zondag 25 januari 2009

Monseigneur Michel Schooyans en de Earth Charter







Monseigneur Michel Schooyans (Eigenbrakel, 6 juli 1930) is een priester van het aartsbisdom Mechelen-Brussel en hoogleraar emeritus politieke filosofie aan de Université Catholique de Louvain (UCL). Hij is doctor in de wijsbegeerte en in de godgeleerdheid en een expert op het gebied van ethiek en bevolkingsvraagstukken.


"As can be seen from many recent documents from UN agencies like UNFPA, there is a trend for the 1948 Universal Declaration of Human Rights to be supplanted by documents such as the Earth Charter. Man is considered to be the result of the evolution of matter, and he must agree to submit himself to the Great Whole. This, we are told, is the price to pay for "sustainable development". This view of Mother Earth denies man the central place in the world that was assigned to him in the 1948 Declaration. We must return to this anthropocentrism and this universalism, which was inspired by the Roman, Jewish, and Christian traditions and was brilliantly reaffirmed by the Renaissance, if we wish to save and protect human capital. The quintessential value is man and not the environment. Without men properly prepared to become responsible managers of Nature, Nature itself cannot but deteriorate and man cannot but vanish. This view of man and his relationship with nature necessitates a fully humanistic conception of development. This conception prompts us to revisit current educational, health, and food policies. It also prompts us to reconsider policies relating to women and families."

+ Monseigneur Michel Schooyans


Wij vragen hier Uw aandacht voor zijn website:

http://perso.infonie.be/le.feu/ms/dpsom/psnl.htm

Een echte aanrader!

woensdag 14 januari 2009

Katholieke Wetenschap

Bestaat er zoiets als Katholieke Wetenschap? Soms heb je die discussies op televisie. Het gaat dan impliciet over zin en onzin van Katholiek Onderwijs. Maar, wat is onderwijs? Wat is wetenschap? Dit zijn vragen die zeer complex zijn en niet zomaar te beantwoorden zijn. Een dik boek zou ik eigenlijk moeten schrijven, maar hier toch al enkele bedenkingen.

Als de rector van de Leuvense Universiteit op de vraag moet antwoorden: "Bestaat er Katholieke Wetenschap", dan volgt er altijd zo een ontwijkend antwoord. Het ware antwoord is anders heel simpel. Natuurlijk bestaat er Katholieke Wetenschap. Wat zou anders de zin van een Katholieke Universiteit zijn indien er geen Katholieke Wetenschap zou bestaan?

Het probleem is echter ook dat wetenschap, wetenschap is: "SCIENCE".

Wetenschap is eigenlijk een Britse uitvinding en bedacht net om de Katholieke Wetenschap in diskrediet te brengen. Wetenschap of "Science" is eigenlijk per definitie atheïstisch. Dit zou betekenen dat gelovigen niet aan wetenschap kunnen doen. Dit is in zekere zin ook juist. Heel veel wetenschap is geperverteerde wetenschap; met andere woorden immoreel.

De wetenschap die gedurende de 17de en 18de eeuw ontstaan is en die zich gedurende de 19de en 20ste eeuw verder ontwikkeld heeft, is fundamenteel een atheïstisch project. Het is niet voor niets dat aan de hedendaagse universiteiten hoofdzakelijk wat atheïsten opgehemeld worden.

De hedendaagse wetenschap is een empirische wetenschap. Enkel wat we kunnen waarnemen, is voorwerp van onderzoek. Dus liefde, vriendschap, genegenheid, naastenliefde, schoonheid etc. zijn geen thema voor de moderne wetenschap. Enkel fysica, geen metafysica.

Dit betekent dus dat de hele groep van Humane Wetenschappen in feite onwetenschappelijk is. Literatuur, geschiedenis, psychologie, rechten etc. is allemaal onwetenschappelijk. Enkel de "harde" wetenschappen zijn echte wetenschappen; echte science.

Dit is natuurlijk de grote fabel die men ons probeert wijs te maken. Enkel empirische kennis is echte kennis. Het ontzag waarmee de harde wetenschappen benaderd worden, is natuurlijk een gevolg van de hoge vlucht die de technologie genomen heeft. Technologie is ook door en door empirisch. Bijvoorbeeld, een auto rijdt of hij rijdt niet. Als het ding niet rijdt, kan men uitzoeken waarom hij niet rijdt. Echter, dit is een zeer basale vorm van kennis. Wat weet ik nu over een auto als ik weet of hij rijdt of niet? Ik word misschien gehinderd in mijn mobiliteit, maar voor de rest... Wat maakt het uit? Wat is daar waar of onwaar aan?

Hoe zou men met de empirische methode de mens kunnen benaderen? Natuurlijk, met empirisch onderzoek begint alles, maar eindigt niets.

Feit is dat de methodologie van de harde wetenschappen gewoon te simplistisch is om de mens wetenschappelijk te gaan benaderen. De mens is veel te complex. De empirische methodologie is gewoon een erg gebrekkige methodologie. Toegepast buiten de technische wereld is de empirische methodologie gewoon onbruikbaar, zinloos en zelfs absurd.

De mens is zoveel méér, de wereld is zoveel méér, God is zoveel méér...

Hoe zou de empirische methodologie God kunnen gaan benaderen? Onmogelijk!

Feit is dat de Theologie en de Filosofie het de voorbije 100 jaar hebben laten afweten. Echter, Theologie en Filosofie zijn echter niet voorbijgestreefd. Integendeel zelfs. Het wordt steeds duidelijker dat met empirische "data" alleen men niets bereikt. Data moeten geïnterpreteerd worden. Aan het interpreteren van data is er echter niets empirisch.

De voorbije 100 jaar werden de data altijd op een atheïstische manier geïnterpreteerd. Maar, ook andere interpretaties zijn mogelijk. Hier komt de Filosofie en de Theologie om de hoek kijken.

Atheïstische uitspraken zijn ook metafysische uitspraken. Inderdaad, Theologie is metafysica, maar atheïsme is ook metafysica. Dus, metafysica is een realiteit. Een realiteit die men de voorbije 100 jaar ten onrechte ontkend heeft.

Als we naar een schilderij kijken waarop er een bloem geschilderd is, dan refereert die geschilderde bloem aan een echte bloem. Dit is metafysica!

Vandaar ook dat René Magritte zei: "Ceci n'est pas une pipe." Een geschilderde pijp is géén pijp. Dit is natuurlijk zo. Maar, dit geeft blijk van een anti-metafysische houding. Was Magritte nu echt zo idioot dat hij steeds voorheen gedacht had, dat een geschilderde pijp wél een echte pijp was? Een echte metafysicus zou zoiets nooit beweren. De uitspraak van Magritte is natuurlijk tekenend voor het anti-metafysische paradigma binnen en buiten de beeldende kunst.

Dit is ook de reden waarom moderne en hedendaagse kunst niet figuratief is, maar abstract. Het stelt niets voor. En vermits het niets voorstelt, is het ook niet metafysisch. Het is de ontkenning van de metafysische wereld.

Echter, als een geschilderde roos refereert aan een echte roos, dan is dit een metafysisch proces; een metafysische realiteit. De empirische wetenschap kan natuurlijk nooit verklaren waarom een geschilderde roos aan een echte roos refereert. Daarom zwijgt men daarover. De empirist ziet enkel de geschilderde roos en niet de link naar de echte roos.

Het verklaren van deze link, het verklaren van metafysische processen is natuurlijk bij uitstek een bezigheid voor de Katholieke Wetenschap. Enkel de Katholieke Wetenschap kan beschrijven wat een mens écht is. De empirische wetenschap kan dat natuurlijk niet. De empirische wetenschap ziet enkel vlees of atomen, maar geen "geest".

Echter, materie kan niet creatief denken. De empirische wetenschap kan natuurlijk nooit verklaren waarom materie creatief denkt. Om dit te verklaren hebben we hogere vormen van wetenschap nodig: de Geesteswetenschappen.

De Geesteswetenschappen zijn wetenschappen, die zich bezighouden met de "geestesproducten" van de mens: talen, zowel de linguïstiek als de studie van elke taal, geschiedenis, muziekwetenschap, cultuurwetenschappen, kunstgeschiedenis, filosofie en theologie etc, etc.

Maar, uiteindelijk zullen de Geesteswetenschappen ook de Wereld en de Kosmos moeten verklaren. Dit is de rol die de Katholieke Wetenschap moet spelen. De Mens en de Wereld VERKLAREN. De WAAROM-VRAAG trachten te beantwoorden.

Tot slot, Katholieke Wetenschap is ook altijd morele wetenschap. Atheïstische wetenschap is soms moreel, maar vaker immoreel. Nadelige uitvindingen werden meestal gedaan door niet-Katholieke wetenschappers. Eén voorbeeld, het Manhattan-Project; de uitvinding van de atoombom. De atoombom, die ons vroeg of laat allemaal van de kaart zal vegen, werd uitgevonden door een groep van atheïstische wetenschappers. Iemand die enig moreel besef heeft, houdt zich inderdaad ver weg van dergelijke perverse projecten.

Het is niet omdat men iemand zou kunnen vermoorden, dat men het ook moet doen. Het is niet dat men iets nadeligs zou kunnen ontdekken, dat men er ook actief naar op zoek moet gaan. Mensen moeten zichzelf leren beheersen, maar ook wetenschappers moeten zich ook zelf leren te beheersen en zich niet laten verleiden door geldelijk gewin om perverse uitvindingen te doen. De geschiedenis leert ons dat Katholieke wetenschappers de meest morele wetenschappers waren. Dus mensen die, vaak belangeloos, iets doen om andere mensen te helpen. Dit is de ware Katholieke Wetenschap.

Doel van deze BLOG

Dit is de start van een nieuwe blog. Ik weet nog niet precies welke kant het op gaat. Maar, mensen kunnen slechts gered worden, wanneer ze geïnformeerd zijn.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer