zondag 31 januari 2016

"Over evolutie en geloof" - Opiniestuk van Johan Braeckman (24/01/2016)

Johan Braeckman is 'filosoof' aan de Universiteit Gent.

De Standaard publiceerde vorige vrijdag (22/1) een recensie door Rik Torfs van het recente boek van Maarten Boudry over illusies. Een echte bespreking van het boek geeft Torfs ons niet, het is eerder een meanderend essay. Er staan meerdere merkwaardige opvattingen in. Bij eentje wil ik graag even blijven hangen, de relatie tussen evolutie en geloof.

Torfs schrijft: “Zelf heb ik nooit begrepen waarom er een tegenstelling zou zijn tussen de evolutietheorie en het bestaan van God [!]. Of tussen de evolutietheorie en het allegorische scheppingsverhaal uit de Bijbel [!]. Voor Boudry zijn die contradicties er duidelijk wel.” Natuurlijk zijn ze er, niet alleen voor Maarten Boudry, maar ook voor honderden miljoenen gelovigen [Het is een feit, dat er een contradictie is tussen 'waarheid' en 'onwaarheid'.]. Torfs is zelf gelovig, maar zijn geloofsopvattingen zijn zo plastisch en etherisch dat ze zich moeiteloos kunnen aanpassen aan om het even welke feitelijke inzichten en logische argumenten [Torfs is zeker niet 'katholiek'!]. Mocht onomstotelijk vast staan dat Jezus nooit bestaan heeft, het zou de Torfsiaanse interpretatie van het christendom niet deren [Dit is natuurlijk een belachelijke uitspraak van Braeckman!].

Het ongeloof van Wallace

Voor tal van gelovigen was het snel duidelijk dat Darwins evolutietheorie hen voor zeer ernstige problemen stelde [Dit klopt natuurlijk enkel maar indien de 'evolutietheorie' waar zou zijn, hetgeen zeker nog niet is bewezen.]. Ook in 1859, het jaar van de publicatie van “On the Origin of Species”, begrepen de meeste intellectuelen dat men het scheppingsverhaal allegorisch moest interpreteren [Het is fout om te zeggen, dat men het scheppingsverhaal enkel maar 'allegorisch' zou kunnen interpreteren.]. Het was dus niet de totale onmogelijkheid om het boek Genesis nog langer letterlijk te nemen dat men aanstootgevend vond [Wat betekent iets 'letterlijk' nemen? Dit zijn allemaal woorden die zo wazig zijn.].

De discussies draaiden rond twee fundamentele kwesties. Op de eerste plaats maakte men zich grote zorgen over het mensbeeld dat uit de evolutietheorie naar voren komt. Wordt de mens gedegradeerd tot een dier? [Dat poogt de 'evolutietheorie' inderdaad te doen.] Verliest de mens zijn waardigheid? [Wat een bombastisch taalgebruik: "Verliest de mens zijn waardigheid?"] Zet de evolutietheorie aan tot geweld en morele bandeloosheid? [Inderdaad! Hitler was bijvoorbeeld een aanhanger van Darwin.] Het antwoord, voor de duidelijkheid, is telkens neen. [FOUT!]

Ten tweede worstelde men met de gevolgen voor religie van natuurlijke selectie, het mechanisme dat Darwin blootlegde als de motor van de evolutie. ['Natuurlijke selectie' is inderdaad een gekend mechanisme, maar 'natuurlijke selectie' is niet de motor achter de evolutie. 'Natuurlijke selectie' selecteert alleen maar de bestaande erfelijke eigenschappen, maar veroorzaakt géén wijzigingen in de erfelijke eigenschappen van het genoom.]

De tweede kwestie is meer fundamenteel. De eerste is er eigenlijk een gevolg van. Geen enkele gelovige die zich in de monotheïstische traditie situeert en op redelijke wijze over religie nadenkt, ontsnapt aan de diepe complexiteit hiervan. Wat Darwin ontdekte, is hoe ordelijke systemen, inclusief intelligente, bewuste, doelgerichte en morele organismen, spontaan kunnen ontstaan door de werking van blinde, onbewuste, niet doelgerichte, amorele en niet-intelligente krachten [Fout! Dit was niet hetgeen Darwin 'ontdekte', maar dat was louter een hypothese!]. Darwins inzicht, in tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd, is lastig om te doorgronden, onder meer omdat het erg contra-intuïtief is. [Braeckman geeft hier zelf impliciet toe, dat dit lastig te doorgronden is. Met andere woorden, er is niets verklaard en niets bewezen!]

Een anonieme criticus van Darwin verwoordde het in 1868 zo: “[In Darwins theorie] is Absolute Onwetendheid de schepper [Beter gezegd; het toeval.]; het fundamentele principe van het hele systeem mogen we dus omschrijven als het vermogen om een prachtige, perfecte machine te maken, zonder dat men weet hoe die te maken. (…) Meneer Darwin, door een vreemde omkering van de logica, lijkt te denken dat Absolute Onwetendheid volledig gerechtvaardigd is de plaats in te nemen van Absolute Wijsheid als het gaat om werken van creatieve vaardigheid.” De criticus begreep Darwin bijzonder goed, ook al is hij het duidelijk niet met hem eens. Het klinkt ook erg onwaarschijnlijk. We zijn zo sterk geneigd om datgene wat er ordelijk en functioneel uitziet te koppelen aan een vorm van creatieve intelligentie, dat het nauwelijks voorstelbaar is dat die functionele orde ook anders kan ontstaan [Dit is niet alleen maar "nauwelijks voorstelbaar", maar dit is totaal onmogelijk!]. Die drogreden passen we bij uitstek op onszelf toe. De mens is immers zo bijzonder dat hij wel bedacht, verwacht, gepland en bedoeld moet zijn. Of nog: hoe kunnen bewuste wezens ontstaan vanuit de totale afwezigheid van bewustzijn? [Inderdaad! Dit is onmogelijk!] Zelfs onder diegenen die een of andere vorm van evolutie aanvaarden, maken velen voor de mens een uitzondering. Ook de mens kan best wel het product van evolutie zijn, maar dan niet de vorm van evolutie die wordt voortgestuwd door natuurlijke selectie ['Natuurlijke selectie' stuwt helemaal niets voort.].

Alfred Russel Wallace, die men vaak als co-ontdekker van de evolutietheorie beschrijft [De waarheid is, dat Wallace de evolutietheorie zelfs voor Darwin publiceerde. Maar, ook Wallace was zelf niet origineel.], beschouwde reeds de mens als een apart geval. Dat brein van ons is zo bijzonder, redeneerde Wallace, dat kan niet louter door het volslagen ongerichte proces van evolutie door selectie zijn ontstaan [Wallace geloofde in het bestaan van God. Dit betekent, dat Wallace eigenlijk een verre, maar directe, voorloper van het hedendaagse Intelligent Design is.]. Darwin had een dieper inzicht in het mechanisme dat hij en Wallace blootlegden en gaf aan dat ook de mens en zijn mentale vermogens het resultaat zijn van blinde krachten, werkzaam over een gigantisch lange tijdsperiode [Ook Darwin, die in zijn jonge jaren nog Anglicaans 'geestelijke' wilde worden, bleef altijd geloven in God, maar hij hing een meer agnostische visie aan, ondanks het feit, dat hij steeds actief bleef in zijn lokale parochie.]. Reeds in “Over het ontstaan van soorten” schrijft hij: “In de verre toekomst zie ik nieuwe terreinen voor veel belangrijkere onderzoeken. De psychologie zal op een nieuw fundament worden geplaatst, dat van de noodzakelijke verwerving van alle mentale krachten en vermogens door middel van geleidelijke overgang. Er zal licht worden geworpen op het ontstaan van de mens en zijn geschiedenis.” ["In de verre toekomst zie ik..." en "Er zal licht worden geworpen op het ontstaan van de mens..." Wel net hetgeen Braeckman toedicht aan Darwin, een verklaring aangaande het ontstaan van de mens, schijnt dezelfde Darwin zélf niet geweten te hebben. De grote paradox is dat 'The Origin of Species' of 'De oorsprong der soorten' over van alles gaat, maar net niet de 'oorsprong der soorten' verklaart!]

Ontologisch hoogspringen

Als Wallace het al lastig had met zijn eigen theorie [Ook Darwin zélf was eigenlijk niet overtuigd van deze theorie, maar werd door andere gepusht om toch maar te publiceren en te doen alsof hij er zelf in geloofde!], hoe moeilijk was en is ze dan niet voor gelovigen die ze goed doorgronden? [Alsof Braeckman zelf deze theorie doorgrond zou hebben!] Paus Johannes Paulus II, in zijn brief hierover aan de Pauselijke Academie voor de Wetenschappen uit 1996, trachtte de kwestie op te lossen door net zoals Wallace een uitzondering te maken voor de mens. De hele natuur mag dan wel het resultaat van evolutie door selectie zijn [Dit heeft Johannes Paulus II niet gezegd.], maar de mens heeft ergens in zijn evolutie een “ontologische sprong” gemaakt, ongetwijfeld door een goddelijke tussenkomst [Feit is, dat de hedendaagse wetenschap inderdaad voor een mysterie staat aangaande de verstandelijke capaciteiten van de mens. De wetenschap kan dit vanuit de 'evolutietheorie' niet verklaren. Ook moeten we eraan herinneren, dat de 'evolutietheorie', naast zeer vele andere dingen, ook het ontstaan van het leven zélf, niet kan verklaren.]. Hoewel velen de paus complimenteerden voor zijn open houding ten aanzien van de evolutietheorie, was het voor elke goede verstaander duidelijk dat hij niet in staat was om de filosofische gevolgen ervan ten volle te accepteren. Hoe zou dat ook kunnen? De paus voelde het spanningsveld tussen monotheïstisch geloof en Darwins kerninzicht immers zeer goed aan [Darwin als atheïst afschilderen, is een loopje nemen met de waarheid. Darwin was géén atheïst.].

Onhoudbare posities

De door mij zeer bewonderde Amerikaanse auteur Martin Gardner (1914-2010) begreep dat het speelterrein van religie stilaan erg klein wordt [Hoezo?]. Hij hield niettemin vast aan zijn geloof, maar gaf zelf aan dat dit enkel kon door het geloof een volslagen mysterie te noemen, waarover men verder niets kan zeggen. Andere gelovigen werken zichzelf evenwel hopeloos in nesten. Het creationisme, zoals het zich in de twintigste eeuw ontwikkelde, stelt domweg dat het boek Genesis letterlijk waar is [Dit soort van 'creationisme' is vooral populair onder protestanten, maar mag niet verward worden met het Katholieke Creationisme.]. Dit is niet alleen frontaal in strijd met de evolutietheorie, maar al evenzeer met de kosmologie, de geologie, de astronomie en met het gros van alle andere wetenschappelijke inzichten [Altijd maar die veralgemeningen.]. Met andere woorden, die positie is volslagen absurd, ook al heeft ze vele miljoenen aanhangers ['Miljarden' zou beter gekozen zijn. Met het oprukken van de islam in Europa, mag Braeckman sowieso een kruis maken over zijn 'evolutietheorie'!].

Ook de manier waarop de paleontoloog en Jezuïet Pierre Teilhard de Chardin evolutie en geloof probeerde te verzoenen [De theorieën van Teilhard de Chardin zijn door de Kerk veroordeeld.], was van meet af aan gedoemd om te mislukken [Dit is niet mijn probleem.]. Evolutie is nu eenmaal niet doelgericht en de mens had evengoed niet kunnen bestaan [Dit zijn allemaal loze beweringen die Braeckman hier maakt.]. Teilhards bekendste boek is “Het verschijnsel mens” (1958). Vele lezers vonden het een visionair boek, maar het toonde vooral aan hoe weinig de auteur van evolutie had begrepen [Een fors oordeel van Braeckman over de persoon die, in de jaren '20 en '30 van de vorige eeuw, betrokken was bij de ontdekking van de Pekingmens!]. De korte maar vernietigende recensie ervan door Peter Medawar laat zich nog altijd lezen als een oefening in kritisch denken.

De geëvolueerde vorm van creationisme die men “intelligent design” noemt en die even leek door te breken in de jaren negentig, is ondertussen ook al jaren naar het rijk der pseudowetenschappelijke fabelen verwezen [Dit klopt niet. 'Intelligent design' is géén geëvolueerde vorm van creationisme, maar een bepaalde vorm van de 'evolutietheorie'. 'Intelligent design' accepteert 'evolutie'. Het creationisme wijst 'evolutie' in zijn geheel af.]. Nog een andere ‘oplossing’, naar voren gebracht door onder meer Stephen Jay Gould [De belangrijkste bioloog van de 20ste eeuw.], bestaat erin om een radicale scheiding tussen evolutietheorie en geloof te verdedigen. Ook deze positie is onhoudbaar. Gould had het over “magisteria”, of “leerautoriteiten”. Het domein van religie, aldus deze positie, is ethiek en spiritualiteit, dat van de wetenschap is het empirisch kenbare en die twee hebben met elkaar helemaal niets te maken. Dat onderscheid is minder verstandig dan het misschien klinkt. Niet alleen is Goulds opvatting over wat religie is veel enger dan hoe de meeste theologen en gelovigen erover denken, maar bovendien is het onjuist dat wetenschap niks met religie heeft te maken [Het oordeel van Braeckman over Gould is ook erg kort door de bocht. Gould was een wereldwijd erkende autoriteit op het vlak van biologische processen.]. In religieuze opvattingen zitten immers veel empirische opvattingen vervat. Een universum dat door een almachtige, alwetende en algoede god geschapen is, zou er anders uitzien dan het universum dat we kennen [Allemaal praat voor de vaak. Braeckman gaat God eens even uitleggen hoe Hij het universum had moeten scheppen! Belachelijk!]. Dat is een empirische kwestie, en dus vatbaar voor wetenschappelijk onderzoek [Het probleem met de 'evolutietheorie' is net, dat het bewijs buiten het bereik van de empirie wordt gelegd. Het is allemaal 'miljoenen jaren geleden'. Hoe zou de wetenschap dat kunnen onderzoeken?]. De Nobelprijswinnaar fysica Steven Weinberg [= een 'joodse' atheïst] vatte de gangbare huidige wetenschappelijke opvatting hierover goed samen: “Hoe meer we over het heelal weten, des te duidelijker wordt het dat het doelloos en zonder betekenis is.” [Braeckman doet hier niet aan 'wetenschap', maar hij probeert ons hier zijn atheïstische ideologie te verkopen!]

De filosofische betekenis van Darwins mechanisme reikt ver [Inderdaad! De 'evolutietheorie' is géén testbare wetenschappelijke theorie zoals Karl Popper ook al zei. De 'evolutietheorie' is filosofie en eigenlijk nog veel meer een ideologie.]. Het geldt niet alleen voor de biologische orde, inclusief de mens, maar evenzeer voor de hele kosmos [De 'evolutietheorie' gaat niet over de kosmos!]. Het is begrijpelijk dat zoveel gelovigen die bereid zijn om er grondig over na te denken, er een hele kluif aan hebben [Ongelovigen niet dan?]. Voor wie evenwel aanvaardt dat de blinde krachten van het samenspel tussen toeval en noodzaak het universum en het leven vorm gaven en geven, is de kluif al lang verdwenen. [Lachwekkend! Wat zijn 'blinde krachten'? Wat zijn 'toeval en noodzaak'? Woorden, woorden en nog eens woorden! Totaal ON-wetenschappelijk!]

Bron: De Redactie

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/blog/JohanBraeckman/1.2554421



Uit de Heilige Schrift:

1 Ti 6:20  Timóteus, bewaar het toevertrouwde pand. Wend u af van de profane beuzelpraat, van de twistvragen der zogenaamde Kennis,
1 Ti 6:21  waartoe sommigen zich hebben bekend, en het spoor in het geloof zijn bijster geworden.

7 opmerkingen:

Anoniem zei

Het Darwinisme heef nooit een probleem gevormd. Darwin zelf is uitgelachen op de Royal Society met zijn On the Evolution of Species. Het is alleen sinds Malthus die het gebruikt heeft om er het scheppingsverhaal mee aan te vallen dat Darwin getollereerd werd. En door uitbreiding is Darwin misbruikt om er het afslachten van negers mee goed te praten, zoals Leopold II bv. in Congo, Rwanda en Burundi gedaan. Later heeft hun geestesgenoot Hitler het nog eens overgedaan. De Amikanen hebben nu nog steeds dezelfde ideeen over eugenetica.

Terwijl tegenwoordig zelfs de evolutie wetenschappers het Darwinisme als een grote fout verwerpen. Geaccentueerd Continuum zou misschien wel kunnen kloppen, maar zeker niet het Darwinisme.

Dat stelt direct een enorm problem voor deze pseudo katholieke Kerkhaters die maar steeds dezelfde langspeelplaat blijven grijsdraaien met hun Darwinisme versus Creationisme. Het toont want een amateurs het zijn.

In feite is alles wat er hier over evolutie te lezen staat flauwe kul waar zelfs de evolutiebiologen geen boodschap aan hebben, en katholieken nog veel minder. Die lui zoals Torfs en consoorten leven in een vacuum van hun eigen ingebeelde grandiositeit in de waan dat er iemand in hun verhaaltjes geinteresseerd zou zijn.

Dat vraagt zijn onder andere af de evolutie ertoe bijgedragen heeft of de "mens zijn waardigheid verloren heeft".

De mens heeft om te beginnen zijn waardigheid helemaal niet verloren. Ten tweede zou evolutie daar helemaal niet toe in staat zijn.

Indien de mens zijn waarde verloren zou hebben is het alleen omdat de fiscus de mens tot een melkkoe herleid heeft die drooggemolken moet worden en wanneer er niets meer te melken valt, geeuthanaseerd wordt. Dat tenminste indien het kalf niet geaborteerd werd.

Verder lezen we dat Darwin Evolutie uitgevonden zou hebben. Dat is niet waar.

Darwin heeft van Wallace overgeschreven, die het overgeschreven heeft van een paar Venetiaanse praatjesmakers die het van de Oude Grieken overgeschreven hebben. Darwin was een journalist. Een amateur bioloog, die alleen op de Beagle aanwezig was om de reis als journalist te verslaan.


Is dit een verslag over het boek van Maarten Boudry over illusies?

Was het boek over illusies niet anti-creationistisch genoeg voor Torfs? Moest hij dat boek kapen met zijn eigen pseudo-intelligentie.

Ik lees in de synopsis dat Maarteen Boudry in zijn boek over pseudo-wetenschap spreekt; voelen Torfs en zijn bende zich in het gat gebeten?

Wim zei

Beste Guardian Angel, ik lees af en toe uw sympathieke blog en ik wil graag even reageren op uw visie op evolutie. Het is een moeilijke materie en de discussie wordt niet zelden gekenmerkt door een fout begrip (op zich niet ongewoon want het is per slot van rekening wetenschap en bij wetenschap komt, zoals we weten, studie kijken).
U schrijft: . ['Natuurlijke selectie' is inderdaad een gekend mechanisme, maar 'natuurlijke selectie' is niet de motor achter de evolutie. 'Natuurlijke selectie' selecteert alleen maar de bestaande erfelijke eigenschappen, maar veroorzaakt géén wijzigingen in de erfelijke eigenschappen van het genoom.]
Dat is niet helemaal juist: evolutie vloeit voort uit toevallige mutaties in het genetisch materiaal: er treedt een mutatie op in het erfelijk materiaal van één enkel organisme en dat is eigenlijk gewoon een duplicatie-fout, toevallig en zonder oorzaak. Dergelijke mutatie leidt er meestal toe dat het organisme niet leefbaar is, maar kan zich ook voordoen zonder merkbare gevolgen (omdat het DNA beschikt over verschillende duplicaten voor cruciale eigenschappen zodat één mutatie niet per se tot grote moeilijkheden leidt). Eén enkele keer leidt een mutatie tot een gewijzigde eigenschap. Die eigenschap kan nadelig zijn voor het organisme, maar kan ook voordelig zijn voor het organisme, vergeleken bij de rest van de populatie binnen de context waarin die leeft. Dat noemt dan een selectievoordeel. Dat voordeel leidt ertoe dat de nieuwe eigenschap geleidelijk aan bij elke nieuwe generatie een betere overleving garandeert, waardoor de oorspronkelijke eigenschap overgenomen wordt door de nieuwe (die dus bij toeval ontstaan is).
Voor alle duidelijkheid: dat is geen theorie, maar actuele wetenschap die in het labo actief gehanteerd wordt: uitzuivering van organismen, nieuwe eigenschappen introduceren, enz. Een voorbeeld dat de leek best bekend is, is de antibioticaresistentie bij bacteriën. Dat is een illustratie van hoe evolutie verloopt en wat de gevolgen zijn: bepaalde antibiotica werken gewoon niet meer omdat de gevoeligheid ervoor over de generaties van dezelfde bacterie verdwenen is.
Ik ben zelf actief in de biomedische wetenschappen en ik vond het wel zinvol dit even voor u te verduidelijken.
Gaat u vooral door met uw boeiende werk!
Wim

The Guardian Angel zei

@ Wim,

Er komt inderdaad studie bij kijken!

U bent het niet "helemaal eens" met mijn stelling dat, "natuurlijke selectie niet de motor achter de evolutie is". Vervolgens gaat u uitweiden over mutaties. Dat is dus een andere discussie.

Ik ga niet ontkennen, dat bepaalde mutaties op micro-niveau levensvatbaar kunnen zijn, maar op macro-niveau zijn ze altijd negatief. Mutaties in het genotype zijn nooit levensvatbaar in het fenotype. Met andere woorden, het resultaat is altijd doodgeboren of onvruchtbare nakomelingen.

Uw uitleg over mutaties neemt niet weg, dat Johan Braeckman 'natuurlijke selectie' als dé motor achter de evolutie noemt. Dit is een onzinnig uitspraak. Het gemak waarmee u vervolgens over 'natuurlijke selectie' heen stapt, toont aan dat u ook van mening bent, dat 'natuurlijke selectie' niet de motor achter de evolutie is.

Waarom Johan Braeckman dit beweert en in zijn stuk 'mutaties' niet noemt, doet de wenkbrauwen fronsen.

Vervolgens schrijft u: "Voor alle duidelijkheid: dat is geen theorie, maar actuele wetenschap die in het labo actief gehanteerd wordt: uitzuivering van organismen, nieuwe eigenschappen introduceren, enz."

Ik ben mij terdege van de mogelijkheden van de moleculaire biologie bewust, maar de manipulatie van het DNA "in het labo" heeft niets met een natuurlijk, blind en willekeurig proces te maken, maar veronderstelt een laborant. Met andere woorden een 'intelligence' die achter de schermen allerlei handelingen uitvoert. 'Intelligent Design' komt dan om de hoek kijken of zelfs God. Maar, ik neem aan, dat u dit niet zo bedoeld heeft, terwijl u het eigenlijk wel schrijft... "in het labo"...

Het voorbeeld van antibioticaresistentie bij bacteriën dat u aanhaalt is ook geen voorbeeld van evolutie. U veronderstelt, dat een bacterie "over de generaties" bestand wordt tegen een bepaald antibioticum. Dit klopt echter niet. De meeste bacteriën van een bepaalde populatie zullen sterven door de toediening van het antibioticum, maar enkele bacteriën die gewoon al resistent zijn, zullen niet sterven. De resistente bacteriën zullen zich dan voortplanten ten nadele van de niet-resistente bacteriën. Zij vullen dus de vrijgekomen ruimte op en zullen zich zodanig verspreiden, dat na verloop van tijd er alleen maar resistente bacteriën overblijven. Dit is dus géén voorbeeld van Darwinistische evolutie of macro-evolutie, maar van micro-evolutie, aangezien hier geen sprake is van een nieuwe soort.

The Guardian Angel zei

Tot slot komen we nog even terug op mutatie. Mutatie is een spontane, erfelijke verandering in een DNA-sequentie. Het is onder natuurlijke omstandigheden een vrij zeldzaam verschijnsel en is meestal negatief. Maar, zelfs in de veronderstelling, dat theoretisch goedaardige mutaties mogelijk zouden kunnen zijn, dan nog opereert 'natuurlijke selectie' niet op het moleculaire niveau. 'Natuurlijke selectie' werkt alleen maar op het niveau van het organisme, hetgeen vervolgens zou moeten resulteren in fysiologische veranderingen.

Dus, voor elke goedaardige mutatie die geselecteerd wordt, worden er duizenden kwaadaardige mutaties geselecteerd. Deze worden theoretisch allemaal opgeslagen in het genoom van het organisme en wordt de "mutation load" genoemd. Het spreekt voor zich, dat na verloop van tijd deze "mutation load" zo 'toxisch' is dat er een "point of no return" wordt overschreden. De "mutation load" zal dus een dodelijk karakter krijgen.

Op het niveau van een populatie zal dit leiden tot het uitsterven van die populatie.

De vraag dringt zich dus op of dit alles zo wel werkt?

Een goed voorbeeld is de Afrikaanse Coelacanth. Deze katvisachtige vis zwemt al 390 miljoen jaar rond in onze zeeën. Tussen de fossielen en de huidige fysionomie van deze vissen is er geen enkel morfologisch verschil te vinden!

Duidt dit op mutatie? Duidt dit op evolutie?

Studie is inderdaad vereist.

Echter, wetenschappers zijn te vaak vakidioten die werken binnen een bepaald paradigma zonder zich rekenschap te geven van het paradigma waarbinnen ze werken.

Anoniem zei

"Echter, wetenschappers zijn te vaak vakidioten die werken binnen een bepaald paradigma zonder zich rekenschap te geven van het paradigma waarbinnen ze werken."
Fascinerende uitspraak voor een man die modernisten verkettert. Er ooit al bij stilgestaan dat hun paradigma misschien anders is omdat het "oude" zijn betekenis verloren heeft? Ooit al eens het paradigma waarbinnen je zelf functioneert aan een kritische blik onderworpen? Stond er niet ergens iets in het evangelie over balken en splinters?

The Guardian Angel zei

@ Aniniem van 10:11,

De Katholieke Kerk werkt niet binnen een bepaald paradigma, maar werd gesticht door Christus, de Zoon van God. De doctrine van de Kerk is de door God Geopenbaarde Waarheid en is als dusdanig onveranderlijk.

Anoniem zei

Aan anoniem 5 februari 10:11

Zeer interessant dat U schrijft dat het "oude paradigma" zijn betekenis zou verloren hebben.
Dat betekent alzo dat de oorspronkelijke aloude openbaring Gods nu haar betekenis zou verloren hebben en er in plaats daarvan een "anders paradigma" gekomen is.
Parbleu, zo duidelijk werd dit door deze bende halve gare modernisten nooit gezegd.
De "splinters" (in het aramees staat er geschreven: "strohalmen") en de balk in het oog staan vb. bij Lukas 6, 41-43.
Het is een referentie naar de pietluttigheid van bepaalde farizeeische schriftgeleerden en hun strikte toepassing van de 286 megilloth (detailregels van het farizeeîsche jodendom); dat wird dan na de val van Jeruzalem en de verdrijving aller joden uit Palestina door de romeinen in 70 n. Chr. de regel van het farizeeîsch-talmoedische jodendom.
Bergoglio is daarvan overigens een grote fan.
Gelieve echter de tekst verder te lezen, en wel tot op het einde (Lukas 6, 44-49):
hier wordt uitdrukkelijk naar het staan bij de Heer, het "Tibi Adsum", gevraagd en naar het volgen van het rechte pad.
Dat wist reeds de psalmist: het getijdengebed zingt meermaals de prachtige zin:
"In te speravi; non confundar in aeternum".
Velen in Vlaanderen zijn geconfundeerd.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Raymond Kardinaal Burke

Raymond Kardinaal Burke
Curie-Kardinaal en Prefect van de 'Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur', zei op 13 december 2013: "Het 'Evangelii Gaudium' van Bergoglio behoort NIET tot het Pauselijke Magisterium"

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer