Benedictus PP. XVI Magnus

Op deze dag - oudejaarsavond - herdenken wij
Paus Benedictus XVI, die op 31 december 2022 van ons heenging,
een reus van de Kerk in een tijdperk dat helderheid verafschuwde.

Hij was géén politicus, géén showman, géén populist.
Hij was tot het einde toe een priester en een theoloog.
Benedictus begreep dat de crisis van de Kerk niet primair
moreel of structureel was, maar liturgisch en leerstellig.

Verlies je het besef aan God, dan stort alles in elkaar.
Hij gaf ons Summorum Pontificum, waarmee hij de traditionele
Latijnse Mis herstelde als een recht, niet als een gunst,
omdat hij wist dat wat eeuwenlang heilig was,
niet plotseling verboden kan worden.

Hij leerde dat Geloof en rede geen vijanden zijn,
dat de Waarheid niet onderdrukkend is
en dat schoonheid evangeliseert
wanneer woorden tekortschieten.

Vaticaanse Grotten - 31 december 2025

Dit is Paus Benedictus XVI

'The International Institute for Strategic Studies' hemelt Robert Francis Prevost op in verband met de 'The Vatican's hybrid identity'... dus: 'diábolos'!

Why the Vatican Matters in Global Politics?

Who matters?

Bergoglio, Prevost en Parolin...

Link:

https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/00396338.2025.2588958


Waarom worden Bergoglio, Prevost en Parolin opgehemeld?

Waarom komt Volodymyr Zelensky alle paar maanden naar het Vaticaan?

Waarom is er oorlog in Oekraïne?

Wil Prevost vrede door oorlog?

Wie zijn de poppenspelers achter Obama, Clinton en Biden die Bergoglio en Prevost aansturen? 

Wie heeft de coup gepleegd tégen Paus Benedictus XVI in 2013?


Kijk eens even naar enkele van de Major funders contributing £100,000 or more

Link:

https://en.wikipedia.org/wiki/International_Institute_for_Strategic_Studies

Dit verklaart het allemaal!

Geloofsafval bij jongeren in de USA: 1% bekeerde zich, 12% verliet de Kerk

Volgens het rapport Religion Holds Steady in America van het Pew Research Center dat op 8 december 2025 werd gepubliceerd, is er géén statistisch bewijs voor een massale bekering tot het Katholicisme of voor een religieuze opleving onder jongvolwassenen in de Verenigde Staten. Dit is duidelijk in tegenstelling met wat vaak wordt beweerd door de woordvoerders van de Post-conciliaire Novus-Ordo-kerk.

- Jongvolwassenen (18-30 jaar) zijn beduidend minder gelovig dan oudere Amerikanen, een trend die na het Tweede Vaticaanse Concilie begonnen is en die zich vandaag de dag voortzet.

- Ongeveer 55% van de jongste groep volwassenen identificeert zich met een religie in 2025, wat met 57% bijna onveranderd is ten opzichte van 2020.

- Slechts 1% van de volwassenen tussen 18 en 24 jaar heeft zich bekeerd tot het Katholicisme, terwijl 12% het Katholicisme heeft verlaten.

Ondanks de vergelijkbare jubelberichten in Europa in verband met de 'vele' jongeren die zich tot de Novus-Ordo-kerk zouden bekeren - jongeren die wij zélf trouwens nergens bespeuren - zal er in Europa alvast ook géén sprake zijn van één of andere religieuze jeugdrevival.

Feest van de Heilige Familie

27-12-2025 | Het is duidelijk dat het Post-conciliaire Rome de controle over de Restkerk kwijt is! Wanneer wordt het afvallige Rome weer Katholiek?

De Zwitserse Bisschop Marian Eleganti leert: "De hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie waren een roekeloos, mislukt experiment"

La basilica pontificia “Maria Santissima dell’Elemosina” di Biancavilla (Città metropolitana di Catania in Sicilia) in occasione della veglia di Natale

Tijdens de Middernachtmis was de kerk nog leger!

Shock in Vaticano | Pauselijk Ceremoniemeester, Aartsbisschop Marco Agostini, kwalificeert de Curie-kardinalen en co. als: "Culattoni tutti insieme!"

Terwijl de radeloze vrijmetselaar Robert Francis Prevost tijdens zijn 'Kerstboodschap' voor de Curie oproept tot 'universele broederschap' en de Curie vraagt om tot een oprechte bekering te komen, steken dezelfde dynamieken die het vorige 'pontificaat' kenmerkten opnieuw de kop op met een rouwe brutaliteit die aan duidelijkheid niets te wensen overlaat. Degenen die dachten dat ze in de wandelgangen en kringen rondom Prevost niet langer moesten vrezen voor uitdrukkingen en ongevraagde outings die jarenlang het leven in het Vaticaan hebben vergiftigd, komen nu bedrogen uit. Het gaat hier echter niet om curiale folklore, of Italiaanse delicatessen, noch om een grap van slechte smaak.

Tijdens het weinig sacrale geroezemoes in afwachting van de Kerstgroet van Prevost aan de Romeinse Curie in de overvolle Aula della Benedizione enkele dagen geleden liet Vatican News ons onbedoeld luisteren naar een uitspraak van Pauselijk Ceremoniemeester, Aartsbisschop Marco Agostini. Enkele ogenblikken voordat Robert Francis Prevost over zijn 'vriendschapsbanden' zou beginnen, bracht Aartsbisschop Agostini – net voor het moment waarop hij zijn "Surgant omnes" zou uitspreken – (onbedoeld?) een kort zinnetje ten gehore vlakbij de 'pauselijke' microfoon dat - qua inhoud en intentie - lijkt op een zéér ernstige beschuldiging: "Culattoni tutti insieme!" = "Allen tesamen 'passievelingen' (tijdens de homoseksuele activiteit!)". Naast de letterlijke betekenis die door de Vaticanista's trouwens niet wordt tegengesproken, kan je deze uitspraak ook figuurlijk interpreteren als "Sukkels die zich gewillig laten misbruiken door de poppenspelers die achter de schermen aan de touwtjes trekken!"

Deze drie woorden geven uitdrukking aan een kernprobleem binnen de Romeinse Curie waar de dubbelzinnigheid zich voordoet als heiligheid. Vele Curie-kardinalen - zoals een Víctor Manuel 'Tucho' Fernández wiens vunzigheid ook aan Prevost begint te kleven - gedragen zich in werkelijkheid zoals stamgasten van de smerigste kroeg in de stad. Het is de banalisering van het kwaad in een soutane. Het idee dat men aan het altaar kan dienen en tegelijkertijd privé Gods' wetten kan minachten. Dit krijg je natuurlijk als gevolg van de benoemingspolitiek van de Post-conciliaire 'pausen' die alleen maar ongelovige modernisten kardinaal creëren en gelovige bisschoppen aan de kant schuiven. Prevost leeft kennelijk nog in de overtuiging dat hij deze beerput met de mantel der liefde zal kunnen bedekken, zonder paal en perk te stellen aan deze praktijken zélf. Door middel van concessies en een politiek van appeasement probeert Prevost zélf niet publiekelijk in opspraak te komen en hoopt hij met zijn beschamende benoemingspolitiek - door uitsluitend homoseksuelen tot bisschop te benoemen - de druk bij zichzelf weg te halen. Helaas voor Robert Francis Prevost kookt de doofpot al over en wordt hij zélf in de straten van Rome het object van de meest vulgaire grappen!

Een fundamenteel probleem stelt zich echter. Het benoemen van actieve homoseksuelen tot bisschop - net zoals Paulus VI en Bergoglio ook al deden - is in strijd met hetgeen de Kerk doet. De geldigheid van de wijding van deze lieden, kan dan ook ernstig in twijfel worden getrokken. Een Sacrament is geldig, indien de juiste vorm, stof en intentie aanwezig waren bij de verrichting ervan. De staat waarin de bedienaar verkeert, heeft geen invloed op de geldigheid van het Sacrament. De werking van het Sacrament is daarentegen wél afhankelijk van de staat (van publieke (dood-)zonde) waarin de ontvanger verkeert. Het was te verwachten dat na het wanbeleid van Bergoglio de bom vroeg of laat zou barsten. De 'broederlijk besmeurde' Prevost gaat hier niet mee wegkomen, want de gelovigen zijn zijn wanbeleid - na de ontkenning van de Nederdaling ter Helle, de aanval op het Filioque en de Co-Redemptrix nu al kotsbeu!

Met de personencultus rondom 'Leo' wil het kennelijk nog niet zo goed lukken: op Kerstdag maakte Prevost - die zich het centrum van het universum waant - een nutteloze rijtoer voor enkele verdwaalde toeristen op het Sint-Pietersplein

Sint-Stefanus Protomartelaar

Maar hij, vervuld van de Heilige Geest,
staarde naar de hemel en zag Gods heerlijkheid
en Jezus staande aan Gods rechterhand;
en Stefanus riep uit:
"Ik zie de hemel open en de Mensenzoon staande
aan Gods rechterhand".

Aan allen een Zalige Kerstmis toegewenst!

I confratelli di Padre Pio augurano a tutti voi un Santo Natale

Aartsbisschop Mario Delpini van Milaan: "Wanneer je de wereldse trivialiteit ondraaglijk vindt, kijk dan door de vergankelijke, aardse mist heen en focus op het Licht dat elke nederige mens-van-goede-wil verlicht. Treed binnen in de glorie van het Vleesgeworden Woord! Dit is Kerstmis! Buon Natale!"

Così è Natale! Buon Natale!

Middernachtmis in de Sint-Catharinakerk te Bethlehem met Kardinaal Pizzaballa

الاربعاء ٢٤ كانون الاول ٢٠٢٥، ترأس غبطة البطريرك الكاردينال بييرباتيستا

بيتسابالا قداس عشية الميلاد في بيت لحم.

De infantiliteit van vrtNWS, de KU Leuven en de Universiteit Gent: "Is het kerstfeest christelijk of heidens? Vijf vragen en antwoorden"

Zeggen we nu Kerstmis, kerstdag of gewoonweg kerst? Dat blijkt vooral af te hangen van levensopvattingen. Bij ons baadt het kerstfeest in een christelijke cultuur [Wij dagen de VRT uit om ons eens een 'kerstfeest' buiten de christelijke cultuur aan te wijzen!], maar daarop zijn heel wat tradities geënt, vaak met religieuze elementen, maar ook met heel wat commerciële aspecten. 5 vragen en antwoorden over een van onze belangrijkste feestdagen. "Kerstmis is een zeer complex feest geworden waarbij enkele nieuwe elementen centraal staan die gegroeid zijn uit tal van tradities, maar eigenlijk niets meer te maken hebben met de oorsprong van het kerstverhaal", zegt theoloog Hans Geybels (KU Leuven) in De Ochtend, op Radio 1. [Het is duidelijk dat met een toenemende ontkerstening de Christelijke feesten voor de ongelovigen een andere sprookjesachtige en magische 'inhoud' moeten krijgen.]

Maar die oorsprong van het kerstverhaal blijkt niet zo oud te zijn als je wel zou denken. "Eigenlijk bestond Kerstmis gedurende lange tijd niet" [Alles is relatief natuurlijk.], legt classicus Yanick Maes (Universiteit Gent) uit in de podcast van de Universiteit van Vlaanderen . "De eerste christenen vonden het niet belangrijk om de geboorte van Christus te herdenken." [Dat de geboorte van Christus een centraal onderdeel vormt in het Credo is natuurlijk maar een detail. Dat je ten tijde van vervolgingen andere dingen aan je hoofd hebt dan 'feesten', lijkt mij nogal logisch.]

"Het is eigenlijk pas in de late 2e eeuw dat we tastbaar of zichtbaar weten dat er feesten waren voor de geboorte van Christus." [Wat dus zéér vroeg is!] Maes wijst er ook op dat het geboorteverhaal maar voorkomt in 2 van de 4 Evangeliën en dat het huidige kerstverhaal eigenlijk een amalgaam is van de evangeliën van Matteüs en dat van Lucas. "Bij Matteüs vinden we koning Herodes, de wijzen uit het oosten en de ster, maar niet bij Lucas", zegt hij. "Daar vinden we wel iets over de herders en hun schaapjes en over de kribbe." [Opnieuw vergist Maes zich. De twee Evangelisten beschrijven verschillende aspecten van dezelfde historische gebeurtenis. Dit heeft niets met een 'amalgaam' te maken.]


1 Waarom valt Kerstmis op 25 december?

Merk op dat de beide 'professoren' hun leugenachtige antwoorden op het moment zelf verzinnen. Het is pure fantasie en projectie van hun eigen ongeloof!

"Er zijn 2 verklaringstheorieën", zegt Yanick Maes [Aan deze theorieën is niets wetenschappelijks. Het betreft enkel boosaardige leugens.]. "De ene zegt dat die datum is gekozen omdat op die datum ook een groot feest ter ere van de zon was bij de Romeinen. Dat feest zou zo groot zijn geweest dat de christenen dachten: 'dit moeten we hebben'."

Sol Invictus is kennelijk te moeilijk voor de 'professor' en de luisteraars van de VRT. Men doet net alsof de Romeinen achterlijk waren. Waarom zou men de zonnewende 5 dagen te laat vieren? Sol Invictus heeft natuurlijk niets met de zonnewende te maken. Eerst en vooral verhief de Romeinse keizer Aurelianus pas op 25 december 274 na Christus - dus minstens 100 jaar na de introductie van het formele Kerstmis - Sol Invictus tot een officiële cultus. Sol Invictus was dus enkel maar een reactie van de Romeinse keizer op de plotse verdeeldheid binnen de legioenen tussen de cultus van Mithras en de cultus van het Christendom. Het idee om de macht van de keizer op de zon te focussen, werd een manier om de verering van de Caesar als goddelijke afstammeling - via de godin Venus - te omzeilen en te richten op de syncretische Jupiter Heliopolitanus. Als Sol voor het eerst Invictus wordt genoemd, voegt hij zich bij Jupiter, Mars, Hercules, en de keizer, die allen eveneens deze bijnaam kunnen dragen. De syncretistische truc van keizer Aurelianus werkte evenwel niet, en de Romeinen bleven overwegend trouw aan de goden die ze historisch gezien kenden. Dit is de reden waarom de Saturnalia nog steeds een belangrijkere feestdag was dan de Sol Invictus. Daarbij komt nog dat de religie van Sol Invictus pas in 274 na Christus op een artificiële wijze gecreëerd werd - bijna 250 jaar na Jezus' Dood en Opstanding. We zien dus dat het niet het Katholicisme was dat de Sol-tradities overnam, maar dat de Sol-cultus juist elementen ontleende zowel aan het Christendom als aan het Mithraïsme net omdat het een syncretische cultus was die de beiden probeerde te verzoenen en te vervangen, hetgeen mislukte.

Vergelijk dat ook met het joodse Chanoeka dat van oudsher beschouwd wordt als een minder belangrijk feest in vergelijking met de grote joodse feesten. De moderne populariteit van Chanoeka onder de joodse feestdagen begon halverwege de 19e eeuw in de Verenigde Staten, toen de gereformeerde joodse rabbijnen Isaac Wise en Max Lilienthal uit Cincinnati opmerkten dat Kerstmis bijzonder populair was bij joodse kinderen. De rabbijnen begonnen Chanoeka te herdefiniëren als een leuk en aantrekkelijk feest om kinderen te enthousiasmeren en het synagogebezoek te verhogen. De mogelijkheid om een ​​feest rond dezelfde tijd als Kerstmis te vieren, stelde Amerikaanse Joden in staat hun identiteit te behouden en tegelijkertijd deel te nemen aan parallelle winterse festiviteiten vol licht en vreugde. Het nieuwe belang van Chanoeka verspreidde zich al snel van het gereformeerde jodendom naar andere takken. Naarmate Kerstmis in het begin van de 20e eeuw steeds commerciëler werd, voegden Joden ook aan Chanoeka kerstachtige tradities toe, zoals het uitwisselen van cadeaus, het zingen van nieuwe vrolijke liederen en het versieren van huizen met Chanoeka-themata.

Doorheen de geschiedenis hebben wel meer volkeren de langste nacht en de terugkeer van de zon gevierd. Denk maar aan het Yule-feest dat door de Germanen werd gevierd. Sommigen denken trouwens dat het kerstfeest daar zijn oorsprong heeft. [Het is ronduit belachelijk om te beweren dat Kerstmis zijn oorsprong zou vinden in het Yule-feest, omdat het Yule-feest waarschijnlijk pas in de Middeleeuwen ontstaan is en het zelfs zéér onwaarschijnlijk is dat het heidense wortels zou hebben. Wat wél zeker is, is dat het nationaalsocialisme het Yule-feest als vermeend tegenwicht voor de Christelijke kerstviering promootte. Waarom zou deze tweede 'theorie' waar zijn, indien de eerste theorie al waar zou zijn??? De Yule-theorie is in feite helemaal belachelijk omdat het er totaal niets mee te maken heeft.]

[Of de beide heren nog niet genoeg onzin verkocht hebben, vindt 'professor' Geybels het kennelijk nodig om nog méér dwaasheden te debiteren!] "We weten niet in welk seizoen Jezus geboren is" [Leugens!], vertelt Hans Geybels. Ook hij acht 25 december weinig waarschijnlijk [Leugens!]. "In de verhalen is sprake van herders. Die zijn buiten met hun dieren, maar niet in de winter. Hij zou veeleer moeten zijn geboren in de lente of in de zomer." [Uit deze citaten spreekt de complete verdwazing en onwetendheid van 'professor' Geybels. Dergelijke lieden zouden zich beter op fictie toeleggen of nog beter hun mond houden, omdat ze de Universiteit en de serieuze wetenschap te schande maken!!!]

Bijbelsceptici en atheïsten gebruiken valse argumenten wanneer ze beweren dat het tijdens de winter te koud zou zijn voor schapen om te grazen of voor herders om in het veld te zijn om ze te hoeden. Ten eerste, vandaag is het 16°C in Bethlehem. Ten tweede, in Palestina grazen schapen het hele jaar door, maar de beste tijd om schapen te laten grazen, is net het regenachtige winterseizoen van december tot maart wanneer de weiden groen zijn. In de zomer grazen de schapen op droge stoppels en na de oogst. De kuddes trekken tijdens droge perioden naar hoger gelegen gebieden of gebruiken opgeslagen voer. Geybels weet kennelijk niet dat de lammerpiek in de winter valt! Zelfs wanneer de schapen in de koudste maanden (januari en februari) vaak in stallen worden gehouden voor verzorging, grazen ze nog steeds dagelijks buiten! Het is dus duidelijk, dat december de uitgelezen maand is!

Ook met de volgende feiten zullen de beide 'professoren' wel niet bekend zijn:

Lucas verhaalt de aankondiging van de geboorte van Johannes de Doper aan zijn bejaarde ouders Zacharias en Elisabeth. Zacharias was een priester van de klasse van Abija (Lc 1:5); de achtste van de 24 priesterklassen (Neh 12:17). Elke klasse diende tweemaal per jaar een week in de tempel. Josef Heinrich Friedlieb heeft vastgesteld dat de priesterklasse van Abija dienst had tijdens de tweede week van de Joodse maand Tisjri, de week van de Grote Verzoendag, ofwel tussen 22 en 30 september. Tijdens hun dienst vertelde de Aartsengel Gabriël aan Zacharias dat hij en Elisabeth een zoon zouden krijgen (Lc 1:5-24). Daarop werd Johannes verwekt, die na vermoedelijk 40 weken in de baarmoeder eind juni geboren zou zijn. Om deze reden vieren we de geboorte van Johannes de Doper op 24 juni. Lucas heeft ook opgetekend hoe de Aartsengel Gabriël aan Maria vertelde dat Elizabeth zes maanden zwanger was van Johannes (Lc 1:36), wat betekent dat de Annunciatie plaatsvond op 25 maart, de datum die wij vieren. Negen maanden na 25 maart, of zes maanden na 24 juni, is de geboorte van Christus op 25 december, onze Kerstmis.


2 Waarom kerstbomen, kerstballen en kerststallen?

Volgens Hans Geybels maakt de kerstboom deel uit van een symboliek. "Ervoor werden huizen versierd met groene takken: om het kwaad buiten te houden of omdat groen de kleur van hoop is. In de 18e eeuw begonnen rijke mensen fruitbomen in huis te zetten iets voor kerstdag, zodat ze in bloesem stonden op kerstdag zelf. De bomen werden versierd met appels, noten, snoepgoed... Bij de armen verschijnt de spar: zij konden zich geen fruitboom permitteren." Yanick Maes ziet een verband met de boom van de kennis van goed en kwaad. "De kerstboom als symbool van zondeval en verlossing, waarbij de kerstballen naar de appel verwijzen (de zondeval, red.) en het snoepgoed naar brood (symbool voor verlossing in de eucharistie, red.)." [Hoe kan je op deze tsunami van onzin reageren? Dit is allemaal fantasie en op het moment verzonnen!]

In de Romantiek doken theorieën op dat de kerstboom een Oudgermaanse oorsprong zou hebben. Voor deze speculaties ontbreekt elk bewijs. Vanaf de zestiende eeuw zijn er daadwerkelijk kerstbomen bekend. Later plaatsten inwoners van de Elzas een boom versierd met kaarsen, klatergoud, gekleurd papier, appels, koek en suikergoed in hun huis. Dit gebruik waaide pas halverwege de 19e eeuw over naar andere West-Europese landen, waaronder Nederland en België.

Maar, nog is het niet voldoende:

Volgens het evangelie van Lucas werd Jezus na zijn geboorte in een kribbe of voederbak gelegd, omdat er geen plaats was in de herberg. Zo'n kribbe vind je normaal in een stal. "De verhalen over de geboorte van Christus zijn symbolische interpretaties waarbij feiten en fictie worden vermengd", legt Hans Geybels uit. "Een voederbak kon in die tijd ook in een woonkamer staan [Wat is dit nu voor een achterlijke opmerking?]. Maar een kerststal benadrukt de povere condities waarin hij is geboren." Daarom plaatsen velen onder ons een kerststal onder de kerstboom.

De traditie van de kerststal vindt zijn oorsprong in Italië. De vroegste afbeeldingen van de geboorte van Christus in de kunst worden aangetroffen in de Vroegchristelijke Romeinse catacomben. Deze zijn te dateren in de vierde eeuw. De oudst bekende voorstelling van de geboortescene bevindt zich onder de preekstoel in de Perinsigne Basilica di Sant'Ambrogio in Milano, gebeeldhouwd op de sarcofaag van Stilicho (eind derde eeuw). De eerste seizoenale kerststal, die eerder een dramatische dan een sculpturale voorstelling lijkt te zijn geweest - met andere woorden een soort van Kerstspel - wordt toegeschreven aan Sint-Franciscus van Assisi. De creatie ervan wordt beschreven door Sint-Bonaventura in zijn 'Leven van Sint-Franciscus van Assisi' uit circa 1260. De levende kerststal van Sint Franciscus zou met Kerstmis 1223 zijn uitgebeeld in het heiligdom van Greccio in Midden-Italië. De kleine kapel waar dit feit zich naar verluidt voltrok, is bewaard gebleven.

Toch jammer of eerder schandalig dat Geybels en co dat niet schijnen te weten. Maar helaas, schaamte kennen deze lieden niet!

De volgende prangende vragen die de VRT kennelijk ook héél belangrijk vindt, laten wij verder over aan de grote 'professoren' van Leuven en Gent.

3 Waar komt de drang naar een witte kerst vandaan?

4 Waarom een Kerstman?

5 Waarom woont de Kerstman in Finland?


Kortom, 'Wetenschap' tegenwoordig gaat alleen nog maar over fictieve narratieven die in dienst van een atheïstische ideologie staan. Sommige 'professoren' zouden beter hun mond houden, omdat ze alleen maar hun eigen onwetendheid en domheid aantonen. Het hoge woord voeren op de VRT-radio én het verkondigen van de gewenste WOKE-ideologie (= 'spugen op het Christendom') is schijnbaar belangrijker dan hun eigen zieleheil. Eén ding is echter zeker, zij willen niet alléén naar de hel, maar proberen ook nog eens een zo groot mogelijk aantal zielen mee de hel in te lokken. Zielig!

Pierbattista Kardinaal Pizzaballa arriveert in Bethlehem

Omdat er in de herberg geen plaats was...

Wat betekent het om Vaticanum II te 'aanvaarden'?

Wanneer mensen het over de Traditionele Latijnse Mis hebben, zijn er maar weinigen die nog weten waar het over gaat. Er is echter één punt dat algemeen aanvaard wordt: de Traditionele Latijnse Mis maakt deel uit van 'iets groters', en dat 'iets groters' is de Kerk van voor het Tweede Vaticaans Concilie. Paulus VI dacht dat de enige manier om de Novus Ordo - die hij beschouwde als de vervulling van Vaticanum II - werkelijk te bevorderen, was door de Traditionele Latijnse Mis op een onwettige manier te beperken. In een poging om de verdeeldheid rond Vaticanum II te beëindigen, probeerde Paus Benedictus XVI om de twee van mekaar te scheiden: men kon de Traditionele Latijnse Mis behouden, zolang men de geldigheid van zowel de Novus Ordo als Vaticanum II erkende. Het betrof met andere woorden een onvoorwaardelijk 'ja-zeggen' tegen Vaticanum II. Deze onbevredigende schijnvrede was echter van korte duur, want dertien jaar later 'herstelde' Bergoglio op zijn typische botte manier met Traditionis custodes de 'oude', Post-conciliaire situatie door opnieuw stokken in de wielen te steken van de Traditionele Latijnse Mis.

Er bestaat een onjuist narratief dat beweert dat iedereen een Concilie zomaar met nederige volgzaamheid en zonder noemenswaardige kritiek moet aanvaarden, iets wat amusant is voor iedereen die ook maar een beetje kerkgeschiedenis heeft bestudeerd. Zes van de zeven oecumenische Concilies die door Katholieken en Orthodoxen werden aanvaard, kwamen voort uit vragen die door het eerste Concilie werden opgeworpen. Het Concilie van Trente werd pas in de begin van de 18e eeuw volledig in Europa geïmplementeerd. De constitutie Lumen Gentium van het Tweede Vaticaans Concilie is grotendeels een poging om orde te scheppen in de discussies en debatten die ontstonden na Pastor Aeternus van het Eerste Vaticaans Concilie.

Eén aspect dat de kritiek op Vaticanum II onderscheidt van de eerdere periodes betreft het feit dat de Post-conciliaire kerk nooit geformuleerd heeft wat het betekent om onvoorwaardelijk 'ja-te-zeggen' tegen Vaticanum II. Bij elke onderhandeling of poging tot compromis of consensus is het doel om tot een 'ja' te komen, waarbij 'ja' wordt gedefinieerd als het accepteren van iets waar iedereen het mee eens kan zijn, zelfs als bepaalde personen liever iets anders zouden zien. Met andere woorden, het blijft 60 jaar na Vaticanum II nog steeds onduidelijk wat het betekent om onvoorwaardelijk 'ja-te-zeggen' tegen Vaticanum II.

Wat levert het op om 'ja-te-zeggen' tegen godsdienstvrijheid? Tegen oecumenisme? Tegen het gezag van de lokale bisschop - niet alleen ten opzichte van Rome - maar ook ten opzichte van medebisschoppen in vergelijkbare regio's die er allemaal een andere mening op na houden? Er bestaat geen 'ja', omdat de Post-conciliaire kerk zestig jaar later nog steeds probeert te achterhalen wat het absolute minimum aan acceptatie is. Het lijkt erop, dat het enige 'ja' dat voor de Post-conciliaire kerk bestaat, 'Vaticanum II' is, wat het ook inhoudt, wat het ook leert... Vaticanum II is onherroepelijk omdat het 'goed' is. Dit is geen serieuze houding. Wanneer je een onderhandeling begint met de eis dat alles geaccepteerd moet worden, zeg je eigenlijk tegen de gelovigen dat er na het 'ja-zeggen' niets meer geaccepteerd hoeft te worden. Dit is geen teken van kracht, maar van misleiding. Dit smaakt erg zuur omdat het vooral een 'ja-zeggen' tegen de hervormingen betreft, terwijl dagelijks de Traditie en de dogma's van de Kerk door de hoogste prelaten en bisschoppen binnen de Post-conciliaire kerk met voeten worden getreden. Het 'ja-zeggen' betreft dus kennelijk enkel de Post-conciliaire doctrine, maar niet de Pre-conciliaire doctrine.

Dit moedigt natuurlijk diegenen met de meest negatieve mening tegenover Vaticanum II aan om juist voet bij stuk te houden – waarschijnlijk omdat zij degenen zijn die de stukken wél hebben gelezen! Als de Post-conciliaire kerk het niet eens kan worden over de betekenis van het 'ja-zeggen' tegen Vaticanum II en het in wezen slechts een partieel 'ja-zeggen' betreft, is de uiteindelijke conclusie: "Het 'ja-zeggen' tegen Vaticanum II betekent helemaal niets!" En als het 'ja-zeggen' niets betekent, waarom zou je het dan accepteren? Hoe méér de betekenis van iets in de loop der tijd onduidelijk wordt, hoe minder relevant het wordt. Vaticanum II wordt een vaag moment in de geschiedenis dat op de dag van vandaag geen enkele relevantie meer heeft.

Het eindresultaat van die ontwikkeling zal voor velen een harde realiteit zijn om te accepteren. Voor toekomstige generaties zal weinig van Vaticanum II als relevant worden beschouwd. Na zestig jaar debat en chaos gaat het hier nog over:

- Gedwongen bekeringen zijn slecht

- Liturgie in de volkstaal is prima, maar niet verplicht

- Protestanten die de Bijbel lezen worden ook door God geroepen

- en de Joden zijn niet collectief schuldig aan de dood van Christus.

Indien men wil aanvaarden, dat de aanstokers van Vaticanum II te goeder trouw waren, kan men zich de vraag stellen of het de chaos van de afgelopen 60 jaar binnen de Kerk wel waard was? Als dit alles is geweest wat Vaticanum II vereiste, hoeveel chaos had dan voorkomen kunnen worden door géén 'Concilie' te organiseren? De algemene trend is duidelijk: het grootste deel van wat Vaticanum II heeft gezegd, zal niet worden aanvaard of verworpen, maar eerder genegeerd. Vaticanum II was immers een 'pastoraal concilie' en niet dogmatisch! Dit is slechts een schrale troost voor degenen die Vaticanum II als het belangrijkste 'concilie' ooit beschouwden. Indien men echter wil aanvaarden, dat de aanstokers van Vaticanum II te kwader trouw waren, was Vaticanum II een ware triomf van de Satan!

Vaticanum II of de tirannie van het ongeloof

Dit alles neemt niet weg dat de zogenaamde 'Geest van het Concilie' - die eerder de tijdsgeest betrof - alles op losse schroeven heeft gezet. Omdat men ten onrechte de illusie heeft gewekt, dat de doctrine veranderlijk zou zijn, is ook alles veranderd. Men heeft niet zozeer het geloof veranderd, maar wél het gebed! Door het gebed - en in het bijzonder de Traditionele Latijnse Mis - te veranderen, heeft men het geloof van 97% van de katholieken vernietigd!

Als gevolg van Vaticanum II leven we nu in een continent dat de moord op ongeboren baby's viert en zieken en ouderen toestaat zichzelf te vermoorden – uiteraard met mededogen. Gezinnen worden kapotgemaakt door een tsunamie van echtscheidingen. Christelijke bevolkingsgroepen - die niet onderworpen zijn aan genocide - maken zichzelf met anticonceptie kapot, terwijl jongens of meisjes niet langer denken dat ze jongens of meisjes zijn. Steden en dorpen worden overspoeld door moslims, terwijl de joden op de oorlogstrom slaan. De 'welvaart' die Europa nu nog geniet, is het resultaat van staatsschuld – geld afkomstig van de arbeid van toekomstige generaties die nog geboren moeten worden, áls ze al geboren mogen worden. Het is allemaal duivels.

Je zou mogen verwachten dat de onderdrukten hun toevlucht zouden zoeken in de Kerk, onder leiding van kerkleiders die openlijk de maatschappelijke heerschappij van Christus erkennen. En toch, als we kijken naar de realiteit waarmee we geconfronteerd worden, met name naar de meerderheid van de bisschoppen van vandaag, zien we een verontrustende trend: trouweloze - veelal homoseksuele - huurlingen die weigeren de Waarheid te onderwijzen, 'synodaliteit' opleggen ten koste van het algemeen belang en zich schikken naar een globalistische wereldagenda terwijl ze Christus verwerpen. We zoeken naar Petrus, maar we ontmoeten overal Judassen!

De Restkerk van God - voor wie géén plaats is in de herberg van de Post-conciliaire kerk - leeft nog steeds in de Hoop van Christus. In tegenstelling tot wat Vaticanum II beweert, weten we dat Christus de volledige soevereine macht over de samenleving behoudt. Wat een zegen is het om onszelf eraan te herinneren dat de infiltranten van Vaticanum II niet méér autoriteit of macht over onze Heer en Zijn Kerk hebben dan Herodes. We hoeven niet in de put van de wanhoop te vallen, zoals velen al hebben gedaan, in een poging de onwaarheden en leugens van hen die apostolische autoriteit claimen te verzoenen met Christus' Waarheid.

Terwijl de modernistische infiltranten het recht van ieder mens verkondigen om Jezus Christus te verwerpen en openlijk hun valse afgoden aanbidden, regeert Christus nog steeds en komt Hij terug. Terwijl de modernistische infiltranten ons willen doen geloven dat wij star vasthouden aan het onderdrukkende bijgeloof uit het verleden, houden we ons nog steviger vast aan de Heilige Maagd Maria en haar voorbeeld. Terwijl de modernistische infiltranten onze kerkgebouwen plunderen en er blasfemische shows opvoeren, de geopenbaarde Leer ontkennen en de seculiere globalistische agenda promoten, zullen de échte Katholieken de Hoop behouden. We moeten de Waarheid verspreiden zoals ons door Christus is opgedragen en wachten op die glorieuze dag waarop de wereld zich opnieuw zal onderwerpen aan Christus' Gezag en Zijn Kerk, zoals het Gods' plan is.

Wij zeggen 'ja' - niet tegen een vals 'pastoraal' concilie dat samen met de Farizeeën zijn overwinningsroes uitslaapt in de herberg - maar wél tegen Christus die onze Koning is en regeert. Zijn Licht - dat wij vannacht in de stal zullen aanschouwen - zal nooit doven.

Op 23 december 1950 stelde Paus Pius XII deze belangrijke vraag aan de wereld: "Werd het graf van Sint-Pieter gevonden?" Op deze vraag antwoordt Paus Pius XII - met de eindconclusie van de werken onder de Sint-Pieter in het achterhoofd - met een heel duidelijk: "Ja, het graf van de Prins der Apostelen is gevonden!"

Pierbattista Kardinaal Pizzaballa was de voorbije dagen in Gaza - 19-12-2025

Pierbattista Kardinaal Pizzaballa was de voorbije dagen in Gaza - 20-12-2025