woensdag 7 oktober 2015

De 'bisschop' van Hasselt, Patrick Hoogmartens, verzaakte aan zijn plicht en weigerde naar de Synode te gaan en liet de 'eer' aan Johan Bonny

Luk Vanmaercke van ‘Kerk en leven’: “Stopt de Kerk met het opgestoken vingertje?”, want 'Bisschop' Hoogmartens van Hasselt is de weg kwijt!


[Vanmaercke vraagt hier eigenlijk aan de Kerk om de zonde af te schaffen. Indien de Kerk de mensen niet meer zou waarschuwen voor de zonde, dan zou Ze falen in Haar taak. De Kerk heeft de plicht om de zonden van de mens aan te klagen, want elke zonde is een belediging van God.]

In Rome is de katholieke bisschoppensynode begonnen. De auteur zoekt uit wat er zal veranderen [Gezien het wezen van de Kerk zelf, kan er onmogelijk iets veranderen.]. Hij hoopt vooral dat de Kerk meer vertrouwen schenkt aan bisschoppen, pastoors en gelovigen want niet iedereen hoeft hetzelfde te denken. [Elke gelovige heeft de plicht om "hetzelfde te denken". Net zoals Johan Bonny roept Vanmaercke hier op tot schisma.]

Kloof tussen gelovigen en Kerk

[Aangezien de gelovigen de Kerk zélf zijn, kan er moeilijk een kloof zijn tussen de gelovigen, ‘het Volk van God’ zoals het Tweede Vaticaans Concilie dat noemde, en de Kerk, want zij zijn één. Waar Vanmaercke het over heeft, is de kloof tussen de gelovigen en de ongelovigen; de kloof tussen de Kerk en de neo-heidenen zoals hijzelf.]

Het grootste probleem van de synode is dat ze op achtervolgen is aangewezen. Tussen de leerstellingen van de Kerk en het reële gezinsleven van haar volgelingen gaapt een grote kloof [De kloof tussen de Heiligheid en een leven in zonde is zeker niet nieuw.]. De doorsneegelovige kijkt veel pragmatischer naar thema's als gezinsplanning, voorbehoedsmiddelen, echtscheiding of homoseksualiteit [Met pragmatisme eindig je in de hel.]. Dat bleek overduidelijk uit de bevraging die de Belgische bisschoppen vorig jaar hielden onder gelovigen, kerkelijke organisaties en experten [Dat Vanmaercke dat document dan nog maar eens leest, want hetgeen hij beweert, is gelogen.]. Niet alleen blijken de Belgische gelovigen in groten getale anders naar gezinsthema's te kijken dan de officiële kerkelijke lijn voorschrijft [Dit is een grove leugen.], ze bekijken die leer ook steeds minder als een morele wegwijzer voor hun eigen leven [Wie de Kerkelijke Leer niet aanvaardt, is geen gelovige.].

Het risico voor de gezinssynode is dus dubbel: dat de uitkomst voor veel katholieken niet ver genoeg gaat en dat ze de uitkomst bovendien weinig relevant vinden. [Vanmaercke vertolkt hier de mening van de ongelovigen. Blijkbaar verheft hij zijn eigen ongelovige mening tot dogma!]

Homohuwelijk?

Tegelijk zullen de media andere prioriteiten hebben dan de bisschoppen. De pers zal bijvoorbeeld voluit focussen op het thema homoseksualiteit, terwijl dat tijdens de synode eerder een nevenkwestie wordt, waarvan bovendien weinig te verwachten valt. Er komt geen kerkelijk homohuwelijk, noch een variant daarop [Vanmaercke weet blijkbaar meer dan wij.]. Want hoewel heel wat westerse kerkverantwoordelijken een positievere erkenning willen voor relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht [Zij die dit willen, zijn geen ‘kerkverantwoordelijken’.], zullen bijvoorbeeld de Afrikaanse bisschoppen op dat punt geen millimeter willen toegeven. [Dit geldt voor alle Katholieke bisschoppen.]

En in de Kerk is het zoals in de politiek: wie het status quo wil bewaren hoeft enkel nee te zeggen, wie verandering wil moet trekken en sleuren. Daarom is behouden veel makkelijker dan veranderen. [Bergoglio zei maandag nog, dat “de Kerk geen parlement is”. Ik begrijp dus niet wat Vanmaercke hier meent te zeggen?]

Echtscheiding en communie?

Maar over dat thema zal het dus maar in beperkte mate gaan. Even emotioneel, maar gewichtiger wordt het debat over echtscheiding. Het symbooldossier wordt de communie voor gescheiden mensen die (burgerlijk) hertrouwd zijn. Volgens de strikte regels mogen deze mensen niet ter communie gaan, maar in de praktijk zal je lang moeten zoeken naar een Belgische priester die zich daaraan stoort. [Waar we in de praktijk ook lang naar moeten zoeken, zijn hertrouwd gescheidenen die ter kerke komen. Ik zie ze in elk geval niet. Waarschijnlijk, dat Vanmaercke bij welbepaalde sektarische clubjes ter kerke gaat, net die plekken waar deze militante en opstandige ex-gelovigen samen troepen.]

Anders gezegd: we krijgen een discussie over iets wat de doorsneegelovige bij ons al lang beschouwt als een gepasseerd station [Deze doorsneegelovige is dan niet katholiek.]. Dat wordt dus moeilijk. Hoopvol is alvast dat de paus hier eerder op de lijn van de praktijk dan op de lijn van de theorie lijkt te zitten [Een Paus moet zich aan de Leer van de Kerk houden, niet "op de lijn van de praktijk". Een veel groter probleem is trouwens, dat diepgelovigen tijdens hun kerkelijke uitvaart, ook geen Heilige Mis meer krijgen. Waarom wordt hén dat geweigerd?]. Vorig jaar getuigde een Argentijnse vrouw: "De paus heeft mij gebeld om te zeggen dat een gescheiden vrouw niks verkeerds doet als ze ter communie gaat." [Na alle commotie heeft Vanmaercke nog niet in de gaten waar het over gaat. Het gaat over hertrouwd gescheidenen, niet over gescheidenen. Zeer dom, Vanmaercke!!!] Een half jaar later kreeg ook een Vlaamse gescheiden gelovige van Franciscus een soortgelijke geruststelling. Op dit thema is dus vooruitgang mogelijk. [Vanmarcke toont hier zijn eigen onwetendheid aan.]

Het gaat niet over progressief of conservatief

Onder impuls van paus Franciscus [Bergoglio is geen paus.] zal de synode stevig focussen op de sociale aspecten van het gezin. Gezinnen die het slachtoffer zijn van (kans)armoede, uitsluiting of andere maatschappelijke onrechtvaardigheden, staan boven aan zijn agenda. Hoewel de paus in zijn toespraken en homilieën vaak blijk geeft van een nogal geromantiseerde visie op het gezin, is hij op deze punten een realist. Hij weet hoe zwaar sociaal onrecht op het gezinsleven kan drukken en hoe bedreigend dit dus is voor de stabiliteit en de duurzaamheid van gezinsverbanden.

Dat is belangrijk, want het is finaal de paus zelf die beslist welke besluiten van de synode effectief in de kerkelijke leer worden opgenomen, en welke niet [Hier vergist Vanmaercke zich schromelijk. Een Paus beslist niet over de inhoud van de Leer. Een Paus kan de Leer niet veranderen. Die bevoegdheid heeft hij niet. Zelfs indien Bergoglio paus zou zijn, dan nog is een Paus enkel maar de Vicaris van Christus, en NIET Christus! Een Paus is de opvolger van Petrus, maar NIET Petrus! Er kan door de Kerk dus onmogelijk iets 'nieuws' geopenbaard worden. Vanmaercke bewijst hier nog maar eens zijn totale ondermaatse kennis van de Kerkelijke Leer. Vrij infantiel eigenlijk.]. Dat doet sommige media besluiten dat Franciscus na deze synode definitief zal moeten kiezen of hij de geschiedenis ingaat als een progressieve of een conservatieve paus [Je kan Bergoglio van vanalles beschuldigen, maar ‘conservatief’ is hij zeer zeker niet.].

Dat is een foute inschatting, want deze paus heeft lak aan die tweedeling. Hij doet gewoon zijn ding, zonder zich af te vragen of hij daarbij behoudsgezind of vooruitstrevend is [Bergoglio is inderdaad zeer dwaas en autoritair en doet inderdaad zijn eigen zin. Daarom brengt hij de Kerk net ook zoveel schade toe.]. In werkelijkheid is hij overduidelijk beide tegelijk (zoals overigens de meeste mensen). Hij is uitgesproken progressief als het gaat over armoede, vrede of leefmilieu, maar behoudend op thema's als het huwelijk of homoseksualiteit [Moet ik nu hiermee lachen? Bergoglio is heterodox; een draaikont!]. Hij is een doortastende hervormer in de Vaticaanse structuren, maar koestert de vaste waarden van het evangelie [Een Paus kan bestuurlijke beslissingen nemen, maar aan de inhoud van het Geloof heeft hij totaal niets te zeggen.]. Dat laatste leidt hem trouwens vaker naar progressieve dan naar conservatieve standpunten. Wie hem in één kamp wil steken, zal dus telkens weer bedrogen uitkomen [Vanmaercke mist werkelijk elke fundamentele kennis aangaande de Kerk.].

Vertrouwen

Wordt deze gezinssynode dan een maat voor niets? Niet noodzakelijk. Vooreerst is de manier waarop de synode wordt georganiseerd al een opmerkelijke vernieuwing [Tot grote ontevredenheid van zeer veel Synodevaders!]. In het begin van de jaren zestig werd Johannes XXIII een grote hervormer door openheid toe te laten in de Kerk. Via het Tweede Vaticaanse Concilie ging hij ongegeneerd het debat aan met de moderniteit. [De rol die Johannes XXIII gespeeld heeft tijdens het Concilie is uiterst beperkt. Wat de meerwaarde is van “een debat met de moderniteit/wereld” ontgaat mij helemaal.]

Daarna volgde echter een lange periode van terugplooien op zichzelf en een herstel van het Vaticaanse centralisme [Is die Vanmaercke seniel? Hij maakt zich totaal belachelijk! Blijkbaar heeft Vanmaercke nog nooit gehoord van paus Paulus VI. Ongelofelijk!]. Met deze synode – die vorig jaar al haar eerste deel kende – staat de openheid opnieuw centraal. Deze paus wil de mening kennen van zijn bisschoppen uit de hele wereld, maar ook van specialisten en van een selectie gezinnen [Binnen de Kerk spelen ‘meningen’ geen enkele rol.]. Die laatsten zullen niet zwaar wegen, maar de opening is onmiskenbaar. Dat alleen al is een stap vooruit. [Bla, bla, bla…]

Of we nog meer stappen vooruit kunnen zetten, hangt in belangrijke mate af van een sleutelwoord: vertrouwen. Zal de paus na de synode de leer (her)formuleren in onwrikbare regels, of geeft hij meer spelingsruimte aan lokale bisschoppen en aan de gelovigen zelf? [Wat is dit voor nonsens? “Zal de paus na de synode de leer (her)formuleren in onwrikbare regels?” Wat is dit voor nonsens?]

En de Belgische Kerk?

De Belgische Kerk [bestaat niet!] is daar helemaal klaar voor [Daar is Johan Bonny al helemaal achter! Hij durft zich nu al niet meer op straat te komen, uit angst om geconfronteerd te worden met zijn eigen ketterijen.] Zij vaardigt de Antwerpse [ex-]bisschop Johan Bonny af, en dat is bij uitstek iemand die vertrekt vanuit het concrete gezinsleven, niet vanuit rigide theorieën. Het feit dat uitgerekend hij de Belgische Kerk vertegenwoordigt, is geen toeval. In principe had dit de bisschop van Hasselt, Patrick Hoogmartens, moeten zijn, want hij is binnen de bisschoppenconferentie bevoegd voor het gezin. Maar deze innemende Limburger drong er zelf op aan dat het Bonny zou worden. [DIT IS RONDUIT SCHANDALIG!!! HOOGMARTENS HAD ZELF MOETEN GAAN EN NIET DIE BONNY! HOOGMARTENS, DIT IS NAAST EEN ONGELOFELIJKE LAFHEID, EEN ONVOORSTELBAAR VERRAAD! HOOGMARTENS, JE VERRAADT CHRISTUS EN ZIJN KERK! JE BENT MEDEVERANTWOORDELIJK VOOR DUIZENDEN ZIELEN DIE DE VERDOEMENIS INGAAN! HOE LAF KAN JE ZIJN? GA NAAR ROME EN VERKONDIG DAAR ALS BISSCHOP HET EVANGELIE! WAT HEB JE TROUWENS MET JE ENE TALENT GEDAAN? NIETS?]

Inhoudelijk zitten ze op dezelfde lijn [Dat weten we dan ook weer!] en staan ze met beide voeten stevig in de moderne samenleving [Dat ze het aantal seminaristen maar eens tellen! Volgelingen hebben beide bisschoppen niet!]. Hoogmartens maakte echter de inschatting dat Bonny de best geplaatste was om deze visie te verdedigen en daarin heeft hij gelijk. Ook na zes jaar zonder leiderschap is de Belgische Kerk dus nog in staat tot collegialiteit. [Wat betekent dit?????? Wordt Monseigneur André Léonard hier gebrek aan leiderschap verweten? ‘Collegialiteit’ betekent, dat men voor mekaar opkomt, niet dat men iemand het mes in de rug steekt! ‘Barmhartigheid’ voor iedereen, behalve voor de gelovigen, dat is het devies van Vanmaercke.]

Moeten alle gelovigen hetzelfde denken? [Wat is dit eigenlijk voor een nonsensicale vraag?]

De kloof tussen de strekking-Bonny en andere strekkingen zal echter groot zijn tijdens deze synode. Dat hoeft geen ramp te zijn [Voor de strekking-Bonny betekent dit alleen maar de hel!]. De Kerk moet dringend af van haar fixatie dat alle katholieken ter wereld op elk terrein op één lijn moeten zitten [Wat is dit voor smeerlapperij? De Duivel in hoogst eigen persoon is hier aan het woord!]. Dat is in werkelijkheid niet zo en het is niet zinvol om te doen alsof dat wel zo is. [Schandalig!]

Wat deze synode ook besluit en wat de paus finaal ook beslist, de tegenstellingen zullen blijven bestaan. Dat betekent dat de Belgische Kerk – en veel Europese Kerken – zal blijven verlangen naar meer autonomie [Dat was ook de drijfveer van de protestanten. Autonomie! Niet God, maar ons eigen goesting!]. Wat onze bisschoppen en priesters nodig hebben is niet zozeer een spectaculaire verandering van de leer, maar een gezonde dosis vrijheid om met die leer om te gaan [Hoger, in verband met dat “gepasseerde station” schreef Vanmaercke, dat de gelovigen ‘pragmatisch’ met de Leer omgaan. Dus, die vrijheid hebben ze al. Het gaat echter niet over vrijheid. Neen, de Kerk moet de ketters gelijk geven. De hervormers zoeken hun eigen gelijk! Net als verwende kinderen! Niet God, maar ons!]. Onze kerkleiders zijn het immers moe dat zij de mooie waarden van het evangelie nauwelijks nog kunnen verkondigen, omdat mensen massaal afhaken voor het opgestoken vingertje [En omdat de bisschoppen het “moe zijn”, daarom moet de Leer veranderen? Beste Vanmaercke, noem mij een bisschop, buiten Mgr. Léonard een paar keer, die met het opgestoken vingertje stond? Maffia-baas Danneels zeker? De gelovigen haken af, omdat er een crisis in het Geloof is. De priesters en bisschoppen verkondigen het Evangelie niet meer, maar zijn alleen nog maar met seks bezig!].

Het geweten

Precies daarom is 'vertrouwen' het sleutelwoord voor de toekomst. Vertrouwen in bisschoppen en priesters, dat zij weten hoe ze het best in een land of regio met hun gelovigen kunnen omgaan [Lachwekkend!]. Ze doen dat nu al, maar wat meer bewegingsruimte zou hen deugd doen [Wanneer de kerken binnenkort helemaal leeg zijn, dan hebben ze bewegingsruimte genoeg! Wat debiteert die Vanmaercke toch kromme redeneringen.].

Vertrouwen ook in de gelovigen zelf, die geen idioten zijn die bij de hand moeten worden gehouden om de juiste keuzes in het leven te maken [Net dat doet Vanmaercke! De domme ongelovigen bij de hand nemen. De zoete sirenenzang van een ketter!]. Het persoonlijke geweten is het hoogste goed van elke katholiek, dus laten we dat geweten maar vertrouwen [Klopt niet! De Kerk en uiteindelijk God zegt ons wat we te doen hebben en wat niet.]. En vanuit godsdienstig oogpunt mag er best wat meer vertrouwen zijn in de Geest, die volgens de kerkelijke leer overal en altijd via mensen van vlees en bloed werkt. Jazeker, via u en mij dus. [Totale blasfemie is dit! Vanmaercke verwart 'de Geest' met de duivel! De duivel die in hem gevaren is!!!]

Bron: De Redactie

Link:

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/opinie/1.2462055

'Bisschop' Hoogmartens van Hasselt is de weg kwijt!

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Een ware thriller.

Aan de voeten van Bergoglio, de 'paus' van de afvallige katholieken, zit Luk Vanmaercke in zijn vuistjes te grimlachen onder het uitbroeden van duivelseieren terwijl 'bisschop' Hoogmartens en zijn 'dekens' van een wereldse schijnvrede genieten op een kleurig en betoverend eiland waar zij in alle rust hun schaapjes verdord gras voederen en zingen zij misschien dankliederen aan de 'heilige' Bonny die hen 'redding' biedt! Misschien mag Bonny even op de schoot bij de 'paus' en krijgt hij een snoepje... of omgekeerd, je weet het tegenwoordig niet meer. Hoe je het ook keert: een paus moet tegenwoordig speciale talenten hebben.

Ondertussen verschuift Putin de wereldmachten, verjaagt IS uit Syria, toont zich een pragmatisch christen op een wijze waar Vanmaercke liever niet aan denkt, degradeert zomaar even totaal de US en legt Zionistisch Israel in een onontwarbare knoop... of was ook dat al door hun enorm trotse intelligence gepland? Vermoedelijk hebben ze helemaal zelf Putin uitgevonden. Bravo. Waar zijn plots al die door Europa gesteunde strijders gebleven die Syria wilden 'bevrijden'? Naar Europa...?

Europa ligt gezellig bloot griezelend, met de rug naar Putin, te gapen naar extreem vulgair strippende en paaldansende Obama, Hillary and friends. Ondertussen worden beide continenten sluipend ingenomen door vreemden.

Het moet gezegd: Westerlingen eten tegenwooordig ook kinderlijkjes, in veelkleurige saus.
Wellicht beleeft Vanmaercke daar pragmatisch genot aan : weg met al die christenen!

In dergelijke film krijgt men dan onderhuids het idee aangereikt dat een atoombom een mogelijke oplossing zou bieden.
Helaas is dit geen film. Nochtans een oud thema. Steeds weer te herhalen want het blijft boeien.

Ergens in een schuur hangt een 'oude' afbeelding van de Harten van Jezus en Maria en dragen een handvol vastberaden Katholieken het Heilig Offer op aan de Vader.

Anoniem zei

Een uitmuntend commentaar!

De tekst van Vanmaercke totaal weergegeven en zorgvuldig aan gedegen kritiek en theologisch vakmanschap onderworpen.
Vanmaerckes ganse traktaat wordt ontlarft tot wat het in de kern is: onchristelijk, onkerkelijk gezever van modernisten, die een "nieuwe leer" willen invoeren:
weg van het oeroude magisterium, weg van de grondprincipes van het christelijk geloof, weg van Christus, open voor en naar de wereld, totaal gerelativeerd en de facto zwaar gekruid met homo-en pedofilie.

Het chronologisch tweede volgende artikel toont in zijn fotoreeks alles.
Doorposten naar Rome en in de traditievriendelijke websites.
Vandaag, op de gedenkdag van de slag van Lepanto: Santa Maria della Vittoria!

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Raymond Kardinaal Burke

Raymond Kardinaal Burke
Curie-Kardinaal en Prefect van de 'Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur', zei op 13 december 2013: "Het 'Evangelii Gaudium' van Bergoglio behoort NIET tot het Pauselijke Magisterium"

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer