'USA House' of het einde van het Globalisme: de 'Freie Evangelische Gemeinde in Davos' verhuurt gebedshuis voor grof geld aan het Amerikaanse regime

Het World Economic Forum palmt zowat alles in want Davos is geen grote stad.
Alle 'geloofsgemeenschappen' proberen een graantje mee te pikken want ook
zij stellen hun 'faciliteiten' ter beschikking aan de Mammon. De Katholieken
stellen het parochiecentrum als restaurant ter beschikking aan de ongeveer 600
medewerkers van het WEF want warm eten is er dezer dagen een schaars goed.

De Vrije Evangelische Gemeenschap van Davos gaat nog een stapje verder en
prostitueert hun gebedshuis. Niemand weet precies voor hoeveel geld, maar
'honderdduizenden Zwitserse franken' zijn zeker niet uit de lucht gegrepen.

De Vrije Evangelische Gemeenschap verhuurt elk jaar hun gebedshuis
aan de hoogste bieder. Met de komst van Trump - en 250 jaar USA -
heeft dit natuurlijk een zéér bijzondere betekenis gekregen.

De Katholieken in Davos hebben nog nooit hun kerk verhuurd voor
een dergelijk evenement. Maar, de Vrije Evangelische Gemeenschap
heeft een duidelijk andere vorm van religie en manier van 'vieren'.

Bij hen is het gebedshuis géén huis van God, maar eerder een huis-van-ons.
Zij organiseren er tegen betaling ook filmavonden, lunches of recepties.
Vanwege deze andere focus hebben zij er ook geen bezwaar tegen om
hun 'gebedshuis' dit keer aan het Amerikaanse regime uit te lenen.

Ad Orientem: Why the Mass Is a Sacrifice, Not a Performance

Nieuwbouw voor de 'Carmel of Elijah' van de Karmelietessen in Mathoura (New South Wales, Australia) met de Liturgie conform de Romeinse Ritus

Het Consistorie-manifest van Arthur 'kardinaal' Roche over de Tridentijnse Mis bewijst dat de liturgische revolutie nog steeds haar slachtoffers eist, want de Romeinse ritus wordt behandelt als een wegwerpproduct, 'Quo Primum' is slechts een onbelangrijk rekwisiet en de Traditie wordt 'verdedigd' met slogantaal

Om de paar maanden produceert de Post-Conciliaire machine een 'nieuw' ketters document dat zich voordoet als pastoraal, historisch onderbouwd en zelfs eerbiedig ten opzichte van de Traditie. Dan valt het masker af. Het doelwit van de ongelovige Neo-Modernisten is altijd hetzelfde. De Tridentijnse Mis moet uitgehongerd worden, te schande gemaakt worden en uiteindelijk begraven worden.

Het Consistorie-document van Arthur 'kardinaal' Roche is dat patroon in geconcentreerde vorm. Het is geschreven voor kardinalen, verpakt als een neutraal overzicht en gebouwd rond dezelfde drie trucs die het regime al decennia gebruikt. Ten eerste, een selectieve tijdlijn waarin ‘hervorming’ klinkt als de méést normale zaak binnen de Kerk. Ten tweede, een gemoraliseerde definitie van ‘eenheid’ die uniformiteit-ten-koste-van-de-Waarheid als 'liefdadigheid' beschouwt. Ten derde, een loyaliteitstest waarin genegenheid voor de Romeinse Ritus wordt geclassificeerd als een geestesziekte. Het resultaat is een ideologisch pamflet!

De 'boodschap' van de Neo-modernisten is nochtans eenvoudig. De Kerk van voor het Tweede Vaticaans Concilie moet worden beschouwd als een 'prelude'. De Romeinse Ritus moet worden gezien als een kneedbaar product; het werk van mensenhanden. De Heiligen van weleer moeten worden beschouwd als zielige losers die het nog niet helemaal begrepen hadden. Hét Tweede Vaticaans Concilie moet functioneren als het permanente veto tégen het verleden. Deze houding is echter totaal tégen het Katholieke instinct. Het is de revolutionaire geest van hét Concilie; de rebellie tégen God!

Een ware Katholiek ziet in de overgeërfde eredienst van de Kerk een schat. Roche beschouwt de Romeinse Ritus echter als een obstakel voor een Neo-modernistisch 'project'. Dat verschil in visie verklaart de afgelopen zestig jaar. Dit verklaart waarom de 'hervorming' niet door haar vruchten, maar wél door bestuurlijke druk moest worden verdedigd. Het verklaart waarom de Traditionele Mis als gevaarlijk moet worden beschouwd, omdat eerbied, opoffering, hiërarchie, stilte en een op God gerichte houding nog steeds zielen bekeren.

Roche doet dus wat elke revolutionaire bureaucratie uiteindelijk doet. Men herschrijft de geschiedenis. Men herdefinieert de éénheid. Men maakt van gehoorzaamheid een wapen. Men pathologiseert 'afwijkende' meningen. Men presenteert de slachtoffers als de oorzaak van het conflict. Van Traditionele Katholieken wordt verwacht dat ze hun erfgoed opgeven omwille van de 'eenheid'. Van hen wordt verwacht dat ze hun eigen marginalisering toejuichen als 'vooruitgang'. Kortom, zoals een Aartsbisschop het eerder formuleerde: "Moeten we dan protestant worden om Katholiek te blijven?"

Roche - head of Vatican Liturgy - declares war on the Latin Mass

Dinsdag, 15 januari 2008 | Paus Benedictus XVI annuleert zijn lezing aan de Sapienza-universiteit na protesten van enkele (linkse) studenten en docenten

De schismatieke 'Novus Ordo Missae' werd in het verleden reeds meermaals door de Kerk preventief veroordeeld, terwijl het Tweede Vaticaans Concilie een nieuwe poging van de Vrijmetselarij was om de ketterse ideeën van de 'Synode van Pistoia' die door de Kerk veroordeeld zijn, ingang te doen vinden

Het manifest van Arthur 'kardinaal' Roche over de Tridentijnse Mis dat vorige week op het eind van het Consistorie - met medeweten van Robert Francis Prevost - werd verspreid, is een 'meesterwerk' van Neo-modernistische dubbelzinnigheid. Het gebruikt de analogie van de "levende rivier" om organische continuïteit te claimen voor een liturgisch project - de Novus Ordo Missae = NOM - dat in werkelijkheid een breuk - een schisma - was. Het was een project gebaseerd op het protestantse "antiquarisme" dat de Kerk in 1794 definitief veroordeelde. 'Kardinaal' Roche beweert dat de Novus Ordo Missae een "pastoraal experiment" was, bedoeld om "de participatie van de gelovigen vollediger te maken". Dit is een letterlijke herhaling van de dwalingen van de Synode van Pistoia. In de bul Auctorem Fidei stelde Paus Pius VI niet alleen dat deze ideeën "onverstandig" waren. Hij veroordeelde ze als ketters en schadelijk voor de Kerk.

De wortels van de hervormingen die tijdens het Tweede Vaticaans Concilie werden ingevoerd, kunnen verder getraceerd worden dan de algemeen erkende twintigste-eeuwse voorlopers van het Concilie, voorbij de Tübinger School in de negentiende eeuw, terug naar de achttiende eeuw toen verschillende ketterse bewegingen probeerden de Kerk te 'hervormen' en te 'vernieuwen'. De studie van de Synode van Pistoia (1786) werpt een verrassend nieuw licht op de aard van de kerkhervorming en de wortels van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). De Toscaanse diocesane Synode van Pistoia - het hoogtepunt van de late Jansenistische (en dus 'Leuvense'!) hervormingsbeweging - werd scherp veroordeeld door Paus Pius VI in de bul Auctorem fidei (1794). In de negentiende-eeuw raakte de late Jansenistische beweging vervolgens volledig in diskrediet. Niettemin zou een groot deel van de agenda van Pistoia – een verheerlijking van de rol van de lokale bisschop, een nadruk op onfeilbaarheid als een gave aan de gehele geloofsgemeenschap, godsdienstvrijheid, een 'begrijpelijkere' liturgie die de volkstaal omvat, en de aanmoediging van het lezen van de Bijbel door leken en Christocentrische devoties – officieel worden afgekondigd tijdens het Tweede Vaticaans Concilie.

De schismatieke rebellen van Pistoia eisten trouwens ook een liturgie waarin alles hoorbaar was en alles in de volkstaal was om deze te "vereenvoudigen" voor de leken. Paus Pius VI veroordeelde deze ideeën streng als: "...onbezonnen, aanstootgevend voor vrome oren, en beledigend voor de Kerk" (Prop. 33). Pistoia eiste "slechts één altaar... ontdaan van alle versieringen". Pius VI veroordeelde dit als: "...een misbruik van de liturgische wet... [leidend] tot dezelfde resultaten als dewelke de ketters nastreefden" (Prop. 31).

Roche spreekt in zijn pamflet over het "herontdekken" van de liturgie. Pius VI veroordeelde de bewering van de rebellen van Pistoia dat de liturgie van de Kerk "duister" of "schadelijk" was geworden als: "...vals, onbezonnen, verstorend voor de zielenrust en beledigend voor de Kerk en de Geest van God door Wie Zij wordt bestuurd" (Prop. 1). Roche probeert de Tridentijnse Restauratie gelijk te stellen aan de Hervorming van het Tweede Vaticaans Concilie en suggereert dat Sint-Pius V net zoals de Neo-modernisten handelde door een nieuwe ritus door een commissie van protestanten en vrijmetselaars te laten fabriceren. Sint-Pius V huurde echter géén "experts" in om een nieuwe Mis te creëren. Hij codificeerde enkel de bestaande Romeinse Ritus, die sinds de tijd van Sint-Gregorius de Grote in wezen vrijwel onveranderd was gebleven en legde deze op aan de hele Kerk. De hervorming van 1969 na het Tweede Vaticaanse Concilie deed precies het tegenovergestelde. Ze schafte een 1500 jaar oud ritueel - de Tridentijnse Ritus - af en verving het door een verzinsel - de NOM. Roches bewering dat de schismatieke revolutie van 1969 "organische ontwikkeling" is, is net zoiets als zeggen dat een eeuwenoude eik door een opblaasbare palmboom bestaande uit plastic vervangen kan worden.

Roche beweert ook dat het nieuwe ritueel in "volledige harmonie" is met de Traditie, maar tegelijkertijd stelt hij dat de NOM de "enige uitdrukking van de lex orandi" is. Als de NOM werkelijk dezelfde "rivier" is als de Romeinse Ritus, zou ze dezelfde lex orandi (gebedswet) delen. Maar Roche zegt dat de oude lex orandi moet worden afgeschaft om de "eenheid" te garanderen. Dit is de "vuist" van de Neo-modernist! Een "organische ontwikkeling" bewaart echter de "genetische code" van wat eraan voorafging. De NOM – met zijn tafelvormige 'altaren', volkstaal en het ontbreken van een stille canon – is geen ontwikkeling, maar de implementatie van de antiquarische ketterij die al meermaals preventief door de Kerk werd veroordeeld. De modernisten hebben eeuwenlang geprobeerd de schijnheilige protestantse "eenvoud" aan de Romeinse Ritus op te dringen. Onder het mom van "pastorale vernieuwing" hebben de Neo-modernisten uiteindelijk de veroordeelde Pistoiaanse dwalingen het heiligdom binnengesmokkeld. Door deze veranderingen "Traditie" te noemen, dient Roche het gif toe.

De intellectuele oneerlijkheid van de huidige hiërarchie schuilt in haar selectieve geheugen. Ze citeren het Concilie van Trente om te suggereren dat ze in de voetsporen van Sint-Pius V treden, terwijl ze negeren dat Pius V een 1500 jaar oud erfgoed herwaardeerde, terwijl de huidige hiërarchie het juist wil begraven. Ze beroepen zich op "organische ontwikkeling" terwijl ze juist de "vereenvoudiging" doorvoeren die Paus Pius VI als een kenmerk van ketterij bestempelde. In de bul Auctorem Fidei waarschuwde Pius VI dat het doel van de antiquair is om de Kerk te ondermijnen onder het "voorwendsel van een terugkeer naar haar oorsprong" (Prop. 1). De brief van 'kardinaal' Roche bewijst dat de Neo-modernisten dit voorwendsel niet alleen hebben overgenomen, maar het ook als een wapen gebruiken tégen de gelovigen die weigeren de "nieuwe lex orandi" te accepteren.

