De kern van de aanklacht van Mgr. Strickland in verband met 'Magnifica Humanita' luidt: "De grootste zorg is niet dat het document onjuiste dingen over de mensheid zegt, maar dat het de hiërarchie van waarheden herordent door de mensheid, het menselijk welzijn, de menselijke waardigheid en menselijke relaties in het middelpunt te plaatsen". [Het Theocentrisme is de traditionele filosofische en levensbeschouwelijke opvatting van de Kerk die God centraal stelt in het wereldbeeld. Binnen deze visie is God de bron van alle betekenis, zingeving en morele waarden. De term komt van het Griekse woorden theos (= God) en kentron (= het middelpunt). De menselijke denkwijze en het dagelijks leven zijn dus sterk gericht op religie en het naleven van de goddelijke wetten. De Bastaard-kerk hangt natuurlijk het Antropocentrisme van de Vrijdenkers aan, een filosofisch wereldbeeld waarbij de mens centraal staat en wordt gezien als superieur en maatgevend voor de rest van de kosmos. Het is de opvatting dat men zich in het denken door de rede, wetenschap dan wel logica laat leiden, en niet door (autoriteits)geloof, traditie of paradigma. Vrijdenkers keren zich tegen elke vorm van dogma, behalve dan hun éigen, kromme 'dogma's'!]
De zogenaamde 'encycliek' Magnifica Humanita spreekt herhaaldelijk over "menselijke solidariteit, menselijke broederschap, menselijke gemeenschap, menselijke participatie" [= het discours van de Franse Revolutie] terwijl de glorie van God, zonde, Verlossing, het Kruis en de Redding van zielen secundair lijken.
Het document Magnifica Humanita gaat in op "technocratie, oorlog, economische onrechtvaardigheid, manipulatie, algoritmische controle, sociale fragmentatie en ontmenselijking", maar zegt relatief weinig over "erfzonde, concupiscentie, persoonlijk berouw, morele verwijtbaarheid, oordeel, hel, boetedoening of de eeuwige bestemming van de ziel". Een centraal punt van kritiek is dat het kwaad voornamelijk wordt behandeld als een sociaal en structureel probleem.
Strickland heeft ook moeite met de Christologie die gepresenteerd wordt in de zogenaamde 'encycliek'. Christus wordt voornamelijk voorgesteld als "de openbaring van authentieke menselijkheid" en "het model van gemeenschap", in plaats van als "de Verlosser, de Redder van de zonde, het Offerlam, de Koning, de Rechter over levenden en doden". Het resultaat, waarschuwt hij, is dat "Christus bijna belangrijker lijkt als de "vervulling van de mensheid" dan als de Verlosser van de zonde", waardoor we het rijk van de "antropocentrische [en een fundamenteel anti-katholieke] theologie" betreden.
Zijn conclusie: "Het Christendom mag niet gereduceerd worden tot "een louter aards project". Wanneer de menselijke waardigheid wordt losgekoppeld van de goddelijke Soevereiniteit, dreigt het geloof te vervallen in "religieus humanisme".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten