donderdag 4 augustus 2016

Reactie naar aanleiding van de Wereldjongerendagen in Krakau door Peter Malfliet, de woordvoerder van Luc Van Looy van het Bisdom Gent:

"Voor een geworteld en geëngageerd geloof"


Hoe ervaart een begeleider de Wereldjongerendagen in Krakau? Ze waren één pleidooi voor een geworteld én geëngageerd geloof [In wat?]. En nu in Vlaanderen?

We bereidden ons met een groepje jongeren voor op het gebeuren in Krakau in een Pools dorpje zo'n 60 kilometer van Warschau. Ik was toen opnieuw onder de indruk van de initiërende kracht van zo'n gebeuren voor een heel diverse en jonge groep deelnemers. Geïnteresseerd natuurlijk, maar absoluut geen 'elitaire groep belijdende christenen'. [De vraag is natuurlijk hoe 'katholiek' deze jonge 'christenen' zijn?]

Krakau zelf was natuurlijk een massagebeuren (1,5 miljoen deelnemers aan het slotweekend?). Maar de drie voormiddagen die we met de Vlaamse deelnemers doormaakten waren zeer intens: inspirerende catecheses door aartsbisschop De Kesel en de bisschoppen Hoogmartens en Van Looy, goede gesprekken in de groepjes, een bijzondere verzoeningsviering en heel doorleefde en vreugdevolle eucharistievieringen. [Alles, alles behalve katholiek natuurlijk!]

Maar de boodschap van paus Fraciscus tijdens de avondwake op 'Campus Misericordiae' in Krakau was krachtig:

De Wereldjongerendagen in Krakau waren één pleidooi voor een in Christus geworteld en vanuit Hem geëngageerd geloof in de wereld. [Het is duidelijk, dat de heren in Gent ook deze Blog lezen! Helaas heb ik Bergoglio dat nergens zo horen zeggen!]

Eerder had mgr De Kesel de Vlaamse jongeren opgeroepen om ervoor te zorgen dat het christelijke geloof een levende traditie [Altijd gevaarlijk zoiets!] blijft en geen curiositeit of museumstuk wordt. Alles vertrekt vanuit de ontmoeting met Christus. "Laat je door Hem bekijken," aldus mgr Van Looy. Die ontmoeting zet ons meteen in relatie met anderen, open op de wereld [Daar gaan we weer!]. Het gaat om een geëngageerd geloof dat zich laat bevragen door de wereld vanuit een groot respect en in dialoog met alle mensen van welke overtuiging of achtergrond ook. [Daarvoor moet men wel eerst weten waar het over gaat! De bisschoppen zullen hen dat echter niet vertellen, met hun praatjes over 'de wereld'!]

Eenmaal terug in Vlaanderen stellen zich vele uitdagingen [Zo te horen zijn de Bastaardkerkers een beetje ten einde raad!]. We hebben er met de begeleiders en met jongeren veel over gesproken de voorbije twee weken.

Ik stip er alvast vier aan:

1. Er is de realiteit van de parochies of plaatselijke geloofsgemeenschappen [Voorlopig is die er nog. Maar, over 10 jaar zijn er geen 'plaatselijke' parochies meer.]. Jongeren vragen om plekken waar ze (samen met andere gelovigen en over grenzen heen [Welke grenzen?]) het geloof kunnen proeven en smaken [Het Geloof is op de eerste plaats geen sociaal gebeuren, waar jongeren met jongeren ergens samenhokken... Het Geloof is op de eerste plaats een persoonlijke relatie tussen de gelovige en Christus zélf, niet met 'de anderen'.]. Niet om zich terug te trekken in gezellige clubs [Dit is het Geloof zeker niet!], maar wel om - in de woorden van de paus - "met stevige stapschoenen aan" zich te kunnen engageren [voor wat?] als christenen en de barmhartigheid van God handen, voeten en een gezicht te geven [Het Geloof heeft hier in eerste instantie niets mee te maken. 'Goede Werken' zijn eerder een gevolg van een geworteld Geloof in Christus.]. Wat daarvoor nodig is, is een moeilijke vraag die overal op tafel ligt [Zie je, de Bastaardkerkers weten het zélf niet! Dit is dan de woordvoerder van Luc Van Looy en ze kennen het antwoord niet!]. De jongeren zijn in ieder geval vragende partij. Zo bleek uit hun gesprek met de bisschoppen [Zie je, de 'bisschoppen' staan met hun mond vol tanden! Wie wil geloven, moet eerst voor het Geloof open staan en actief op zoek gaan naar de Waarheid!].

2. Hoe kan verder complementariteit groeien tussen onderwijs en jongerenpastoraal? Nog blijkt dat te weinig jongeren op de hoogte zijn van deze initiatieven [Lees, de 'katholieke' schoolgaande jeugd is niet op de hoogte van het bestaan van IJD, de Interdiocesane Jeugddienst. Wat de IJD-ers echter niet schijnen te begrijpen, is dat IJD op gelovige jongeren hetzelfde effect heeft als een vogelverschrikker op jonge mussen! Gelovige jongeren willen niets met IJD te maken hebben, aangezien IJD niet katholiek is!]. Dat is niet alleen een kwestie van folders of promotie, dat is ook een kwestie van onderwijsverantwoordelijken, leraren, docenten,... die met overtuiging geïnteresseerde jongeren aanspreken en warm maken voor deze initiatieven [Nogmaals, het Geloof is niet zoiets als hetgeen men kan vinden in een veredelde jeugdbeweging of bij een evenementenbureau zoals IJD! Het Geloof op zich is in eerste instantie niets sociaals!].

3. Deze editie van de Wereldjongerendagen is vanuit IJD-Jongerenpastoraal sterk interdiocesaan voorbereid [Die willen natuurlijk deelnemers hebben voor hun evenementen, anders zijn ze, gezien de dalende belangstelling vanwege de jongeren, binnenkort ook werkloos.]. De teams die de voorbereidingsprogramma's uitwerkten waren interdiocesaan samengesteld. Jongerenpastoraal vraagt zowel goede lokale, diocesane als interdiocesane verankering. De meeste jongeren komen uit plaatselijke groepen (Jokri-groepen of Plusserswerkingen [Met zeer bedenkelijke activiteiten!], misdienaarswerkingen, nieuwe bewegingen zoals de Sint-Michielsbeweging [De Sint-Michielsbeweging werd in 1993 gesticht door de Brugse 'seminarieprofessor' Noël Bonte onder de auspiciën van Roger Vangheluwe. Bonte was een poulain van Vangheluwe.],...). Ze herkennen zich in de diocesane werking van de jongerenpastoraal en vinden elkaar op die initiatieven. Maar ook over de grenzen van bisdommen (en op de Wereldjongerendagen: internationaal!) ontdekken ze dat ze niet alleen staan [De Wereldjongerendagen geven natuurlijk een vertekend beeld. In sommige parochies bestaan er bijvoorbeeld inderdaad plussersgroepen. Maar, in de meeste parochies niet. Daarbij komt dat deze aan het verdampen zijn. Ook de misdienaarsgroepen verdwijnen op dit ogenblik als sneeuw voor de zon. De paar honderd jongeren uit Vlaanderen die naar Krakau afzakten, vertegenwoordigen slecht één vierde van de parochies. Drie op vier parochies waren niet vertegenwoordigd. DE REALITEIT IS DUS, DAT DE MEESTE JONGEREN IN HUN PAROCHIE ER INDERDAAD ALLEEN VOORSTAAN!!!]. Hoe op vele terreinen de interdiocesane werking versterken om toekomst te maken voor de Kerk in Vlaanderen? [Het bereik van de diocesane werking is op dit ogenblik kleiner dan het bereik van de gemiddelde parochiale werking 30 jaar geleden. De Kerk is verdampt!]

4. Tot slot. In de context van de Wereldkerk besef je opnieuw dat we in de Kerk in Vlaanderen op enkele decennia in een vreemde (uitzonderings)positie zijn terecht gekomen... [In West-Europa is die positie niet zo uitzonderlijk. Echter, Leo 'kardinaal' Suenens, Godfried 'kardinaal' Danneels en nu De Kesel hebben ervoor gezorgd, dat de situatie in Vlaanderen eerder 'extreem' is. Vlaanderen is het meest ontkerkelijkte gebied van West-Europa. Maar, deze situatie is door deze heren zélf GEWILD!] Dat zet aan het denken. Ik houd hoegenaamd geen pleidooi voor een terugkeer naar wat dan ook, laat staan naar traditionalisme, formalisme of spiritualisme [Het valt op hoe huiverig de Bastaardkerkers zich gedragen ten overstaan van de Traditie! Indien men de Traditie niet verlaten had, indien men niet afgedwaald was van de juiste weg, indien men niet op de foute weg was blijven doorstappen "met stevige stapschoenen aan" om het beeld van Bergoglio te gebruiken, dan hoefde men tegenwoordig ook naar niets "terug te keren". Men heeft de Kerk opzettelijk verlaten en men is met iets nieuws begonnen. Nu blijkt dat de mislukking een feit is! De bisdommen hebben nu minder roepingen dan het gemiddelde van een doorsnee parochie van voor hét Concilie! God trekt Zijn Genade af van het "werk van mensenhanden"! De post-conciliaire Bastaardkerk is NIET de Kerk van  Christus!]. En nog minder is de vraag aan de orde: wiens schuld dat zou kunnen zijn [Die vraag moet zeker gesteld worden! Schuldig zijn: Leo 'kardinaal' Suenens, Godfried 'kardinaal' Danneels, Roger Vangheluwe en nu De Kesel, de vele priesters en bisschoppen die hun geloof verloren hebben, maar zeker ook de Conciliaire en Post-conciliare 'pausen'.]. Wel moeten we met het oog op de toekomst christendom en Kerk verder vorm geven in de seculiere en plurale cultuur die de onze is. Dat vraagt de uitbouw van een kerkelijk christendom dat met respect voor iedereen zichzelf is. [Bla, bla, bla. Dit wereldse project, dat niet geworteld en opgebouwd is in Jezus Christus, is gedoemd om te mislukken!]

Hieraan samen verder werken met allen die verantwoordelijkheid dragen en geïnspireerd door jongeren die onbevangen naar het christelijke geloof kijken en die veel verwachten van de Kerk, dat is de opdracht ["Jongeren die onbevangen naar het christelijke geloof kijken" zijn niet de inspiratiebron van de Katholieken! Katholieken worden geïnspireerd door Jezus Christus! De pedo- en ephebofiele Post-conciliare Bastaardkerk in Vlaanderen zou zich beter niet zo blindstaren op 'de jongeren'!!! Jongerenactiviteiten zijn er niet om de seksuele driften van een paar geile bastaardpriesters te bevredigen!!! Les nummer 1!]. Hiervoor moeten we volgens paus Franciscus "stevige stapschoenen" aantrekken! [In plaats van zijn "stevige stapschoenen" aan te trekken, zou men beter de Blijde Boodschap verkondigen!]

Peter Malfliet

Bron: Kerknet

7 opmerkingen:

Anoniem zei

Eerder had mgr De Kesel de Vlaamse jongeren opgeroepen om ervoor te zorgen dat het christelijke geloof een levende traditie blijft en geen curiositeit of museumstuk wordt.

LOL

Is hij bang dat hij curator van zijn eigen museum wordt? Aartscurator van het Museum Mechelen-Brussel.

In ieder geval lijkt het mij dat hij reeds verloren gelopen is in dat museum waar hij bang van is.

Anoniem zei

"Jongeren vragen om plekken waar ze (samen met andere gelovigen en over grenzen heen) het geloof kunnen proeven en smaken.

Moseigneur; die plekken werden in de tijd voor u uw museum geopend heeft 'kerken' genoemd.

Maar ja, zelfs die 'museums' worden nu gesloten.

Had ge de priesters van Saint Apotres niet buiten gestampt.

Anoniem zei

"Het gaat om een geëngageerd geloof dat zich laat bevragen door de wereld..."

Zoals Jezus zich ook liet bevragen door de duivel in woestijn zeker.

Ik zal De Kezel eens een wereldse vraag stellen;

Als de PDG van een onderneming incompetent is, wordt hij afgedankt. Waarom is De Kesel nog steeds aartsbisschop?

Anoniem zei

"Hoe op vele terreinen de interdiocesane werking versterken om toekomst te maken voor de Kerk in Vlaanderen?"

Kijk he Kesel... Gij zijdt de baas hier. Wilt ge uw kudde hoeden of wat is ervan. Als ge echt niet weet hoe de interdiocesane werking versterkt kan worden, stap het hem dan af.

Nee serieus! Wat een slappe koffie! Wat een lamzak! Dat is nu net zijn job, en het eerste dat hij doet is het te delegeren zonder sturing of wat dan ook.

Anoniem zei

"Dat zet aan het denken. Ik houd hoegenaamd geen pleidooi voor een terugkeer naar wat dan ook, laat staan naar traditionalisme, formalisme of spiritualisme."

Ze weten niet meer van welk hout pijlen maken. Ze hebben geen flauw benul van wat ze eigenlijk willen bereiken. Ze hebbnen de motivatie evenmin. Noch de kunde, noch de kennis.

Ze weten alleen dat ze niet "traditioneel", "formeel", of "spiritueel" willen zijn.

Dus geen consistentie, geen organisatie, en geen religie.

Awel. Ik zeg het opnieuw. Als je geen aartsbisschop wil zijn, stap het hem af.

Dit is geen kritiek maar gewoon wat goede raad; als je je zo belachelijk begint te maken, dat het mensen in verlegenheid brengt, weet je wat je moet doen.

Anoniem zei

Ik moet het even herhalen,

"Geen terugkeer naar wat dan ook".

Sta daar even bij stil.

Iemand die zegt dat de Kerk uitdagingen en problemen heeft, geeft toe dat het vroeger beter was. Maar wil er niet naar terugkeren.

De man klinkt als een verslaafde die beter wil worden, en bereid is alles op te geven - alles behalve zijn verslaving.

Vrij wanhopig. Hoe doet mij aan junkies denken, die hun laatste cent aan drugs spenderen, terwijl hun jonge kinderen honger lijden, en zelfs geen zuivere luiers hebben.

De mentaliteit van De Kesel doet mij daar aan denken. Het is wanhopig.

Anoniem zei

DE noordbelgische bastaardkerkers zijn met hun "latijn" ten einde (nu ja, let latijn hebben ze zelf sedert het v2e vaticaans concilie buitengesmeten en dan later in hun eigen vrij onderwijs de nek omgedraaid).
En wart Kockerols daarboven op een kerkstoel staande gedemonstreerd heeft?

"Windzucht, windzucht, alles windzucht" zei Kohelet...
En aan Hilde van Cauwenberge: wij maken hier niets kapot- het zijn deze bietekwieten die alles kapot gemaakt hebben en het nu nog zelf zeggen ook.

Onkruid, dat verbrand moet worden: zizania ad comburrendum.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Raymond Kardinaal Burke

Raymond Kardinaal Burke
Curie-Kardinaal en Prefect van de 'Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur', zei op 13 december 2013: "Het 'Evangelii Gaudium' van Bergoglio behoort NIET tot het Pauselijke Magisterium"

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer