zaterdag 31 oktober 2015

Jorge Mario Bergoglio ontmoet in het Vaticaan David de Rothschild; zijn baas...

Het is duidelijk, dat het Vaticaan, via de 'kerkelijke' vrijmetselarij, wordt gerund door de zionisten. Dit kan onmogelijk nog langer ontkend worden!


‘Attacks on Jews are anti-Semitism, as are attacks on Israel,’ Pope Francis tells Jewish leader

Wed, 28 Oct 2015

Pope Francis welcomed over a hundred leaders of the World Jewish Congress (WJC) on Wednesday and issued a strong condemnation of anti-Semitism. At a private audience with WJC President Ronald S. Lauder in the morning, the pontiff made it clear that outright attacks against Israel’s existence is a form of anti-Semitism.

Photo (left to right): WJC Governing Board Chairman David de Rothschild, WJC President Ronald S. Lauder, Pope Francis, WJC Treasurer Chella Safra, President of Latin American Jewish Congress Jack Terpins, WJC CEO Robert Singer and Executive Director of the Latin American Jewish Congress Claudio Epelman.

“To attack Jews is anti-Semitism, but an outright attack on the State of Israel is also anti-Semitism. There may be political disagreements between governments and on political issues, but the State of Israel has every right to exist in safety and prosperity,” Pope Francis told Lauder and his delegation.

Jews and Catholics today marked the anniversary of the 1965 declaration Nostra Aetate, which condemned anti-Semitism and completely transformed and improved relations between Jews and Catholics.

Lauder praised the Pope for this powerful message and said relations between the two faiths were stronger than they had ever been before. The WJC president added: “Pope Francis does not simply make declarations. He inspires people with his warmth and his compassion. His clear and unequivocal support for the Jewish people is critical to us.”

Nearly 150 delegates and observers from the World Jewish Congress Governing Board took part in the public audience with the Pope in St. Peter’s Square on Wednesday. The delegates were in Rome for the Board’s annual meeting.

Recalling Nostra Aetate, a declaration adopted on 28 October 1965 by the Second Vatican Council, Pope Francis told the crowd in the square: “Indifference and opposition were transformed into cooperation and benevolence. Enemies and strangers have become friends and brothers. The Council, with the declaration Nostra Aetate, paved the way. It said yes to the rediscovery of the Jewish roots of Christianity, and no to any form of anti-Semitism and condemnation of any insult, discrimination and persecution derived from that.”

On Tuesday, the WJC Governing Board, representing over 100 Jewish communities around the world, held discussions which focused on the implications facing Jewish communities in light of the various conflicts in the Middle East, including the threat of jihadist terrorism.

The Governing Board reaffirmed its continued support of a two State solution and urged Israel and the Palestinian Authority to resume peace talks without preconditions as soon as possible.

The Board also called on the international community to maintain and, if necessary, expand sanctions on Iran until there is verification and international acceptance of Iran’s compliance with all the conditions of the nuclear deal.

Concerning the refugee crisis, the delegates passed a resolution calling on the international community to provide refugees with sanctuary irrespective of origin or religion, recalling the Talmudic maxim that says “He who saves a single life saves the whole world.”

Photo (left to right): WJC Governing Board Chairman David de Rothschild, WJC President Ronald S. Lauder, Pope Francis, WJC Treasurer Chella Safra, President of Latin American Jewish Congress Jack Terpins, WJC CEO Robert Singer and Executive Director of the Latin American Jewish Congress Claudio Epelman.

Bron: World Jewish Congress


Allemaal politiek geneuzel, dat niets met religie te maken heeft!

Hoe dan ook, dit nieuws vernam u niet via Radio Vaticaan of Kerknet! 

Danneels-Gate 42: Godfried 'kardinaal' Danneels is een talmoedist!

1 Maart 2005 - Cardinals Meet With Jewish Leaders

NEW YORK - With Pope John Paul II more frail than ever, Roman Catholic cardinals and bishops from around the world told a conference of Jewish leaders Monday that the Vatican's unprecedented outreach to Jews over the last several decades will continue. [Paus Johannes Paulus II ligt op sterven, maar enkele 'kardinalen' gaan nog snel even het potentiële 'aftreden' van paus Johannes Paulus II in New York met het World Jewish Congress bedisselen.]

Opening their meeting with a prayer for the pope's recovery, church leaders affirmed declarations of the Second Vatican Council that transformed Catholic thinking about Jews, including the rejection of any collective Jewish responsibility for the death of Christ. 

Blijkbaar heeft het Tweede Vaticaans Concilie, in de verklaring Nostra Aetate, de joden van een collectieve schuld aan de dood van Christus vrijgepleit. Echter, hier wordt iets beweerd, dat de Kerk nooit gezegd heeft.

De joden hebben natuurlijk schuld aan de godsmoord, maar over welke joden gaat het?

Uit de Heilige Schrift:

Rom 11:1  Ik vraag dus: Heeft God dan zijn volk soms verstoten? Verre vandaar! Want ook ikzelf ben een Israëliet, uit het geslacht van Abraham, uit de stam van Benjamin.
Rom 11:2  Neen, God heeft zijn volk niet verstoten, dat Hij uitverkoren had. Of weet gij niet, wat de schrift door Elias zegt, toen deze zich bij God over Israël beklaagde:
Rom 11:3  "Heer, uw profeten hebben ze gedood, uw altaren omver geworpen; ik alleen ben overgebleven, en ze staan me naar het leven."
Rom 11:4  Welnu, wat antwoordt hem de godsspraak: "Zeven duizend mannen heb Ik Mij voorbehouden, die de knie niet voor Baäl hebben gebogen."
Rom 11:5  Zo is er dan ook in deze tijd een overschot gebleven door de uitverkiezing der genade.
Rom 11:6  Maar is het door de genade, dan is het niet om de werken; anders zou de genade geen genade meer zijn.
Rom 11:7  Wat volgt daaruit? Wat Israël blijft zoeken, heeft het niet verkregen. Maar de uitverkorenen onder hen hebben het wèl verkregen; de overigen echter werden verhard.
Rom 11:8  Zó staat er geschreven: "God gaf hun een geest van loomheid; ogen om niet te zien en oren om niet te horen, tot op de huidige dag."
Rom 11:9  En David zegt: "Hun tafel zij hun een valstrik en net, Een struikelblok en een straf.
Rom 11:10  Mogen hun ogen worden verduisterd, zodat ze niet zien; En krom hun de rug voor altijd."
Rom 11:11  Ik vraag dan: Zijn ze gestruikeld, om te blijven liggen? Zeer zeker niet! Maar dank zij hun val, is de redding aan de heidenen ten deel gevallen, om hèn naijverig te maken.
Rom 11:12  Welnu, wanneer hun val een schat werd voor de wereld, en hun getalverlies een schat voor de heidenen, -hoeveel te meer zal hun voltalligheid het dan zijn!

Dit betekent dus, dat God de joden niet collectief verstoten heeft. Zevenduizend joodse mannen, met hun vrouwen en kinderen heeft God uitverkoren! De anderen zijn wel schuldig aan de godsmoord en ook zij, die de godsmoord blijven verdedigen tot op de dag van vandaag!

This year marks the 40th anniversary of that document Nostra Aetate, or "In Our Age," which laid out the church's teaching on Judaism. [De Leer van de Kerk over het jodendom is wel meer dan alleen maar Nostra Aetate.]

"That which happened during the passion of Christ cannot be blamed on the Jews of the time and certainly not on the Jews of today," said Brazilian Cardinal Claudio Hummes, addressing about 100 people at the Museum of Jewish Heritage, a Holocaust museum in Manhattan.
['Kardinaal' Hummes vergist zich hier. De veroordeling van Christus gebeurde in de vorm van een 'democratisch' assisenproces. De joodse 'volksjury' is dus zeer zeker verantwoordelijk voor de terdoodveroordeling van Christus.]

"We must be very careful in our catechism and our teaching not to teach in any way an interpretation of the Gospel that can stimulate anti-Semitism," Hummes said through a translator.
[Christenen zijn niet anti-semitisch. Christenen zijn de nieuwe joden! De Christenen zijn door hun geloof geënt op de boom van het Oude Testament.] 

John Paul is credited by many with doing more than any other pontiff to reach out to Jews. He was the first to visit a synagogue, he prayed at Judaism's holiest site - the Western Wall - and he repeatedly condemned anti-Jewish prejudice as sinful. [De moeder van paus Johannes Paulus II was trouwens een joodse en zelf bezocht hij als kind de joodse school.]

Jewish leaders have become anxious about who will succeed John Paul and have been reaching our to his possible successors. Hummes and Belgian Cardinal Godfried Danneels were among the cardinals at the symposium who have been mentioned as potential candidates.

The meeting was organized by the World Jewish Congress, which represents Jewish communities in more than 80 countries and is perhaps best known for compelling governments, banks and corporations to pay billions of dollars to settle Holocaust-related claims.

Also among attendees were Cardinal Walter Kasper, who leads the Vatican's office for relations with Jews, and French Cardinal Jean-Marie Lustiger, a confidant of John Paul's and a Jewish convert.

Church leaders at the meeting said they were encouraged that John Paul appeared Sunday at the window of his hospital room, and agreed that despite his increasing infirmity they did not expect him to resign.

Danneels said he spoke with John Paul a few weeks ago, and the pope "has very clear, lucid judgment at the moment."

"He should not be obliged to step down," Danneels said.
[Ketterij. Een paus kan niet verplicht worden om af te treden!]

Cardinal Angelo Scola of Venice said the pope's perseverance gave the world "a vision of Christian" teaching that "life is important, not only because of usefulness."

"Suffering is a strong part of this attitude," he said.

Vatican officials have built relations with Jews worldwide through many interfaith meetings, inter-religious committees and visits to Israel. Most of the rabbis and Jewish community leaders at this week's event are affiliated with Orthodox Judaism. Kasper said the Vatican has regular contact with Orthodox Jews in Israel but has had fewer discussions with the Orthodox in the United States, so these meetings are encouraging.

Rabbi Israel Singer, chairman of the World Jewish Congress, noted that some Orthodox had resisted interfaith dialogue out of concern that it was more of a "public relations exercise" [!] than a true commitment to resolve differences.

He credited John Paul with allaying those fears. "The pope has opened the door to all faiths," he said.

Bron: Haaretz


Danneels-Gate 43: Godfried 'kardinaal' Danneels in maart 2005 op het 'World Jewish Congress' om het aftreden van paus Johannes Paulus II te bedisselen...

Catholic and Jewish leaders gather for 2-day symposium

1. Wide of meeting organised by the World Jewish Congress between Jewish and Catholic leaders at the Museum of Jewish Heritage
2. Cutaway of participants
3. Cardinal Hummes addressing the group
4. Wide of meeting room during speeches
5. SOUNDBITE: (English) Cardinal Godfried Danneels, Belgium:
"But now he (Pope John Paul II) clearly decided to remain until his death in this state of suffering. I remember when he was in August in Lourdes, for example, that he was a very strong support for all those ill people and sick people who are always in Lourdes. I think he can choose the way he wants to imitate Christ."
6. SOUNDBITE: (English) Cardinal Walter Kasper, Vatican:
"He decided very clearly he (the Pope) does not resign and we have to recognise and acknowledge this decision and we should leave it."
7. SOUNDBITE: (English) Cardinal Godfried Danneels, Belgium:
"Well I think things are going on, but (there) will not be very clear and very important decisions without the Pope, because there''s not a "Vice Pope" in the church so he can''t be replaced by another one during his illness, but the normally current affairs certainly go on, that''s no problem for the church. But for clear and very deep and important evolutions and decisions I think we have to wait for his successor."
8. SOUNDBITE: (English) Cardinal Walter Kasper, Vatican:
"Well a pope can only come from the middle field because it''s a task of the Pope to be responsible for the unity of the church and you cannot go to one or the other extreme otherwise you will divide the church."
9. SOUNDBITE: (English) Cardinal Godfried Danneels, Belgium:
(responding to a question about the fact that the current Pope has chosen so many of the Cardinals who will chose his successor)
"I think the Cardinals are very clearly to look for what their conscience dictates for the new one who has to come. I don''t think it has any influence at all. They will freely decide. They are intelligent people."
10. SOUNDBITE: (Portuguese) Cardinal Claudio Hummes, Brazil:
"Indeed Brazil is the most populous Catholic country, Latin America is a very important Catholic continent, however the geographical origin of the Pope is less important than his qualities to confront the problems of the world and lead the church during these difficult times."
11. SOUNDBITE: (English): Cardinal Angelo Scola, Venice, Italy:
"The Pope in that moment (of his suffering) is really speaking a very, a very strong reason of following Jesus Christ. In such a way he is really giving an important teaching not only to the Christians but to everybody."
12. Wide of the meeting between Jewish and Catholic leaders in progress


Leading Catholic cardinals spoke about the issue of the possible resignation of Pope John Paul II and his successor at a meeting with Jewish leaders in New York on Monday.

With Pope John Paul II''s recent health crises, talk that he might consider resigning has intensified.

Yet most popes have rejected that idea, even though the option remains available to them under church law.

Cardinal Godfried Danneels of Belgium said the pontiff "clearly decided to remain until his death in this state of suffering" and that the Pope "can choose the way he wants to imitate Christ."

Cardinal Walter Kasper of the Vatican said Pope John Paul II "decided very clearly he does not resign and we have to recognise and acknowledge this decision and we should leave it."

Some analysts say popes worry that stepping down would set a dangerous precedent that could be misused by factions in the church to pressure a future pontiff to leave. No pope has resigned for centuries.

No more than 10 popes are believed to have stepped down, though the historical evidence is not clear.

Bron: AP

vrijdag 30 oktober 2015

Danneels-Gate 35: Hoe de Sankt-Gallengroep toch nog in Rome zegevierde

Er bestaat een diepere samenhang tussen de verkiezing van paus Franciscus in 2013 en diens streven om meer autonomie - zelfs op leerstellig terrein - aan bisschoppenconferenties te verlenen.

Julius Müller-Meiningen heeft naar aanleiding van de gezinssynode voor Die Zeit gereconstrueerd hoe het gedecentraliseerde kerkbeeld is opgerukt [Dit is zeker niet 'opgerukt', maar eerder schaamteloos aan de oppervlakte komen drijven!]. Zijn analyse geeft onderbouwing aan de stelling van Michael Voris dat het aftreden van Benedictus XVI essentieel was voor het kunnen doorbreken van deze agenda tot op het hoogste kerkelijke niveau [Men stapt nog steeds zomaar over het aftreden van Paus Benedictus XVI heen. Hier ligt het kalf gebonden en iedereen zwijgt maar!]. Ook vullen ze het recente commentaar van vaticanist Paul Badde aan. Het verlangen naar meer bisschoppelijke autonomie stond al op het verlanglijstje van een groep overwegend West-Europese prelaten, dat zich begin 1996 verzamelde in het cisterciënzerklooster Heiligkreuztal aan de Donau. Gastheer was Walter Kasper, de toenmalig bisschop van Rottenburg-Stuttgart. Organisator was Ivo Fürer, de bisschop van Sankt Gallen en tevens secretaris van de Raad van Europese Bisschoppenconferenties (CCEE). Aansluitende bijeenkomsten zouden dan ook gehouden gaan worden in het nabije Zwitserland.


Doelstelling van de bijeenkomsten in Heiligkreuztal en Sankt Gallen was een informeel gespreksverband te vormen, waarin gelijkgezinde bisschoppen vrijelijk over het door hen gewenste kerkbeeld van gedachte konden wisselen. Volgens Die Zeit konden zij weinig vermoeden hoezeer zij op dat moment bezig waren zowel het pontificaat van Bergoglio voor te bereiden als de strijdpunten van de afgelopen gezinssynode. Op de eerste bijeenkomst in Heiligkreuztal was de liberale kardinaal Martini van Milaan aanwezig die zich ontwikkelde tot de goeroe van de bijeenkomsten. Verder waren de Nederlandse bisschop van Helsinki, Paul Verschuren aanwezig, Jean Vilnet (Lille), Johann Weber (Graz-Seckau) en de voorzitter van de Duitse bisschoppenconferentie Karl Lehmann (Mainz).

‘Team Bergoglio’

Onder de deelnemers bestond onbehagen over de centralisering die onder paus Johannes Paulus II had plaatsgevonden. Terwijl deze paus veel op reis was, liet hij het dagelijkse bestuur verregaand over aan enerzijds kardinaal-staatssecretaris Angelo Sodano, anderzijds aan Joseph Ratzinger, de prefect voor de Congregatie voor de Geloofsleer. De gespreksgroep in Sankt-Gallen wilde echter juist meer vrijheid voor bisschopsconferenties om flexibeler op plaatselijke situaties in te kunnen spelen. Zij wilden geen "filiaal van Rome" meer zijn, om de recente uitspraak van kardinaal Marx aan te halen. De Sankt-Gallengroep, die vooral na de recente aanduiding van kardinaal Danneels als "een soort mafia" bekend is geworden, speelde volgens Die Zeit een onmiskenbare rol bij de opkomst van Jorge Bergoglio, zoals ook blijkt uit de recente biografieën van kardinaal Danneels en Bergoglio. Biograaf Austen Ivereigh duidde in zijn Bergoglio-biografie The Great Reformer de kardinalen van de groep zelfs aan als 'Team Bergoglio', als een soort verkiezingsteam dus. De betrokkenen zelf ontkennen bewust aan kerkpolitiek gedaan te hebben. Wel geeft kardinaal Kasper nu toe: "Wat Franciscus voor elkaar probeert te krijgen, komt in hoge mate overeen met de gedachten die wij destijds hadden."


De eerste contacten tussen Bergoglio en de Sankt-Gallengroep dateren van 2001. In februari van dat jaar werden zowel Kasper, Lehman als Murphy-O'Connor samen met Bergoglio tot kardinaal verheven. Later dat jaar zou men elkaar nog enkele malen ontmoeten. Bij de bisschoppensynode van oktober dat jaar raakte de Sankt-Gallengroep onder de indruk van de behendigheid en de opvattingen van Bergoglio, die het synoderapport samenstelde. De waardering was wederzijds. Het lag voor de hand dat met het verslechteren van de gezondheid van Johannes Paulus II diens opvolging steeds meer het gespreksonderwerp van de Sankt-Gallengroep werd. "Ook de naam van Bergoglio is daarbij gevallen", erkent Fürer nu. Vanuit het conclaaf van 2005 ontving Fürer zelfs een kaartje van de daar aanwezige kardinalen uit de groep. "Wij zijn hier in de geest van Sankt Gallen", aldus het kaartje.


Die Zeit meldt ten onrechte dat in het conclaaf acht kardinalen uit de groep aanwezig waren: Martini, Danneels, Kasper, Lehmann, Murphy O'Connor, Silvestrini, José da Cruz Policarpo (Lissabon) en Lubomyr Husar (Oekraïne). Silvestrini was echter al te oud om nog deel te mogen nemen. Dat de resterende zeven tegen de verkiezing van Ratzinger waren, is volgens Die Zeit evident. De strijd in het conclaaf ging eerst tussen Martini (negen stemmen) en Bergoglio (tien stemmen). Martini trok zich om gezondheidsredenen echter terug, waarna Bergoglio een minderheid van veertig stemmen achter zich wist te krijgen die de verkiezing van Ratzinger zou kunnen blokkeren. Omdat Bergoglio niet verantwoordelijk wilde zijn voor een verscherpte tegenstelling binnen het college van kardinalen, trok hij zich ook terug. Daarmee was de verkiezing van Ratzinger een feit.

‘Ik begrijp het’

De Sankt-Gallengroep zou sindsdien nog maar een keer in klein verband bijeengekomen zijn. "Het enthousiasme de Kerk in een andere richting te sturen, was minder geworden", aldus Die Zeit. De verrassende terugtreding van Benedictus XVI op 11 februari 2013 bood een onverhoopte nieuwe kans om via Bergoglio de idealen van de groep toch nog door te zetten. Zoals Austen Ivereigh, de voormalige assistent van kardinaal Murphy-O'Connor, schrijft in zijn gezaghebbende Bergoglio-biografie The Great Reformer konden nu de "Europese hervormers" samen met Zuid-Amerikaanse kardinalen het initiatief grijpen. Zij betrokken Bergoglio in hun plan, die hierop gereageerd zou hebben met de woorden: "Ik begrijp het." Met diens verkiezing als paus Franciscus zouden de ideeën van de Sankt-Gallengroep, aldus Die Zeit, voortaan "helemaal bovenaan de agenda van het Vaticaan staan".

Bron: Katholiek Nieuwsblad


Danneels-Gate 36: "Schirmherren der Reform"

Gibt es eine liberale Verschwörung? [!] Bischöfe, die mehr Einfluss der Ortskirchen wollen, trafen sich in den 90ern in der Schweiz. Jetzt könnten sich ihre Pläne erfüllen.

Franziskus nominierte für die Synode neben Walter Kasper auch Kardinal Danneels. Er war seit 1999 Mitglied der Gruppe Sankt Gallen und schwärmt in der autorisierten Biografie vom "Erholungscharakter" der Treffen, der dort praktizierten "Redefreiheit" sowie einer angenehmen "Formlosigkeit". Bei einer Buchvorstellung vor wenigen Tagen in Belgien sprach Danneels im Zusammenhang mit dem Schweizer Kreis offensichtlich ironisch von einer "Mafiagruppe", die damals Verdacht im Vatikan geweckt hatte. Im konservativen katholischen Milieu nehmen nicht wenige diesen Kraftausdruck wörtlich.

Bron: Die Zeit


Danneels-Gate 37: "Liberale prelaten spanden samen tegen verkiezing Ratzinger"

De openlijke bekentenis van kardinaal Danneels deel uitgemaakt te hebben van een “soort mafia” binnen het college van kardinalen, heeft bij de Duitse vaticanist Paul Badde een lichtje doen branden.

In gesprek met de Duitse afdeling van de katholieke persdienst CNA vertelde Badde begin deze maand dat hij in april 2005 “betrouwbare informatie” ontving dat slechts drie dagen na de begrafenis van Johannes Paulus II zich in ‘Villa Nazareth’, het huis van kardinaal Silvestrini, een aantal prelaten verzamelde om een geheime tactiek te bespreken die de verkiezing van Joseph Ratzinger moest voorkomen. [Het verhaal van ‘Villa Nazareth’ kunnen wij bevestigen!]


Het zou gegaan zijn om de bisschoppen en kardinalen Martini (Milaan), Lehman en Kasper (Duitsland), Backis (Litouwen), Van Luyn (Nederland), Danneels (Brussel) en O’Connor (Londen). Badde maakte er destijds melding van, mede omdat de bijeenkomst een duidelijke overtreding is van de instructie Universi Dominici Gregis die door Johannes Paulus II al in 1996 was uitgevaardigd en die in nieuwe en strenge regels verbiedt dat interne onderhandelingen worden gevoerd over de verkiezing van een paus voor of tijdens het conclaaf. De liberale prelatengroep was energiek bestreden door kardinaal Joachim Meisner [!]. Badde vind het opmerkelijk dat deze maand echter niet Meisner, maar Danneels door paus Franciscus op de synode is uitgenodigd, ondanks diens gebleken medewerking aan de invoering van de abortuswet en aan verdoezeling van misbruik.

Bron: Katholiek Nieuwsblad


Danneels-Gate 38: 'The themes of the Synod, the themes of the Sankt Gallen mafia club’

During the Synod of Bishops on the Family, which took place from 5-25 October, two well-informed German Vatican experts and journalists – Paul Badde and Julius Müller-Meiningen – have made reports, independently of one another and from their own evidence, concerning the vexed question as to whether there was indeed an influential group called the “Sankt Gallen Group”. That group is alleged to consist of liberal-minded cardinals and bishops who worked for the election of a pope who would himself help push the Church into a liberalizing and authority-devolving direction.

Bron: LifeSiteNews


Danneels-Gate 39: 'De aanwezigheid van Godfried 'kardinaal' Danneels op de Synode schaadt de geloofwaardigheid van de Kerk' (Vanaf min. 15:00)

Danneels-Gate 40: "Was Paul Badde über die Gruppe "Sankt Gallen" wusste – Und: Wer die Synode entscheidet"

Im Interview mit CNA Deutsche Ausgabe zieht der Vatikanist und Autor eine Zwischenbilanz der ersten Woche und erzählt von der Gruppe um Kardinal Danneels

CNA: Im Hintergrund köchelt ein kleiner Skandal auf: Papst Franziskus hat auch den ehemaligen Brüsseler Erzbischof Godfried Danneels zur Synode eingeladen, der kürzlich vor laufender Kamera zugegeben hat, in der Kirche einer Art von „Mafia-Club“ angehört zu haben.

BADDE: Stimmt. Ob die Sache eine kleiner oder großer Skandal ist, weiß ich nicht. Sicher ist sie ein Rätsel. Denn es ist ja wirklich so, dass Kardinal Danneels in Belgien einen Bischof massiv gedeckt hat, der seinen Neffen missbraucht hatte. Er hat auch König Baudouin – vergeblich – gedrängt, ein in Belgien geplantes Abtreibungsgesetz zu unterzeichnen und in dieser Frage nicht so kleinlich zu sein. Was dieser Kardinal jetzt einer katholischen Synode raten kann, die sich über „die Berufung und Mission von Ehe und Familie“ beugt, ist vielen schleierhaft, um wenig zu sagen. Was aber die Beteuerung des Kardinals vom letzten Monat betrifft, stolzer Teilnehmer „einer Art Mafia“ im Kardinalskollegium gewesen zu sein, muss ich ihm aus eigener Erfahrung zustimmen. 

CNA: Wie meinen Sie das? Hatten Sie dafür schon vorher Hinweise?

BADDE: Ja. Im April 2005 lag mir eine zuverlässige Nachricht vor, nach der sich nur drei Tage nach der Beerdigung Johannes Paul II. die Kardinäle Martini aus Mailand, Lehmann und Kasper aus Deutschland, Bačkis aus Litauen, van Luyn aus Holland, Danneels aus Brüssel und O’Connor aus London in der so genannten Villa Nazareth in Rom bei dem damals schon nicht mehr wahlberechtigte Kardinal Silvestrini getroffen hatten, wo sie gemeinsam im Geheimen eine Taktik berieten, mit der die Wahl Joseph Ratzingers zu verhindern sei. Danach wies ich am 17. April 2005 in einem Artikel in der WELT darauf hin, dass dies gegen die Instruktion „Universi Dominici Gregis“ des verstorbenen Papstes verstoße, der darin schon 1996 den Modus der Nachfolgeregelung mit der strengen Auflage neu geregelt hatte, dass es vor und innerhalb des Konklaves keinerlei Absprachen für den Ausgang der Wahl geben dürfe. Drei Tage später wurde dann Joseph Ratzinger mit großer Mehrheit zum Papst gewählt. Wie es konkret dazu kam, könnte Ihnen wohl am besten der emeritierte Kardinal Meisner aus Köln erzählen, gäbe es nicht das Schweigegebot für alle Vorgänge aus dem Konklave. Es ist aber kein Geheimnis, dass Meisner damals der leidenschaftlichste Kontrahent dieser Gruppe im allgemeinen und Kardinal Danneels im besonderen war. Jetzt aber wurde nicht er, der alte Freund Joseph Ratzingers, vom Papst persönlich in der Synode berufen, sondern der ebenfalls emeritierte Godfried Danneels, der ein halbes Jahr älter ist als der Erzbischof von Köln. Das ist ein Fakt.

Bron: CNA


Un vaticaniste allemand, Paul Badde, confirme l’existence de la « mafia » de Sankt-Gallen autour de Kasper, Lehmann et Danneels

CNA. – Un petit scandale mijote en fond de synode : le pape François a invité l’ancien archevêque de Bruxelles Godfried Danneels, qui a récemment avoué devant les caméras avoir appartenu à une sorte de « club-mafia » au sein de l’Eglise.

Paul Badde. — C’est exact. Je ne sais pas si c’est un petit scandale, ou un gros. C’est en tout cas une énigme. Il est en tout cas certain que le cardinal Danneels a totalement couvert un évêque qui avait abusé de son neveu. Il est également supposé avoir fait pression sur le roi Baudouin pour que celui-ci promulgue le projet de loi belge légalisant l’avortement, et qu’il soit moins mesquin dans cette affaire. Quel conseils ce cardinal est-il censé pouvoir donner à un synode catholique qui discute de « la vocation et la mission du mariage et de la famille » est pour beaucoup un mystère, pour parler légèrement. En ce qui concerne sa revendication du mois dernier d’avoir été membre d’une sorte de « mafia » dans le collège des cardinaux, je peux la confirmer par expérience personnelle.

CNA. – Que voulez-vous dire par là ? Aviez-vous déjà des indications là-dessus ?

Paul Badde. — Oui. En avril 2005, j’ai reçu d’une source fiable l’information selon laquelle, à peine trois jours après les funérailles de Jean-Paul II, les cardinaux Martini de Milan, Lehmann et Kasper d’Allemagne, Bačkis de Lituanie, Van Luyn des Pays-Bas, Danneels de Belgique et O’Connor de Londres se sont réunis dans ce qu’on appelle la Villa Nazareth avec celui qui n’était plus papabile, le cardinal Silvestrini, en vue de mettre secrètement au point une tactique qui permette d’éviter l’élection de Joseph Ratzinger. C’est alors que j’ai écrit un article pour Die Welt, publié le 17 avril 2005, évoquant cette rencontre en précisant qu’elle violait les directives dans l’instruction de 1996 du pape défunt, Universi Dominici Gregis, qui posait de nouvelles règles pour les modalités de la succession, avec notamment cette directive stricte : aucun accord ne devait être pris en vue d’influencer l’issue du conclave, que ce soit avant ou pendant celui-ci. Trois jours plus tard, Joseph Ratzinger fut élu pape à une large majorité. Le cardinal Meisner de Cologne, aujourd’hui à la retraite, pourrait vous dire exactement comment cela s’est passé– si n’était l’obligation du secret en ce qui concerne toutes les procédures d’un conclave. Mais ce n’est un secret pour personne que Meisner était, à cette époque, l’adversaire le plus ardent de ce groupe dans son ensemble et du cardinal Danneels en particulier. Pourtant ce n’est pas lui, le vieil ami de Joseph Ratzinger, qui a été personnellement invité au synode par le pape, mais plutôt le cardinal Danneels, lui aussi émérite, qui a même six mois de pus que l’archevêque de Cologne. C’est un fait.

Bron: Le blog de Jeanne Smits


Danneels-Gate 41: Het Complot van Villa Nazareth in Rome

Die Stunde der Kardinäle - 18.04.05

Doch auch die Instruktion "Universi Dominici Gregis" scheint unter manchen Kardinälen nicht allzu genau gelesen worden sein, in der Johannes Paul II. schon 1996 den Modus der Nachfolgeregelung sehr genau und neu geregelt hat. Die strenge Auflage und Warnung nämlich, keinerlei Absprachen für den Ausgang der Wahl und Parteibildungen innerhalb des Konklaves zu treffen, ist - wenn man den oft bestens informierten "Stimmen" der Wandelgänge und Tapetentüren Roms Glauben schenken will - schon drei Tage nach der Beerdigung in einem geheimen Treffen unterlaufen worden, in dem der nicht mehr wahlberechtigte Kardinal Achille Silvestrini mit den deutschen Kardinälen Lehmann, Kasper und anderen Kardinälen aus England, Belgien, Litauen und Italien versucht haben soll, eine Strategie für die Wahl eines ihrer Wunschkandidaten festzulegen.

Bron: Die Welt


woensdag 28 oktober 2015

BREAKING: Vrijdagochtend (23 oktober) werd de originele 'Relatio Finalis' die door een 'task-force' van jezuïeten onder leiding van Antonio Spadaro, in opdracht van Bergoglio werd geschreven, onverwacht door de Synodevaders verworpen!!

Over de geheime task-force:

"Sinodo. Lavori, discreti, in corso."

In questo contesto, ci giunge la notizia che da una dozzina di giorni una trentina di persone, quasi tutti gesuiti, con qualche argentino, stanno lavorando intorno ai temi del Sinodo, in maniera molto riservata, sotto il coordinamento di padre Antonio Spadaro, il direttore della Civiltà Cattolica, che passa molto tempo a Santa Marta, in consultazione con il Papa. 

La discrezione sui lavori si estende anche ai gesuiti della stessa Casa, la villa della Civiltà Cattolica, Villa Malta, sul Pincio, dove viene svolto una parte del lavoro. Un’ipotesi è che la “task force” lavori per fornire al Papa gli strumenti per un eventuale documento post-sinodale in tema di eucarestia ai divorziati risposati, conviventi e coppie dello stesso sesso. 

Bron: La Stampa


Antonio Spadaro, de directeur van Civiltà Cattolica is één van de spin-dokters en ghost-writers van Bergoglio. Onder zijn leiding werd de originele 'Relatio Finalis' door een team van jezuïeten geschreven. Deze originele 'Relatio Finalis', die na 3 weken Synode, niet de minste rekening hield met de opmerkingen van de synodevaders, werd vrijdag, 23 oktober door de synodevaders verworpen. 's Nachts werd er snel een nieuw document in elkaar geflanst, want de originele 'Relatio Finalis' zou zaterdag zeker weggestemd geweest zijn.

Merk op dat Antonio Spadaro er op wijst, dat de Duitse aanpak is: "Geval per geval bekijken."

Hier ziet u Antonio Spadaro (S.J.), samen met Bergoglio (S.J.), naar het hotel lopen waar Bergoglio verblijft, om er in nachtelijke sessies te complotteren tégen de Kerk en de Katholieke moraal (= de 'Parallelle Synode')




Il Sinodo fallito: tutti sconfitti, a cominciare dalla morale cattolica

De mislukte Synode: allemaal verliezers, te beginnen met de Katholieke moraal

Ma la mattina del 23 ottobre, papa Francesco, che ha sempre seguito con attenzione i lavori, si è trovato di fronte a un inatteso rifiuto del documento redatto dalla commissione.

Maar op de ochtend van de 23ste oktober, zag paus Franciscus, die de werkzaamheden altijd nauwgezet heeft gevolgd, zich geconfronteerd met een onverwachte afwijzing van het door de Commissie opgestelde document.

Bron: Corrispondenza Romana





De Valse Profeet: "Bergoglio haalt tijdens de homilie in de afsluitingsmis uit naar de conservatieve bisschoppen"


De 'spin' van Kerknet: "Synodevaders oneens over interpretatie slotdocument"

Alle deelnemers van de bisschoppensynode zijn tevreden over het slotrapport van 94 paragrafen, dat op het einde van de bijeenkomst met tweederde meerderheid werd gestemd. Maar volgens 'I.Media' bestaan er heel verschillende interpretaties van de tekst van dat rapport, en in het bijzonder de paragrafen die betrekking hebben op hertrouwde echtgescheidenen [Merk op, dat dit het enige is waarover er nog door de  neo-modernisten 'gediscussieerd' kan worden! Alle andere 'controversiële' elementen zijn uit de tekst verdwenen!]. "Sommigen zien hierin een bevestiging van de huidige leer van de Kerk, die hen elk sacrament verbiedt [Duidelijk!], terwijl anderen hierin de mogelijkheid zien voor een opening naar de toegang tot de communie [Hier is géén sprake van!]. Nog anderen menen dat de tekst vooral ruimte laat voor paus Franciscus. [Bergoglio staat vrijwel alleen, en heeft geen enkele speelruimte! Hij werd klemgezet en kan geen kant op!]"

'I.Media' schrijft dat Adolfo Nicolás, de algemene overste van de jezuïeten die behoorde tot de werkgroep die het slotrapport heeft opgesteld, ervan overtuigd is dat de paragrafen vooral ruimte laten aan paus Franciscus: "Dit is een slotdocument waardoor paus Franciscus de handen vrij heeft. De paus kan doen wat hij goed, opportuun en noodzakelijk acht. Het document laat de deur geopend." Pater Nicolás vestigt er in het bijzonder de aandacht op dat de drie paragrafen over hertrouwde echtgescheidenen telkens met tweederde meerderheid werden goedgekeurd. Daarom ook betekenen zij een belangrijke bemoediging voor paus Franciscus om de ingeslagen weg van barmhartigheid te blijven bewandelen. [Als er ergens een deur 'geopend' is, dan zou Adolfo Nicolás die deur beter kunnen sluiten, want het tocht in de Kerk. Adolfo Nicolás, alias de 'Zwarte Paus', zou beter zijn mond houden. De jezuïeten hebben op een schandalige manier de Synode gekaapt en houden de gelovigen met hun ketterse moraal gegijzeld.]

Kardinaal Reinhard Marx beklemtoonde tijdens de persconferentie van de Duitse bisschoppen van zaterdagavond dat er tijdens deze synode een betekenisvolle stap voorwaarts is gezet [Marx, als je iets te zeggen hebt, zeg het dan of zwijg!]. Maar de Australische, meer behoudsgezinde curiekardinaal Georges Pell, waarschuwt voor verkeerde interpretaties en beklemtoont dat de integrale visie van de apostolische exhortatie 'Familiaris Consortio' van paus Joannes Paulus II het referentiepunt is. Daarin wordt benadrukt dat hertrouwde echtgescheidenen 'als broer en zus' moeten samenleven om toegelaten te worden tot de communie.

Bron: Kerknet

Zo moeten we de interpretatie en de blijdschap van Georges Kardinaal Pell dan ook begrijpen!




dinsdag 27 oktober 2015

Johan Bonny wordt aangaande zijn eis voor het kerkelijke 'homo-huwelijk' en zijn vijandschap tegen 'Humanae Vitae' door de Italiaanse media opnieuw zwaar onder vuur genomen: "Na de Synode wordt het werk van desinformatie voortgezet..."

"Continua l’opera di disinformazione sul Sinodo"


Sarà noioso, ma non si può fare a meno: il tentativo costante, da parte di una pattuglia di giornalisti cattolici, di imporre una lettura del Sinodo fuorviante merita risposte pedanti e puntuali. Su Vatican Indsider di oggi, Gianni Valente riprende a suonare la stessa campana, intervistando, guarda caso, un padre sinodale che appartiene sempre alla stessa fazione. Uno di quelli, per intenderci, che i padri sinodali chiamati al voto per il nuovo consiglio sinodale non hanno eletto, non trovandolo così rappresentativo come lo trova invece il giornalista Valente: mons. Johan Bonny, già collaboratore del cardinale Walter Kasper, vicino al cardinale Godfried Danneels, oggi alla guida della diocesi di Anversa. [Johan Bonny, ex-medewerker van 'kardinaal' Kasper, die nu orbiteert rond Danneels.]

Se Valente avesse detto la verità, e cioè che che Bonny è uno strenuo avversario dell’enciclica Humanae vitae
[Bonny is een heftige tegenstander van Humanae vitae!], che il Sinodo però non ha affatto cassato, e un difensore dei matrimoni gay [Voorstander van het 'homo-huwelijk'.], che il Sinodo non ha per nulla approvato, forse alcuni lettori avrebbero drizzato le antenne e si sarebbero chiesti: ma da dove viene questo Bonny? Forse dal paese che ha il record di chiese vuote, insieme alla Germania di Kasper? E’ davvero necessario preferire il belga e il tedesco, ai padri africani, o a quelli dell’Europa Orientale?

Bron: Liberta e Persona




Kardinaal Pell 'zeer tevreden' over rapport

Kardinaal George Pell: “De synode zelf is veel, veel beter dan het ergste dat we hebben gevreesd.” [Dat hoor je inderdaad veel in Rome: "Het had nog veel erger gekund!" Maar, is dit hét criterium voor de kwaliteit van een Katholiek document? "Het had nog veel erger gekund!" Dit wijst op een fundamenteel probleem daar in Rome. Is Rome nog wel Katholiek? Vraag blijft natuurlijk ook of we hier zomaar genoegen mee moeten nemen?] 

Het rapport "drukt goed uit wat de huidige pastorale praktijk en leer van de Kerk is op het vlak van seksualiteit, huwelijk en gezinnen”, zo staat volgens CNA in de verklaring te lezen.

“Geen doctrinaire ontwikkelingen, geen doctrinaire verrassingen, geen doctrinaire achterwaartse salto’s. Geen veranderingen in praktijk of discipline”, maar veeleer een “prachtige uiting van lof op grote gezinnen en op het getuigenis van gelukkig getrouwde echtelieden en hun kinderen als bemiddelaars van evangelisatie”.

Volgens zei de kardinaal bij een bijeenkomst van de Federatie Una Voce dat de paragraaf over het geweten op het laatste moment is herschreven: “Je moet die bestuderen, maar hij is in de grond goed.”

De synode richtte zich volgens de kardinaal niet op de kwestie van de hertrouwd gescheidenen, noch op het idee van het geweten of op de acceptatie van homoseksualiteit: “De katholieke leer wordt helder weergegeven.”

Hij geeft toe dat de taal van het rapport “anders” is, en omslachtig. Zelf zou hij het niet geschreven hebben. “Sommigen zullen zeggen dat het verschrikkelijk is, maar het is niet verschrikkelijk. [De taal is inderdaad hermetisch en we kunnen hier dan ook niet tevreden mee zijn, omdat de neo-modernisten met hun praatjes, dit weer zullen aangrijpen om hun gelijk te halen! Nergens wordt echtscheiding veroordeeld. Nergens wordt het samenwonen veroordeeld! Nergens wordt overspel veroordeeld! Nergens worden voorbehoedsmiddelen veroordeeld! Nergens wordt abortus veroordeeld!]

De uiteindelijke versie is volgens Pell bijna een wonder, vergeleken met het concept: “De synode zelf is veel, veel beter dan het ergste dat we hebben gevreesd.” [Klopt. De tekst is veel beter dan die van vorig jaar, maar is niet goed genoeg. Het is niet de Katholieke Kerk die spreekt, maar het is de verwijfde Post-conciliaire Bastaard-kerk die spreekt. Men durft niet te benoemen waar het over gaat! Het grootste probleem is dat er niet over zonde en doodzonde, biecht en hel wordt gesproken! Vraag blijft natuurlijk wat Bergoglio er nu mee gaat doen?]

“Er staat daar niets dat de communie voor de hertrouwd gescheidenen goedkeurt. Er is niet dat een ‘proces van penitentie’ goedkeurt. Er is daar niets dat zegt dat homoseksuele activiteit gerechtvaardigd is.”

De kardinaal weet niet hoe de tekst uitgelegd of ‘gespind’ gaat worden. Hij zei wel er zeker van te zijn dat er pogingen zullen worden gedaan “er iets uit te maken”.

Kardinaal Müller, prefect van de Congregatie voor de Geloofsleer, zou volgens Pell gezegd hebben dat “er geen doctrinaire fout staat in iets dat er is gepubliceerd".

Kasper-voorstel 'beslissend afgewezen'

Volgens de Amerikaanse commentator George Weigel versterkt het eindrapport, mits goed gelezen, "de klassieke leer en sacramentendiscipline" van de Kerk. Het 'Kasper-voorstel' om hertrouwd gescheidenen onder voorwaarden tot de sacramenten toe te laten, is volgens hem "beslissend afgewezen" door de synodevaders.

Bron: Katholiek Nieuwsblad



Het punt is niet of hertrouwd gescheidenen ter Communie kunnen gaan of niet, hét probleem is dat hertrouwd gescheidenen, mét of zonder Communie, naar de hel gaan, aangezien ze in permanente staat van doodzonde leven en dus niet kunnen biechten aangezien ze geen absolutie kunnen krijgen.

Met andere woorden, hertrouwd gescheidenen die ter Communie gaan, eten zich een weg naar de hel omdat ze het Heilig Sacrament onwaardig ontvangen. Ze plegen dus heiligschennis!

Hertrouwd gescheidenen die ter Communie gaan, stapelen de doodzonden op elkaar en kunnen deze niet biechten! Hun ziel wordt pekzwart! 

Weigel: Kasper-voorstel ‘beslissend afgewezen door synodevaders’

In tegenstelling tot wat sommige bisschoppen [Danneels, Bonny, Van Looy etc.] en media stellen, biedt het eindrapport van de synode geen ruimte voor het toelaten van hertrouwd gescheidenen tot de sacramenten

Dat schrijft de Amerikaanse commentator en Johannes Paulus II-biograaf George Weigel in een analyse van de drie paragrafen over de omgang met hertrouwd gescheiden katholieken. Mits goed gelezen, versterkt het rapport zelfs de “klassieke leer en sacramentendiscipline van de katholieke Kerk”, aldus Weigel.

Er is volgens Weigel geen sprake van het losmaken van elkaar van ‘leer’ en ‘praktijk’ met betrekking tot dit punt. Ook komt het voorstel van kardinaal Kasper om hertrouwd gescheidenen onder voorwaarden tot de sacramenten toe te laten er niet in voor, “omdat het beslissend afgewezen werd door de synodevaders”.

Ten derde, gaat hij verder, wordt er geen steun uitgesproken voor “lokale optie-katholicisme”, het delegeren van leergezag aan bisschoppenconferenties of lokale bisschoppen of pastores.

Ten vierde, aldus Weigel, maakt het rapport duidelijk dat een geweten “een juist geïnformeerd geweten is, een gevormd in en door de waarheid; wat wil zeggen dat ‘geweten’ niet slechts een uitdrukking van iemands wil is”. In dat licht moeten volgens Weigel ook de paragrafen over de kwestie van de hertrouwd gescheidenen worden gelezen.

Weigel wijst er verder op dat in het rapport staat dat de “pastorale begeleiding” en “onderscheiding” moeten plaatsvinden “volgens de leer van de Kerk en de leiding van de bisschop”.

Ook meldt het rapport dat paragraaf 84 van Familiaris Consortio, het document van paus Johannes Paulus II, het “omvattende criterium” moet zijn voor de onderscheiding in deze gevallen.

Daarin wordt, schrijft Weigel, kort na de in het eindrapport aangehaalde passage, opgemerkt: “Niettemin bevestigt de Kerk haar praktijk, gebaseerd op de Heilige Schrift, de hertrouwde gescheidenen niet tot de communie toe te laten. Zij verhinderen immers zelf dat zij toegelaten worden, aangezien hun levensstaat en situatie objectief in tegenspraak zijn met de liefdesgemeenschap tussen Christus en de Kerk, die in de Eucharistie haar teken en verwerkelijking vindt.”

Daarmee, schrijft Weigel, doorstaat de suggestie van sommige bisschoppen dat het ‘Kasper-voorstel’ toch in het rapport is terechtgekomen, “serieus onderzoek niet. Mediaberichten in de zin dat deze paragrafen steun bevatten voor de Heilige Communie voor burgerlijk hertrouwde gescheidenen, zijn gebaseerd op onwetendheid van de tekst of kwetsbaarheid voor de Duitse spinmachine”.

Weliswaar is de taal in de drie paragrafen “soms ambigu, in het bijzonder wanneer men naar ambiguïteit zoekt” [Hier kunnen we dus geen genoegen mee nemen. De tekst moet duidelijker!]. Maar wie de tekst op de juiste manier leest, ziet volgens Weigel dat die “niet alleen samengaat met de klassieke leer en sacramentendiscipline van de katholieke Kerk”, maar die zelfs “versterken” door “duidelijk te stellen dat die leer het fundament is waarop ware pastorale begeleiding plaatsvindt”.

Bron: Katholiek Nieuwsblad


The Synodal Wasteland

Synod Send Off: It's the End of the Church as We Know It

maandag 26 oktober 2015

Over de slottoespraak van Bergoglio op het eind van de Synode

Als we de berichten mogen geloven, dan zien we dat kardinalen het niet eens zijn met kardinalen en dat bisschoppen het niet eens zijn met bisschoppen. En Bergoglio heeft dan blijkbaar weer een andere mening.

AKITA, Boodschap van 13 oktober 1973

‘Het werk van de duivel zal zelfs doordringen tot in de Kerk, zodat kardinalen zich tegen kardinalen zullen keren en bisschoppen tegen bisschoppen. De priesters die mij vereren, zullen bespot en aangevallen worden door hun broeders … kerken en altaren zullen geplunderd worden. De Kerk zal vol zijn met mensen die compromissen accepteren, en de duivel zal vele priesters en gelovigen aanzetten om de dienst aan de Heer te verlaten.’

Met andere woorden, het zijn inderdaad zeer verwarrende tijden!

En de slottoespraak van Bergoglio is net zo!

Twee citaten:

Citaat 1. And – apart from dogmatic questions clearly defined by the Church’s Magisterium – we have also seen that what seems normal for a bishop on one continent, is considered strange and almost scandalous for a bishop from another; what is considered a violation of a right in one society is an evident and inviolable rule in another; what for some is freedom of conscience is for others simply confusion. Cultures are in fact quite diverse, and each general principle needs to be inculturated, if it is to be respected and applied... Inculturation does not weaken true values, but demonstrates their true strength and authenticity, since they adapt without changing; indeed they quietly and gradually transform the different cultures.

Citaat 1. En – afgezien van dogmatische vragen die duidelijk gedefinieerd zijn door het Magisterium van de Kerk – hebben we ook gezien, dat wat normaal lijkt voor een bisschop van één continent, beschouwd wordt als vreemd en bijna schandalig voor een bisschop van een ander continent. Wat beschouwd wordt als een schending van een recht in de ene samenleving, is een duidelijke en onaantastbare regel in een andere samenleving. Wat voor sommigen de vrijheid van geweten is, is voor anderen alleen maar verwarring. Culturen zijn in feite vrij divers, en elke algemeen beginsel moet worden geëncultureerd, als het gerespecteerd en toegepast dient te worden... Enculturatie verzwakt de echte waarden niet, maar toont hun echte kracht en authenticiteit aan, aangezien zij zich aanpassen zonder te veranderen; inderdaad ze transformeren zich rustig en gradueel in verschillende culturen.

1. Hier herhaalt Bergoglio letterlijk de woorden van Akita.

2. Waarom vallen de bisschoppen over elkaar? Omdat ze te weinig geloof hebben?

Neen, volgens Bergoglio, omdat ze uit verschillende culturen komen. 

Dus bijvoorbeeld, het homo-huwelijk is 'normaal' in het ene land, maar schandalig in het andere. Het niet mogen 'huwen' van homo's is een schending van een recht in de ene samenleving, maar een duidelijke en onaantastbare regel in een andere samenleving. 

Bergoglio vertrekt vanuit menselijke culturen, niet vanuit de Geopenbaarde Waarheid.

En Bergoglio verabsoluteerd culturen, alsof ze monolithische blokken zouden zijn, alsof alle bisschoppen uit het westen voor het 'homo-huwelijk' zouden zijn.

3. De regels zouden zich volgens Bergoglio aanpassen en zich transformeren "zonder te veranderen". Dit is klinkklare nonsens! Alsof de Geopenbaarde Waarheid een soort van evolutionair proces zou ondergaan!


Enculturatie is een proces waarbij waarden en normen worden geïnternaliseerd in een levenslang proces.

Eén van Teilhard de Chardins (SJ), door de Kerk veroordeelde stellingen is, dat de natuur kan 'verinnerlijken'. De materie beschikt namelijk over een ‘binnenkant’, die Teilhard de Chardin ook wel het ‘psychisme’ noemt.  Deze verinnerlijkende energie is volgens Teilhard de stuwende kracht van de evolutie.


Citaat 2. Dear Brothers,

The Synod experience also made us better realize that the true defenders of doctrine are not those who uphold its letter, but its spirit; not ideas but people; not formulae but the gratuitousness of God’s love and forgiveness. This is in no way to detract from the importance of formulae, laws and divine commandments, but rather to exalt the greatness of the true God, who does not treat us according to our merits or even according to our works but solely according to the boundless generosity of his Mercy (cf. Rom 3:21-30; Ps 129; Lk 11:37-54). It does have to do with overcoming the recurring temptations of the elder brother (cf. Lk 15:25-32) and the jealous labourers (cf. Mt 20:1-16). Indeed, it means upholding all the more the laws and commandments which were made for man and not vice versa (cf. Mk 2:27).

In this sense, the necessary human repentance, works and efforts take on a deeper meaning, not as the price of that salvation freely won for us by Christ on the cross, but as a response to the One who loved us first and saved us at the cost of his innocent blood, while we were still sinners (cf. Rom 5:6).

The Church’s first duty is not to hand down condemnations or anathemas, but to proclaim God’s mercy, to call to conversion, and to lead all men and women to salvation in the Lord (cf. Jn 12:44-50).

Citaat 2. Beste Broeders,

Wat we tijdens de synode hebben ervaren, heeft ons beter doen begrijpen dat de echte verdedigers van doctrine niet zij zijn die zich vastklampen aan de letters ervan, maar aan haar geest, niet aan formuleringen maar aan de kosteloze liefde en vergeving van God. Het belang van de formules, wetten en goddelijke bepalingen mag daarbij niet worden vergeten, maar moeten daarentegen de grootsheid van God belichten. Hij behandelt ons niet naargelang onze verdiensten of onze werken, maar enkel volgens de grenzeloze vrijgevigheid van Zijn Barmhartigheid (cf. Rom 3:21-30; Ps 129; Lk 11:37-54). Het heeft te maken met de verleidingen van de oudere broer (cf. Lk 15:25-32) en de jaloerse arbeider (cf. Mt 20:1-16). Inderdaad, betekent het gehoorzamen aan de wetten en de geboden, die voor de mens werden gemaakt en niet andersom (cf. Mk 2:27).

Op die manier krijgen de nodige menselijke spijt, werken en daden een diepere betekenis, niet als een prijs voor de redding die ons gratis is verkregen door de Dood van Christus aan het Kruis, maar als een antwoord op Hij die ons eerst liefhad en ons daarna redde ten koste van Zijn Onschuldig Bloed, terwijl we nog zondaars waren (cf. Rom 5:6).

De eerste plicht van de Kerk is niet om te beschuldigen en te vervloeken, maar om Gods Barmhartigheid te verkondigen, om op te roepen tot bekering, en om mannen en vrouwen te leiden naar redding in de Heer (cf. Jn 12:44-50).

Bron: Vatican Radio/De Valse Profeet


We gaan dit tweede citaat even uitbenen.

Wat we tijdens de synode hebben ervaren, heeft ons beter doen begrijpen dat de echte verdedigers van doctrine niet zij zijn die zich vastklampen aan de letters ervan [In de optiek van Bergoglio zijn net de vrome Christenen de Farizeeën.], maar aan haar [verlichte] geest, niet aan formuleringen [?] maar aan de kosteloze liefde [???] en vergeving van God. Het belang van de formules [Welke formules?], wetten en goddelijke bepalingen mag daarbij niet worden vergeten, maar moeten daarentegen de grootsheid van God belichten. Hij behandelt ons niet naargelang onze verdiensten of onze werken [KETTERIJ 1], maar enkel volgens de grenzeloze vrijgevigheid van Zijn Barmhartigheid (cf. Rom 3:21-30; Ps 129; Lk 11:37-54). Het heeft te maken met de verleidingen van de oudere broer (cf. Lk 15:25-32) en de jaloerse arbeider (cf. Mt 20:1-16). Inderdaad, betekent het gehoorzamen aan de wetten en de geboden, die voor de mens werden gemaakt en niet andersom (cf. Mk 2:27).

Op die manier krijgen de nodige menselijke spijt, werken en daden een diepere betekenis, niet als een prijs voor de redding [KETTERIJ 2] die ons gratis [???] is verkregen door de Dood van Christus aan het Kruis, maar als een antwoord op Hij die ons eerst liefhad en ons daarna redde ten koste van Zijn Onschuldig Bloed, terwijl we nog zondaars waren (cf. Rom 5:6).

De eerste plicht van de Kerk is niet om te beschuldigen en te vervloeken [KETTERIJ 3], maar om Gods Barmhartigheid te verkondigen, om op te roepen tot bekering, en om mannen en vrouwen te leiden naar redding in de Heer (cf. Jn 12:44-50).

In deze drie paragrafen zijn, ondanks het hermetische taalgebruik, meteen drie ketterijen herkenbaar:

Ketterij 1. Bergoglio claimt, dat God ons niet behandelt naargelang onze verdiensten of onze werken. 

Ketterij 2. Bergoglio claimt, dat spijt/inkeer niet de prijs voor onze redding is!

Ketterij 3. Bergoglio claimt, dat de eerste plicht van de (Pre-conciliaire) Kerk het beschuldigen en vervloeken van mensen zou zijn!

Ketterij 1. Bergoglio claimt, dat God ons niet behandelt naargelang onze verdiensten of onze werken.

De selectief aangehaalde bijbelcitaten door Bergoglio geven hier duidelijkheid.

Rom 3:21-30

Rom 3:19  Welnu, we weten, dat de [Mozaïsche] Wet, bij al wat ze zegt, zich richt tot hen, die staan onder de Wet [= de joden]. Iedere mond is dus gestopt, en heel de wereld staat schuldig voor God!
Rom 3:20  Door de voorschriften der
[Mozaïsche] Wet zal dus geen mens voor Hem gerechtvaardigd worden; wèl brengt de Wet de kennis der zonde.
Rom 3:21  Maar thans is, buiten de
[Mozaïsche] Wet om, de gerechtigheid Gods verschenen, waarvan de [Mozaïsche] Wet en de profeten getuigenis hebben afgelegd.
Rom 3:22  Het is de gerechtigheid Gods, door het geloof [!] in Jesus Christus, en voor allen die geloven [!!!]. Neen, er bestaat geen onderscheid meer [tussen joden en heidenen].
Rom 3:23  Want allen hebben gezondigd, en zijn beroofd van de heerlijkheid Gods;
Rom 3:24  om niet worden ze gerechtvaardigd door zijn genade uit kracht der verlossing door Christus Jesus. [Met andere woorden, de mens heeft er geen eigen verdienste aan dat Christus hem komt verlossen. Christus is uit vrije wil de mens komen verlossen. Echter, dit betekent niet dat elke mens gered zou zijn!!!]
Rom 3:25  En God heeft Hem aangewezen als zoenoffer door het geloof [!] in zijn Bloed, om zijn rechtvaardigheid te tonen bij het dulden van vroegere zonden
Rom 3:26  uit de tijd van Gods lankmoedigheid; om ook zijn rechtvaardigheid te tonen in deze tijd, en Zelf rechtvaardig te zijn, als Hij hem rechtvaardigt, die in Jesus gelooft [!!!].
Rom 3:27  Waar blijft dan de eigenroem? Hij is uitgesloten! Krachtens welke wet? Krachtens die van de werken? Neen, maar krachtens de wet van het geloof! [!!!]
Rom 3:28  We besluiten dus, dat de mens gerechtvaardigd wordt door het geloof zonder de werken der
[Mozaïsche] Wet. [!!!]
Rom 3:29  Of is God alléén voor de Joden en niet voor de heidenen? Zeer zeker ook voor de heidenen!
Rom 3:30  Want het is dezelfde God, die de besnedenen rechtvaardig zal maken door het geloof, maar ook de onbesnedenen door het geloof.
Rom 3:31  Doen we door het geloof dan afbreuk aan de Wet? Volstrekt niet! Integendeel, we handhaven de Wet naar haar juiste aard.

God behandelt ons dus wél naargelang onze verdiensten of onze werken, maar niet naargelang onze verdiensten of onze werken der Mozaïsche Wet! Bergoglio liegt hier!

En nérgens spreekt Bergoglio van 'geloof'!

Het Geloof komt echter wél op de eerste plaats!


Ps 129 Verwijzing naar Christus

Lk 11:37-54 De bekende neo-modernistische interpretatie van de tirade tégen de Farizeeën: "Wie zich aan de regeltjes houdt, is een Farizeeër." Echter, Bergoglio schijnt niet te beseffen, dat Jezus net aanklaagt, dat de Farizeeën zich alleen maar aan die regeltjes hielden wanneer de anderen dat kunnen zien. De toepassing van de regeltjes 'in het verborgene' daar hielden de Farizeeën zich net niet aan. Farizeeën zijn dus schijn-heiligen, die alleen maar voor het oog van de wereld 'heilig' zijn, maar in werkelijkheid hypocriet zijn. Hét schoolvoorbeeld van een schijnheilige is bijvoorbeeld pedo-bisschop Roger Vangheluwe.

Christus klaagt dus niet aan, dat de Farizeeën zich aan de regeltjes hielden, maar dat zij zich net onvoldoende aan de regeltjes hielden.

Lk 15:25-32 De parabel van de verloren zoon. Dat de oudste zoon jaloers was, is naast de kwestie. De verloren zoon kwam tot INKEER. Dat is hetgeen telt en de oudere zoon niet inzag. De oudere zoon staat ook voor 'de joden' en de jongere zoon staat ook voor 'de Christenen'; de heidenen die tot inkeer kwamen. Bergoglio gaat hier helemaal de mist in. 

En het feest voor de verloren zoon is al helemaal géén 'welkomstfeest voor de zondaar' zoals Luc van Looy schijnt te denken!!! Het is een welkomstfeest voor de zondaar die tot INKEER kwam.


Mt 20:1-16 De jaloerse arbeiders van het eerste uur, die kwamen mopperen, waren weer de joden!

Mk 2:27 En Hij vervolgde tot hen: De sabbat is om den mens gemaakt, en niet de mens om de sabbat

Bergoglio probeert hier een wig te drijven tussen de Wet/de Katholieke Doctrine en de pastorale toepassing van de Doctrine. Hij mislukt hierin grandioos. Alle voorbeelden die hij aanhaalt, gaan over de joden die niet gered worden door de Mozaïsche Wet en daarom jaloers zijn op de Christenen!

Ketterij 2. Bergoglio claimt, dat spijt/inkeer niet de prijs voor onze redding is!

Rom 5:6 Want toen we nog zwak waren, is Christus op de gestelde tijd voor goddelozen gestorven.

Dit is werkelijk een zeer gruwelijke ketterij: "Jezus is gestorven voor de goddelozen!"

Vergelijk met de uitspraak van Bergoglio: "Atheïsten gaan naar de hemel."

Het ligt ook in de lijn van het 'welkomstfeest voor de zondaar' zoals Luc van Looy schijnt te denken!!!

Dit is het ketterse adagio van de neo-modernisten, dat regelrecht uit de Talmoed komt:

"Zondig meer, uw zonden zijn reeds vergeven,

want God is liefde/barmhartigheid."

Dit is werkelijke de totale apostasie, omdat hier ontkend wordt, dat Geloof de eerste voorwaarde is om gered te worden!!!

Zo gaan de neo-modernisten te werk. Ze rukken gewoon zinnen uit de context.

Wat is de context?

Rom 5:1  Daar we dus door het Geloof [DOOR HET GELOOF!] gerechtvaardigd zijn, zo laat ons de vrede bewaren met God door Jesus Christus, onzen Heer.
Rom 5:2  Door Hem hebben we door het Geloof
[DOOR HET GELOOF!] toegang verkregen tot deze genade, waarin we vast zijn komen staan; door Hem ook roemen we in de hoop op de heerlijkheid Gods.
Rom 5:3  En hierin niet alleen, maar zelfs in de wederwaardigheden gaan we roemen, omdat we weten, dat wederwaardigheid geduld voortbrengt,
Rom 5:4  geduld beproefde deugd, beproefde deugd weer hoop.
Rom 5:5  Welnu, de hoop wordt niet beschaamd, omdat de liefde Gods is uitgestort in onze harten door den Heiligen Geest, die ons geschonken is.
Rom 5:6  Want toen we nog zwak waren, is Christus op de gestelde tijd voor goddelozen [= de joden] gestorven.
Rom 5:7  Welnu, niet licht zal iemand zijn leven voor een rechtvaardige geven, al blijft het mógelijk, dat iemand het van zich verkrijgt, voor een goede te sterven.
Rom 5:8  Maar God bewijst zijn liefde voor ons, doordat Christus voor ons is gestorven, toen we nog zondaars waren.
Rom 5:9  Hoeveel te meer dus zullen we thans door Hem van de toorn worden gered, nu we gerechtvaardigd zijn door zijn Bloed [= de Christenen].



Mar 5:34  Maar Hij sprak tot haar: Dochter, uw geloof heeft u gered; ga in vrede, en wees genezen van uw kwaal.

Ketterij 3. Bergoglio claimt, dat de eerste plicht van de (Pre-conciliaire) Kerk het beschuldigen en vervloeken van mensen zou zijn!

Jn 12:44-50

Joh 12:44  Jesus nu heeft het luide verklaard: Wie in Mij gelooft, gelooft niet in Mij, maar in Hem, die Mij heeft gezonden. [GELOOF! GELOOF! GELOOF!]
Joh 12:45  En wie Mij ziet, ziet Hem, die Mij heeft gezonden.
Joh 12:46  Ik ben als een licht in de wereld gekomen, opdat niemand, die in Mij gelooft, in duisternis blijft.
Joh 12:47  Zo iemand mijn woorden hoort, maar ze niet onderhoudt, dan ben Ik het niet, die hem oordeel; want Ik ben niet gekomen, om de wereld te oordelen, maar om de wereld te redden. [Christus heeft inderdaad iedereen (potentieel) verlost zonder dat de mens daar iets voor moest doen, maar niet iedereen is gered. Redding vereist een persoonlijke daad, namelijk tot inkeer komen, tot het Geloof komen. Wie niet gelooft, wordt niet gered!]
Joh 12:48  Wie Mij verwerpt en mijn woorden niet aanneemt, heeft er een, die hem oordeelt; het woord, dat Ik sprak, dat zal hem oordelen op de jongste dag.
Joh 12:49  Want niet uit Mijzelf heb Ik gesproken, maar de Vader, die Mij gezonden heeft, Hijzelf heeft Mij geboden, wat Ik moest zeggen en spreken.
Joh 12:50  En Ik weet, dat zijn gebod het eeuwige leven is. Wat Ik dus spreek, spreek Ik zó, als de Vader het Mij heeft gezegd.

Trouwens, de eerste plicht van de Kerk is:


"De hoogste Wet van de Kerk betreft het zieleheil van de gelovigen"

Codex van het Canonieke recht
AFDELING II - Procedure bij verwijdering of verplaatsing van pastoors
HOOFDSTUK II - Procedure bij verplaatsing van pastoors

1752 - In zaken van verplaatsing dienen de voorschriften van can. 1747 toegepast te worden, met inachtneming van de canonieke billijkheid en met het zielenheil voor ogen, dat in de Kerk steeds de hoogste wet moet zijn.

Is Bergoglio katholiek?

Zoals we weten, gelooft Bergoglio naar eigen zeggen niet in een 'Katholieke' God.

Bergoglio gelooft dus niet in een transcendente God.

Zijn 'god' is dus niet de Actus Purus, die de absolute volmaaktheid en almacht van de 'Katholieke' God aangeeft, en ook niet de Ipsum Esse Subsistens van de Katholieke Traditie!

De 'Katholieke' God heeft de absolute volheid van het Zijn (Ipsum Esse Subsistens); Zijn Eeuwigheid, omschreven in de terminologie van het zijn, moet worden verstaan als een ondeelbare, volmaakte eigenschap, gelijktijdig verbonden met een leven zonder einde, het is dus een attribuut van het zijn, dat absoluut 'buiten de tijd' staat.

De 'god' van Bergoglio is de 'god' van Teilhard de Chardin SJ, de 'god' van de heidenen, van de vrijmetselaars en van de kabbalisten.

Het is de Deus sive natura van Spinoza; 'God ofwel de natuur'.

Dat is dus, kort gezegd: "Om het even".

En dan heb je natuurlijk geen Katholieke theologie meer nodig om God te doorvorsen.

Bergoglio is niet katholiek.

Het is een heiden.

Maar, indien, volgens Bergoglio, dan toch iedereen gered is zolang men maar 'zijn geweten volgt', en indien dan toch iedereen mag zondigen zonder tot inkeer te hoeven komen, en dat het zelfs niet meer nodig is om te geloven, dan dringt de volgende vraag zich op:

"Wat doet Bergoglio daar dan nog in Rome?"

Danneels-Gate 34: Moderne 'democratie' in de Kerk... Dus een oligarchie met een diabolische agenda die wordt gesteund door een tirannieke 'paus', en Godfried 'kardinaal' Danneels met zijn nieuwe 'kerk' zonder Christus...

De Post-conciliaire Bastaardkerk; een 'kerk' zonder Christus!

Deze 'Synode' ging over de destructie van het gezin!

De oorzaak is de 'Geest of eerder het Spook van het Tweede Vaticaans Concilie'.

Luk Vanmaercke, van 'Kerk en leven': "De katholieke Kerk is veranderd."

In Rome hebben 279 bisschoppen zich drie weken lang gebogen over de kerkvisie op het gezin. Leverde dat iets op? Op het eerste zicht niet zo veel [De hervormers halen NUL op het rekest!], want de eindteksten staan vol diplomatiek geformuleerde compromissen. Maar wie verder kijkt dan de woorden, merkt toch belangrijke evoluties. Dat is alvast de drie Belgische vertegenwoordigers – kardinaal Danneels en de bisschoppen Bonny en Van Looy – niet ontgaan. De drie behoren tot de moderne strekking en kunnen gematigd tevreden op de synode terugkijken. Hun persoonlijke conclusies getuigden van wijsheid en inzicht. Openheid, mildheid en autonomie, dat waren daarbij de sleutelwoorden.

Kardinaal Danneels legde weinig grote verklaringen af tijdens de synode [Hoe zou het komen? De 'Maffia van Sankt Gallen' was het grote taboe-thema op de Synode!], maar formuleerde een scherpe conclusie toen men hem vroeg of de bisschoppenbijeenkomst wel tot enige verandering had geleid. “De vraag is niet wat er veranderd is, maar wie er veranderd is. De Kerk zelf is aan het veranderen. Van spreken en opleggen, naar zwijgen en luisteren.” Dat was raak. De grote communicator kan het nog.

Danneels heeft inderdaad gelijk! De Kerk moet nu maar eens luisteren naar diegenen die de rotzooi binnen de Kerk al sinds 50 jaar aanklagen! De pedo-homofiele doofpot kan niet langer gesloten blijven!

Terwijl waarnemers zich blind staarden op de vraag of [hertrouwd] echtgescheidenen [Vanmaercke weet blijkbaar nog niet waar het over gaat! Aangezien een katholiek niet kan scheiden, is er ook geen probleem als men ter communie gaat. Een probleem stelt zich wanneer men burgerlijk hertrouwt. Dan pleegt men overspel en kan men de Communie niet ontvangen!] nu de communie mogen ontvangen en of holebi’s nu mogen huwen, kijkt Danneels naar de onderbouw. De belangrijkste verwezenlijking van deze synode was… de synode zelf. Of beter: de manier waarop ze plaats vond. 

Het punt is inderdaad niet of hertrouwd gescheidenen ter Communie kunnen gaan of niet, hét probleem is dat hertrouwd gescheidenen naar de hel gaan, aangezien ze in permanente staat van doodzonde leven en dus niet kunnen biechten aangezien ze geen absolutie kunnen krijgen.

In het verleden werden synodes strak geregisseerd, was er weinig ruimte voor meningsverschillen en lagen de conclusies op voorhand vast [Alsof dat nu niet het geval geweest zou zijn!]. Deze keer mochten de meningen ver uit elkaar liggen en konden kerkleiders publiekelijk de degens kruisen [Nogmaals, het gaat niet over 'meningen'!]. Er werd gespind en gelekt als nooit tevoren, maar eigenlijk was dat niet eens nodig. Door de nieuwe openheid was het zonneklaar wie welke positie verdedigde. En dat op zich was al een verademing [Danneels, Bonny en Van Looy zijn ketters!]. Paus Franciscus wilde openheid en inspraak en werd op zijn wenken bediend. Wie ooit terug wil naar de stilte van de achterkamertjes, zal hard zijn best moeten doen.

Geen hel en verdoemenis [is inderdaad het adagio van de neo-modernisten!]

Vele bisschoppen lieten dus van zich horen, maar het allermooiste zinnetje kwam van ‘onze’ Luc Van Looy: “Het leven is meestal sterker dan de theorie.” Anders gezegd: de gezinsleer van de Kerk kan allerlei idealen voorhouden, finaal is toch de praktijk van het echte gezinsleven bepalend [Het gaat niet over 'idealen'. Wie zich niet aan de Leer van de Kerk houdt, gaat naar de hel!]. Gelovigen zijn geen supermensen, ze zijn even feilbaar als om het even welke andere mens. En in tegenstelling tot wat men soms denkt, wordt het katholicisme juist gekenmerkt door een grote mildheid tegenover de realiteit van het leven. [De Kerk is mild tegenover wie tot inkeer komt. Wie blijft volharden in de boosheid, gaat naar de hel!]

Katholieken houden niet van Amerikaanse televisiepredikanten die hel en verdoemenis prediken en iedereen verwijten een zondaar te zijn (en daarna zelf op overspel betrapt worden). De katholieke variant van het christendom is zachter en flexibeler, en daardoor realistischer [Enkel de Katholieke Kerk is Christelijk!]. Die mildheid was tijdens de synode bij veel bisschoppen aanwezig. Één van de belangrijkste conclusies is dan ook: de leer is niet veranderd, maar de Kerk moet begripvoller zijn voor de realiteit [Dat was Ze voordien ook al! Het wijzen op het gevaar van de hel is net een teken van barmhartigheid. Het verzwijgen van de hel is totaal onverantwoord!]. Op initiatief van Franciscus begint binnenkort het “heilig jaar van de barmhartigheid”. De deugd van de mildheid zal dan nog uitdrukkelijker op de voorgrond treden.

De derde Belgische deelnemer, bisschop Johan Bonny, had ook een wijze conclusie klaar: “Wij willen in de eerste plaats goede bisschoppen kunnen zijn voor onze mensen.” Dat sluit naadloos aan bij een ander veelgehoord pleidooi: de vraag naar meer autonomie voor lokale kerken [Wat heeft dat met elkaar te maken?]. Tijdens de synode was het opnieuw overduidelijk hoe groot de culturele verschillen zijn tussen landen en werelddelen [Iedere mens moet zich aanpassen aan de Geopenbaarde Waarheid, dat heeft met culturen niets te doen!].

Terwijl de Belgische bisschoppen al lang aanvaard hebben dat homoseksualiteit zijn plaats heeft in de samenleving, is dit thema voor andere bisschoppen – bijvoorbeeld uit Afrika – een absoluut taboe [De zonde heeft altijd al "zijn plaats in de samenleving gehad". Dit is allemaal gezwets van die Vanmaercke!]. Zij ergeren zich aan het feit dat de debatten daarover gaan, in plaats van over de armoede waarin veel van hun gezinnen leven. Dat soort tegenstellingen zijn (voorlopig) onoverbrugbaar. [Er zit geen enkele logica in deze 'redeneringen'. Vanmaercke verkoopt cafépraat!]

En dus liet de paus al een paar keer uitschijnen dat de bisschoppen zelf wel weten wat ze in hun bisdommen moeten doen. Zo stelde Bonny over gescheiden mensen: “In België weigeren wij al 40 jaar aan niemand de communie.” [Dit is ketterij en apostasie! En is trouwens gelogen!] Inderdaad, hier begrijpen gelovigen nog nauwelijks dat daarover gedebatteerd wordt [Nogal logisch wanneer de gelovigen en de jeugd net door de bisschoppen bedorven wordt! Maar, het klopt niet wat Bonny zegt!].

Bonny, waar wordt er over gediscussieerd?

Het punt is niet of hertrouwd gescheidenen ter Communie kunnen gaan of niet, hét probleem is dat hertrouwd gescheidenen, mét of zonder Communie, naar de hel gaan, aangezien ze in permanente staat van doodzonde leven en dus niet kunnen biechten aangezien ze geen absolutie kunnen krijgen.

Met andere woorden, hertrouwd gescheidenen die ter Communie gaan, eten zich een weg naar de hel omdat ze het Heilige Sacrament onwaardig ontvangen. Ze plegen dus heiligschennis!

Hertrouwd gescheidenen die ter Communie gaan, stapelen de doodzonden op elkaar en kunnen deze niet biechten! Hun ziel wordt pekzwart!

Beter dan elkaar in een verlammende wurggreep te houden, willen heel wat bisschoppen hun aanpak meer en meer afstemmen op de realiteit van hun bisdommen [Hun lege kerken zeker!]. Dat doet geen afbreuk aan het gemeenschappelijke geloof en de gedeelde waarden.

Bron: De Redactie




zondag 25 oktober 2015

"Marcel Gielis van de KUL verkoopt ketterij" - TER

Punt van discussie is de mening van Marcel Gielis (KULeuven), die beweert, dat het verbod van de Katholieke Kerk op voorbehoedsmiddelen 'een tijdsgebonden, veranderlijke en recente traditie' zou zijn...

Zie ook:

Marcel Gielis van de KUL verkoopt ketterij:

'Tertio': "Marcel Gielis pleit voor in ere herstellen van het geweten"



"Marcel Gielis van de KUL verkoopt ketterij" - BIS


Discussie over voorbehoedsmiddelen:

Marcel Gielis, die kerk- en theologiegeschiedenis doceert aan de universiteit van Tilburg en de Katholieke Universiteit van Leuven, hoopt dat de bisschoppensynode in Rome de basis legt voor enkele hervormingen. Fundamenteel daarbij is volgens hem het onderscheid tussen 'Traditie' en 'tradities'. Gielis bestempelt het verbod van de katholieke Kerk van kunstmatige voorbehoedsmiddelen in het weekblad 'Tertio' als 'een tijdsgebonden, veranderlijke traditie'. "Het is onmiskenbaar dat het hier gaat om een traditie die slechts recentelijk is ontstaan en opnieuw kan verdwijnen."

Met commentaar:

Marcel Gielis, die kerk- en theologiegeschiedenis doceert aan de universiteit van Tilburg en de Katholieke Universiteit van Leuven, hoopt dat de bisschoppensynode in Rome de basis legt voor enkele hervormingen ['Hervormingen' hebben niets met Katholieke Geloof te maken.]. Fundamenteel daarbij is volgens hem het onderscheid tussen 'Traditie' en 'tradities' [Het onderscheid tussen 'Traditie' en 'tradities' is een valse dichotomie die typisch is voor het denken van de neo-modernisten. Alle 'tradities' zijn onderdeel van dé Traditie.]. Gielis bestempelt het verbod van de katholieke Kerk van kunstmatige voorbehoedsmiddelen in het weekblad 'Tertio' als 'een tijdsgebonden, veranderlijke traditie' [Tradities binnen de Traditie kunnen dus per definitie niet veranderen.]. "Het is onmiskenbaar dat het hier gaat om een traditie die slechts recentelijk is ontstaan en opnieuw kan verdwijnen." [Dit is totale ketterij en gelogen!]

Toen paus Paulus VI in 1968 de encycliek Humanae Vitae publiceerde, verkondigde hij géén nieuwe leer, maar zei hij net wat de Kerk en de Heilige Schrift, dus dé Traditie, altijd al gezegd heeft!


Om kort even aan te geven hoever neo-modernisten zoals Marcel Gielis van de Waarheid verwijderd zijn, halen wij de ongelovige jood Sigmund Freud aan.

Wat is volgens Sigmund Freud een 'seksuele perversie'?

Met 'seksuele perversie' worden in engere zin alle niet op de voortplanting gerichte seksuele gedragingen aangeduid. Dus, contraceptieve seksualiteit is een perversie!

Sigmund Freud gebruikte het begrip pervers voor alle seksuele gedragingen die niet vielen binnen de strenge volgorde voorspel-copulatie-naspel tussen man en vrouw.

Contraceptive seks, orale seks, anale seks, rollenspel, homoseksualiteit, 'spelen' met pijnprikkels (sadisme en masochisme), voyeurisme en exhibitionisme tijdens of rond de paring waren in zijn ogen perversies.

Met de term 'perversie' duidde Freud aan, dat het om ontspoord, dat wil zeggen ziekelijk gedrag ging. Het begrip pervers ging al snel een eigen leven leiden waarin het voor velen met psychopathie ging samenvallen. Het begrip kreeg een zeer negatieve betekenis.

De naoorlogse 'seksuele revolutie' probeerde natuurlijk veel van deze seksuele perversies goed te praten.

Dit toont duidelijk aan, dat de Kerk niet alleen staat met Haar moraal, maar dat deze zelfs door moderne wetenschappelijke inzichten wordt onderbouwd.

Het volgende overzicht toont duidelijk aan, dat de mening van Marcel Gielis (KULeuven), die beweert, dat het verbod van de Katholieke Kerk op voorbehoedsmiddelen 'een tijdsgebonden, veranderlijke en recente traditie' zou zijn, niet correct is!


1. De Catechismus van de Katholieke Kerk. 1997. Nummers 2360-2400.

2. Paus Johannes Paulus II. De Apostolische Exhortatie Familiaris Consortio. 1981. Nummers 28-35.

3. Paus Paulus VI. De Encycliek Humane Vitae. 1968.

4. Tweede Vaticaans Concilie. Pastorale Constitutie Gaudium et spes. 1965. Nummers 50-51.

5. Paus Johannes XXIII - Encycliek Mater et Magistra. 1961.

6. Paus Pius XII - Toespraak Vegliare con sollecitudine. 1951.

7. Paus Pius XI. De Encycliek Casti Connubii. 1930.



Het zesde gebod: Gij zult geen echtbreuk plegen

2370 - Tegenover het taalgebruik dat gewoon de wederzijdse en volledige gave van de echtgenoten weergeeft, plaatst de contraceptie een objectief tegengesteld taalgebruik volgens welk het er niet meer om gaat dat men zich volledig aan elkaar geeft. Daaruit volgt niet alleen de feitelijke afwijzing van de openheid voor het leven, maar ook een ontkrachting van de innerlijke waarheid van de huwelijksliefde, die een gave van de hele persoon veronderstelt. Dit antropologisch en moreel verschil tussen contraceptie en de gebruikmaking van periodieke ritmen houdt ten aanzien van de persoon en de menselijke seksualiteit twee verschillende opvattingen in, die niet tot elkaar te herleiden zijn.

2394 - Christus is het voorbeeld van de kuisheid. Elke gedoopte heeft als roeping kuis te leven, elk volgens zijn eigen levensstaat.

2395 - Kuis leven betekent dat men zijn seksualiteit integreert in zijn persoon. Dit houdt het verwerven van zelfbeheersing in.

2396 - Onder de zware zonden tegen de kuisheid moet men noemen: masturbatie, ontucht, pornografie en homoseksuele handelingen.

2397 - Het huwelijksverbond dat de echtgenoten vrij hebben gesloten, houdt een trouwe liefde in. Het legt hun de verplichting op, de onverbreekbaarheid van hun huwelijk te behoeden.

2398 - De vruchtbaarheid is een goed, een gave, een huwelijksdoel. Doordat zij het leven doorgeven, delen de echtgenoten in het vaderschap van God.

2399 - Geboorteregeling is één van de domeinen van het verantwoord vader- en moederschap. De rechtmatigheid van bedoelingen bij de echtgenoten rechtvaardigt niet het aanwenden van middelen, die moreel ontoelaatbaar zijn (b.v. directe sterilisatie of contraceptie).

2400 - Overspel en echtscheiding, polygamie en het vrij samenwonen zijn zware inbreuken op de waardigheid van het huwelijk.

2. Paus Johannes Paulus II. De Apostolische Exhortatie Familiaris Consortio. 1981. Nummers 28-35.

De altijd oude en altijd nieuwe leer en norm van de Kerk

29 Juist omdat de liefde van de echtgenoten een bijzondere deelname is aan het mysterie van het leven en de liefde van God zelf, weet de Kerk dat zij niet alleen de speciale zending ontvangen heeft de allerhoogste waardigheid van het huwelijk te bewaren en te beschermen, maar ook de zeer zware verantwoordelijkheid voor de overdracht van het menselijke leven.

In het verlengde van de levende traditie van de kerkelijke gemeenschap door de geschiedenis heen hebben zo het recente Tweede Vaticaans Concilie en het leergezag van mijn voorganger Paulus VI, vooral in de encycliek Humanae vitae, aan onze tijd een werkelijk profetische boodschap overgedragen, die opnieuw met duidelijkheid de altijd oude en altijd nieuwe leer en norm van de Kerk over het huwelijk en de overdracht van het menselijke leven bevestigt en voorhoudt.

Daarom hebben de synodevaders in hun laatste bijeenkomst woordelijk verklaard: "Deze heilige synode, in eenheid van geloof verenigd met de opvolger van Petrus, verdedigt krachtig wat door het Tweede Vaticaans Concilie en Humanae vitae wordt voorgehouden, in het bijzonder dat de echtelijke liefde geheel en al menselijk en exclusief moet zijn en open moet staan voor het nieuwe leven.

3. Paus Paulus VI. De Encylciek Humane Vitae. 1968.

Het menselijk leven en geboorteregelingen
Paus Paulus VI - Encycliek
25 juli 1968

2 - De opgetreden veranderingen zijn inderdaad van groot belang en van verschillende aard. Het gaat op de eerste plaats om de snelle bevolkingsgroei; velen zijn bang, dat de wereldbevolking sneller blijft groeien dan de beschikbare hulpbronnen toestaan; talrijke gezinnen en talrijke volkeren die naar ontwikkeling streven, zijn dan ook bezorgd voor nog grotere tekorten. Vandaar dat de verleiding groot is voor de regeringen om dit gevaar met de meest radicale maatregelen tegen te gaan. Daar komt nog bij, dat niet alleen de werk- en woongelegenheid, maar ook de toenemende eisen op het gebied van economie en onderwijs een levenswijze opleggen waarbij het heden ten dage vaak moeilijk is om een groter aantal kinderen een passende opvoeding te geven.

12 - Deze leer, die door het kerkelijk leergezag herhaaldelijk is uiteengezet, berust op de onverbrekelijke band, die God heeft vastgesteld en die de mens niet uit eigen beweging kan breken, tussen de beide betekenissen die in de huwelijksdaad liggen besloten: eenwording en voortplanting. Immers, terwijl de huwelijksdaad man en vrouw op de meest innige wijze verenigt, stelt zij hen door haar innerlijke structuur in staat om nieuw leven te verwekken, volgens de wetten die in de natuur zelf van de man en van de vrouw staan geschreven. Alleen wanneer deze beide wezenlijke aspecten, namelijk de eenwording en de voortplanting, bewaard blijven, behoudt de huwelijksdaad ten volle haar zin van wederzijdse en echte liefde en haar gerichtheid op de zeer verheven roeping van de mens tot het ouderschap. Wij zijn van mening, dat de mens van onze tijd meer dan ooit in staat is om in te zien, hoezeer deze leer overeenstemt met de menselijke rede.

14 - Steunend op deze grondbeginselen van de menselijke en christelijke huwelijksleer moeten wij dan ook opnieuw verklaren, dat de directe onderbreking van het reeds begonnen voortplantingsproces, en vooral de rechtstreeks gewilde abortus, ook als deze om therapeutische redenen wordt verricht, als geoorloofd middel ter geboortenregeling geheel en al te verwerpen is. Evenzo moet, zoals het kerkelijk leergezag herhaaldelijk heeft verklaard, de rechtstreekse, hetzij blijvende hetzij tijdelijke, sterilisatie van de man of van de vrouw worden veroordeeld. Is evenzo te verwerpen elke handeling die zich, hetzij voorafgaande aan de huwelijksgemeenschap, hetzij tijdens de voltrekking ervan, hetzij bij het verloop van haar natuurlijke gevolgen, het verhinderen van de voortplanting ten doel zou stellen of als middel zou aanwenden.

15 - De Kerk acht evenwel het gebruik van de therapeutische middelen die voor de genezing van de ziekten van het lichaam noodzakelijk zijn volstrekt niet ongeoorloofd, zelfs niet wanneer men kan voorzien, dat deze tot verhindering van de voortplanting zullen leiden, mits deze verhindering, om welke reden ook, maar niet rechtstreeks wordt beoogd.

19 - Onze woorden zouden de gedachte en zorg van de Kerk, moeder en leermeesteres van alle volkeren, niet volledig weergeven, als zij de mensen, na hen te hebben aangespoord om de goddelijke huwelijkswet te onderhouden en na te leven, geen steun zou geven bij een eerlijke geboortenregeling in de moeilijke levensomstandigheden die in onze tijd op de gezinnen en landen drukken. De Kerk kan jegens de mensen immers geen andere houding aannemen dan haar goddelijke Verlosser: zij kent hun zwakheid, zij heeft medelijden met de menigte, zij neemt de zondaars op; maar zij kan er niet van afzien de wet te onderwijzen die uiteindelijk specifiek is voor een menselijk leven dat tot zijn oorspronkelijke waarheid is teruggebracht en door de Geest van God wordt geleid.