De crisis in de Kerk gaat tegenwoordig niet langer over "pastorale smaak" of "liturgische voorkeur". Zoals Arthur 'kardinaal' Roche zélf toegeeft, is het probleem "voornamelijk ecclesiologisch". Het is een strijd tussen de Levende Kerk van alle Tijden en de Gereformeerde Bastaard-kerk van de 18e-eeuwse Verlichting. Tegen deze dubbelzinnigheid is het enige getrouwe antwoord om aan de zijde te staan van de Pausen die door het Pistoiaanse masker heen keken en weigerden de Romeinse Lex Orandi in te ruilen voor een "pastoraal" experiment dat niets anders dan een spirituele woestijn heeft opgeleverd.

De 'vruchten' van Vaticanum II... Zijn ze er al?

Het probleem waaronder de Neo-modernisten tegenwoordig lijden, is dat ze niet meer over de kennis beschikken om een ernstige discussie te voeren met de Traditionalisten... De onwetendheid van de Neo-modernisten is schokkend!

Bergoglio en Roche: twee 'dikke' vrienden of nog beter partners in crime

Diane Montagna heeft de 'geheime brief' in handen gekregen die Arthur 'kardinaal' Roche aan alle kardinalen had uitgedeeld voordat ze vertrokken. De liturgie was dan wel van de agenda van het Consistorie gehaald, maar niet van dé agenda. De pure, adembenemende domheid van deze twee pagina's tellende 'geheime brief' zou als voorbeeld moeten dienen van alles wat er mis is in de hoofden van deze lieden. Een hoop uitgekauwde, allang achterhaalde beweringen vermengd met een flinke dosis gelijkheidstekens (Vaticanum II = liturgische hervorming = Heilige Geest) én een aantal regelrechte leugens. Als ik één van zijn collega-kardinalen was, zou ik tegen hem zeggen: "Arthur, treed af. Je hebt noch de intelligentie, noch de goede wil om het ambt te bekleden zonder je ziel in gevaar te brengen door je onwetende en boosaardige plannen".

Een eerste punt betreft een opmerking over het document zelf. Het is geen indrukwekkend stuk tekst. Het bevat te veel nietszeggende beweringen en drogredenen. Het is daardoor een slecht geschreven document, dat niet de kenmerken draagt van een serieuze theologische analyse, maar eerder van propaganda.

Een tweede punt betreft de Mis. Aangezien de Latijnse Mis door de Neo-modernisten wordt gezien als de stormram tégen het Tweede Vaticaans Concilie, moet die Mis verdwijnen. Niet om liturgische of theologische redenen, maar om redenen van macht, status en vermeende legitimiteit. De bedoeling is ervoor te zorgen dat er geen concurrentie is met hetgeen hét Concilie naar verluidt heeft bereikt.

Een derde punt betreft hét Concilie. Het is een waarheid als een koe dat elk Concilie een periode van receptie en onderscheiding vereist. Maar receptie werkt twee kanten op. Het wordt steeds duidelijker dat de poging om in te spelen op de tijdgeest, zoals die in de jaren zestig van de vorige eeuw werd begrepen, niet goed was ingeschat. Dat wisten we toen niet. Nu wel.

Een laatste punt betreft de kwaliteit van de Conciliedocumenten. Dit alles betekent dat de documenten van hét Concilie – die van erg wisselende 'kwaliteit' zijn om het zacht uit te drukken – weldegelijk op hun merites beoordeeld mogen worden. Maar, in plaats daarvan hebben de Neo-modernisten aangedrongen op een 'alles of niets'-benadering, waarbij ze iedereen die ook maar de minste bedenking uit wordt bestempeld als een verrader of schismatieker. Dit trucje kan misschien in de jaren '70 en '80 van de vorige eeuw gewerkt hebben, maar na Bergoglio en nu met Prevost dus niet meer!

Link naar Diane Montagna's Substack:

https://dianemontagna.substack.com/p/full-text-cardinal-roche-defends

De Metropolitane Aartsbisschop van Milaan Mario Enrico Delpini met 'clergy-shirt' bij Robert Francis Prevost, net zoals Aartsbisschop André-Joseph Léonard destijds ook zonder soutane bij Bergoglio de Apostaat verscheen

Mgr. Delpini had eerder al laten weten
dat hij op zijn 75e verjaardag zijn ambt neerlegt
en geen dag langer aanblijft...

Robert Francis Prevost maakt zich totaal belachelijk door vandaag onder dwang van Marco Rubbio (US Secretary of State) de Venezolaanse politieke activiste María Corina Machado (die van de Nobelprijs) in het Vaticaan te ontvangen

Er is geen informatie over het gesprek vrijgegeven door het Vaticaan.
Machado, die in 2025 de 'Nobelprijs voor de Vrede' kreeg,
is naast lid van de Loge, ook een voormalig lid van de
Nationale Assemblee van Venezuela en volgens de media ook
één van de meest prominente figuren van de oppositie van het land.

Over het 'Agatha Christie Indult'

Indult van 5 november 1971, Protocol 1897/71
Ondertekend door A. Bugnini

Vijftig jaar na het overlijden van Agatha Christie op 12 januari 1976 blijft de nalatenschap van de Koningin van de Misdaadromans lezers over de hele wereld fascineren. Maar, naast haar detectiveverhalen koesterde Dame Agatha een diepe en discrete band met het Christendom, die zowel haar persoonlijke leven als de morele basis van haar romans vormgaf. Haar eerste huwelijk met Archibald Christie eindigde in 1928 in een scheiding, een pijnlijke gebeurtenis die ertoe leidde dat ze daarna, in overeenstemming met de strengere anglicaanse normen van die tijd, afzag van het ontvangen van de communie. Toch bleef haar geloof standhouden. In 1930 trouwde ze met Sir Max Mallowan, een overtuigd Katholiek. Hoewel ze zich nooit bekeerde, vergezelde Agatha hem vaak naar de Mis, waarbij ze de gewijdheid en Traditie van de Katholieke Liturgie waardeerde. Deze interreligieuze harmonie in haar gezin weerspiegelde haar open, maar tegelijkertijd diepgewortelde Christelijke visie.

Na de invoering van de Mis van Paulus VI ter vervanging van de Tridentijnse Mis in 1969-1970 werd een petitie aan de paus gestuurd met het verzoek om de Tridentijnse vorm van de Romeinse Ritus te laten voortbestaan voor degenen die dat wensten in Engeland en Wales. De Engelse Katholieken hadden een bijzondere band met de Tridentijnse Mis, omdat het de Mis is die gecelebreerd werd door de Engelse Martelaren tijdens de Reformatie toen het Katholieke Geloof zéér zwaar werd vervolgd. In de petitie werd o.a. gewezen op het uitzonderlijke artistieke en culturele erfgoed van de Tridentijnse Mis. De petitie werd ondertekend door vele prominente niet-katholieke figuren in de Britse samenleving, waaronder Agatha Christie, Vladimir Ashkenazy, Kenneth Clark, Robert Graves, F.R. Leavis, Cecil Day-Lewis, Nancy Mitford, Iris Murdoch, Yehudi Menuhin, Joan Sutherland, evenals twee Anglicaanse bisschoppen, die van Exeter en van Ripon.

Kardinaal John Carmel Heenan, Aartsbisschop van Westminster, benaderde paus Paulus VI met het verzoek om het gebruik van de Tridentijnse Mis toe te staan. De paus keurde het verzoek goed op 5 november 1971. Naar verluidt las de paus de brief en riep enthousiast uit: "Ah! Agatha Christie!", waarna hij besloot het verzoek in te willigen, wat het Indult zijn bijnaam gaf. Tussen die tijd en het wereldwijde Indult van paus Johannes Paulus II in 1984 mochten de bisschoppen van Engeland en Wales toestemming geven voor incidentele vieringen van de Mis in de Oude Rite, met de aanpassingen die in 1965 en 1967 waren ingevoerd.

Het doel van een dergelijk 'indult' was pastoraal. Het wilde de verzoening met traditionalistische groepen en Rome bevorderen. Echter, zowel Johannes Paulus II als Paus Benedictus XVI hebben bevestigd dat de Tridentijnse Mis (met name het Missaal van 1962) nooit juridisch is afgeschaft of verboden is en volledig in overeenstemming is met de Katholieke Leer. Dit betekent dat dergelijke indults onwettig waren! Net zoals iemand die een rijbewijs heeft niet moet vragen om auto te mogen rijden, moet een priester ook niet de toestemming vragen om de Tridentijnse Mis te celebreren omdat dat nu eenmaal de Mis van de Latijnse Kerk is. Zelfs indien een dergelijke indult wettelijk zou zijn, dan nog zou hij niet rechtsgeldig zijn, omdat hij door een vrijmetselaar werd ondertekend. Merk trouwens op, dat aangaande de Mis Paulus VI nooit iets heeft ondertekend!

Tegenstanders van dergelijke indults, en de daaropvolgende bredere toestemmingen, uiten vaak hun 'bezorgdheid' dat het voortgezette gebruik van de Tridentijnse Mis de 'hervormingen' en het gezag van het Tweede Vaticaans Concilie zouden kunnen ondermijnen of tot een gebrek aan eenheid binnen de Kerk zou kunnen leiden. Dit is echter een ongeldig argument omdat net de introductie van een hervormde, protestantse ritus - de Novus Ordo Missae - een schismatieke daad was. Met andere woorden, Paulus VI en zijn paladijnen hebben de eenheid van de Kerk aangetast! Het zou ook goed zijn dat Arthur kardinaal Roche, prefect van het Dicasterium voor Liturgie, dat ook goed in zijn oren knoopt, want hij staat buiten de Kerk! De chaos binnen de Kerk werd georganiseerd door de 'hervormers' en niet door de Traditionalisten!

In de wandelgangen wordt er luidop 'gefluisterd' dat er tijdens het eerste 'buitengewone consistorie' van Prevost op 7 en 8 januari in Rome aanzienlijke interne meningsverschillen aan de oppervlakte kwamen drijven

Pierbattista Kardinaal Pizzaballa - de Patriarch van Jeruzalem -
negeert lolbroek Robert Francis Prevost

Pierbattista Kardinaal Pizzaballa van Jeruzalem: "De term 'hervorming' is géén kerktaal. In de Kerk bestaan er géén hervormingen. We moeten nadenken over onze missie en roeping volgens de tijd, maar trouw blijven aan de wortels en de missie van de Kerk".

Anders Arborelius, Stockholm, over liturgie: "Ik hoop dat we een compromis kunnen vinden".

Een andere Kardinaal: "Sommige vrienden van paus Franciscus spraken over een nieuwe Kerk en absolute verandering".

Conservatieve Kardinaal, anoniem: "Deze hele synodale stijl slaat nergens op voor mij. Ik begrijp de intelligente mannen niet die er maar over blijven schrijven".

Een conservatieve Kardinaal stelde voor om consistories "per Zoom of zo te doen om geld te besparen".

Conservatieve Kardinaal, anoniem: "Alles was erg gecontroleerd. Eén Kardinaal noemde het zelfs een middelbare school".

Een andere conservatieve Kardinaal: "Er was in theorie tijd voor de 'vrije interventies', maar die waren erg kort. Ik denk dat de zogenaamde 'vrije interventies' niet vrij waren en in feite gedwongen".

Europese voormalige curiale Kardinaal, anoniem: "We hebben drie uur lang gesproken, nee? Maar uiteindelijk luisterde niemand naar onze mening".

Afrikaanse Kardinaal over het idee van de synode: "Het zou een pressiegroep kunnen worden van leken, priesters, misschien zelfs bisschoppen en kardinalen".

GEEN ENKELE BISSCHOP KAN 'AD ORIENTEM' VERBIEDEN!

E.H. Gerald Murray: "Ik zeg het nog eens...
Geen enkele bisschop kan de Ad Orientem-richting van de Heilige Mis
in zijn bisdom verbieden omdat de Traditie van de aanbidding Ad Orientem
zonder twijfel zijn oorsprong vindt in de Apostolische Tijden.
Dit werd zo ook vastgelegd in het Romeinse Missaal
en het Dicasterie voor de Goddelijke Eredienst
heeft in het verleden meermaals bevestigd
dat dit dé aangewezen manier blijft
om de Heilige Mis te celebreren."

Raymond Arroyo: "Precies. De aanbidding Ad Orientem is altijd
de houding van de Kerk geweest en dat kun je dus niet verbieden.
Sterker nog, de documenten van het Tweede Vaticaans Concilie
- en zelfs de liturgie van het Tweede Vaticaans Concilie -
als je de rubrieken leest - de richtlijnen die de priester moet volgen -
impliceren dat de Ad Orientem-richting van kracht blijft."

Over het 'urgentiebesef' bij de leiding van de Post-conciliaire kerk

Het Post-conciliaire Vaticaan is waarschijnlijk de laatste plek waar gelovigen naar 'herders' op zoek zouden kunnen gaan. Het 'buitengewone consistorie' van januari 2026 werd – althans door de commentatoren van de Neo-Trads gepresenteerd als de gebeurtenis die het begin zou kunnen betekenen van de vrijgave van de traditionele Latijnse Mis. In plaats daarvan zetten Prevost en zijn vrolijke bende ketters hun nieuwe religie nog eens extra kracht bij.

Meteen aan het begin kondigde Robert Francis Prevost aan dat hij het Tweede Vaticaans Concilie deze keer "echt" wil implementeren. Vervolgens pasten de bijna 170 kardinalen, bijeengekomen onder de vlag van 'synodaliteit en missie', de inmiddels bekende methode van dialoog, luisteren en groepsreflectie toe – en stemden prompt het thema 'Liturgie' van de agenda. In plaats daarvan kozen ze ervoor om te dialogeren over - trommelgeroffel - 'Synode en synodaliteit' en 'Evangelisatie en het missionaire karakter van de Kerk in het licht van Evangelii Gaudium'.

Ja hoor, ze denken daar in Rome écht dat we idioten zijn!

Conciliar Catechesis Watch: Introduction

Een jaar voor zijn overlijden op dinsdag 10 januari 2023 schreef George Kardinaal Pell het voor Bergoglio vernietigende 'Demos-Memorandum'

Op dinsdag, 10 januari 2023 zou Kardinaal Pell kort voor 21.00 uur lokale tijd
te Rome overleden zijn als gevolg van complicaties die opliep na een kleine
ingreep aan de heup in het Salvator Mundi-ziekenhuis. De Kardinaal zou
de operatie met succes hebben ondergaan en was aan het praten met zijn
anesthesist toen hij een plotselinge hartstilstand gekregen zou hebben.
Kardinaal Pell kon naar verluidt niet meer gereanimeerd worden.

De anonieme auteur van het Memorandum - “Demos” of Kardinaal Pell - begint met het poneren van een vaststelling die door velen in het Vaticaan wordt gedeeld – dat het Bergogliaanse pontificaat “in veel of de meeste opzichten een ramp is; een catastrofe”. Vervolgens herinnert hij eraan dat de taak van de opvolger van Petrus is om een bindende kracht te zijn, de Apostolische Traditie te bewaren en de Leer van de Kerk hoog te houden, een taak die volgens het Memorandum op dit moment niet wordt vervuld. Hij voegt eraan toe dat in plaats van “Roma locuta. Causa Finita est” (Rome heeft gesproken; de zaak is afgedaan), het vandaag de dag is: “Roma loquitur. Confusio augetur” (Rome spreekt; de verwarring groeit).

“Demos” somt vervolgens de keren op dat Bergoglio zweeg ten aanzien van het kwaad in de Kerk, onder meer in reactie op de huidige Duitse Synodale Weg die homoseksualiteit en vrouwelijke priesters promoot, en wat de auteur beschrijft als “expliciet ketterse” uitspraken van kardinaal Jean-Claude Hollerich s.j., de relator-generaal van de wereldwijde Synode over Synodaliteit, die de leer van de Kerk over seksualiteit verwerpt. Het Memorandum roept de Congregatie voor de Geloofsleer op om kardinaal Hollerich formeel te corrigeren.

“De stilte wordt benadrukt” voegt de auteur eraan toe, “wanneer deze wordt afgezet tegen de actieve vervolging van de Traditionalisten en contemplatieve kloosters” – een verwijzing naar de strenge beperkingen op de Traditionele Latijnse Mis die in 2021 door Bergoglio werden uitgevaardigd, en de strenge voorschriften die werden opgelegd aan vrouwelijke contemplatieve religieuzen.

Kardinaal Pell had vaak zijn afschuw uitgesproken over de verering van de Pachamama-beelden in het Vaticaan tijdens de Amazone Synode van 2019. In de memo stelt de auteur onomwonden dat “Pachamama afgodisch is”, maar voegt eraan toe dat “het misschien aanvankelijk niet als zodanig bedoeld was”. Het Memorandum somt vervolgens acht gebieden op waar er een “gebrek aan respect voor de wet in het Vaticaan” is geweest, en zegt dat het “een internationaal schandaal” is geworden. Hij doelt op het Londense vastgoedschandaal dat het Vaticaan een verlies van 140 miljoen euro opleverde.

Kardinaal Pell had publiekelijk en privé zijn bezorgdheid geuit over het feit dat het Vaticaan “failliet” dreigde te gaan. Het Memorandum waarschuwt op soortgelijke wijze dat “aanhoudende jaarlijkse tekorten uiteindelijk zullen leiden tot een faillissement”. Pell was vooral bezorgd over het grote tekort in het pensioenfonds van het Vaticaan dat hij schatte op ongeveer 800 miljoen euro in 2030 – een cijfer dat ook in de tekst naar voren komt en hoog staat op de lijst van zorgen.

Het Memorandum roept ertoe op dat de situatie van de Traditionele Katholieken “wordt geregulariseerd”, dat de Latijnse Missen in de Sint-Pietersbasiliek worden hervat (omdat de basiliek nu 's ochtends zo leeg is) en voegt eraan toe dat Bergoglio “weinig steun geniet onder seminaristen en jonge priesters en dat er in de Curie van het Vaticaan wijdverbreide onvrede bestaat”.

De auteur van het Memorandum gaat vervolgens in op het volgende conclaaf, een onderwerp waarover de Kardinaal bijzonder bezorgd was, omdat hij het van vitaal belang achtte de juiste paus te kiezen om de schade te herstellen die volgens hem door het huidige pontificaat was veroorzaakt. “De nieuwe paus moet begrijpen dat het geheim van Christelijke en Katholieke vitaliteit voortkomt uit trouw aan de Leer van Christus en de Katholieke praktijken”, luidt de tekst. “Het komt niet van aanpassing aan de wereld of van geld”.

Kardinaal Pell heeft privé vaak gezegd dat de volgende paus de doctrinaire helderheid moet herstellen – een lang gekoesterde zorg van hem. Zo staat ook in het Memorandum: “De eerste taken van de nieuwe paus zullen zijn de normaliteit te herstellen, de leerstellige helderheid in geloof en moraal te herstellen, de juiste eerbiediging van het recht te herstellen en ervoor te zorgen dat het eerste criterium voor de benoeming van bisschoppen de aanvaarding van de apostolische traditie is”.

De auteur uit ook zijn bezorgdheid over de synodes die onder Bergoglio’ leiderschap worden gehouden. Zij dreigen een “nieuw gevaar voor de wereldwijde kerkelijke eenheid” te vormen, aldus het Memorandum, en waarschuwt dat als “zulke ketterij” waarbij nationale of continentale synodes doctrinair gezag krijgen, niet wordt gecorrigeerd, de Kerk uiteindelijk “dichter bij een Anglicaans of protestants model zou komen te staan dan bij een orthodox model”. De volgende paus moet “een dergelijke bedreigende ontwikkeling wegnemen en voorkomen”, waarbij hij “het morele aspect van homoseksuele activiteiten” aanhaalt als “één van zulke brandhaarden” die een breuk in de Kerk zouden kunnen uitlokken.

Link naar het Memorandum:

https://www.cal-catholic.com/the-cardinal-pell-memo-in-full/

Alle ketterijen en misdaden van Bergoglio de Apostaat in één boek

Het 'eerste buitengewone Consistorie' is voor de totaal onvoorbereide Prevost een grote flop geworden! De onzekere Prevost zal nooit zélf iets beslissen!

Voor een groeiend aantal Katholieken - met name de jongeren - functioneert
het Tweede Vaticaans Concilie niet langer als een bron van vernieuwing,
maar is het veel eerder een symptoom van institutionele kanker.

Hét Concilie wordt niet langer gezien als een levende herinnering,
maar als oudbakken nieuws, dat door overjaarse babyboomers eindeloos
wordt herhaald om de instabiliteit en chaos in de Kerk te rechtvaardigen.

Prevost probeert echter hét Concilie opnieuw centraal te stellen
hetgeen de indruk versterkt dat de Post-conciliaire kerk naar
haar eigen navel blijft staren, en gevangenzit in een debat
uit het midden van de allang voorbije twintigste eeuw
waarvan de categorieën niet langer relevant zijn
voor degenen die het meest betrokken zijn
bij de toekomst van de Kerk.

Kortom, Vaticanum II is een uitgemolken koe
die allang dood is en best snel begraven wordt!

Tijdverlies!

Helaas, wat een misplaatst besluit om de 'erfenis' van hét Concilie te bewieroken!
Ze zetten zich aan ronde tafeltjes, waar gezond verstand zelden te vinden is.

Zij allemaal hebben destijds collectief de Heilige Liturgie terzijde geschoven!
Zij allemaal hebben de altaren verlaten en de rug naar God gekeerd!
Waar genade, schoonheid en heiligheid vroeger de leidraad waren
- de allergrootste kracht om zielen voor Jezus Christus te winnen -
wentelen zij zich nu in de schismatieke, protestantse Novus Ordo!

De Heilige Mis, dat oeroude, heilige vuur, dat harten en geesten verhief,
werd uit de agenda's van deze overjaarse losers geschrapt,
om aansluiting te vinden bij het nutteloze gebabbel van deze tijd.

Waarom zouden zij zoeken naar de Stad, die boven op de berg is gelegen,
en niet verborgen kan blijven, als ze de hele nacht loos kunnen 'dialogeren'!

Opening van het 'eerste buitengewone Consistorie' van Prevost

Een besmeurde Prevost met in de verte seksmaniak Tucho Fernández 

Wie na zestig jaar chaos binnen de Kerk op het vandaag door Prevost geopende Consistorie één moment van zélfonderzoek van Robert Francis Prevost verwachtte, komt natuurlijk bedrogen uit. Prevost nodigde ons vandaag uit om het profetische karakter van het Tweede Vaticaans Concilie – “de dageraad van een dag van licht voor de hele Kerk” – te herontdekken en de protestantse en schismatieke hervormingen ervan met méér overtuiging door te voeren.

Geconfronteerd met de ruïne en het puin van zestig jaar “conciliaire lente” zou het erkennen van het falen ervan een minimum aan goede trouw vereisen, wat helaas ontbreekt bij de voorstanders van de Conciliaire Revolutie, die een “concilie” gebruikten als hefboom om revolutionaire principes in de Katholieke Kerk te introduceren, waardoor deze van binnenuit werd afgebroken.

Vanaf Roncalli heeft de 'Conciliaire kerk' zich onverbiddelijk verder van de Rooms-Katholieke Kerk verwijderd, culminerend in Bergoglio’s Anglicaanse theorievorming omtrent 'synodaliteit' als de ultieme revolutionaire aanval op het Pausdom zoals dat gewild werd door Onze-Lieve-Heer.

Het is niet verwonderlijk dat Leo, de nieuwste vertegenwoordiger van de schismatieke 'Conciliaire en synodale kerk' verklaart dat hij "de mensheid wil bereiken" door het enige "concilie" toe te passen dat – in plaats van de verspreide schapen terug te roepen in de ene schaapskooi onder de ene Herder zoals alle Heilige Oecumenische Concilies deden – de schaapskooi opende, de schapen verspreidde en wolven en huurlingen binnenliet.

De Kerk werd gekaapt door een sekte van ketters en corrupte hoereerders

De dienaren van de Antichrist
willen ons doen geloven
dat er geen uitweg meer is,
dat deze oorlog al verloren is
en dat ieder van ons zich moet neerleggen
bij een leven in deze helse dystopie,
zonder de mogelijkheid om de usurpatoren,
de verraders en de medeplichtigen van deze
wereldwijde staatsgreep/coup
van de macht te verdrijven.

De angst van Gods vijanden is in feite
de vrees om hun ​​macht te verliezen
die door bedrog is verkregen en
onrechtmatig wordt uitgeoefend;
en dat onze vastberadenheid
om Christus trouw te blijven
hun criminele misleiding
aan het licht zal brengen
en hen zal dwingen te onthullen
wie ze wérkelijk zijn.

Pope Leo's Former Classmate warns: "This is NOT the Catholic Church"

"Echte Katholieken zoeken het Licht met licht"

Solemnitas Epiphaniae Domini

Driekoningen, Epifanie of Openbaring van de Heer
is een Christelijke feestdag die elk jaar op 6 januari wordt gevierd.

Het feest betreft de Verschijning van de Vleesgeworden Zoon van God op aarde
(Epiphaneia betekent in het Grieks 'Verschijning').

Daarbij werden de tekenen van Jezus' goddelijkheid herdacht:
de Geboorte uit de Maagd Maria en het bezoek en
de Aanbidding door de Wijzen uit het Oosten.

Crudelis Herodes

Crudelis Herodes, Deum,
Regem venire quid times?
Non eripit mortalia,
Qui regna dat coelestia.

Ibant Magi, quam viderant,
Stellam sequentes praeviam:
Lumen requirunt lumine,
Deum fatentur munere.

Wrede Herodes, waarom vrees je
de komst van God de Koning?
Hij neemt geen sterfelijke dingen in beslag,
Hij schenkt hemelse rijken.

De Wijzen gingen op weg,
de Ster volgend die hen de weg wees:
Zij zoeken het Licht met licht,
Zij belijden God met een offergave.

Driekoningen

Aartsbisschop Mario Delpini van Milaan

Heilige Driekoningen-Mis gecelebreerd door Ernest Kardinaal Simoni in de Kathedraal van Livorno naar aanleiding van 70 jaar priesterschap

Il Corteo dei Re Magi a Milano

I Re Magi a Milano

Wat we kunnen leren van de coup tegen de president van Venezuela Nicolás Maduro in verband met de coup tégen Paus Benedictus XVI

Het is duidelijk dat de ontvoering van Nicolás Maduro van binnenuit werd georganiseerd in samenwerking met het Amerikaanse regime. Waarom zat Maduro in Caracas waar hij binnen het bereikt van de Amerikaanse helicopters was en niet 1.000 km verderop? Tijdens de Amerikaanse aanval werkte het luchtafweersysteem van Venezuela niet. Dit wijst op een coup vanuit het leger tégen Maduro. Trump wilde zijn trofee en het leger en een deel van de regering van Venezuela hebben Maduro opgepakt en hem aan het Amerikaanse regime uitgeleverd. Hier is dus sprake van hoogverraad.

De grondwettelijke kamer van het hooggerechtshof besliste dat de vicepresident van Venezuela Delcy Rodríguez "alle bevoegdheden, plichten en macht van de president" op zich moet nemen. Op die manier zouden "de administratieve continuïteit en de integrale verdediging van de natie" verzekerd worden, luidt het. Voorlopig hebben de leden van het hooggerechtshof Maduro niet definitief afwezig verklaard. Dat zou hebben geleid tot het uitschrijven van vervroegde verkiezingen binnen de 30 dagen. Amerikaans president Donald Trump zei tijdens een persconferentie dat de VS van plan is om Venezuela zelf te besturen tot er sprake is van een "correcte en veilige overdracht", zonder meer details te geven.

Hetzelfde kunnen we vaststellen bij de coup tégen Paus Beneductus XVI. De chantage tégen Paus Benedictus XVI was al jaren bezig in de media. Eerst de misbruikschandalen die men hem wilde aansmeren en toen de hele Vatileaks affaire. Benedictus XVI heeft moedig stand gehouden en dat allemaal politiek overleefd. Toen natuurlijk het Vaticaan van het SWIFT-Systeem werd afgekoppel was het Vaticaan virtueel failliet. Dit toont aan dat Benedictus XVI niet uit vrije wil is gegaan. Hij stond al jaren onderdruk, maar wist het steeds te rekken. Het spreekt voor zich dat het Amerikaanse en het Britse regime hier achter zaten, samen met de EU en de NATO. Het was de positieve houding van Benedictus XVI tegenover Rusland die hem - net zoals Silvio Berlusconi - de das hebben omgedaan. Deze feiten zijn in Italië goed bekend.

Het ontslag van een Paus moet niet worden aanvaard. Echter, de facto gebeurde dat toch. In het Bollettino van 1 maart 2013 roept Angelo kardinaal Sodano, deken van het College van Kardinalen, de kardinalen op voor de eerste Algemene Congregatie. Sodano zegt niet dat de Abdicatie ongeldig is of dat de Abdicatie onderzocht zal worden. Neen, hij gaat een Conclaaf voorbereiden. Wat indien Paus Benedictus XVI intussen van gedacht was veranderd? In Venezuela hebben de leden van het hooggerechtshof Maduro niet definitief afwezig verklaard. Dat deden Sodano en de andere kardinalen wél door een conclaaf samen te roepen om een anti-paus te verkiezen. Aangezien het natuurlijk niet Sodano was die het Vaticaan van het SWIFT-Systeem heeft afgesloten, is het duidelijk dat er sprake was van een complot tussen de kardinalen, de Amerikaanse, de Britse en de Italiaanse overheid om een coup tégen Paus Benedictus XVI te organiseren. Het Ameriaanse regime en de Britten hebben toen het bestuur van Vaticaanstad en de Kerk overgenomen. Dit betekent, dat alle kardinalen die aan het onwettige conclaaf van 2013 hebben deelgenomen, hoogverraad hebben gespleegd tégen Benedictus, de Kerk en Christus!

What we can learn from the coup against Venezuelan President Nicolás Maduro in relation to the coup against Pope Benedict XVI

It is clear that the kidnapping of Nicolás Maduro was orchestrated from within, in collaboration with the US regime. Why was Maduro in Caracas, within range of the US helicopters, and not 1,000 km away? During the US attack, Venezuela's air defense system malfunctioned. This points to a military coup against Maduro. Trump wanted his trophy, and the military and part of the Venezuelan government arrested Maduro and extradited him to the US regime. This constitutes high treason.

The Constitutional Chamber of the Supreme Court ruled that Venezuelan Vice President Delcy Rodríguez must assume "all the powers, duties and authority of the president." This would ensure "administrative continuity and the integral defense of the nation," it said. For the time being, the Supreme Court members have not definitively declared Maduro absent. This would have led to the calling of early elections within 30 days. US President Donald Trump said during a press conference that the US intends to govern Venezuela independently until a "proper and safe transfer" occurs, without providing further details.

We can see the same thing with the coup against Pope Benedict XVI. The blackmail against Pope Benedict XVI had been going on in the media for years. First the abuse scandals that they wanted to pin on him and then the whole Vatileaks affair. Benedict XVI stood firm courageously and survived it all politically. When, of course, the Vatican was disconnected from the SWIFT system, the Vatican was virtually bankrupt. This shows that Benedict XVI did not leave of his own free will. He had been under pressure for years, but always managed to prolong it. It goes without saying that the American and British regimes were behind this, together with the EU and NATO. It was Benedict XVI's positive attitude towards Russia that did him in - just like Silvio Berlusconi. These facts are well known in Italy.

The resignation of a Pope should not be accepted. However, in fact, it happened anyway. In the Bollettino of March 1, 2013, Angelo Cardinal Sodano, dean of the College of Cardinals, summoned the cardinals to the first General Congregation. Sodano did not say that the abdication was invalid or that the abdication would be investigated. No, he was going to prepare a conclave. What if Pope Benedict XVI had changed his mind in the meantime? In Venezuela, the members of the Supreme Court did not declare Maduro permanently absent. Sodano and the other cardinals did so by calling a conclave to elect an anti-pope. Since it was obviously not Sodano who disconnected the Vatican from the SWIFT system, it is clear that there was a conspiracy between the cardinals, the American, the British and the Italian governments to organize a coup against Pope Benedict XVI. The American regime and the British then took over the administration of Vatican City and the Church. This means that all the cardinals who participated in the illegal conclave of 2013 committed high treason against Benedict, the Church, and Christ!

Cosa possiamo imparare dal colpo di stato contro il presidente venezuelano Nicolás Maduro in relazione al colpo di stato contro Papa Benedetto XVI

È chiaro che il rapimento di Nicolás Maduro è stato orchestrato dall'interno, in collaborazione con il regime statunitense. Perché Maduro si trovava a Caracas, nel raggio d'azione degli elicotteri statunitensi, e non a 1.000 km di distanza? Durante l'attacco statunitense, il sistema di difesa aerea venezuelano ha funzionato male. Questo indica un colpo di stato militare contro Maduro. Trump voleva il suo trofeo, e l'esercito e parte del governo venezuelano hanno arrestato Maduro e lo hanno estradato al regime statunitense. Questo costituisce alto tradimento.

La Camera Costituzionale della Corte Suprema ha stabilito che la vicepresidente venezuelana Delcy Rodríguez deve assumere "tutti i poteri, i doveri e l'autorità del presidente". Ciò garantirebbe "la continuità amministrativa e la difesa integrale della nazione", ha affermato. Per il momento, i membri della Corte Suprema non hanno dichiarato definitivamente l'assenza di Maduro. Ciò avrebbe portato alla convocazione di elezioni anticipate entro 30 giorni. Il presidente degli Stati Uniti Donald Trump ha dichiarato durante una conferenza stampa che gli Stati Uniti intendono governare il Venezuela in modo indipendente fino a quando non si verificherà un "trasferimento adeguato e sicuro", senza fornire ulteriori dettagli.

Lo stesso accade con il colpo di Stato contro Papa Benedetto XVI. Il ricatto contro Papa Benedetto XVI era in corso sui media da anni. Prima gli scandali sugli abusi che volevano attribuirgli e poi tutta la vicenda Vatileaks. Benedetto XVI rimase saldo con coraggio e sopravvisse a tutto politicamente. Quando, naturalmente, il Vaticano fu disconnesso dal sistema SWIFT, il Vaticano si ritrovò praticamente in bancarotta. Questo dimostra che Benedetto XVI non se ne andò di sua spontanea volontà. Era sotto pressione da anni, ma riuscì sempre a prolungarla. Inutile dire che dietro tutto questo c'erano i regimi americano e britannico, insieme all'UE e alla NATO. Fu l'atteggiamento positivo di Benedetto XVI nei confronti della Russia a farlo fuori, proprio come Silvio Berlusconi. Questi fatti sono ben noti in Italia.

Le dimissioni di un Papa non dovrebbero essere accettate. Eppure, di fatto, sono avvenute comunque. Nel Bollettino del 1° marzo 2013, il cardinale Angelo Sodano, decano del Collegio Cardinalizio, convocò i cardinali alla prima Congregazione Generale. Sodano non disse che l'abdicazione fosse invalida o che sarebbe stata oggetto di indagine. No, avrebbe preparato un conclave. E se Papa Benedetto XVI avesse cambiato idea nel frattempo? In Venezuela, i membri della Corte Suprema non dichiararono Maduro assente in via definitiva. Sodano e gli altri cardinali lo fecero convocando un conclave per eleggere un antipapa. Poiché ovviamente non fu Sodano a scollegare il Vaticano dal sistema SWIFT, è chiaro che ci fu una cospirazione tra i cardinali, i governi americano, britannico e italiano per organizzare un colpo di stato contro Papa Benedetto XVI. Il regime americano e quello britannico presero quindi il controllo della Città del Vaticano e della Chiesa. Ciò significa che tutti i cardinali che hanno partecipato al conclave illegale del 2013 hanno commesso alto tradimento contro Benedetto, la Chiesa e Cristo!

Zijne Heiligheid Paus Benedictus XVI

Translatie van Paus Benedictus XVI naar de Sint-Pietersbasiliek op 02-01-2023

1 januari 2026 | Beste Wensen voor een vredig 2026