van de Satan verrichten!]. 'Ik snap dat de organisatoren inclusief willen zijn en ervoor willen zorgen dat iedereen zich thuis voelt aan de universiteit. Het is helemaal terecht dat ze ook hen een plaats willen geven', gaat De Volder verder. [Een universiteit moet zich niet met 'inclusie' bezighouden, maar wél met onderzoek en goed onderwijs. Het is natuurlijk daar waar het schoentje knelt. Op een paar faculteiten na, is er geen geld meer voor onderzoek en door het dalende niveau van de studenten en de stijgende administratieve last van de docenten blijft er van goed onderwijs ook niet veel meer over. Omdat het niveau van de universiteit gezakt is, bereidt een universitaire opleiding bijna niemand meer voor op een wetenschappelijke carrière, maar wél op de arbeidsmarkt. Een universiteit is dus verworden tot wat men in het Amerikaans een college noemt; een hogeschool. Daarom heeft men ook de bachelor-master-structuur ingevoerd, omdat dat beantwoordt aan het leerling-gezel-meester-principe. Dat is namelijk het traditionele leermodel uit het oude gildestelsel waarin een 'vakmanschap' in drie opeenvolgende fasen wordt aangeleerd. Een universitaire hogeschool bereidt dus voor op de arbeidsmarkt en niet langer op wetenschappelijk onderzoek. Vandaar ook, dat de 'rector' waarschijnlijk wil oproepen tot méér bescheidenheid vanwege de docenten, omdat hun kennis natuurlijk steeds verder geërodeerd wordt en ze dus effectief het ook niet meer weten. Europa werd al 50 jaar geleden door de VS voorbijgestoken en nu worden beiden door China op wetenschappelijk en technologisch gebied voorbij gestoken. Met dank o.a. aan de KU Leuven die altijd al een groot contigent Chinezen via beurzen - het geld van de Vlaamse belastingbetaler dus - in huis had en opleidde. De Chinezen hebben daar dankbaar gebruikt van gemaakt om vervolgens naar China terug te keren, want daar valt intussen het grote geld te verdienen. Het is net zoals een Theo Francken die België wil voorbereiden op een oorlog met Rusland, dat de 'rector' van de KUL de universiteit kennelijk wil voorbereiden om de intellectuele strijd met China aan te gaan. Beiden maken zichzelf iets wijs. België maakt geen schijn van kans. De strijd is trouwens al gestreden en men heeft hier in Leuven nog niet eens gemerkt dat het oorlog was!]
Beiden benadrukken weliswaar het belang van interreligieus dialoog aan de KU Leuven [Nogmaals, een universiteit moet zich niet bekommeren om "inclusie" of "interreligieuze dialoog". Zorg voor onderzoek en goed onderwijs, maar omdat die twee ontbreken, gaat men een afleiding creëren en gaat men bepaalde 'waarden' nastreven. Dat kost natuurlijk geen geld, maar het ondergraaft wél de geloofwaardigheid van het instituut omdat je niet uitdraagt wat je beweert uit te dragen. Het is duidelijk dat de KUL niet katholiek is, maar een universiteit zijn ze intussen ook al niet meer. Het houthakkersengels wat intussen overal gebruikt wordt, maskeert alleen maar het feit, dat noch de studenten, noch de docenten in staat zijn om in het Nederlands een samenhangende, begrijpbare tekst te schrijven. Het Engels is alleen maar het zielige schaamlapje van de pseudo-intellectueel die in zijne blote staat.]. De Volder wijst daarbij heel concreet op de gebedsruimte voor moslims die werd geïnstalleerd op de faculteit Theologie en Religiewetenschappen [Hetgeen een regelrechte schande is!]. Steegen benadrukt dan weer dat er veel activiteiten worden georganiseerd om studenten met andere religieuze achtergronden samen te brengen [Op een paar geitenwollensokken na is de belangstelling natuurlijk nihil.].
Het is daarnaast niet de enige eucharistieviering aan de KU Leuven waar interreligieuze elementen een plaats krijgen. Het Patroonsfeest, de jaarlijkse feestdag van de universiteit op 2 februari, wordt volgens hetzelfde principe georganiseerd [Dat wisten we al.].
Het feit dat deze vaudeville aan de KU Leuven opgevoerd wordt, is al ernstig genoeg, maar de aanwezigheid en de kennelijke 'goedkeuring' van de 'bisschoppen' waarover in de wandelgangen gesproken wordt, is méér dan zorgwekkend. Zoals sommigen zich nog wel kunnen herinneren, wordt de Kerk bestuurd door middel van het Recht en de instructies etc. die veel breder gaan dan de samenvatting in de Codex. Het feit dat de zogenaamde 'NOM-bisschoppen' het vertikken om zich aan de Wet te houden, is ronduit schandalig en onaanvaardbaar!!!
Wat leert bijvoorbeeld Redemptionis Sacramentum ons?
Redemptionis Sacramentum (Latijn voor 'Het Sacrament van de Verlossing') is een instructie die handelt over de eucharistieviering. Redemptionis Sacramentum werd door de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten in opdracht van Johannes Paulus II en in overleg met de Congregatie voor de Geloofsleer opgesteld. Deze instructie werd door Johannes Paulus II op 19 maart 2004 bekrachtigd en op 25 maart 2004, hoogfeest van de Aankondiging van de Heer, gepubliceerd.
Deze instructie - die dus niet iets van 'Trente' is of zo, maar een NOM-document dat zonder twijfel van toepassing is op de NOM-liturgie en waar NOM-bisschoppen zich aan te houden hebben - wil een verduidelijking brengen ten aanzien van sommige misbruiken in de liturgie van de Eucharistie, en was reeds aangekondigd door Johannes Paulus II in zijn encycliek Ecclesia de Eucharistia, waarin hij geschreven had: "Men moet betreuren dat er, vooral in de jaren die volgden op de post-conciliaire liturgische hervorming, als gevolg van een misleid gevoel van creativiteit en aanpassing, een aantal misbruiken zijn geweest die voor velen een bron van verdriet zijn geweest. Een zekere reactie tegen 'formalisme' heeft sommigen, vooral in bepaalde streken, ertoe gebracht om de 'vormen' die de grote liturgische traditie van de Kerk en haar Leergezag had gekozen, als niet-bindend te beschouwen en om niet-goedgekeurde vernieuwingen in te voeren die soms volkomen misplaatst zijn." (EdE 52)
De liturgische 'creatievelingen' en de 'bricoleurs' worden dus "misleid" door de duivel!
Paragraaf 79 van Redemptionis Sacramentum stelt zéér duidelijk het volgende:
"Tenslotte dient het absoluut als een misbruik beschouwd te worden om in de viering van de heilige mis elementen te introduceren die – tegen de voorschriften van de liturgische boeken in – zijn ontleend aan de riten van andere godsdiensten."
Met andere woorden, het is dus géén kwestie van links of rechts of een kwestie van 'voorkeuren'. Indien de leiding daar in Rome zichzelf nog serieus zou nemen, dan hebben ze géén andere keuze dan de betrokken (aarts-)bisschoppen, priesters, diakens en leken te straffen en de KU Leuven op de vingers te tikken! In het belang van het zieleheil van de betrokkenen en de rest van de Kerk heeft Rome de plicht om dat te doen. Indien zij dat door hun nalatigheid verzuimen, zullen alle betrokkenen hier zowel als in Rome zich hiervoor moeten verantwoorden wanneer zij voor de Rechterstoel verschijnen!
11 opmerkingen:
"De openingsmis op 16 september van de KU Leuven bevat sinds enkele jaren ook niet-katholieke elementen..."
Dat kerkje bevat al jaren amper katholieke elementen. Je wordt er gewoon misselijk en duizelig van de politieke statements en agenda's.
LOL
Die Vlaamse Intelligentia.
"
Uit VETO
Gepubliceerd 23/09/2026
Waarom er tijdens de misviering van de KU Leuven ook islamitische gezangen te horen waren.
"
Het antwoord heeft geen academisch of intellectueel discours nodig, want het antwoord is zo simpel dat je je belachelijk maakt wanneer je meer zegt dan; omdat ze niet katholiek zijn.
Binnen de wetenschap is iets waar of niet waar... dat is toch een nogal onwetenschappelijke uitspraak. Het moet minstens zijn: binnen de wetenschap wordt iets als waar aangenomen tot het tegendeel van de stelling aangetoond wordt. Maar ik begrijp volkomen dat het voor uw gemoedsrust beter is dat u niet moet omgaan met nuance en bepaalde graden van onzekerheid. Gelukkig heb ik zo'n vervelende beperking niet en kan ik me nog steeds met volle overtuiging Katholiek en wetenschapper noemen. De volledige Waarheid is immers niet door de mens te kennen, zelfs niet door een Kerkinstituut bestaande uit mensen die de arrogantie hebben het wel te doen. Hubris of superbia, is dat niet een van de hoofdzonden?
@ Vorige Anoniem,
Ik denk dat voor post-christelijke wetenschappers zoals uzelf, het belangrijkste probleem is dat men de Waarheid niet wil kennen. Als ik mij niet vergis is de universiteit als instituut een Katholieke uitvinding. Het ging daarbij niet om het vinden van de Waarheid - want die is geopenbaard door God zélf - maar men dacht dat gestructureerd onderzoek en logica (scholastiek) hielpen om het inzicht in de door God gegeven orde te verdiepen. De Middeleeuwse universiteit was een natuurlijke uitdrukking van een Christelijk wereldbeeld, voortkomend uit het idee van een God die boven de wereld stond en de wereld met een duidelijk doel had geschapen. De hubris of superbia zit niet aan de kant van de gelovige maar wél aan de kant van de ongelovige omdat hij de Waarheid afwijst.
In Frankrijk werden de Katholieke universiteiten echter met geweld gesloten (1794) en werden er nieuwe opgericht op een andere grondslag. De Fransen hebben trouwens altijd een voorliefde gehad voor de helderheid van de guillotine. In Duitsland verliep dit proces minder abrupt, maar uiteindelijk niet minder ingrijpend: de Universiteit van Berlijn (1811) vormde de voorhoede van een nieuwe antropologie en een nieuwe theologie. In Engeland werd de University of London (1826) opgericht door de verlichtingsfilosoof Jeremy Bentham om uiting te geven aan de nieuwe onderwijsidealen. In de Verenigde Staten werd de University of Virginia (1818) met hetzelfde doel gesticht door Thomas Jefferson. Deze instellingen bleven zichzelf universiteiten noemen en zetten veel van de functies – en zelfs veel van de tradities – van hun Christelijke voorgangers voort. Maar omdat ze geworteld waren in een andere filosofie (of een ander geheel aan filosofieën), pakten ze hun taak op wezenlijk andere wijze aan. Dit leidde tot het ontstaan van twee fundamenteel verschillende soorten universiteiten, die elk gebaseerd waren op bepaalde a priori aangenomen beginselen over de aard van de mens en de beste manier om menselijke verlossing en vooruitgang te bereiken.
De meeste instellingen voor hoger onderwijs in het Westen hebben hun Christelijke fundament – en daarmee hun Christelijke intellectuele roeping – inmiddels losgelaten en omarmen een (doorgaans verwarde) variant van het Verlichtingsdogma. De universiteiten in de Verenigde Staten maakten deze verschuiving grotendeels door in de late negentiende en vroege twintigste eeuw; Katholieke universiteiten gingen voor de bijl in de tweede helft van de twintigste eeuw. Naarmate de antropologische grondslagen van de samenleving steeds diffuser werden, verloren universiteiten hun samenhang op basis van een integrale onderwijsfilosofie; ze konden studenten niet langer een samenhangend beeld van de werkelijkheid bieden of uitdragen. Bijgevolg schroefden ze hun ambities aanzienlijk terug en zochten ze hun institutionele eenheid veeleer in hun rol als instituut dat technische opleidingen aanbiedt en studenten bepaalde maatschappelijke en carrièrevoordelen verschaft. Velen binnen en buiten de academische wereld hebben terecht kritiek geuit op de ongebreidelde bureaucratisering en de daarmee gepaard gaande kosten van het management en de administratie binnen de moderne universiteit. Studenten worden daarin louter beschouwd als consumenten in wier smaak en wensen moet worden voorzien om hun geld binnen te halen, terwijl docenten naar de marge van de universitaire prioriteiten worden verdrongen – tenzij ze bijdragen aan de voortgang van de instelling als succesvol bedrijf. Bij gebrek aan een heldere, richtinggevende filosofische visie was een dergelijke ontwikkeling echter onvermijdelijk. Dit moderne type universiteit is zo dominant geworden dat velen – ook onder Christenen – menen dat er geen andere vorm mogelijk is. De meeste Katholieke universiteiten tonen nog wel enige belangstelling voor het liturgische leven van studenten en besteden vaak aandacht aan morele thema's (al zijn die vaak vaag en oppervlakkig), maar het specifiek intellectuele project van de Katholieke universiteit – gestoeld op Christelijke grondbeginselen – is grotendeels prijsgegeven.
We staan dus voor een situatie waarin zowel Katholieke als seculiere universiteiten met een ernstige crisis kampen: Katholieke universiteiten omdat ze hun fundamentele beginselen zijn vergeten, en seculiere universiteiten omdat hun antropologische uitgangspunten ontoereikend zijn om serieuze intellectuele activiteit te schragen. Langs welke weg we hier ook zijn beland, het is duidelijk dat Katholieke instellingen voor hoger onderwijs een andere koers moeten varen: een koers waarbij de universiteit gegrondvest is op de Waarheden omtrent God, de mens, de rationaliteit en de wetenschap, zoals die voortvloeien uit een oprecht Christelijke visie op de werkelijkheid. Een filosofische en culturele herfundering van onze universiteiten is een noodzakelijke opgave die meer inhoudt dan slechts een poging om terug te keren naar een eerder model. Het zal betekenen dat Christelijke beginselen op het gebied van antropologie en epistemologie worden geïntegreerd in de huidige culturele en onderwijskundige context, waarbij ongetwijfeld soms nieuwe of aangepaste institutionele vormen zullen ontstaan.
Kortom, enkel de nederigen zullen de Waarheid accepteren, niet de hovaardige betweters!
Ze zijn daar in Leuven knettergek.Stapelzot.
"....een oer-katholieke mis ...met niet-katholieke elementen" ( sic)
Mr. Steegen hoort direct naar Lovenjoel gebracht bij al die onzin.
Helemaal balla-balla
En meneer De Volder is ook over zijn toeren:
die "snapt" en "begrijpt" al die zottugheid, en ook de zeer gemengde gevoelens van de joden en de moslims, alzo ongeveer alles....?
Hier geldt overigens de treffende opmerking van JosephCard Ratzinger:
" Het is niet zozeer het begaan van de zonde an sich dat schadelijk is, als wel het vergdeze zondige brol:
oelijken achteraf met mooie woorden om dan dan later dezelfde zonde des te beter te kunnen begaan".
De beste remedie voor al deze zotte brol:
de hele leuvense troep naar de Solowjetski-eilanden in noord-Rusland transporteren, waar ze dan 10 jaar lang alleen en in stilre als kluizenaar kunnen overwinteren en daarbij hun zonden kunnen overdenken.
Wat de afde ling godsdienstwetenschappen alias §theologie" in Leuven betreft:
sedert de vandaar georchestreerde indoctrinatie met pedofiele catecheseboekjes Roeach3 olv Jef Bulckens en zijn assistenten - en het nooit opkuisen van die allersmerigste zaak in de laatste 32 jaar..., is die afdeling door em door rot.
Een reactie posten