woensdag 4 november 2015

Johan Bonny geeft een misselijkmakend interview aan 'Vatican Insider' (La Stampa)

Interview with Belgian bishop Johan Bonny: “Doctrine can never be separate from pastoral care, likewise, pastoral care can never contradict doctrine”

Gianni Valente


Some poisonous caricatures have been circulating of Belgian bishop Johan Bonny, head of the diocese of Antwerp. And yet from his account of the Synod he does not come across as a fanatic of theological relativism, but simply a man who is aware of the Church’s path through history [Het is van Bonny geweten, dat hij zijn betoog aanpast naar gelang de smaak van het publiek waar hij mee te maken heeft.]. From the Council of Nicaea to the 2015 Synod.

What happened at the Synod?

“To measure how much progress was made at the Synod, all one needs to do is measure the distance covered between the concluding text and the opening speech given by the Relator General on the first day. Many points within it were presented inside a very rigid formula. Perhaps there were some who were aiming at putting these things back into the concluding document.” [Bergoglio is duidelijk op zijn stappen moeten terugkomen. Van "vooruitgang" zoals Bonny dat noemt, is géén sprake!]

They tried to bury the paragraph on discernment for remarried divorcees, despite the fact there was no explicit reference to their re-admission to the sacraments. What was their intention?

“Those who were intent on not yielding an inch of ground on this matter, were convinced they were going to ‘win’ [Het gaat dus volgens Bonny over 'winnen' en 'verliezen', niet over de Geopenbaarde Waarheid!]. They said to themselves: we won’t make any initial objections to what is stated in that section and then when it’s time to vote, we will vote against it. They wanted to send out a sign: we don’t wish to discuss this any longer, not even remotely. But they miscalculated things. At the start there were definitely more than 80 of them. That means that in the end, some of them must have said: that’s enough, let’s move on towards the shared position on pastoral care. And this change came about gradually during the Synod.” [Bonny neemt zijn dromen voor werkelijkheid.]

What is the importance of these sections?

“The sections on discernment did not mention the various categories, because this discernment does not only apply to remarried divorcees. They also deal with other situations such as cohabitation among young people who are not yet married or those who have entered a civil marriage but not a sacramental one [Totale leugens van Bonny!]. No one ever asked for all remarried divorcees to be granted communion without discernment [Hier geeft Bonny zijn nederlaag toe!]. If you take a good look at what Cardinal Kasper said in the Consistory over two years ago, or at the proposal presented by German bishops over 15 years ago, you notice that the document has adopted the same criteria that had been proposed by them. It is a requirement of the historical times in which we live. An Eastern European priest who had been carrying our pastoral service in Switzerland for a few years, told me: I celebrate mass on Sunday and the majority of those who come up to me for communion are Protestants or remarried divorcees [De Katholieke Kerk kent geen 'open tafel' zoals bij de protestanten. Alleen Katholieken mogen ter Communie gaan. Dit is totale waanzin dit!]. “Normal” Catholics – he told me – rarely come to mass [Wat een nonsens! Bonny schijnt te beweren, dat enkel overspeligen naar de kerk komen! Hij is goed gek!]. Those who seek the Eucharist, those who I feel find it essential, who need it as an aid to healing and as nourishment for their spiritual life, are the groups of people who in canonical terms cannot receive the sacrament, except in serious and exceptional circumstances [De Heilige Communie is er niet om de zondaars te 'helen' of om te 'genezen'. Wie niet in staat van genade is, mag de Heilige Communie niet ontvangen! Dit is totaal anti-katholiek wat Bonny hier zegt!]. Up until now we have been in an “all or nothing” situation which does not take concrete situations into account and in which principles are sometimes applied without adequate pastoral prudence, in a way that – for example – does not distinguish between those who have been abandoned and those who have abandoned, between those who have been cohabiting for two months and those who have become grandparents in their second union and have grandchildren who are growing up in the Catholic faith.” [Het gaat niet over het 'groeien' in het geloof... Dit gradualisme is totale ketterij! Men moet in staat van genade zijn, anders mag men de Heilige Communie niet ontvangen!]

On a practical level, who has the task of actually applying these criteria?

“Paragraph 85 mentions the figure of the bishop. It is not about formulating new theological principles. As everyone has reiterated, no changes are being made to doctrine. But there is a new openness to proclaiming the Gospel in existential situations, without having to exclude the possibility of access to the sacraments from these pastoral paths [Ketterij, Bonny!]. Having heard the Pope’s final speech, it is clear that he will continue along this path in the Year of Mercy too. Pope Francis is keeping the door open in order to move forward [Bergoglio is zélf een ketter! Wat had je dan van hem verwacht? Dat hij zich bij de besluiten van de Synode ging neerleggen?]. The framework some wished to uphold, which presented a clash between doctrine and pastoral care has gone. Doctrine can never be separate from pastoral care, likewise, pastoral care can never contradict doctrine.”

What struck you the most about Francis’ concluding speech?

“His appreciation of the different contexts in which the Church operates, when he said that there are certain things that are unthinkable in certain contexts, whereas in others they are totally obvious, they are the norm [Die verschillende contexten bestaan niet. Iedere gelovige is gelijk voor de wet!]. And we must live in the reality in which we find ourselves, without saying that this or that person lives in sin, while the others are free from sin [Bonny is werkelijk totaal gestoord! Blijkbaar mogen we geen onderscheid meer maken tussen zij die 'geen zonden hebben', dus zij die gebiecht hebben en in staat van genade zijn en zij die niet gebiecht hebben en zij die niet kunnen biechten omdat ze de absolutie niet kunnen krijgen aangezien ze in permanente staat van doodzonde leven!]. Also, the bit where he said that the true defenders of the doctrine are not those who uphold its letter but its spirit.” [Neen, zij die de Leer van de Kerk verdraaien, dat zijn degenen die de échte verdedigers van de Doctrine zijn. Hoe kan je als bisschop werkelijk zulke klinkklare nonsens verkopen? Bonny zou eens even naar zichzelf moeten luisteren! Dit is waarlijk diabolisch!]

Was it indeed a “pre-packaged” Synod as some insinuated?

“I have taken part in other Synods, as an assistant to the fraternal delegates and this was the first Synod where I heard cardinals disagree so openly with the Pope’s point of view [Heel wat Kardinalen hebben Bergoglio dus openlijk tegen gesproken!]. Francis did afterall invite everyone to speak frankly [Neen, Francis is een ketter!]. And it was those who tried to make it seem like the Synod was being “piloted” who took the most advantage of this… Fortunately, the working method was clear and open.” [Nog meer leugens!]

Was it really a case of “defenders” versus “eliminators” of doctrine?

“As early as the Council of Jerusalem and in the others too, the problem was never the conflict between true and false. If this were the case, things would be straightforward: choose what is true, do away with what is false. The complex bit was combining elements of truth that were defended by some, with elements of truth that were defended by others.” [Dus, niet de tegenstelling tussen waarheid en leugen is het probleem... Neen, de tegenstelling tussen waarheid en waarheid is het probleem. Wat een geleuter. Dit is nonsens!]

Give me an example.

“At the Council of Nicaea, for example, one side said: we are monotheists, God is one! While the other side said: but we need to clearly distinguish between these three Persons: Father, Son and Holy Spirit, and respect this distinction. One and three, not true and false. [Dit zijn totale leugens. Het gaat hier over de veroordeling van het Arianisme. Het gaat niet over de Ene God of de Drie-ene God. Het gaat erover, dat de Arianen niet aanvaardden, dat Christus God was! De Geloofsbelijdenis van Nicea stelt, dat Christus homoousios is, "van dezelfde substantie is", als de Vader en dus ook waarlijk God is.] And for as long as each of them considered themselves advocates of the truth and others as representatives of falsehood, the Eastern clergy were quite literally killing each other over it. The Council had to piece together the elements of truth of both sides.” [Echtbreuk en overspel zijn echt niet zulke moeilijke theologische kwesties hoor, Bonny!]

What about at the Council of Chalcedon?

“There we had more or less the same thing. Some said: Jesus is the Son of God. If he is not God, then he is not the Messiah, the Saviour, because someone who is anything less than God cannot be the Saviour of all mankind. To which the others responded: yes, but Jesus is man. If God did not become man like us and did not experience our humanity, except from sin, then the incarnation, the passion and his death never really happened. They fought over this for a century, contrasting true and false, until, at Chalcedon, they decided to marry the truth of one side with that of the other, finding a formula that may remain complex and a bit difficult, but it helped the Church move forward…”
[Ook het Concilie van Chalcedon is een waar dieptepunt geweest! Men heeft er toen ook een gigantische puinhoop van gemaakt. Natuurlijk dat diabolos Bonny dit een interessante situatie vindt!]

Any other examples?

“The First Vatican Council said: the Pope’s primacy implies univerasal jurisdiction and infallibility because Peter holds first place in the college of twelve and Jesus gave him a power he did not give to the apostles and so Peter’s position within the group of twelve must be respected: for almost a century we had a “primacy within a primacy”. The Second Vatican Council didn’t say that the pronouncements of the previous Council were false, but recognised and reaffirmed collegiality, the synodal aspect, thus re-establishing the healthy equilibrium between primacy and collegiality in the Catholic Church. Joining together the truth of one perspective and the truth of the other.” [Meer dan 50 jaar vechten de neo-modernisten met hun 'collegialiteit' tegen het primaatschap van de Paus. Nu denken ze, dat ze met Bergoglio een 'paus' hebben die aan hun kant staat en plotsklaps zijn de neo-modernisten daar met het Eerste Vaticaans Concilie. Hoe is het mogelijk, dat ze dat nu zomaar ontdekt hebben? Natuurlijk, na de nederlaag van de neo-modernisten op de Synode, is hun enige hoop nog op Bergoglio gevestigd. "Bergoglio heeft het laatste woord" zeggen ze. Wel, dat is niet zo. Indien Bergoglio paus zou zijn, dan nog zou hij slechts de Vicaris van Christus zijn, maar niet Christus. Dan zou hij de opvolger van Petrus zijn, maar niet Petrus. En trouwens Bonny, het Tweede Vaticaans Concilie kon het Eerste Vaticaans Concilie niet tegenspreken, omdat het Eerste Vaticaans Concilie een dogmatisch concilie was en het Tweede Vaticaans Concilie slechts een pastoraal!]

Following this line of thought, how did this Synod go?

“We had a similar task regarding the issues debated in this Synod. But there was some agitation. A process is always needed – and it takes time – not in order to search for “tactical” compromises, but to let things mature and be able to find a way to combine  what is true according to those who defend the continuity of doctrine and those who say that in concrete situations the law is to be implemented with prudence and wisdom, bearing in mind that the supreme law is the salvation of souls, according to God’s mercy. There are those who still put labels of things and keep on saying: you are liberals, we are orthodox… It does make one laugh. I too wanted to be orthodox and remain so. And those who proclaim themselves to be orthodox can sometimes be very liberal in implementing doctrine or the rules.” [Wat een lulkoek. Dat Kardinaal Sarah, een paar keer, Bonny de mond gesnoerd heeft, dat zegt leugenaar Bonny er niet bij!]

Some blame  these schematizations entirely on the media.

“The media have their share of the blame of course. But many journalists really understood our problems. Many are well informed. If anything, the problem lies with militant blogs [!!!] that infest the web and play the role of mini inquisition tribunals [Bonny heeft blijkbaar iets tegen bloggers!]. They attack anyone who doesn’t share their views, in an attempt to intimidate them, treating them like heretics. They do not formulate questions but doctrinal indictments.” [Bonny nogmaals, het gaat binnen de Kerk niet over 'meningen', maar over de Geopenbaarde Waarheid. Het feit, dat burgerlijk hertrouwd gescheidenen de Communie niet mogen ontvangen, is niet zo een moeilijk theologisch probleem! De regels zijn de regels en daar heeft iedereen, bisschoppen incluis, zich aan te houden!]

Many African bishops focused a great deal on the “ideological colonization” of issues relating to the family, sex and gender…What is your perception of this in Belgium?

“There is pressure in Belgium too on the subject of gender. But this is not an imported phenomenon from the US, for example, or anywhere else. It just emerged from our people and culture [Leugens! Leugens! Leugens! Bonny ontkent hier, dat de gender-theory ons zou zijn opgedrongen! Men heeft ons die wél opgedrongen. Die gender-theory is niet 'zomaar' ontstaan uit het volk of uit de cultuur! Bonny, je liegt dat het gedrukt staat! Wat een handlanger van de NWO ben je!]. In Africa, the Middle East and other countries of the East, there is a growing anti-American and anti-Western sentiment. In some cases, some linked the granting of humanitarian aid to the adoption of certain policies on issues to do with sexuality [Dat is ook zo!]. Having said that, it is clear that homosexuality cannot simply be presented as a product exported from the West [Homoseksualiteit an sich niet! Maar, humanitaire hulp afhankelijk maken van de introductie van het 'homo-huwelijk' of van de introductie van voorbehoedsmiddelen is wel een 'Westers' export-product! Het is de agenda van de VS en de VN. Het is een neo-koloniaal, eugenetisch programma!]. It is a phenomenon that exists in those societies too but is often covered up or denied [Die gender-theory bestaat daar niet Bonny! Daar gaat het over Bonny! Niet dat daar ook een paar homo's zouden rondlopen!]. At most, these groups remain invisible and seek support on global internet networks and on social networks in order to emerge. In any case, homosexuality was not discussed in any depth at the Synod [Die gender-theory is wel wat meer dan alleen maar homoseksualiteit!]. It was an issue that was not directly connected to sacramental marriage and the family [Nou zegt hij dit weer! Kardinaal Sarah heeft Bonny meermaals de mond gesnoerd!]. I think it was better to keep things separate and to avoid making comments that were too general, controversial and not reasoned.” [Ongelofelijk! Vorig jaar viel men over de homoseksuele verklaringen tijdens de Synode en dit jaar helemaal niets. Omdat de neo-modernisten de homo-agenda niet wilden doorduwen, of omdat de neo-modernisten de dingen gescheiden wilden houden? Laten we lachen! Bonny, je maakt je totaal belachelijk!]

What did you find the least convincing about the way in which the failed marriage issue was handled ?

“Some interpret the drop in marriages and the failure of marriages in a mechanical way, seeing them simply as the automatic result of a loss of faith and as the result of secularisation. They forget that many good Catholics who are active in parishes and movements also get divorced.” [Bonny, 'goede Katholieken' scheiden niet!!! Net zoals 'goede bisschoppen' ook geen ketterijen verkopen!]

How is the Pope seen in Belgium? And how do you interpret the hostility shown toward him by certain  commentators and groups within the Church?

“Pope Francis is Belgium’s most well-loved Pope since John XXIII [Hoe zou Bonny die inschattig kunnen maken? Toen was hier in Vlaanderen 95% katholiek, nu is dat nog maar 10%.]. As far as those who oppose him are concerned, I wouldn’t search for particularly lofty and spiritual reasons to justify their attitude. Some of it was to do with jealousy and power [De Katholieken zijn tégen Bergoglio omdat ze jaloers zijn??? Maak je toch niet zo belachelijk Bonny!]. There are episcopates and movements that have had a great deal of influence in recent times and now they are seeing it diminish. Basically, I would factor the human dimension into all of this as well.”


«Dopo il Sinodo, Francesco ha la porta aperta per andare avanti»

Bron: Vatican Insider (La Stampa)



“Following the Synod, Francis keeps the door open in order to move forward”

Bron: Vatican Insider (La Stampa)




1 opmerking:

Anoniem zei

We zijn het van Bonny gewoon – en van vele andere neo-modernisten voor dat part – dat ze wartaal spreken. Inhoudelijk houdt hun geleuter geen steek. Dat is niet anders wanneer ze een andere taal spreken.

Mijn grote struikelblok dit keer is “discernment for remarried divorcees”.

‘Discernment’ betekent in de eerste plaats “een goed oordeel vellen”.

Maar indien je mij komt zeggen dat een rechter een “discerning judge” is, dan zal ik in de eerste plaats denken dat hij een wijn fijnproever is, of zoiets.

Het oordeel dat er in ‘discernment’ geveld wordt slaat op een ‘geraffineerde smaak’, ‘gesofisticeerde culturele ontwikkeling’ en ‘sensitiviteit’ en ‘subtiliteit’ in de verfijnde dingen in het leven. Het slaat niet op het soort oordeel een rechter velt in een gerechtszaak. Het is geen oordeel over juist of fout, goed of slecht, het is een subjectief oordeel over smaak.

‘Discernment for remarried divorcees’ betekent dan dat de dorpspastoor een oordeel gaat vellen over de wijze waarop de hertrouwde gescheiden “verfijnde katholieken” zijn, alsof kerkrecht, theologie, de Geoopenbaarde Waardheid of katholieke Traditie kwesties zijn van culturele smaak en ontwikkeling.

Er is trouwens niemand die erbij stilstaat dat je niet eens voor de Kerk kan scheiden, laat staan; hertrouwen. Niemand die erbij stilstaat dat indien met niet voor de Kerk getrouwd is, men voor de Kerk niet getrouwd is, maar alleen voor de staat. Dat er voor de Kerk geen verschil is tussen samenwonenden die voor de staat getrouwd zijn, of gewoon samenwonen. Dat de ‘hertrouwden’ waar men over srpeekt daarom niet een hertrouwd zijn. Maar zolang ze cultureel verfijnde katholieken zijn, mogen ze de sacramenten wel ontvangen.

De hele denkwijze staat gelijk aan ‘iemand’ die zegt dat de maximale snelheid op de snelweg 120km/h is, maar wanneer je met je technisch geavanceerde superauto tegen 240km/h op de snelweg scheurt mag het, zolang je maar een verfijnde bestuurder bent, in een verfijnde auto”.

Het hele interview staat vol met die deconstructivistische post-modernistische ‘brain-fucks’.

Dat die lui eens leren te zeggen wat ze bedoelen. Maar dat kunnen ze niet; omdat ze hun maskers niet willen laten zakken. Dus liegen ze maar. Of tenminste; de waarheid wordt opzettelijk verhuld en verdraaid. Hetgeen hetzelfde is als liegen. En liegen is doodzonde.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer