dinsdag 2 mei 2017

"Waarom de Latijnse Mis?" door priester 'Father' Gommar A. DePauw





Vrienden,

De belangrijkste dag in mijn leven, was de dag waarop ik priester werd gewijd. 'Sacerdos in aeternum' noemde de Kerk van het Rome het in die dagen. De dagen van Paus Pius XII. 'Sacerdos in aeternum' in het Latijn: “een priester voor altijd”... in élke taal. De avond voor mijn wijding ontving ik dit boek. De Latijnse titel luidt: “Missale Romanum” = “Romeins Missaal” = “Romeins Misboek”. En zoals het geval was met iedereen voor de Reformatie van het Tweede Vaticaans Concilie, de Paus incluis, alle kardinalen, alle bisschoppen en de meeste priesters van de dag van vandaag, zoals het het geval was met hen allemaal, vroeg de bisschop die mij zou wijden, om mijn linker hand op dit boek te leggen, om mijn rechter hand omhoog te steken en de volgende plechtige eed af te leggen: “Ik aanvaard vrijwillig en zonder voorbehoud alle apostolische en kerkelijke tradities van de Ene, Heilige, Katholieke en Apostolische Kerk van Rome en ik beloof, verklaar en zweer plechtig, al deze tradities te onderhouden en te belijden, onveranderd, tot de laatste ademtocht van mijn leven.” De meest centrale en de meest heilige van al deze tradities is het Heilig Misoffer. De Mis van onze voorouders, de traditionele, Latijnse Mis. Soms ook wel de Tridentijnse Mis van Paus Pius V genoemd. Dit op verzoek van de Concilievaders die samenkwamen tussen 1545 en 1563 in de Italiaanse stad Trente, de Tridentijnse Stad. Het was op het verzoek van de Tridentijnse Concilievaders dat Paus Pius V ons de traditionele Latijnse Mis heeft gegeven zoals wij deze kennen en waar wij van houden. Neen, Paus Pius V introduceerde géén nieuwe Mis om naar zichzelf te vernoemen. Indien hij ook maar de minste poging ondernomen zou hebben om dat te doen, geen enkele van zijn opvolgers op de troon van Sint-Pieter zou ooit met de idee gespeeld hebben, om hem te canoniseren, als een officiële heilige van onze Kerk. En dat is nu precies wat Paus Clemens XI deed in 1712, toen Paus Pius V uitgeroepen werd tot de Heilige Pius V, om voortaan de geschiedenisboeken binnen te gaan als de Paus van de Ware Mis en als de Paus van de Rozenkrans. De Mis en de Rozenkrans, de échte Mis en de Rozenkrans, wat een onoverwinnelijke combinatie. Laat mij het nog eens herhalen, de Heilige Pius V introduceerde géén nieuwe Mis, maar alles wat hij deed, was het verwijderen, uit de toen bestaande Latijnse Mis, de lange devotionele gebeden die op eigen initiatief, door de eeuwen heen, door goed bedoeldende, maar soms overdreven devote bisschoppen en priesters werden toegevoegd aan de Mis die zij hadden overgeërfd. De stevige interventie van de Heilige Pius V probeerde géén Novus Ordo, géén Nieuwe Orde Mis, aan de Kerk op te dringen, maar probeerde de Oude Mis terug te brengen in haar gewijde eenvoud. Deze Oude Mis is zo oud, dat sommige van haar ceremonies en gebeden teruggaan op de dagen van Onze Lieve Heer en Zijn Discipelen én de Romeinse catacomben, waar de eerste Latijnse Missen werden opgedragen, 1900 jaar geleden. Missen de niet op tafels gecelebreerd werden, maar op de tombes, de stenen graven van de martelaren. De martelaren, de eerste leden van de Kerk, deze prachtige mannen en vrouwen, deze prachtige jongens en meisjes, die het martelaarschap verkozen boven het verraad of het compromitteren van hun en onze overtuigingen. De Apostolische Constitutie door dewelke de Heilige Paus Pius V de originele, Latijnse Mis terugbracht, is gedateerd 14 juli 1570. En zoals alle Pauselijke documenten is deze Constitutie gekend door haar eerste Latijnse woorden, in dit geval: Quo Primum. De gehele tekst werd een integraal onderdeel, op de eerste bladzijde in feite, van het officiële Romeinse Missaal, dat dezelfde Paus tot in de eeuwigheid en voor altijd verordende als zijnde het enige Misboek dat vanaf dan te gebruiken was om de Heilige Mis te celebreren. Het is zeer zeldzaam in de gebeurtenissen van de geschiedenis, wanneer een Paus ondubbelzinnig aan de wereld verkondigt, dat hij de volheid van zijn Apostolische autoriteit gebruikt, als de opperste priester van de Kerk van Christus, om een decreet uit te vaardigen, dat iedereen tot in de eeuwigheid en voor altijd bindt, terwijl hij hen bedreigt die het zouden wagen om het decreet te overtreden, niet enkel met excommunicatie van de Kerk, maar met Gods Eigen wraak. Zo een uitzonderlijk decreet was het document van de Heilige Paus Pius V dat ging over de traditionele Latijnse Mis. En ik citeer, letterlijk vertaald van de Latijnse tekst hier voor mij:

“Wij stellen door dit wettig decreet, geldig tot in de eeuwigheid, vast en Wij verordenen, dat in de toekomst niets toegevoegd, verwijderd of veranderd mag worden in dit Missaal. Nooit zal een priester in de toekomst gedwongen kunnen worden om op een andere manier de Mis te lezen. En om voor eens en altijd zonder een zweem van onrust van het geweten, en zonder in welke straffen, veroordelingen, berispingen of verwijten ook te vallen, die als gevolg daarvan op een of andere manier van kracht zouden kunnen worden; veeleer kan men daarvan immer een vrij en toegestaan gebruik maken en is men daartoe gerechtigd. Geen enkele bisschop, ambtsdrager, kanunnik, kapelaan of andere seculaire priester van welke naam en titel ook, en geen enkele ordegeestelijke uit welke van dergelijke gemeenschappen ook, mag verplicht worden de Heilige Mis anders te celebreren dan door Ons is vastgesteld. Zij mogen ook niet, door wie dan ook, er toe gedwongen en genoodzaakt worden dit Missaal te veranderen. Ook kan dit ter tafel zijnde schrijven nooit en in geen enkele tijd worden herroepen of beperkt. Wij bepalen en verklaren veeleer op dezelfde manier, dat het voor immer vast in zijn onverstoorbare geldige kracht blijft bestaan. Zo is het dan aan helemaal geen enkele onder de mensen toegestaan deze oorkonde, die Onze toestemming, Onze vaststelling, Onze verordening, Onze opdracht, Ons bevel, Onze goedkeuring, Onze concessie, Onze verklaring, Onze wil, Ons besluit en Onze strafbepaling inhoudt, te ontkrachten of zich tegen haar in schandelijke vermetelheid te verzetten. Wanneer iemand zich echter zou aanmatigen tot afval daarvan te verleiden, zo wete diegene, dat hij op het punt staat het misnoegen over zich af te roepen van de Almachtige God alsook van Zijn Heilige Apostelen Petrus en Paulus.”

Vrienden, het is op gezag van de Apostolische Constitutie Quo Primum, en staande op de stevige dogmatische, morele en canonieke gronden die dit decreet biedt, en als een voormalige professor aan het groot-seminarie en als theologisch en canonieke adviseur (peritus) in Rome tijdens het Tweede Vaticaans Concilie, zou ik in staat moeten zijn om zulke documenten correct te evalueren. Het is op basis van deze Apostolische Constitutie, voor altijd bindend, dat ik de traditionele Latijnse Mis vandaag de dag nog celebreer op dezelfde manier als toen ik ze voor de eerste keer celebreerde, bijna een halve eeuw geleden, toen mijn Moeder de Kerk en al Haar priesters, dit uniek, bilateraal bindend en onherroepbaar privilege gaf, een privilege en een contract dat ik met Gods Genade hoop te vervullen, en ernaar te leven, zoals ik plechtig zwoer, tot de laatste ademtocht van mijn leven.

10 opmerkingen:

Anoniem zei

A-mîn: Zo is het!

Een prachtige tekst.
En hartelijk dank aan @The Guardian Angel om hem te publiceren en aan vele mensen kond te doen.

Anoniem zei

Een Vlaamse priester ten onzent onvoldoende gekend, dacht ik.

Anoniem zei

wat doet u toch allemaal ? En de grieks-katholieke ritus (van de H. Basilius en H. Chrysostomus 3de eeuw. De kath. ritus van de H. Jacobus (Spanje), de ritus van de H. Ambrosius (Milaan), de syro-katholieke ritus in het Midden Oosten, de syromalabaarse ritus in India (1.500 jaar van Roms "gescheiden", nu niet meer) ? De tridentijnse ritus is één van de vele ritussen die de Apostelen hebben gebracht. Waarom doet U alsof dit alles niet bestaat ? Quantité négligeable ?

The Guardian Angel zei

@ Vorige Anoniem,

De Tridentijnse Mis is dé Mis van de Latijnse Kerk.

Wat er in het Oosten gebeurt, daar hebben wij Latijnen niets mee te maken.

De Ambrosiaanse Ritus en de Mozarabische Ritus waarnaar u verwijst, vallen onder de uitzondering die in Quo Primum wordt voorzien.

Uit Quo Primum:

"De enige uitzondering vormt een door de Apostolische Stoel van het begin daarvan af aan gebillijkte ordening of wetmatige gewoonte, die in de betreffende kerken bij het celebreren van de Heilige Mis meer dan tweehonderd jaren lang ononderbroken werd gehandhaafd: deze kerken nemen Wij weliswaar de genoemde bestemming of gewoonte in geen geval af."

Voor de volledigheid:

De gehele Latijnse Kerk, met uitzondering van de oude Ambrosiaanse, Mozarabische en Gallicaanse ritusgebieden, werd verplicht het missaal van Pius V (Tridentijnse liturgie) te gebruiken. In de Middeleeuwen ontstonden de riten van de Dominicanen, de Karmelieten en de Braga-gebruiken. Deze varianten van de Tridentijnse liturgie bleven ook na 1570 bestaan.

De Novus Ordo is echter een uitvindsel van de Post-Conciliaire kerk. Het is net tegen dit bedrog, dat Quo Primum van leer trekt!

Uit Quo Primum:

"Wanneer iemand zich echter zou aanmatigen tot afval daarvan (van de Tridentijnse Mis) te verleiden, zo wete diegene, dat hij op het punt staat het misnoegen over zich af te roepen van de Almachtige God alsook van Zijn Heilige Apostelen Petrus en Paulus."

Het is net de 'afval van de Tridentijnse Ritus' die zwaar wordt veroordeeld! Wat is de Novus Ordo Missae anders dan afvalligheid???

Met andere woorden, Quo Primum slaat de hele Post-Conciliaire kerk in de ban. Dit op gezag van Paus Pius V, het Concilie van Trente, maar ook de oudere Concilies, zoals het Concilie van Firenze, die allemaal hetzelfde zeggen.

Anoniem zei

@GA 01:13. Dank voor uw verhelderende beschrijving. Mag ik daaruit concluderen dat u Vaticanum II niet als een rechtsgeldig concilie beschouwt (waarom dat van Trente wel en Vat.II niet)? Als de kerkvaders op dat concilie toelieten dat er een Novus Ordo ontstond, dan lijkt het mij (als leek in de materie) dat zij dat toch niet lichtzinnig gedaan hebben. Ze kunnen toch niet allemaal collectief gedwaald hebben?
Bovendien: ze hebben de Tridentijnse Mis toch ook niet afgeschaft of veranderd? Ze hebben er gewoon een nieuwe vorm naast gezet. Ik begrijp dan ook uw aandrang om de Novus Ordo mis te bekampen niet helemaal. Als u houdt aan het Tridentijnse ritueel, doet u dat dan vooral verder. Als anderen dat doen in de Novus Ordo, dan doen ze ook maar. De Kerk is toch geen competitie van wie het best, het devootst, het nauwgezetst deze of gene regel volgt? Heeft Christus zelf niet gezegd: "Daar waar twee of meer in Mijn Naam bijeen zijn, daar ben Ik in hun midden?" Ik dacht niet dat Hij daar extra voorwaarden aan verbonden heeft.


The Guardian Angel zei

@ Vorige Anoniem,

Een Concilie doet 2 dingen:

1. De Leer definiëren
2. Ketterijen bestrijden

Het zogenaamde 'Tweede Vaticaans Concilie' heeft geen van beiden gedaan. De vraag of het 'Tweede Vaticaans Concilie' rechtsgeldig was of niet doet niet ter zake, aangezien het evenement, dat in de jaren '60 van de vorige eeuw georganiseerd werd, niet voldoet aan de definitie van een Concilie. Met andere woorden, het zogenaamde 'Tweede Vaticaans Concilie' was géén Concilie.

Het Concilie van Trente beantwoordt natuurlijk wél aan de definitie van een Concilie. Aan de vruchten kent men trouwens de boom. Na Trente kende de Kerk een ongeziene bloei. Na Vaticanum II doet de Kerk in Europa het licht uit.

De Concilievaders hebben de Novus Ordo Missae NIET toegelaten. De Novus Ordo Missae is in feite een bedenksel van Paulus VI, dat na het 'concilie' opdook toen de Concilievaders alweer allang naar huis waren.

De top-kardinalen hebben zich trouwens zeer fel verzet tégen de Novus Ordo, maar hebben zich bij de situatie moeten neerleggen, omdat ze teveel respect hadden voor het ambt van de paus.

Men heeft op z'n minst de indruk gewekt, dat de Tridentijnse Mis verboden werd.

"Ze hebben er gewoon een nieuwe vorm naast gezet." klopt inderdaad. Wie is trouwens die "ZE". Paulus VI heeft nooit zijn handtekening gezet onder de Novus Ordo Missae. Dus inderdaad, wie is die "ZE"???

Het tweede deel van uw argumentatie is naast de kwestie. Over enkele jaren zal er geen Novus Ordo Missae meer zijn. In Frankrijk zijn nu al bijna 50% van de missen op zondag Tridentijns. In Ierland zijn er al bisdommen, waar er in de week alleen nog maar Tridentijnse Missen worden gecelebreerd.

Het is trouwens geen kwestie van wie "het meest devoot" is. Niet alleen is de Novus Ordo Missae onwettig, ze is trouwens ook ongeldig. Een totaal nutteloze pseudo-mis dus.

Anoniem zei

Aan anoniem 2 mei 2017 23:23

Uw kennis van de liturgiegeschiedenis is tamelijk holderdebolder.
U schijnt mij "toch alles weer allemaal" te verwarren.

De Basilios- en Chrysostomosliturgie zijn essentieel en constitutief voor de oosterse christenheid, en werden voor de griekskatholieken en de geûniêerden uit "oikonomia" bij hun aansluiting bij Rome toegestaan.
Gelijkaardig voor de syrisch-katholieken, de syromalankaren en de syromalabaren, waarbij die door afkomst niet als "orthodoxe" doch wel als "apostolische" kerken (reeds in de 2e en 3e eeuw zondr direct contact met Rome) beschouwd worden.
De uiterst duidelijke en klare taal van de eerste grote theoloog van de syrische christenheid, Aphrahat de Wijze, vooral bij de moraal, bij de kuisheid en in het onverbrekelijk zijn van het christelijk huwelijk, is een groot voorbeeld voor onze tijd.
De huidige foefelaars en sexmaniakken in de bastaardkerk kunnen het met hem niet opnemen.

Bij de verder door U aangehaalde ritussen (@The Guardian Angel heeft hier gelijk: de mozarabische (vroeger westgothische) en de ambrosiaanse liturgie worden als uitzondering van Quo Primum genoemd) vergeet U de gallicaanse ritus, totnutoe nog gebruikt in de carthusiaanse liturgie.
Uiterst interessant dat Rome totnutoe nog geen uitspraken gedaan heeft na het "2e Vat. Concilie" betr. de karthuizerliturgie; eerst in 1979 werd gemeld, dat Rome de bijna onveranderde karthuizerliturgie "ter kennis genomen had".
U schijnt mij van deze zaken niet veel te weten.

Anoniem zei

aan anoniem 3 mei 2017 om 13:21

Uw posting trekt op geen fluit.
Op Vaticanum2 hebben "de kerkvaders niet toegelaten,dat er een "Novus ordo" ontstond".
In Sacrosanctum concilium (04.12.1963) staat daar niets over geschreven; en eerst in 1969 novus ordo ingevoerd, nog wel"ad experimentum" (om het eens te proberen)(Nu werkelijkniet lachen!), met een commissie o.l.v. Annibale Bugnini, die zijn chef Kard. Knox uitmanoeuvreerde en , als vrijmetselaar ontmaskerd, ribbedebie door Paulus VI naar Iran met de Ayatolla Chomeyni gestuurd (lees: verband) werd.
Fout bent Uhierin, dat "de kerkvaders de Novus ordo naast de tridentijnse mis zouden gezet hebben".
Ten eerste waren het niet de "kerkvaders" van het concilie; en ten tweede wil geen mens, zeker niet in Rome, van twee parallele ritussen spreken.
De Tridentijnse mis werd nooit subrogiert (afgeschaft), wat na het Concilie van Trient ook niet gaat, maar werd niet meer toegelaten en de Novus ordo verplicht "par ordre du moufti".
Van katholiek standpunt is de Kerk verantwoordelijk voor de rechte en juiste toediening van de sacramenten: d.w.z. de verwijdering van alle onzin en liturgische bezoedeling;
devoot is overigens een absolute deugd: met een scherpe scheiding tussen "devoot" en "niet devoot", en zonder de relativeringen van de noordbelgische bastaardkerk met "devootst", "devoter" en "minder devoot".
Waar U hier vanGheluwe, Claerhout, Flavez, Broeder Ceustermans enz. wil insorteren, speelt geen rol.
Interessant echter Uw citaat van Onze Heer betr. Zijn aanwezigheid bij twee of meer gelovigen:
dat is inderdaad een totale afkeer van het joodse denken, waar er tenminste zeven (7) personen aanwezig moeten zijn om een officiêle gebedsdienst te houden.
Dat is een totale afkeer van de joodse visie- daarom ook zo nooit besproken door Rome.
aaar U spijtig genoeg niets over hebt gepost, is over het getijdengebed.
naar Vaticanum2 zo ngeveer het belangrijkse buiten de mis- en in de laatste 50 jaar helemaal verdwenen.
De belgische Wikipedia geeft onder het steekwoord "Waldebert Devestel" en passant een goede en uiterst treurige beschrijving van de neergang van de monastieke spiritualiteit en van het gemeenzame gebed bij de "Broeders van Liefde" , die nu bij de euthanasie zijn aangekomen.

Anoniem zei

Eine äusserst qualitätsvolle Diskussion.
Sehr interessante website.
Pax vobis.

Anoniem zei

Traditie-postings vs. Modernisten: 9-2 (in lijnen: 100-18)

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer