donderdag 31 mei 2018

Hassan I Sabbah - Het verhaal van een Assassijn





De Assassijnen vormden een ismaëlitische sekte die aan het eind van de elfde eeuw werd geleid door Hassan-i Sabbah. Ze worden veelal als de sekte der Nizari's aangeduid. Ze waren met name vertegenwoordigd in (het huidige) Syrië en Iran. In Europa werden ze voor het eerst beschreven door Marco Polo.

De stichter van de Assassijnen, Hassan-i Sabbah, was een Perzische sjiiet die in 1078 te Caïro aanhanger en propagandist werd van het bewind der Fatimiden. Hij zou zijn volgelingen hasjiesj toedienen om ze een blik in het paradijselijke hiernamaals te gunnen en ze aldus te motiveren tot het plegen van aanslagen.

De Ismaili zijn zeer verwant met de Soefi-moslims. De Soefi's zijn 'verlichte' moslims die o.a. ook hasj gebruiken. De Ismaili waren één van de vele afsplitsingen binnen de islam. De arabieren noemden hen hashshashin, wat betekent hasj-eters, of: zij die hasj tot zich nemen; dat bedoelden ze als scheldwoord want deze shi-itische islamieten waren niet geliefd bij de soennitische islamieten. Hasan-i Sabbah was eind 11de en begin 12de eeuw hun charismatisch leider. Hij geloofde in de Nizari-doctrine. Deze houdt in dat het verstand van de mens beperkt is. Hij heeft de leiding nodig van een door Allah aangewezen leider; de imam. Hasan zag zichzelf als plaatsvervangend imam.

Hasan-i Sabbah liet binnen de vesting van Alamut een 'paradijselijke' tuin aanleggen. De Assassijnen werden bedwelmd door dranken waar hasj en opium inzaten en daarna meegevoerd naar de schitterende tuin. Er was een rivier van melk, een rivier van honing, een rivier van wijn en een rivier van water. In de tuin stonden de mooiste vruchtbomen. Daar werden ze uitgebreid in de watten gelegd door jonge, beeldschone jongens en meisjes die musiceerden en dansten. Ze mochten zoveel eten, drinken en hasj gebruiken als ze wilden. Ze vermaakten zich met de jongens en meisjes in de liefde. Dat ging zo dagen of weken aan een stuk door.

Als de leider besloot dat ze een opdracht moesten uitvoeren dan kregen ze een andere drank te drinken waarvan ze snel in slaap vielen. Daarna werden ze wakker buiten de tuin. De leider vertelde hen om een belangrijk politieke tegenstander uit te schakelen middels een sluipmoord. Aan sommige politieke moorden ging een jarenlange voorbereiding vooraf. Na het voltooien van deze opdracht mochten ze naar het echte paradijs na de dood. De tuin was slechts een voorproefje van alle genietingen die hen te wachten stonden. Ze vermoordden hun tegenstanders zo opzichtig mogelijk. Ze gebruikten nooit gif, speer of boog waarmee je mensen van afstand kunt ombrengen. Nee, ze gebruikten een dolk want het was de bedoeling om gepakt te worden, om vervolgens naar het paradijs over te gaan. Deze aanpak heeft veel angst ingeboezemd bij hun vijanden.

Kortom, alles wat door de islam in de wereld verboden is,
wordt 'realiteit' tot in het absurde in het hiernamaals.


Enkele citaten uit de film:

"De moordpartijen moeten op publieke plaatsen gebeuren, zodat iedereen er getuige van kan zijn en er door wordt geïntimideerd. Op deze manier worden er velen geterroriseerd door het vermoorden van één. Echter, moorden op zich zal niet voldoende zijn, men moet ook bereid zijn om te sterven voor dé zaak. Onze vijanden wordt angst aangejaagd door het moorden, maar we kunnen de harten van de massa overhalen door heldhaftig te sterven, en zo zullen de mensen uit de massa ons vervoegen. Sterven is belangrijker dan moorden."

Ziedaar de perverse ideologie die in de gevangenis van Lantin wordt onderwezen!


Dit is precies het Assassijns draaiboek van wat er zich eergisteren in Luik heeft afgespeeld.

Geen opmerkingen:

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer