ZATERDAG 2 MEI 2026 | Brief en Verklaring van de Congregatie van de Zonen van de Allerheiligste Verlosser - Transalpijnse Redemptoristen: "Het aanvaarden van de valse leer van Vaticanum II zou ons scheiden van de Katholieke Kerk"

Het gekonkelfoes tussen Prevost en Mullally was de spreekwoordelijke druppel!

Als Zuid-Amerikaan heeft Prevost géén oog voor de zéér bloedige vervolging van
de Katholieke Kerk in het Verenigd Koninkrijk van de 16e tot en met de 19e eeuw
en 'vergeet' Prevost kennelijk ook bijvoorbeeld The Great Famine en de genocide
op méér dan 1.000.000 Katholieke Ieren door de Britse overheid en hun staatskerk!

In hun Brief en Verklaring schrijven de Transalpijnse Redemptoristen o.a. het volgende:

De modernistische invloed binnen de structuren en hiërarchie van de officiële Kerk heeft een kritiek punt bereikt en is bijna verzadigd. Het probleem is nu veel dieper geworteld en voor iedereen duidelijker.

Wat is dan het probleem? Het probleem is, zoals Sint-Pius X waarschuwde, dat de structuren van de Katholieke Kerk zijn geïnfiltreerd door mensen met een andere, niet-katholieke religie. Ze gebruiken de katholieke naam, ze bezetten katholieke gebouwen, ze kennen de katholieke cultuur. Van buitenaf lijken ze 'katholiek', maar ze belijden niet het Katholieke Geloof zoals dat door de eeuwen heen is onderwezen. In werkelijkheid zijn ze gevormd als revolutionairen die zich hebben toegelegd op de veroordeelde vrijmetselaarsketterijen van godsdienstvrijheid, godsdienstonverschilligheid en vals oecumenisme. Hun infiltratie heeft de Katholieke religie een dodelijke wond toegebracht; ze hebben een grote scheuring veroorzaakt binnen het Mystieke Lichaam. Wij moeten pal achter de Katholieke Kerk staan en ons ver van de vermomming van haar namaaksel verwijderen.

'Onze' geestelijke Franse Revolutie is aangebroken. Ze kwam tijdens het Tweede Vaticaans Concilie. Kardinaal Suenens gaf het zelf toe: "Le Concile, c’est 1789 dans l’Église" / "Het Concilie is het 1789 in de Kerk". De Franse Revolutie was het werk van de Vrijmetselarij. De drie kernwoorden - Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap - werden de drie grote dwalingen van het Tweede Vaticaans Concilie: Vrijheid – Religieuze Vrijheid, Gelijkheid – Religieuze Onverschilligheid en Broederschap – Valse Oecumenische Orde.

De documenten van het Tweede Vaticaans Concilie verwerpen de veroordeling van het indifferentisme en negeren de constante Leer van de Kerk.

We hebben gezien hoe Johannes Paulus II de Koran kuste, een boek dat de goddelijkheid van Christus ontkent. We hebben interreligieuze bijeenkomsten in Assisi gezien waar heidenen samen met katholieken tot hun afgoden baden. We hebben gezien hoe het Pachamama-beeld in de Sint-Pietersbasiliek werd gebracht. We hebben het Abu Dhabi-document over 'Menselijke Broederschap' gezien, dat spreekt over de diversiteit van religies zoals door God gewild. We hebben Amoris Laetitia en Fiducia Supplicans gezien, documenten die niet anders kunnen worden omschreven dan als een verraad van de Morele Wet.

God, die de Onfeilbare Waarheid is, die noch kan bedriegen noch bedrogen kan worden, heeft aan de Kerk geopenbaard dat de Zetel van Petrus altijd onbesmet blijft door enige dwaling. Dit is een geloofsartikel. Als de Zetel van Petrus een dwaling zou verkondigen, dan is de persoon die die dwaling verkondigt zonder enige twijfel géén katholieke paus. En als hij géén katholieke paus is, is hij helemaal géén paus.

Een lichtstraal voor onderscheidingsvermogen in deze duisternis: de Pausen van vóór het Tweede Vaticaans Concilie verkondigden de Waarheid. De pseudo-pausen van na het Tweede Vaticaans Concilie verkondigen dwaling. Géén gesjoemel meer. Als onverschilligheid ketterij en dwaling is, kunnen al diegenen die de dwaling verkondigen géén rechtmatige opvolgers van Petrus zijn.

De conclusie is duidelijk: we kunnen niet samenwerken met hen die beweren 'katholiek' te zijn, maar steeds dieper in afvalligheid vervallen. Geen enkele Katholiek kan dat. De piraten hebben de Ark van Petrus geënterd; er is geen plaats voor ons op het dek. We moeten naar de hoge mast klimmen voor onze veiligheid; daar, aan de dwarsbalk, hangt onze gekruisigde Heer.

Hier is een eenvoudige waarheid: we zien de Kerk, de heilige wijngaard, verwoest door de vijanden van binnenuit. Het is zover gekomen dat het voor niemand van ons mogelijk is om de invloed van de valse Kerk van het Tweede Vaticaans Concilie te ontlopen.

We moeten echter verder. We moeten alle samenwerking verbreken met hen die het Geloof en daarmee de Kerk hebben verlaten. We moeten de modernistische hiërarchie, het valse Tweede Vaticaans Concilie en de valse leer die zich voordoet als 'katholicisme', maar in feite de oude ketterij van het indifferentisme in een modern jasje is, afwijzen.

Maar, we moeten erkennen dat de institutionele structuren die beweren de 'Katholieke Kerk' te zijn, geïnfiltreerd zijn. De mannen die de ambten bekleden, behoren tot de modernistische religie en niet tot de Katholieke Kerk. De leerstellingen die zij verkondigen zijn gevaarlijk.

Laten we ons vasthouden aan Christus, gisteren en vandaag en voor altijd dezelfde. Laten we ons vasthouden aan Zijn Moeder, de Medeverlosseres en Middelares van alle genaden: want een kind van Maria kan nooit verloren gaan. Laten we tot Onze-Lieve-Vrouw bidden om de genade van volharding, opdat we het Geloof van onze Voorvaders mogen bewaren en de genade mogen ontvangen om daarin te sterven. Amen.


Verklaring

1. De Kerk is al minstens sinds de tijd van Paus Gregorius XVI geïnfiltreerd door vijanden.

2. De vrijmetselaarsketterij van het indifferentisme, die al meer dan 200 jaar vóór het Tweede Vaticaans Concilie door de Pausen werd bestreden, werd tijdens het Tweede Vaticaans Concilie duidelijk verkondigd door valse geestelijken met een vals gezag.

3. De pauselijke pretendenten van Paulus VI tot en met Leo XIV hebben in flagrante tegenspraak met de onbetwistbaar Katholieke pausen van vóór het Tweede Vaticaans Concilie gehandeld en onderwezen.

4. Sinds het Tweede Vaticaans Concilie hebben de schijnpausen een geestelijke catastrofe van de grootst denkbare omvang veroorzaakt.

5. De nieuwe leerstellige, morele, liturgische en disciplinaire beslissingen sinds het Tweede Vaticaans Concilie kunnen niet worden aanvaard, omdat ze in tegenspraak zijn met wat eraan voorafging.

6. Het aanvaarden van de valse leer van het Tweede Vaticaans Concilie zou ons scheiden van de Katholieke Kerk.

7. Een Katholiek kan een man niet erkennen als de Vicaris van Christus die tegelijkertijd Zijn leerstellingen in geloofs- en morele zaken verwerpt, noch Zijn geboden in tucht- en liturgische zaken onderhoudt.

Onze verklaring is nieuw. Ons perspectief is veranderd. Maar ons Geloof is niet veranderd. Vasthoudend aan het Ware Geloof van onze Voorvaders, zullen wij de Ware Mis blijven opdragen. Wij zullen de Ware God aanbidden. En wij zullen ons inzetten voor een Onvolmaakt Algemeen Concilie om de triomf van Christus' Ene, Heilige, Katholieke en Apostolische Kerk te bewerkstelligen.