maandag 26 oktober 2015

Luk Vanmaercke, van 'Kerk en leven': "De katholieke Kerk is veranderd."

In Rome hebben 279 bisschoppen zich drie weken lang gebogen over de kerkvisie op het gezin. Leverde dat iets op? Op het eerste zicht niet zo veel [De hervormers halen NUL op het rekest!], want de eindteksten staan vol diplomatiek geformuleerde compromissen. Maar wie verder kijkt dan de woorden, merkt toch belangrijke evoluties. Dat is alvast de drie Belgische vertegenwoordigers – kardinaal Danneels en de bisschoppen Bonny en Van Looy – niet ontgaan. De drie behoren tot de moderne strekking en kunnen gematigd tevreden op de synode terugkijken. Hun persoonlijke conclusies getuigden van wijsheid en inzicht. Openheid, mildheid en autonomie, dat waren daarbij de sleutelwoorden.

Kardinaal Danneels legde weinig grote verklaringen af tijdens de synode [Hoe zou het komen? De 'Maffia van Sankt Gallen' was het grote taboe-thema op de Synode!], maar formuleerde een scherpe conclusie toen men hem vroeg of de bisschoppenbijeenkomst wel tot enige verandering had geleid. “De vraag is niet wat er veranderd is, maar wie er veranderd is. De Kerk zelf is aan het veranderen. Van spreken en opleggen, naar zwijgen en luisteren.” Dat was raak. De grote communicator kan het nog.

Danneels heeft inderdaad gelijk! De Kerk moet nu maar eens luisteren naar diegenen die de rotzooi binnen de Kerk al sinds 50 jaar aanklagen! De pedo-homofiele doofpot kan niet langer gesloten blijven!

Terwijl waarnemers zich blind staarden op de vraag of [hertrouwd] echtgescheidenen [Vanmaercke weet blijkbaar nog niet waar het over gaat! Aangezien een katholiek niet kan scheiden, is er ook geen probleem als men ter communie gaat. Een probleem stelt zich wanneer men burgerlijk hertrouwt. Dan pleegt men overspel en kan men de Communie niet ontvangen!] nu de communie mogen ontvangen en of holebi’s nu mogen huwen, kijkt Danneels naar de onderbouw. De belangrijkste verwezenlijking van deze synode was… de synode zelf. Of beter: de manier waarop ze plaats vond. 

Het punt is inderdaad niet of hertrouwd gescheidenen ter Communie kunnen gaan of niet, hét probleem is dat hertrouwd gescheidenen naar de hel gaan, aangezien ze in permanente staat van doodzonde leven en dus niet kunnen biechten aangezien ze geen absolutie kunnen krijgen.

In het verleden werden synodes strak geregisseerd, was er weinig ruimte voor meningsverschillen en lagen de conclusies op voorhand vast [Alsof dat nu niet het geval geweest zou zijn!]. Deze keer mochten de meningen ver uit elkaar liggen en konden kerkleiders publiekelijk de degens kruisen [Nogmaals, het gaat niet over 'meningen'!]. Er werd gespind en gelekt als nooit tevoren, maar eigenlijk was dat niet eens nodig. Door de nieuwe openheid was het zonneklaar wie welke positie verdedigde. En dat op zich was al een verademing [Danneels, Bonny en Van Looy zijn ketters!]. Paus Franciscus wilde openheid en inspraak en werd op zijn wenken bediend. Wie ooit terug wil naar de stilte van de achterkamertjes, zal hard zijn best moeten doen.

Geen hel en verdoemenis [is inderdaad het adagio van de neo-modernisten!]

Vele bisschoppen lieten dus van zich horen, maar het allermooiste zinnetje kwam van ‘onze’ Luc Van Looy: “Het leven is meestal sterker dan de theorie.” Anders gezegd: de gezinsleer van de Kerk kan allerlei idealen voorhouden, finaal is toch de praktijk van het echte gezinsleven bepalend [Het gaat niet over 'idealen'. Wie zich niet aan de Leer van de Kerk houdt, gaat naar de hel!]. Gelovigen zijn geen supermensen, ze zijn even feilbaar als om het even welke andere mens. En in tegenstelling tot wat men soms denkt, wordt het katholicisme juist gekenmerkt door een grote mildheid tegenover de realiteit van het leven. [De Kerk is mild tegenover wie tot inkeer komt. Wie blijft volharden in de boosheid, gaat naar de hel!]

Katholieken houden niet van Amerikaanse televisiepredikanten die hel en verdoemenis prediken en iedereen verwijten een zondaar te zijn (en daarna zelf op overspel betrapt worden). De katholieke variant van het christendom is zachter en flexibeler, en daardoor realistischer [Enkel de Katholieke Kerk is Christelijk!]. Die mildheid was tijdens de synode bij veel bisschoppen aanwezig. Één van de belangrijkste conclusies is dan ook: de leer is niet veranderd, maar de Kerk moet begripvoller zijn voor de realiteit [Dat was Ze voordien ook al! Het wijzen op het gevaar van de hel is net een teken van barmhartigheid. Het verzwijgen van de hel is totaal onverantwoord!]. Op initiatief van Franciscus begint binnenkort het “heilig jaar van de barmhartigheid”. De deugd van de mildheid zal dan nog uitdrukkelijker op de voorgrond treden.

De derde Belgische deelnemer, bisschop Johan Bonny, had ook een wijze conclusie klaar: “Wij willen in de eerste plaats goede bisschoppen kunnen zijn voor onze mensen.” Dat sluit naadloos aan bij een ander veelgehoord pleidooi: de vraag naar meer autonomie voor lokale kerken [Wat heeft dat met elkaar te maken?]. Tijdens de synode was het opnieuw overduidelijk hoe groot de culturele verschillen zijn tussen landen en werelddelen [Iedere mens moet zich aanpassen aan de Geopenbaarde Waarheid, dat heeft met culturen niets te doen!].

Terwijl de Belgische bisschoppen al lang aanvaard hebben dat homoseksualiteit zijn plaats heeft in de samenleving, is dit thema voor andere bisschoppen – bijvoorbeeld uit Afrika – een absoluut taboe [De zonde heeft altijd al "zijn plaats in de samenleving gehad". Dit is allemaal gezwets van die Vanmaercke!]. Zij ergeren zich aan het feit dat de debatten daarover gaan, in plaats van over de armoede waarin veel van hun gezinnen leven. Dat soort tegenstellingen zijn (voorlopig) onoverbrugbaar. [Er zit geen enkele logica in deze 'redeneringen'. Vanmaercke verkoopt cafépraat!]

En dus liet de paus al een paar keer uitschijnen dat de bisschoppen zelf wel weten wat ze in hun bisdommen moeten doen. Zo stelde Bonny over gescheiden mensen: “In België weigeren wij al 40 jaar aan niemand de communie.” [Dit is ketterij en apostasie! En is trouwens gelogen!] Inderdaad, hier begrijpen gelovigen nog nauwelijks dat daarover gedebatteerd wordt [Nogal logisch wanneer de gelovigen en de jeugd net door de bisschoppen bedorven wordt! Maar, het klopt niet wat Bonny zegt!].

Bonny, waar wordt er over gediscussieerd?

Het punt is niet of hertrouwd gescheidenen ter Communie kunnen gaan of niet, hét probleem is dat hertrouwd gescheidenen, mét of zonder Communie, naar de hel gaan, aangezien ze in permanente staat van doodzonde leven en dus niet kunnen biechten aangezien ze geen absolutie kunnen krijgen.

Met andere woorden, hertrouwd gescheidenen die ter Communie gaan, eten zich een weg naar de hel omdat ze het Heilige Sacrament onwaardig ontvangen. Ze plegen dus heiligschennis!

Hertrouwd gescheidenen die ter Communie gaan, stapelen de doodzonden op elkaar en kunnen deze niet biechten! Hun ziel wordt pekzwart!

Beter dan elkaar in een verlammende wurggreep te houden, willen heel wat bisschoppen hun aanpak meer en meer afstemmen op de realiteit van hun bisdommen [Hun lege kerken zeker!]. Dat doet geen afbreuk aan het gemeenschappelijke geloof en de gedeelde waarden.

Bron: De Redactie

Link:

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/opinie/1.2479463


WERKELIJK EEN WALGELIJK STUK VAN VANMAERCKE!

MAAR WAT WIL JE OOK ALS JE VOOR DE VRT SCHRIJFT?

3 opmerkingen:

Catherina of Siena zei

Incredible, the reasoning of the Belgian prelates. No wonder they could not stand a towering Christian figure like Joseph Ratzinger and even Pope John Paul II.

It is heart breaking to read and hear of the state of the Belgian Catholic Church.

Please forgive my comment in English. I understand Flemish/Dutch very well but won't dare to try and write in your mother tongue.

Pax.

Anoniem zei

Wie zich niet aan de "leer" van de Kerk houdt, zou volgens u naar de hel gaan: dat moet een heel grote zaal zijn, groter dan de hemel. Moeten ze bijbouwen?

The Guardian Angel zei

Uit de Heilige Schrift:

Luk 13:23 Eens zei Hem iemand: Heer, zijn de zaligen weinig in aantal? Maar Hij sprak tot hen:
Luk 13:24 Doet uw best, om binnen te gaan door de enge poort; want velen, zeg Ik u, zullen trachten binnen te komen, en het niet kunnen.
Luk 13:25 Wanneer de heer des huizes is opgestaan, en de deur heeft gesloten, dan zult gij buiten staan, aan de deur gaan kloppen, en zeggen: Heer, doe ons open. Maar hij zal u antwoorden: Ik weet niet, waar gij vandaan zijt.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Raymond Kardinaal Burke

Raymond Kardinaal Burke
Curie-Kardinaal en Prefect van de 'Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur', zei op 13 december 2013: "Het 'Evangelii Gaudium' van Bergoglio behoort NIET tot het Pauselijke Magisterium"

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer