woensdag 27 april 2016

Toelichting bij het 'nieuwe' Onzevader door Jozef De Kesel

In zijn toelichting bij de gemeenschappelijke versie van het Onzevader legt mgr. Jozef De Kesel, referent voor de liturgie, uit wat er is veranderd.

Al enige tijd werkt een gemengde liturgische commissie met vertegenwoordigers uit Nederland en Vlaanderen aan de vertaling van de derde editie van het Romeins Missaal van 2002 [Ze gaan het Missaal nog verder vervalsen!]. Omdat het Onzevader in het liturgisch gebed en vooral ook in de viering van de eucharistie een belangrijke plaats inneemt, stelt zich ook de kwestie van een gemeenschappelijke versie van het Onzevader [Waarom? Vroeger was er blijkbaar ook geen noodzaak om een "gemeenschappelijke versie" te hebben!]. Tot op heden zijn de versies in Vlaanderen en Nederland niet helemaal dezelfde. Al langer leeft langs beide kanten het verlangen om dit gebed samen te kunnen bidden met dezelfde woorden [Wanneer zouden Vlamingen en Nederlanders samen het Onze Vader bidden?]. Daarom is de vertaling van het Missaal een goede gelegenheid om ook voor het Onzevader tot eenzelfde formulering te komen. De voorbereiding van de nieuwe editie van het Romeins Missaal zal nog enige jaren in beslag nemen. Toch zal de gemeenschappelijke versie van het Onzevader al in voege treden vanaf het begin van de advent van 2016 (27 november 2016). [Dit wordt weer hals over kop ingevoerd! De satanisten kunnen niet wachten! De vernietiging van de Kerk gaat hen niet snel genoeg!]

Geen compleet vertaling

Het gaat dus niet om een compleet nieuwe vertaling van het Onzevader. Men is vertrokken van de bestaande vertalingen met behoud van wat in beide vertalingen gelijkluidend is. Nu eens is een wending uit Nederland overgenomen, dan weer een formulering die in Vlaanderen gebruikelijk was. De wijzigingen zijn evenredig over Vlaanderen en Nederland verdeeld [Deze bewering klopt niet!]. Zo heet het bijvoorbeeld nu voor ons niet meer Onze Vader die in de hemelen zijt, maar Onze Vader die in de hemel zijt. Waar men vroeger zei: Geheiligd zij uw naam, zal men nu bidden: Uw naam worde geheiligd. En waar de Nederlandse versie tot nu toe luidde: zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven, zal het voor Nederland worden: zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren. Zo zijn er nog enkele kleine wijzigingen. De tekst van het Onzevader, zowel voor Vlaanderen als Nederland, zal er als volgt uitzien:

Onze Vader, die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd,
uw rijk kome,
uw wil geschiede
op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren
en breng ons niet in beproeving [= de vervalste Willibrord-vertaling = ketterij!]
maar verlos ons van  het kwade.
Bekoring wordt beproeving

Van een nieuwe vertaling kan men dus nauwelijks spreken [Van een vervalsing kan men echter wél spreken!]. Tenzij voor de vertaling van het Latijnse woord tentatio [Hier zijn we er!]. Men heeft dit woord tot hiertoe vertaald door bekoring [!]. In het Grieks staat er peirasmos. Dit woord kan zowel met bekoring als met beproeving vertaald worden [In deze context is het 'bekoring'!]. Meestal vertaalt men dit woord met beproeving [= gelogen!]. Het werkwoord bijna altijd met beproeven. Beproeving is dus de meer concordante vertaling van de Griekse grondtekst [Klopt niet!]. De vertaling bekoring stelt daarenboven ook een theologisch probleem [Helemaal niet!]. Bekoren betekent aanzetten tot het kwaad [Laat dat nu net de juiste betekenis zijn!]. Dat wordt in de Schrift van de duivel gezegd, niet van God. God probeert niet de mens tot het kwade aan te zetten [God laat het kwade toe, net omdat wij een vrije wil hebben.].

In die zin is het ook niet God die ons beproeft [!!!], zoals het ook uitdrukkelijk staat in de brief van Jacobus (1,13). Jacobus reageert hier tegen een verkeerd verstaan van bekoring of beproeving. Het is waarachtig niet God, maar de eigen begeerte die iemand lokt en aantrekt.

De Kesel slaat hier een zeer zware ketterij uit!

De vervalste vertaling luidt: "en breng ons niet in beproeving"

Dat betekent, dat wij God gaan zeggen wat Hij moet doen en niet doen. 

Met andere woorden, "God beproef ons niet!"

Vandaar de woorden van De Kesel: "In die zin is het ook niet God die ons beproeft."

Nu breekt mijn klomp!

Wel, als God ons niet beproeft, wie dan wél? De Duivel?

Deze bewering van De Kesel is de totale ketterij! Hij verwisselt God met de Duivel!!!



















Zoals we van deze vervalsers gewoon zijn, verwijzen ze naar teksten uit de Heilige Schrift, die natuurlijk net het omgekeerde zeggen, van wat de bedriegers beweren! Dit heeft men ook in de documenten van het Tweede Vaticaans Concilie gedaan. Dit zijn de inmiddels gekende trukken van de foor! Maar niet met ons De Kesel!

Bewering van De Kesel: "God beproeft ons niet" (Jacobus 1,13)

Dit komt uit de vervalste Willibrord-vertaling:

Jak 1 [13] Niemand mag zeggen, als hij beproefd wordt: Ik word door God beproefd. Want God, die niet door het kwaad wordt beproefd, beproeft zelf ook niemand. [14] Wordt iemand beproefd, dan is het altijd zijn eigen begeerte die hem lokt en meetrekt.

Dit is totale ketterij en totaal onbegrijpelijk!

Wij mogen blijkbaar niet zeggen, dat wij door God beproefd worden, God beproeft niemand!

Wat een totale nonsens!

Zie je nu hoe men het Geloof vervalst, door zelfs de Heilige Schrift te vervalsen?!

De onvervalste Canisius-vertaling luidt:

Jas 1:13  Niemand mag zeggen, als hij bekoord wordt: ik word door God bekoord. Want evenmin als God zelf door het kwaad wordt bekoord, brengt Hij wien ook in bekoring.

God 'bekoort' ons niet De Kesel, maar Hij beproeft ons wél!

De Kesel toont zelf aan dat tentatio wel degelijk door 'bekoring' vertaald moet worden, anders heeft deze zin totaal geen zin!!!

"Leid ons niet in bekoring" is correct, want het is niet God die ons bekoort!

"Breng ons niet in beproeving" is vals, omdat het wel degelijk God is die ons beproeft!
 
Romeinen 5 [3] Meer nog, wij zijn zelfs trots op onze beproevingen, in het besef dat verdrukking leidt tot volharding, [4] volharding tot beproefde deugd en die weer tot hoop.

Met andere woorden, God MOET ons beproeven, omdat de beproeving tot volharding leidt, en de volharding tot beproefde deugd en de beproefde deugd tot hoop en uiteindelijk redding!

Waarom zouden wij God dan oproepen om ons NIET te beproeven?

Dit is satanisme! 

Aan de andere kant:

Jas 1:13  Niemand mag zeggen, als hij bekoord wordt: ik word door God bekoord. Want evenmin als God zelf door het kwaad wordt bekoord, brengt Hij wien ook in bekoring.
Jas 1:14  Neen, iedere mens wordt door zijn eigen begeerlijkheid bekoord, verleid en verlokt;
Jas 1:15  wanneer dan de begeerlijkheid is bevrucht, baart ze de zonde, en als de zonde volgroeid is, brengt ze de dood.


Eerst de bekoring, dan de zonde en dan de dood!

Dit is wat wij NIET willen en wij vragen dan ook aan God om dit niet toe te laten!!!

"Leid ons niet in bekoring" betekent dus:

"Laat ons niet bezwijken in de bekoring"

of

"Behoed ons in de bekoring"


Er kan dus geen enkele twijfel over bestaan, dat de letterlijke vertaling luidt: "Leid ons niet in bekoring"

Daarom dat ook in de huidige versies van het Onze Vader in het Vlaams en in het Nederlands net deze zin identiek is, omdat hij zo ondubbelzinnig te vertalen is!


De Kesel gaat verder: "Kiezen voor God of voor het kwaad"

Toch is het een onmiskenbaar bijbels besef dat God het geloof van iemand op de proef kan stellen [Drie zinnen hoger, beweert De Kesel net het omgekeerde! Typisch aan modernisten, dat ze geen logische redenering kunnen opzetten! Omdat ze natuurlijk hun verborgen agenda willen doordrukken!]. Zo wordt Abraham op de proef gesteld [Hij gaat het wel erg ver zoeken!].

Zo wordt ook Jezus op de proef gesteld. Toen dreef de Geest Jezus naar de woestijn. Veertig dagen bracht Hij in de woestijn door, terwijl Hij door de satan op de proef werd gesteld. (Mc 1,12-13)

Ongelofelijk hoe deze criminelen redeneren!!!

De Kesel citeert hier uit de vervalste Willibrord-bijbel!

Het is God die de mens 'op de proef stelt' en het is de duivel die de mens 'bekoort'!

Wat lezen we nu in de Willibrord-bijbel?

De Satan stelt Christus op de proef!!! Men draait het om! Dit is ketterij!

Zie je nu hoe de vervalsing van het Onze Vader al jarenlang werd voorbereid?

Eerst vervalst men de bijbelteksten in de Willibrord-vertaling en dan vervalst men de gebeden!

Hoe vertaalt de onvervalste Canisius-vertaling?

Mar 1:12  Dadelijk daarna dreef de Geest Hem naar de woestijn.
Mar 1:13  Veertig dagen bleef Hij in de woestijn, waar Hij door de satan werd bekoord; Hij vertoefde onder de wilde dieren, en de engelen dienden Hem.

Mat 4:1  Toen werd Jesus door den Geest naar de woestijn geleid, om door den duivel te worden bekoord.

Luk 4:1  Toen verliet Jesus, vervuld van den Heiligen Geest, de Jordaan, en werd door den Geest naar de woestijn gevoerd,
Luk 4:2  veertig dagen lang; en Hij werd door den duivel bekoord.



De Kesel gaat verder: De formulering is opvallend en ter zake [Inderdaad!]: het is de Geest die Jezus naar de woestijn brengt om daar, veertig dagen lang, door de Satan op de proef gesteld [Ketterij!] te worden. Niet dat Gods Geest ons lokt om het kwade te doen en ons in die zin beproeft [Nu is het God weer die 'beproeft'!]. Maar Hij kan ons wel in situaties brengen waar ons geloof op de proef wordt gesteld. Het zijn situaties waarin we onherroepelijk voor de keuze staan: voor God en dus tegen het kwaad, of voor het kwaad en dus tegen God.

Het is pas in en door de beproeving dat je weet of je werkelijk in God gelooft.

Of je Hem, zoals in het geval van Abraham, onvoorwaardelijk vertrouwt, ook in het donkerste uur. Het is ook de betekenis van de tocht van veertig dagen in de woestijn. Zo staat het in Deut 8,2: God heeft u toen vernederd en op de proef gesteld om uw gezindheid te leren kennen.

Niet om het even welke beproeving

Vandaar de betekenis van de laatste bede uit het Onzevader. We vragen niet dat God ons niet zou bekoren [Hier draait men de betekenis om!]. Dat doet Hij niet. Wel dat Hij ons niet boven onze krachten zou beproeven [Ketterij! Indien God ons niet "boven onze krachten zou beproeven" dan zou niemand bezwijken! Toch bezwijken er velen! De redenering van De Kesel is zo krom als maar kan!]. En het gaat ook niet om eender welke beproeving.

Het gaat erom dat we, als puntje bij paaltje komt, onze roeping als christen niet zouden verloochenen.

Dat we niet, zoals Simon Petrus is overkomen, als het gevaarlijk wordt, zouden zeggen: Neen, ik ken Hem niet. Dat vragen we met aandrang aan God in deze laatste bede van het Onzevader: breng ons niet in dié beproeving. [Hier zijn we er dan! De wellness-kerk aan het woord. God mag ons op de proef stellen, maar niet te serieus! Wat een geleuter allemaal!]

+ Jozef De Kesel


Bron: Kerknet-redactie

Gepubliceerd op dinsdag 26 april 2016 - 18:47


Link:

https://www.kerknet.be/kerknet-redactie/artikel/toelichting-bij-het-nieuwe-onzevader


De Kesel baseert zich op de vervalste Willibrord-vertaling!

Met andere woorden:

"breng ons niet in beproeving"

betekent:

"GOD MAAK HET ONS NIET TE MOEILIJK!"

De Kesel, kan je nog laffer zijn?

Geen opmerkingen:

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Raymond Kardinaal Burke

Raymond Kardinaal Burke
Curie-Kardinaal en Prefect van de 'Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur', zei op 13 december 2013: "Het 'Evangelii Gaudium' van Bergoglio behoort NIET tot het Pauselijke Magisterium"

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer