zondag 30 april 2017

Paus Pius V


























Pius V (Bosco, 17 januari 1504 – Rome, 1 mei 1572), geboren als Antonio Ghislieri, was paus van de Katholieke Kerk van 1566 tot aan zijn dood in 1572 en is een heilige. Hij is vooral bekend omwille van zijn rol gedurende het Concilie van Trente, de contrareformatie en de standaardisatie van de liturgie. Pius V voegde Thomas van Aquino toe aan de lijst van kerkleraren en was de patroon van de prominente componist van kerkmuziek, Giovanni Pierluigi da Palestrina.

Als kardinaal Ghislieri maakte hij faam door orthodoxie voor het belang van anderen en zichzelf te plaatsen, en het vervolgen van acht Franse bisschoppen wegens ketterij. Hij was ook een fel tegenstander van nepotisme: hij berispte persoonlijk zijn voorganger, paus Pius IV, toen die een dertienjarig lid van zijn familie kardinaal wilde creëren en een neef wilde sponsoren met geld uit de pauselijke schatkist.

Als paus had hij ook een grote politieke invloed. Zo excommuniceerde hij Elisabeth I van Engeland wegens het zich afscheuren van de Kerk (anglicanisme) en het vervolgen van katholieken gedurende haar regeerperiode. Hij zorgde ook voor de totstandkoming van de Heilige Liga, een verbond van katholiekgezinde staten, die, alhoewel zwaar in de minderheid, een overwinning behaalden op de Ottomanen bij de slag bij Lepanto op 7 oktober 1571 en zo een Ottomaanse invasie van Europa vermeden. Pius V schreef deze overwinning toe aan de hulp van de Heilige Maagd Maria, verkregen door het bidden van de rozenkrans, en stelde het feest van de Heilige Maagd Maria van de Rozenkrans in. Het feest vindt plaats op 7 oktober, ter nagedachtenis van de overwinning.

Na zijn verkiezing tot paus heeft Pius V zich volledig ingezet voor de realisering van de bepalingen van het Concilie van Trente (1545 - 1563). Hij verpersoonlijkt de Katholieke Contrareformatie. Meteen in 1566 liet hij de Catechismus Romanus verschijnen. In 1568 verscheen het herziene Romeins brevier en in 1570 het missaal, dat vanaf 1570 tot 1969, het jaar van de invoering van een Nieuwe Liturgie (Novus Ordo Missae) door Paus Paulus VI (1963-1978), de enige ordo was die wereldwijd door katholieke priesters op alle continenten gebruikt werd. Het gebruik van deze Liturgie van Pius V, de zogenaamde 'Tridentijnse H. Mis', werd echter nooit afgeschaft en dit wordt door het motu proprio van Paus Benedictus XVI, dat op 07 juli 2007 van kracht werd, bevestigd.

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Enige randbemerkingen:
In Noordbelgiê en in Nederland werd "nieuwe misliturgie" reeds op het einde van 1965 ingevoerd;
op brede schaal en parallel met de cultuurrevolutie in Chin onder Mao werd hier de voorziene liturgie kapotgeslagen-d.w.z. vóór de bekendgeving uit Rome.
In 1967 waren reeds 627 hooggebeden in de nederlanstalige contreien in omloop, wat tot een direct angstig terugfluiten van paus Paulus VI voerde.
De invoering van de tijdengebeden i de volkstaal met ongelukkige en onzingbare, om niet te zeggen prutserige en geknutselde teksten voerde na een jaar ongelukkig experimenteren tot de terugkeer naar het oude latijnse officium en de tridentijnse misvorm in de abdijen van Fontgombault en haar dochters, in Le Barroux en tot het ontstaan van de Priesterbroederschap St.-Pius X.
De novo ordus, theoretisch voorlopig "ad experimentum" ingevoerd, was de heilige koe van de modernisten.
Nadat de uitvinder van de novo ordus "aartsbisschop" Annibale Bugnini als vrijmetselaar ontmaskerd was, viel paus Paulus VI helemaal in depressies en deed helemaal niets meer op liturgisch gebied. (schuldig verzuim bij het tolereren van dagelijkse liturgieke perversie).

Trient handelde overigens zeer snel en met hoogste kwaliteit.
De modernisten daarentegen krotterig en uiterst langzaam:
Het Graduale Romanum Novum verscheen eerst 1974 (één jaar voor de ontmaskering van Bugnini en zijn verbanning naar Iran met de ayatollah Khomeini);
het Graduale Triplex (ter verwarring van de gregorianiekzangers) in 1973/1979 (de voorganger Graduel neumé v. Dom Cardine zeer illustratief reeds in 1966); het Graduale simplex ("ter verbreiding bij de eenvoudige gelovigen en zangers"(!)) in 1967 en ietwat gewijzigd in 1975, en sedertdien nooit meer herdrukt (de facto totaal verdwenen uit het liturgisch landschap).

Nog erger: eerst 1983 verscheen de Liber Hymnarius met de hymnes, invitatoria en responsoria voorhet getijdengebed (dat ondertussen bijna helemaal uitgeroeid was);
(overigens met een zeer interessant voorwoord met o.a. "mens concilii" ("de geest van het concilie tsss-tsss), "Joannis Pauli II", en de vrome wens, "dat niets uit het gregoriaanse repertoire moge teloorgaan...").
Het Antiphonale Romanum (waarvan de 2e band Liber Hymnarius dan toch als eerste uitkwam in 1982) werd dan -hoewel uiterst dringend gewenst bij alle brede liturgische verloedering- eerst in 2012 onder Paus Benedictus XVI gedrukt.
Uiterst laat- hoogstwaarschijnlijk te laat.
Het Antiphonale monasticum (voor de kloosterordes)verscheen eerst in 2005 (40 jaar na het concilie), zeer duur (3 banden) en met zeer veel critische vragen; geen impact, omdat de traditionele katholieken naar het Liber Usualis zingen.

Het Liber Usualis, in 1896 in Solesmes voor het eerst uitgegeven, geeft de gezangen voor de Hl. Mis en het getijdengebed voor de zon- en feestdagen.
Een echte goudmijn, pure traditie.
Na 1962 door Solesmes nooit meer nagedrukt en breed geprobeerd uit te roeien.
2012 werd door de De Ecclesiagemeenschap van The Canons of St.-John Cantius in de USA een nieuwe (iets kleinere) herdruk gelanceerd, die een geweldig succes kent en de basis van de gezongen gregorianiek in de Hl. Kerk geworden is.

Trient: een gouden glanstijd voor de Kerk.
En postvaticaans Noordbelgiê: een smurrie van kinder- en homoseks en euthanasie.
"Het riekt hier naar gas" (G. Bomans)


Anoniem zei

Dus zijn alle missen voor de Ordo Novus onwettig?

The Guardian Angel zei

@ Anoniem van 08:09,

De Novus Ordo ritus is een schismatieke rite, dus onwettig!

Anoniem zei

Joseph Card. Ratzinger betr. "geldigheid" etc. van onwaardig gevierde sacramenten:
"...ze kunnen theoretisch "geldig" zijn- maar het geloof van de gelovigen en de werking van de sacramenten kan daarbij zwaar beschadigde worden".
Salus animarum suprema lex:
Het heil der zielen is hoogste gebod/wet.

Het afbreken van het sacrament en de verwoesting van het geloof gaat lijnrecht tegen de redding van het zieleheil der gelovigen in.
Onwettig wegens inhoudelijke defecten.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer