Over de geldigheid van de zogenaamde Post-conciliaire 'Novus Ordo Missae'

Velen binnen de Katholieke Kerk erkennen dat de Novus Ordo Missae geldig kan zijn wanneer deze op de juiste wijze wordt gecelebreerd. Let wel, de Novus Ordo Missae in de volkstaal is altijd ongeldig wegens o.a. de vervalsing van de Instellingswoorden in de diverse vertalingen! Maar, de problemen omtrent de Novus Ordo Missae zijn daarmee nog niet opgelost omdat er nog andere problematische kwesties zijn. Critici hebben er al lang op gewezen dat de 'protestantse' hervormingen die onder Paulus VI in de Novus Ordo Missae werden ingevoerd - zoals daar zijn het volksaltaar, de heiligschennende 'communie-in-de-hand', de vele niet-eerwaarde priesters, de openlijk niet-celibataire 'diakens', de lekenbedienaren, de vrouwelijke misdienaars, de lekenlectoren met hun vrijmetselaarskraag, de vereenvoudigde riten en gebeden, en de algehele antropocentrische opzet van de hervormde 'mis' - de traditionele essentie van de Heilige Mis hebben veranderd. Een Sacrament is slechts geldig wanneer de vorm (de woorden en formules) en de materie (de fysieke elementen of handelingen) correct worden toegepast door een bevoegde, mannelijke bedienaar die de intentie heeft om te doen wat de Kerk doet.

Om deze redenen stellen veel gelovige Katholieken ook dat de hiërarchie de gelovigen niet kan dwingen om deel te nemen aan de schismatieke NOM-vieringen. Gehoorzaamheid moet ten dienste staan van het Geloof en het Zieleheil van de betrokkene. Gehoorzaamheid moet erop gericht zijn het Geloof te versterken, niet om het te verzwakken. Géén enkele Katholiek kan ooit gedwongen worden om deel te nemen aan een occult ritueel – zelfs niet indien er een geconsacreerde Hostie aanwezig is! Zo ook moet het geweten van de gelovigen gericht blijven op het behoud van de integriteit, de eerbied en de leerstellige duidelijkheid van de Katholieke eredienst. Helaas kunnen we met zijn allen objectief vaststellen dat heel wat ergerniswekkende NOM-vieringen met hun vele blasfemische, heiligschennende en godslasterlijke woorden en daden eerder lijken op occulte rituelen die het pad naar de hel effenen, dan op Ware Katholieke Liturgie.

De Katholieke eredienst mag niet worden gereduceerd tot de minimale norm van "het is geldig". De Liturgie - die bestaat ter ere van God - moet ook de volheid van het Katholieke Geloof duidelijk uitdrukken, de eerbiedigheid bewaren en de heilige mysteries beschermen tegen vervlakking en relativisme.

Want de werkelijke vraag is niet alleen: "Is het geldig?" De échte vraag is: "Wordt in de Liturgie getrouw de volledigheid van het Katholieke Geloof uitgedrukt tot meerdere eer en glorie van God?"