24 - Vervolgens willen wij een bemoedigend woord richten tot de wetenschapsmensen, die een aanzienlijke bijdrage kunnen leveren tot het welzijn van huwelijk en gezin en tot de gewetensvrede, als zij in team-work de verschillende condities die bevorderlijk zijn voor de eerbare ordening van een menswaardige voortplanting duidelijker trachten te verhelderen. Want - zoals Pius XII dit al eerder heeft gevraagd - het is vóór alles gewenst, dat de medische wetenschap erin slaagt een eerlijke geboortenregeling mogelijk te maken door een voldoende zekere grondslag die op de waarneming van de natuurlijke cycli berust. Op die wijze zullen de geleerden, en vooral de katholieke, met de feiten in de hand kunnen aantonen, dat de zaak er precies zo voorstaat als de Kerk leert, namelijk dat er geen echte tegenspraak kan bestaan tussen de goddelijke wetten inzake het doorgeven van het leven en de zorg voor een waarachtige huwelijksliefde.

Over de Kerk in de wereld van deze tijd
Tweede Vaticaans Concilie - Constitutie

51 - Er zijn mensen, die voor deze problemen ongeoorloofde oplossingen durven voorstellen en zelfs niet terugschrikken voor moord. De Kerk wijst er echter op, dat er geen werkelijke tegenspraak kan bestaan tussen de goddelijke wetten betreffende de voortplanting van het leven en de wetten omtrent de ontplooiing van de ware huwelijksliefde.

Vruchtafdrijving en kindermoord zijn afschuwelijke misdrijven. De menselijke seksualiteit en het menselijk voortplantingsvermogen gaan ver uit boven hetgeen aanwezig is op de langere trappen van het leven. Derhalve moeten ook de specifieke daden zelf van het huwelijksleven, geordend overeenkomstig die echte menselijke waardigheid, met grote eerbied worden omgeven. Wanneer het er om gaat de huwelijksliefde in overeenstemming te brengen met een verantwoorde voortplanting, dan hangt het zedelijk karakter van het handelen dus niet alleen af van de oprechte bedoeling en van de waardering van de motieven, maar moet bepaald worden volgens objectieve criteria, ontleend aan de natuur van de persoon en zijn handelingen, criteria, die onverkort en betekenis van de wederzijdse overgave en van de menselijke voortplanting handhaven in het kader van de ware liefde. Dit is echter niet mogelijk zonder ernstige toeleg op de deugd van de huwelijkskuisheid. Uitgaande van deze beginselen mogen de kinderen van de Kerk bij de geboorteregeling geen wegen inslaan, die door het leerambt, bij zijn interpretatie van de goddelijke wet, worden afgekeurd.

5. Paus Johannes XXIII - Encycliek Mater et Magistra. 1961.


Moderne ontwikkeling van het sociale leven en de christelijke beginselen

Paus Johannes XXIII - Encycliek - 15 mei 1961

193 - Naar aanleiding hiervan verklaren wij met alle nadruk, dat het menselijk leven wordt doorgegeven en voortgeplant door middel van het gezin, waarvan de grondslag is het éne en onontbindbare huwelijk, dat voor de christenen is verheven tot de waardigheid van een sacrament. En omdat het menselijk leven aan andere mensen wordt doorgegeven door een persoonlijke en bewuste act, volgt hieruit, dat dit moet geschieden volgens de heilige, onveranderlijke en onschendbare wetten van God, die door iedereen moeten worden erkend en geëerbiedigd. Op dit gebied mag men dus niet de methoden en middelen gebruiken, die geoorloofd kunnen zijn bij het overbrengen van het leven van planten en dieren.

194 - Het menselijk leven immers moet als iets heiligs beschouwd worden, want het vraagt vanaf zijn eerste ontstaan het scheppend handelen van God. Wie dus deze goddelijke wetten overtreedt, beledigt God, onteert zichzelf en het menselijk geslacht en verzwakt de levenskrachten van zijn land. 

6. Paus Pius XII - Toespraak Vegliare con sollecitudine. 1951.



Paus Pius XII - Toespraak - 29 oktober 1951

Het kind is een geschenk van God

14 - Het kind, gevormd in de moederschoot, is een geschenk van God, die de zorg er voor toevertrouwt aan de ouders.

Verklaringen van de H. Stoel

48 - Juist om een eind te maken aan alle onzekerheid en misvattingen, die valse theorieën dreigden te verspreiden omtrent de rangorde van de doeleinden in het huwelijk en hun wederzijdse betrekkingen, hebben wijzelf enkele jaren geleden (10 maart 1944) een verklaring opgesteld over de orde van die doeleinden, en aangegeven, wat uit de innerlijke structuur zelf van het natuurlijk vermogen blijkt, wat gemeengoed is van de christelijke overlevering, wat de Pausen herhaaldelijk hebben geleerd en wat ten slotte in de vereiste vorm is vastgelegd door het Wetboek van het Kerkelijk Recht. Zelfs heeft de H. Stoel kort daarna, om de hiermee strijdige meningen recht te zetten, in een decreet openlijk verklaard, dat de mening van enkele moderne schrijvers onaanvaardbaar is, die ontkennen, dat het eerste doel van het huwelijk de. voortplanting en opvoeding is, of leren, dat de secundaire doeleinden niet wezenlijk ondergeschikt zijn aan het eerste doel, maar op één lijn daarmee staan en daarvan onafhankelijk zijn.

7. Paus Pius XI. De Encycliek Casti Connubii. 1930.

Paus Pius XI - Encycliek

31 december 1930

SUBPARAGRAAF 1 - De zondigheid der tegennatuurlijke kinderbeperking

64 Doch daar staat tegenover: geen enkele reden, zelfs niet de zwaarwichtigste, kan wat in zichzelf tegennatuurlijk is, maken tot iets, wat met de natuur in overeenstemming en zedelijk goed is. Welnu, de huwelijksdaad is door haar natuur zelf bestemd om kroost te verwekken. Bijgevolg: wie bij het verrichten van die daad haar opzettelijk beroven van de kracht en het vermogen, die haar van nature eigen zijn, handelen tegen de natuur en verrichten een schandelijke en intrinsiek onzedelijke daad.

65 Het is dan ook geen wonder, dat ook de Heilige Schrift zelf er getuigenis voor aflegt, hoe de goddelijke majesteit deze verfoeilijke misdaad met de diepste haat verafschuwt en ze soms met de dood heeft bestraft. Daaraan herinnert ons de H. Augustinus met de woorden: "De huwelijksdaad wordt een ongeoorloofde en schandelijke daad, ook wanneer ze verricht wordt met de eigen echtgenote, als het ontvangen van een kind daarbij onmogelijk wordt gemaakt. Dat deed Onan, de zoon van Juda, en om die misdaad sloeg God hem met de dood."


  • H. Augustinus, De coniug. adult.. lib. 2, n. 12
  • Vgl. Gen. 38, 8-10
  • Apostolische Penitentiarie, Over het onanistisch gebruik van het huwelijk (3 april 1916)

Inderdaad! Het gebruik van voorbehoedsmiddelen kan door God met de dood worden bestraft!
66 Nu hebben sommigen, met klaarblijkelijke afwijking van de Christelijke Leer, zoals die van den beginne af onafgebroken is overgeleverd, onlangs gemeend, een andere leer omtrent deze handelwijze officieel te moeten afkondigen. Daarom verheft de Katholieke Kerk, aan wie God zelf de taak heeft opgedragen om de ongereptheid der zeden en de eerbaarheid te verkondigen en te verdedigen, te midden van dit zedelijk verval, met het doel de reinheid van het huwelijk voor deze schadelijke smet te vrijwaren, tot teken van haar goddelijke zending, door onze mond luide haar stem, en kondigt zij het opnieuw af; ieder huwelijksgebruik, bij welks uitoefening de handeling door opzettelijk menselijk ingrijpen beroofd wordt van haar natuurlijke krachten om leven voort te brengen, is een inbreuk op de Wet van God en de wet der natuur, en wie zich daaraan schuldig maken, bezoedelen zich met de smet van zware zonde.


  • In 1920 hebben de Belgische Bisschoppen collectief contraceptie veroordeeld.
  • Bisschop Rutten van Luik veroordeelde contraceptie in 1907.
  • Kardinaal Mercier deed dat voor het Aartsbisdom Mechelen in 1909.

Tussen 1816 en 1929 werd 19 keer een vraag gesteld aan de Romeinse Curie aangaande contraceptie.

En 19 keer werd contraceptie als een "zeer ernstig kwaad" veroordeeld.

De mannelijke anticonceptie (terugtrekken, condoom…) werd veroordeeld in de antwoorden van de Heilige Penitentiarie van 23 april 1822 en van 8 juni 1842, evenals de decreten van het Heilig Officie van 21 mei 1851 en van 19 april 1858.

De vrouwelijke anticonceptie (pessarium, zaaddodende crème, spiraaltje, anticonceptie pil…)
werd veroordeeld in het decreet van het Heilig Officie van 2 april 1955.

Etc. Etc. Etc.

Wat zeggen de Kerkvaders over de anticonceptie?

Als voorbeeld zullen we de H. Augustinus citeren, die verklaart dat, bij een echtpaar dat gebruik maakt van anticonceptie, "de vrouw de prostitué van haar man is, en de man de echtbreker van zijn vrouw." (ca. 400 n.Chr.)

Elders bevestigt dezelfde Kerkvader de hierboven aangehaalde uitspraak: "Zelfs met de wettige vrouw wordt de huwelijksdaad ongeoorloofd en schandelijk, zodra het ontvangen van het kind wordt verhinderd. Dat is wat Onan deed, de zoon van Juda. En daarom liet God hem sterven."

Clemens van Alexandrië veroordeelde anticonceptie in 191 n.Chr., Hippolytus in 225 n.Chr., Epiphanius in 375 n.Chr., Johannes Chrysostomus in 391 n.Chr. en de Heilige Hieronymus veroordeelde anticonceptie in 396 n.Chr.

De H. Caesarius van Arles (ca. 500 n.Chr.) steunt dezelfde leer: "Geen enkele vrouw mag middelen innemen om zich te laten aborteren, noch haar kinderen die geboren gaan worden of al geboren zijn, want zij die dit zal doen, moet weten dat zij voor de rechterstoel van Christus zal moeten onderhandelen met hen die zij gedood zal hebben. Maar zij mogen evenmin die duivelse brouwseltjes drinken die hen onbekwaam zouden maken in de toekomst zwanger te worden. Iedere vrouw die het doet moet weten, dat zij zich schuldig maakt aan evenveel moorden als zij kinderen op de wereld had kunnen zetten." 

Wat zegt de Heilige Schrift ons over de anticonceptie?

Een heel expliciete tekst van het Oude Testament toont ons de afschuw die God heeft van deze zonde: "Toen zei Juda tot Onan; 'Ga naar de vrouw van uw broer, vervul uw plicht als zwager en zorg dat u kinderen verwekt voor uw broer'. Maar Onan wist dat deze kinderen niet aan hem zouden behoren en hij liet, als hij tot zijn schoonzuster ging, zijn zaad op de grond verloren gaan, om geen kinderen voor zijn broer te verwekken. Zijn gedrag was slecht in de ogen van de Heer, die hem ook liet sterven." (Gen. 38, 8-10)

Wat verwijt de Kerk aan de anticonceptieve methoden?

  • Zij richten zich tegen de natuur van het huwelijk.
  • Zij leiden tot een zondig misbruik van de zintuiglijke bevredigingen.
  • Zij veroorzaken een contraceptieve geest.
  • Sommige anticonceptiemiddelen hebben abortieve effecten.
  • De anticonceptie is een springplank voor de acceptatie van de abortus.
  • De anticonceptie roeit de menselijke liefde uit.
  • De anticonceptie leidt tot de minachting van de vrouw, echtgenote en moeder
  • De anticonceptie is het teken van een afgetakelde maatschappij. 
  • Anticonceptie is de afwijzing van het niet-ontstane kind; een leven dat niet geleefd zal worden.

Het antwoord van de Kerk aangaande contraceptie is al bijna 2000 jaar lang identiek, en het stelt dat contraceptie steeds een "zeer ernstig kwaad" is.

Anticonceptie is een zware zonde

Om de zwaarte van een delict te wegen moet de belangrijkheid van de goederen die het treft bekeken worden. Wel, de anticonceptie verwoest de vitaliteit van de instandhouding van het geslacht: zij gaat dus direct in tegen het algemeen welzijn van de mensheid.

De pausen hebben allen unaniem herinnerd aan de buitengewone zwaarte van deze zonde.

De Engelachtige Leraar, Thomas van Aquino, zal zelfs verder gaan door te benadrukken dat "na de zonde van moord waardoor de al bestaande menselijke natuur verdelgd wordt, de zwaarste zonde die is welke verhindert een nieuwe menselijke natuur voort te brengen."

Maar, Marcel Gielis weet het beter!

De 'dwalende' Marcel Gielis zit naar eigen zeggen nog steeds op zijn officiële kerkelijke veroordeling te wachten, niet wetende dat hij reeds veroordeeld is.

Uit de Heilige Schrift:

Joh 3:18 Wie in Hem gelooft, wordt niet geoordeeld; maar wie niet gelooft, is reeds geoordeeld, omdat hij niet heeft geloofd in de naam van Gods eengeboren Zoon.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer