donderdag 15 november 2012

Het enigma Annibale Bugnini

Aartsbisschop Annibale Bugnini, die op 3 juli 1982 stierf, wordt in de necrologie van het blad "The Times" beschreven als "een van de meest opmerkelijke personen onder de Vaticaanse diplomaten." Het is echter meer dan een verbloeming, wanneer we voor de carrière van Bugnini slechts de term opmerkelijk gebruiken. Er is geen twijfel mogelijk dat de hele Katholieke geest van de Romeinse Ritus door de liturgische hervorming die op het Tweede Vaticaans Concilie volgde, grondig veranderd is. Pater Bugnini was de meest invloedrijke figuur in de realisatie van deze hervorming die hij zelf in 1974 beschrijft als de "meest belangrijke verovering van de Katholieke Kerk."

Aartsbisschop Bugnini is 1912 in Italië geboren en in 1936 tot priester gewijd in de Congregatie van de Heilige Vincentius. Tien jaren stond hij in een parochie, totdat hij in 1947 actief werd op het gebied van de liturgische studies. In 1948 wordt pater Bugnini door Pius XII aangesteld in de Commissie voor de Liturgische Hervorming en in 1956 als raadgever van de Congregatie voor de Riten. Het is merkwaardig om vast te stellen hoe Paus Pius XII door modernisten omgeven was. Wolven in schaapsvacht zijn het! In 1957 wordt pater Bugnini benoemd tot professor voor liturgie aan de universiteit van Lateranen.

In 1960 wordt pater Bugnini op een positie geplaatst, die hem in staat stelt een doorslaggevende invloed op de toekomstige liturgie uit te oefenen: hij is benoemd tot secretaris van de Voorbereidende Commissie voor de Liturgie. Hij is de leidinggevende geest bij het samenstellen van het voorbereidend schema, het werkdocument dat de concilievaders zou dienen voor latere discussie. Door zijn bewonderaars wordt dit het "Bugnini schema" genoemd. De Constitutie over de Liturgie waarvoor de concilievaders hebben gestemd is in wezen terug te brengen op pater Bugnini.

Enkele weken na zijn zegeviering wordt pater Bugnini ontslagen als professor van de Lateranen universiteit en eveneens uit zijn post als secretaris van de voorbereidende commissie. Het ontslag van een belangrijke persoon als die van pater Bugnini is niet mogelijke zonder de toestemming van Paus Johannes XXIII, en ook al werden de redenen voor dit ontslag nooit bekend gemaakt, ze moeten van zeer serieuze aard zijn geweest.

Op 4 december 1963 was de Constitutie over de Heilige Liturgie het eerste document waarover de vaders van het concilie stemden. De commissie die de concrete stappen zou ondernemen om de constitutie ten uitvoer te brengen werd in 1964 opgericht. Met een gebaar dat niemand kan begrijpen benoemt Paus Paulus VI de man aan wie zijn voorganger Johannes XXIII ontslag heeft gegeven uit zijn functie van secretaris van de voorbereidende commissie, tot secretaris van de uitvoerende commissie ‘Consilium'.

Pater Bugnini was nu in de machtspositie om de Constitutie over de Liturgie uit te leggen, en wel op die manier die hijzelf in zijn hoofd had bij de opstelling van de concilietekst. Consilium had alleen een raadgevende functie en de veranderingen die Consilium voorstelde moesten worden goedgekeurd door de Romeinse Congregaties. Op 8 mei 1969 voegt Paus Paulus VI Consilium bij de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en benoemt pater Bugnini tot secretaris van deze congregatie.

Bugnini is nu machtiger dan ooit. Op deze plaats heeft hij alle mogelijkheden om de veranderingen van de liturgie door te zetten. Zijn diensten worden in 1972 door de Paus beloond door zijn consecratie tot aartsbisschop. In 1974 kan hij zelf zeggen dat de hervorming van de liturgie een "belangrijke verovering voor de Katholieke Kerk" is en hij kondigt aan dat de hervorming op het punt stond haar eindstadium te bereiken: "De aanpassing van de Romeinse vorm van de liturgie aan de gebruiken en de mentaliteit van de particuliere kerken." In India ging deze aanpassing zo ver dat de mis meer op een hinduïstische rite dan op de Katholieke mis leek.

In juli 1975, op het toppunt van zijn roem, wordt aartsbisschop Bugnini op staande voet ontslagen. Hij wordt ontslagen en benoemd tot pronuntius in Iran, en zijn Congregatie aangesloten bij de Congregatie voor de Sacramenten.

De geruchten dat aartsbisschop Bugnini een vrijmetselaar was, werden door het Vaticaan nooit bevestigd en ook nooit tegengesproken. De priester die het dossier ‘Bugnini' had samengesteld antwoordde op de vragen naar de redenen voor dit ontslag: "Ik betreur het, maar ik kan niet op uw vraag antwoorden. Het geheim is groot en het moet een geheim blijven. Het simpele feit dat hij op staande voet van zijn post is ontslagen is voldoende. Het betekent dat de argumenten meer dan overtuigend waren."

5 opmerkingen:

Anoniem zei

Aangezien vele bisschoppen en clerici vrijmetselaars zijn, lijkt mij het ontslag van Bugnini op basis van lidmaatschap alleen onwaarschijnlijk. Denk even aan andere op-staande-voet ontslagen bisschoppen. Hoe erg moet hun misdaad zijn? Van Gheluwe is maar één voorbeeld.

De 60’er en 70’er jaren waren voor Italië op zijn minst woelig te noemen.

Ik wil hier twee namen vernoemen.

Licio Gelli: Siciliaans Maffioso, internationaal bankier, internationaal olie- en wapenhandelaar, grootmeester van Propaganda Due, hoofd van Gladio in Italië. Betrokken bij Lockheed omkoopschandaal. Naar het schijnt betaald door CIA voor de Piazza Fontana bomaanslag(1969) en het Bologna Treinstation bomaanslag (1980). Hij staat ook aan het begin van het einde voor Banco Ambrosiano, omdat hij het zo bont maakte dat de politie de ogen niet meer gesloten kon houden.

Michele Sindona: Siciliaans Maffia drugbaron en druggeld witwasser voor het Bontade-Spatola-Inzerillo-Gambino drugcartel (wat nu nog bestaat), internationaal bankier, manipulator van de Lire wisselkoers (dat is geen sinecure) Zijn fraudes komen in 1974 aan het licht, wat tot Il Crack Sindona leidt. (Zijn verhandelingen waren zoveel geld waard dat hij op zijn eentje de beurs kon laten crashen).

Michele Sindona en Licio Gelli hebben beide banden met New York Maffia, staatshoofden, regeringshoofden, groot-industriëlen, ambassadeurs, bankiers, NAVO, UNESCO etc.

Mgr. Bugnini zal ook wel ergens in het verhaal passen. De mate waarin hij belangrijk was weten we niet.

De veel belangrijkere Kardinaal Paul Marcinkus, voorzitter van Vaticaanstad en later Vaticaan Bank wordt ook van allerlei beschuldigd, ook al is nooit iets bewezen. Hij was zo goed als zeker (niets is bewezen) bij de Maffia betrokken.

Het is belangrijk te beseffen dat de wereld in de periode vlak na het concilie doorweven was met fraude, afpersing, ontvoering, moord, verkrachting, gijzeling, terrorisme, drug- en wapenhandel, haute finance, corruptie. Dit alles op massale schaal en op het allerhoogste niveau. Iedereen die een topfunctie had in politiek, het bankwezen, industrie, en waarschijnlijk ook de Kerk was op één of andere wijze bekend met de totaal verrotte tijdsgeest die door georganiseerde misdaad en geheime diensten wereldwijd gepromoot werd.

Het zijn de kinderen van deze tijdsgeest die de Mis “BIJ DEZE TIJD” gebracht hebben.

Anoniem zei

@Anoniem 1:34: "Het is belangrijk te beseffen dat de wereld in de periode vlak na het concilie doorweven was met fraude, afpersing, ontvoering, moord, verkrachting, gijzeling, terrorisme, drug- en wapenhandel, haute finance, corruptie."
Heeft u indicaties dat dat veranderd is? Wie heeft daarvoor gezorgd?

Anoniem zei

Hoe hard is de evidentie dat Kardinaal Suenens vrijmetselaar was? Dat is voor ons ook meer dan interessant hoewel het anderzijds slechts een bevestiging is van zijn compleet aberrant en ongelovig denken.

Anoniem zei

Mino Pecorelli schreef op 2 september 1978 in l'Osservatore Politico:

Dat LEO SUENENS een vrijmetselaar was.

Zijn codenaam is: 21/64 - LESU

Op donderdag, 15 juni 1967 trad hij toe tot de vrijmetselarij in Rome!

Anoniem zei

@ anoniem van 16 november 2012 13:05

U begrijpt me verkeerd. Er is niets veranderd, integendeel, het is nu veel erger dan het ooit geweest is, afgezien van het feit dat het geweld en terrorisme opgehouden hebben. De infiltratie en ondermijning van de religie, politiek, wetenschap, economie, media en maatschappij door de vrijmetselarij en haar rare, foutieve ideeëngoed heeft niets afgenomen sinds de jaren 60.

Het grote verschil tussen nu en toen is dat er nu steeds meer mensen beseffen dat ze totaal voor de zot gehouden worden door politici. Dat politici hen afpersen en beroven, dat die politici vaak niet eens verkozen zijn en alleen in dienst staan van de groot-industriëlen en haute finance. Steeds meer mensen beseffen dat de Keynsiaanse economie het fout voor heeft, dat het westen niet democratisch is, dat wetenschap een politieke agenda volgt, dat er teveel satanisten in de kerkleiding zitten, en noem maar op.

Steeds meer mensen gaan het over een andere boeg gooien. Vele rijken vertrekken. In Parijs kan je nu de super-appartementen voor een appel en ei kopen. Er is niemand die ze nog wil ten gevolge van de nieuwe belastingwetten van struikrover Hollande, die het geld van de rijken nodig heeft om de interest op zijn staatsschuld te betalen. Niet omdat de rijken daar genoeg geld voor zouden hebben, maar omdat het geld van de rijken uitstel van executie levert.

Probleem is dat de ‘Monetary Base’ exponentieel aan het stijgen is. Als men meer geld gaat blijven drukken, zal het grafkiekje van de ‘Monetary Base’ verticaal worden, wat wiskundig onmogelijk is. Het is daarom niet meer de vraag ‘indien’ het huidige economische systeem in totale chaos gaat desintegreren, maar alleen nog maar ‘wanneer’. Het zal dan pas zijn dat de vrijmetselarij een dreun gaat krijgen die hen van de kaart gaat vegen.

De economie is een mooie wetenschap om de paradigma verschuivingen te meten omdat het in de economie het over naakte cijfers gaat die niet kunnen liegen. Zo zijn er ook steeds meer economisten die cijfers op traditionele / niet-keynsiaanse wijze interpreteren.

Maar in de Kerk zien we hetzelfde – zij het op subjectievere wijze. Er is een toenemend besef dat men de gelovigen lange tijd voor de zot gehouden heeft, een gedegen eredienst ontzegt heeft, en een besef dat de Kerk ondermijnd en geïnfiltreerd is door vrijmetselarij. De Kerk is veel traditioneler aan het worden en steeds meer gelovigen eisen van hun bisschop en priester dat ze hun werk gedegen doen.

Ik ben zelf slim genoeg om te realiseren dat de oude mis, het offer aan het kruis is, terwijl in de nieuwe mis, de priester het offer aan het volk aandraagt. De nieuwe mis is gewoon niet uit te leggen als een sacrament. Het houdt geen steek, alleen al omdat de priester de verkeerde kant opkijkt.

Het mag me daarom een worst wezen of Bugnini of Suennens vrijmetselaar waren of niet, ze hebben het volk het verkeerde voorgehouden, en dat is volgens mij veel erger dan lidmaatschap van een of andere loge.

Het is mijn overtuiging dat de reden waarom de machthebbers in de Westerse wereld niets productiefs presteren en niets doen voor het algemene goed van de maatschappij, zelfs niet wanneer de maatschappij waar ze meesterschap over eisen, systematisch aan het imploderen is, is niet alleen omwille van hebzucht, corruptie en domheid, maar vooral omdat ze totaal gecompromitteerd zijn.

Hetzelfde geldt voor vele kerkleiders; totaal gecompromitteerd. Kijk maar naar Van Gheluwe. Niet te verwonderen dat het precies in zijn bisdom is waar ‘Gelovigen-nemen-het-woord” woekert, omdat de man gedurende zijn episcopaat gechanteerd kon worden omwille van zijn verleden. Hij heeft uiteindelijk bekend, misschien zelfs omdat hij de wind uit de zeilen van de modernisten wilde nemen, maar het was veel te weinig en veel te laat. Zijn bisdom was al reddeloos verloren. Zo kunnen we andere Belgische Bisschoppen ook van allerlei beschuldigen. Ik kan niets bewijzen, maar er zijn andere louche mensen die dat wel kunnen, en de bisschoppen zullen naar hun pijpen dansen.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer