zondag 16 juli 2017

Twee irritante interviews met Georg Gänswein, de secretaris van Paus Benedictus XVI en hoofd van het 'pauselijk huis' van Bergoglio en met de afgedankte Gerhard Kardinaal Müller:







Het gaat de hele tijd over Papst Benedikt hier en Papst Benedikt daar.

Beiden hebben blijkbaar niets gehoord over dat kapseizen van de Kerk.

En Müller laat een uitgelezen kans liggen om nu eens te zeggen of hij nu wel of niet 5 vragen van Bergoglio heeft gekregen bij zijn ontslaggesprek...

Klunzen!

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Müller heeft geen 5 vragen van Bergoglio bij zijn ontslag gekregen.
Bergoglio is veel te lomp en theologisch veel te stompzinnig om dergelijk vragen te formuleren.
Danneels zei overigens direct na het conclaaf dat Bergoglio als typische jezuîet "drie puntjes" aanhaalde (van 5 was nooit sprake resp. kan geen sprake zijn).
(de honderden voetnoten stammen van "Tucho" Manuel Fernandez uit Argentiniê, tot voor kort nog door de Congregatie v.d. Geloofsleer onder ketterijverdacht lopend).

Bergoglio deelde Müller in een 56 seconden durend "gesprek" mee, dat zijn positie als leider van de Congregatie v.d. Geloofsleer niet verlengd werd; dit notabene op de laatste dag van diens 5-jarige ambtstermijn.
"Par ordre du moufti (alias Bergoglio)".
Klein probleem: aan een navolger was niet gedacht.
Halsoverkop werd dan de Vice-chef, de jezuîet Ladaria, dan maar tot chef van de Geloofscongregatie benoemd.
Planning op langere terrmijn ziet er anders uit.
Bergoglio's vriend Kardinaal Coccopalmerio, wiens poulain en hoooggeschatte en -beschermde privé-secretaris door de carabibieri en de vaticaanse gendarmerie bij een homo-en cocaîne-orgie-party vastgenomen werd (bi-territoriaal op de grans van Vaticaanstad met Italiê) is overigens nog steeds in ambt en waarde (weliswaar op de radar).

Dat is de grote schande van Müller:
zéér veel te weten, zéér weinig en zéér veel doms te zeggen- en daarbij de Hl. Kerk en de gelovigen ("het Schip van de Kerk") voor de haaien te laten gaan.
Dat is een kardinaal totaal onwaardig.

Anoniem zei

(Interview met Kardinaal Gerhard Müller)

Erbarmelijk.
Kard. Gerhard Müller, zelf leerling van de oer-vatikaans-concilie II doordrenkte Kard. Karl Lehmann (van Sigmaringen, later in Mainz)(notabene secretaris van de ultramodernistische jezuîet Karl Rahner SI) staat hier als een verzopen poedel.
Als theoloog enerzijds mer veel sympathie voor de zuidamerikaanse bevrijdingstheologie wapperend als een moderne schaamlap, anderzijds wild hout hakkend in zijn bisdom Regensburg met nutteloze en bijzonder haatdragende aanvallen tegen de Priesterbroederschap St. Pius X en hun seminarie in Zaitzkofen, en anderzijds gesaboteerd door en zelf terugslaand op de modernistische en dikwijlse ketterse hervormers en revolutionairen in Regensburg en omgeving, werd hij (op indirecte aanvraag en aanraden van de beierse politiek) weggepromoverrd naar Rome in de Congregatie voor de Geloofsleer.
Aldaar met de roep van een kaukasische owtsjarka aangekomen, was zijn rol aldaar eerder slapend.
Zijn grote verdienste is, dat hij en veel meer nog zijn medewerkers de pedofiele schanddaders streng vervolgden, hiermee de lijn van Paus Benedictus XVI consequent verder trekkend.
Wat de verdediging van het geloof betreft: door Franciscus tandenknarsend van de voorganger P. Benedictus XVI overgenomen, werd Kard. Gerhard Müller vanin het begin uitgebootet door de Bergogliogetrouwen;
en Müller liet tot zijn eigen schande alles gebeuren en de verwoesters betijen.
Zelfs totnutoe heeft hij voor de 4 dappere kardinalen met hun dubia geen publieke hoogachting.
DE gelaatskleur van Müller ziet er niet slecht uit, het gezicht een beetje opgezwollen- de medicamenten zullen wel goed werken en de stress van Rome onder Bergoglio is ook weggevallen.
Hij schijnt het toch te overleven.

Om zo klaagwekkender zijn commentar na het Requiem voor Kard. Joachim Meisner.
Een hoop kleurloze uitspraken, tesamengeplakt uit citaten van P. Benedictus XVI ("Medewerkers v.d. Waarheid"/ cooperatores Veritatis), "...Beloning voor de verdiensten..."(zeer anti-lutherisch en tegelijkertijd "pelagiaans"), "...op de juiste weg zijn..."(nuja!), "...(de juiste weg) van Christus..." (er schijnt alzo ook een onjuiste weg te bestaan), "...van de Waarheid", "van God"; en dan ook nog "Opstanding" en "Triomf" (dat zijn nu zaken, die Bergoglio zo nog niet gezegd heeft in het publiek).
Fundamentaaltheologisch is dat allerslapst koffiepoederextract, duizendmaal verdund met zompig moeraswater.
Een gigant van de kerkgeschiedenis is van ons gegaan, biddend tot en sprekend met de Heer, het brevier uit de handen gegleden- "Killed in action"- en dan zo'n stamelend gezever.
Kard. Gerhard Müller zou tomatenrood van schaamte moeten worden.

Inderdaad klunsen en lege flessen.
Veel korter, veel mooier en totaal passend daarentegen het "Alleluia Justi Epulentur" (vb. van Fontgombault) met de overtuigde lofzang op het hemels loon van de martelaren hier beneden.
Requiem in aeternam da ei Domine; et lux perpetua luceat ei.

Sub tuum Praesidium

Anoniem zei

(Interview met aartsbissschop Georg Gänswein)

Georg Gänswein is een uiterst dubieuze figuur.
Stammend uit het zuidelijk en hoogste deel van het Zwarte Woud in Duitsland, intelligent, studeerde hij in Freiburg en in Rome en omgordde zich zeer decoratief met een conservatieve sluier.
Tot priester gewijd door de modernistische bisschop van Freiburg Oskar Saier, bij deze door bijzondee intelligentie opgevallen en ook geprotegeerd, kort nadien wegens conservatievere uitspraken in ongenade gevallen, werd Gänswein weggepromoveerd (resp. bracht hij zijn wegpromovering tot stand) eerst naar München, ook als kerkjurist, en vandaar naar Rome (eerst in de Congregatie v.d. Sacramenten, nadien in de Congregatie v.d. Geloofsleer).
In deze laatste plaats maneuvreerde hij gekund de langjarige secretaris v. Joseph Kardinaal Ratzinger, namelijk Msgr. Joseph Clemens (bekend uit de Roeach-affaire door een vriendelijke antwoordbrief aan Alexandra Colen) uit.
Gänswein werd na het conclaaf van 2005 dan de persoonlijke secretaris v. Paus Benedictus XVI en ook "Leider van het Pauselijk Huis", welke positie hij onder Franciscusverder behield (heeft daar onder Franciscus zowiezo niets te doen).
Zeer onklaar of hij nu Benedictus XVI beschermd dan wel oppast, en hoe hij de toegang tot Benedictus XVI regelt.
Gänswein is overigens in de laatste 4 jaar sterk verouderd en ziet er-vergeleken met vroeger- niet zeer gezond uit.
Dat is zeker niet verwonderlijk.
En wat Gänswein hier zegt, is voor het overgrote deel- excuus voor de verwoording- totaal gezever.
Kard. Meisner, zoals de andere drie kardinalen der Dubia: Cafarra, Brandmüller en Burke, zijn helden, dappere kardinalen die hun plicht doen en het geloof verdedigen tegen alle heidense e duivelse invloed in; dat weet iedereen.
Dat moet niet extra in de verf gezet worden, zeker niet met meerminutig gezever.
Wat men daarenegen wel horen wil: dat Gänswein en consoorten nu eindelijk zelf het geloof willen verdedigen, dat deze kerels nu een beetje de moed van Kard. Meisner overnemen en doen, waarvoor ze benoemd zijn: het katholiek geloof te verdedigen en te verkondigen.

Om de brussels-franstalige krant La Libre Belgique (naar mijn flamingantisch grootvader en vlaamse fronter-oudstrijder (begraven op 17.07) "een smerige gazet" noemde) te parafrazeren:
"Wat hebben wij katholieken misdaan om met zulke tisten opgezadeld te zijn?"

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer