zaterdag 17 oktober 2015

Impressies van Luc Van Looy over de tweede week van de bisschoppensynode:

De tweede week van de bisschoppensynode over het gezin zit er bijna op. Voor Luc Van Looy, de bisschop van Gent, een geschikt moment voor enkele persoonlijke indrukken. Blijkbaar is de concrete realiteit nooit ver weg in de aula van de synode of in de discussiegroepen. Concrete verhalen begeleiden de fundamentele discussies. Dat doet de Gentse bisschop besluiten: “Het leven is meestal sterker dan de theorie” [En wat is dan 'de theorie'?]. Met nog één week te gaan, is er blijkbaar nog veel werk aan de synodale winkel.

Werkwijze

“De voorbije week hebben we voortgewerkt aan de correctie van het [anti-katholieke] werkdocument (het ‘Instrumentum Laboris’). De werkwijze houdt in dat we in taalgroepen grondig door de tekst gaan om dan wijzigingen te verzamelen. In de dertien groepen wordt dus grondig nagedacht over wat de synode zou moeten voorstellen over het huwelijk en het gezinsleven. Na het werk in de taalgroepen komt de hele vergadering samen om te luisteren naar de voorbereide teksten van de bisschoppen, die commentaar geven bij een deel van de tekst. Woensdag hebben we geluisterd naar de verslagen van al de taalgroepen. Dit was een heel positieve ervaring. Bepaalde groepen deden een uitgebreid voorstel over wat in de eindtekst zou moeten klinken. De eindtekst zelf wordt volgende week opgesteld door een groep van 9 kardinalen en bisschoppen die reeds nu af en toe samen zitten.”

Wat klinkt vooral in de zaal?

“Het thema van de barmhartigheid staat heel duidelijk centraal. De deelnemers verlangen een grondhouding van barmhartigheid in alle mogelijks situaties van het gezinsleven. Situaties waar het eigenlijk onmogelijk is om een sereen gezinsleven uit te bouwen worden regelmatig en concreet onder de aandacht gebracht. Ik denk daarbij aan de situatie van migranten of vluchtelingen [Moslim-vluchtelingen zullen nu wel niet de eerste doelgroep van de Synode zijn!]. We horen indrukwekkende verhalen over situaties in Syrië, Iran en Congo. Die concrete getuigenissen houden ons wel bezig. Er wordt aangedrongen op een Bijbels geïnspireerde eindtekst [Wat anders? Satanisch geïnspireerd?] die door iedereen leesbaar moet kunnen zijn.

Veel aandacht gaat naar de voorbereiding op het huwelijk. De betekenis van het huwelijkssacrament moet duidelijk gecommuniceerd worden met de jongeren die zich voorbereiden. Geloof en kerkervaring dienen sterker benadrukt te worden wanneer men opteert om kerkelijk te huwen. Vandaar opnieuw het belang van catechese als initiatie in het geloof [LOL!].

Bisschoppen uit landen waar de christelijke bevolking een minderheid is, brengen de context van gemengde huwelijken aan bod. Moslimlanden komen in de aandacht omwille van de andere kijk op het huwelijk en op de verhouding man-vrouw.

Wat betreft de problematiek van de communie voor gescheiden koppels die hertrouwd zijn, speelt het thema van de barmhartigheid een grote rol. Unaniem wordt gevraagd een pastorale houding aan te nemen die niemand uitsluit van de tederheid van de Kerk als moeder van alle mensen [Wie kan hier iets op tegen hebben?]. Dit thema zal nog wel wat besproken worden in het verdere verloop van de vergadering.

Vaak horen we interessante voorbeelden uit het leven van de parochies. Zo bijvoorbeeld het verhaal van een kind bij de eerste communie, kind van een hertrouwd koppel, dat gewoon zijn hostie aannam, naar zijn ouders ging achteraan in de kerk, de hostie in drie stukken brak en aan zijn ouders gaf. Het leven is meestal sterker dan de theorie.“ [Weerzinwekkend! Dit is de totale apostasie! Ten eerste is het niet duidelijk of zich dit ergens écht heeft afgespeeld. Ten tweede moet bij de af te keuren hand-communie de hostie meteen genuttigd worden en niet ergens mee 'achteraan in de kerk' genomen worden! De priester moet erop toezien, dat de hostie meteen genuttigd wordt om profanatie te voorkomen! Ten derde, het breken van de hostie ergens 'achteraan in de kerk' is heiligschennis! Hier zijn ongetwijfeld partikels op de grond gevallen! De regels zijn de regels en moeten gevolgd worden!]


REDEMPTIONIS SACRAMENTUM
Congregatie voor de Eredienst en de Sacramenten
Francis Kardinaal Arinze
25 maart 2004

92 Hoewel iedere gelovige altijd het recht heeft naar keuze de heilige Communie in de mond te ontvangen, dient een communicant de heilige Hostie te worden gegeven, als hij het Sacrament op de hand wil ontvangen, in de streken waar de Bisschoppenconferentie dit heeft toegestaan, nadat de beslissingen door de Apostolische Stoel zijn goedgekeurd. Toch dient er in het bijzonder voor te worden gezorgd dat de Hostie onmiddellijk door de communicant wordt genuttigd ten overstaan van de bedienaar, opdat niemand weggaat met de Eucharistische Gedaanten in de hand. Als er gevaar bestaat voor profanatie, mag de heilige Communie aan de gelovigen niet op de hand worden gegeven.




Franciscus

[Van Looy:] “Paus Franciscus is altijd aanwezig, behalve op woensdagvoormiddag wanneer hij de audiëntie geeft. Onder de pauze gaat hij mee met iedereen en neemt een glas fruitsap. Er heerst een positieve sfeer [Leugens!], van broederlijkheid en genegenheid voor de Kerk. Iedereen voelt zich vrij om zijn of haar opinie uit te drukken ['Opinies' zijn totaal onbelangrijk in de Kerk!]. Iedereen draagt de zorg voor een eindresultaat waar iedereen een goede boodschap zal aan hebben, niet alleen voor de Christenen, maar voor ieder gezin in de wereld. Er zou nog veel te vertellen zijn, maar dit zijn wellicht voor nu het belangrijkste. We zijn in een proces waarvan we nog niet echt het eindmeet zien. We doen naarstig voort …”

Bron: Kerknet

 

Jesus is on the Floor:


  


6 opmerkingen:

Anoniem zei

De redenering achter het verhaal van de eerste communicant en de gebroken hostie voor zijn hertrouwde (stief)ouders is dat het kind niet dergelijk afschuwelijke heiligschennis gepleegd zou hebben indien de hertrouwde ouders wel ter communie konden gaan.

Het is dezelfde redenering die houdt dat indien priesters mochten trouwen dat ze zich niet aan kinderen zouden vergrijpen.

Het is dezelfde redenering dat indien voorbehoedsmiddelen aangewend mochten worden, dat mensen niet meer tegen kuisheid zouden zondigen.

Welke blasfemie kiest je, teneinde de andere te voorkomen?

Maar dat is allemaal te intelligent. Voor deze lui gaat het alleen over de afschaffing van de zonde.

Helaas, indien je de zondeval wil afschaffen zal je ook een paar hoofdstukken uit de Bijbel moeten scheuren. Het hele Nieuwe Testament om te beginnen en van het Oude Testament zal er niet veel meer overblijven. In feite zal je je Bijbel moeten reduceren tot de eerste twee hoofdstukken van Genensis, want de zondeval gebeurd al in het derde hoofdstuk.

Tenminste als je Gender Theory niet als onderdeel van katholieke doctrines wil opnemen, anders zal je je ook gewis moeten maken van het tweede hoofdstuk van Genesis. En als je Darwinisme ook accepteert als katholieke doctrine, dan blijft er echt helemaal niets meer van de Bijbel over.

Laten me even toe deze denkwijze verder te zetten:

Indien je je ziel niet meer moet redden, wanneer ervan uitgegaan wordt dat je toch naar de hemel gaat, want zondigen kan niet meer, en zodoende ... dan moet je ook niet meer naar de kerk. De leegloop van de kerken zal alleen versnellen. Er zullen geen priesters meer nodig zijn, en zullen geen kerken meer nodig zijn. Sacramenten evenmin.

OK. Maar begrijpen die lui niet dat indien er niemand meer naar de kerk moet om in de hemel te geraken. Wanneer sacramenten geen nut meer hebben. Dat het homohuwelijk dan ook niet vereist is?

Welke rol meent de kerkleiding te kunnen spelen wanneer ze zichzelf nutteloos gemaakt hebben?

Perfect rationele vraag.

Het antwoord is simpel; ze zijn zo van de duivel bezeten, dat ze zelfs dat niet inzien.

The Guardian Angel zei

@ Anoniem van 17:14

Het hele gedoe over Communie voor de hertrouwd gescheidenen moet ook zo bekeken worden.

Vroeger ging men eerder uitzonderlijk ter Communie, nu gaat iedereen altijd, gebiecht of niet. En die arme hertrouwd gescheidenen mogen nooit ter Communie. Inderdaad heel erg sneu.

De crisis in de Kerk is dan ook geen crisis van de Eucharistie, maar een crisis van de Biecht.

Men biecht niet meer, want zonden zijn niet meer belangrijk, dus gaat iedereen ter Communie.

Dat is natuurlijk het probleem.

Men beseft gewoon niet meer waar het over gaat!

The Guardian Angel zei

Men moet het 'recht op Communie' niet uitbreiden, maar eerder inperken.

Iedereen die zich bewust is van een doodzonde, zou beter niet ter Communie gaan.

Dit moet zich vertalen in meer biechtelingen en minder communie-gangers.

Anoniem zei

@GA 18:26

Natuurlijk, men beseft niet meer dat de mis het offer aan het kruis is, ter vergiffenis van de zonden. Maar dat is het probleem van de nieuwe mis, waar ze zijn beginnen 'te vieren', in plaats van 'te offeren', zichzelf offeren incluis.

Een ander probleem: een religieus maakt een paar beloftes; armoede, kuisheid, en gehoorzaamheid. Maar leken maken deze beloftes ook indien ze het Geloof serieus willen nemen.

Gehoorzaamheid is echt niet meer de taal van deze tijd. Mensen zijn zelfs niet aan zichzelf gehoorzaam. Als ze zeggen dat ze minder moeten drinken bv, dan doen ze dat niet omdat ze de discipline niet hebben. Discipline is nog zoiets dat niet van deze tijd is. Discipline en gehoorzaamheid gaan hand in hand. En de crisis van ongehoorzaamheid aan het leergezag van de Kerk is dus een groot probleem.

We kunnen hier de hele avond problemen blijven opsommen maar voor mij is de kerngedachte van de synode:

in plaats van deze problemen aan te pakken, veegt de synode ze onder de mat. Doet alsof ze niet bestaan, en maakt het mensen zo gemakkelijk dat de problemen niet meer bestaan. Problemen met de doctrine? Schaf de doctrine af. Schaf de zonde af. Daarmee bestaan de problemen niet meer, maar niemands leven of zielenheil zal er beter bij varen.

Anoniem zei

Een religieus maakt geen beloftes maar spreekt geloften uit.

Anoniem zei

@Anoniem 13:33

Sorry voor de verspreking maar mijn punt is dat vele religieuzen die geloften net niet uitspreken met alle gevolgen vandien.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Raymond Kardinaal Burke

Raymond Kardinaal Burke
Curie-Kardinaal en Prefect van de 'Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur', zei op 13 december 2013: "Het 'Evangelii Gaudium' van Bergoglio behoort NIET tot het Pauselijke Magisterium"

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer