woensdag 21 mei 2014

Thomas, de website van het zogenaamde 'Katholiek Godsdienstonderwijs' in Vlaanderen, over de film 'Amen': over Paus Pius XII en zijn rol bij de Jodenvervolgingen (WO II)

Sinds 27 februari [2002] loopt in België de film 'Amen' van de Griekse regisseur Constantin Costa-Gavras. Deze film, die in Berlijn meedong naar de Gouden Beer op het filmfestival begin dit jaar, zorgde meteen voor heel wat opschudding.

De regisseur baseerde zich hiervoor immers op een toneelstuk van Rolf hochhuth, 'Der Stellvertreter' (de plaatsvervanger), een stuk uit de vroege jaren zestig dat door historici allang werd achterhaald. Het belette Costa-Gavras alleszins niet om het als zijn uitgangspunt te zien en daarbij alle historisch onderzoek van de laatste veertig jaar aan zijn laars te lappen. Sommigen zien in deze film dan ook een strategische zet om de zaligverklaring van Pius XII - waarrond al heel wat te doen is geweest - te dwarsbomen.

Link:

http://www.kuleuven.be/thomas/page/de-film-amen/








 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4. Goldhagens foutieve afrekening


Leon Klenicki, Didier Pollefeyt & Wim Smit
25/10/2002

Nadat hij in Hitlers gewillige beulen het Duitse volk in zijn geheel op haast inquisitoriale toon met de vinger had gewezen voor de holocaust [In principe kan men 'het volk' niet verantwoordelijk houden voor de daden van de politici! Politici beloven het één en doen het andere!], stort Daniel Goldhagen zich nu met Een morele afrekening (DS 17 en 24 oktober) vol overgave en op dezelfde generaliserende wijze op de rol van de Katholieke Kerk in de uitroeiing van het joodse volk in WO II. En hij doet dit niet aan de hand van archiefonderzoek, wel op basis van selectieve secundaire literatuur.

In de geschiedenis van het christendom neemt de jodenhaat onmiskenbaar een belangrijke plaats in [Is dat zo? Wat wordt met 'jodenhaat' bedoeld?]. Vele oude anti-joodse theologische ideeën, verschillende negatieve mythen en daaruit voortvloeiend misprijzen en vervolging van joden, ontsieren de geschiedenis van de Kerk [Voorbeelden graag!]. Die feiten trekt niemand in twijfel [Welke feiten? Zijn politieke beslissingen onderdeel van hét Christendom? De aanval van Obama op Libië bijvoorbeeld, was die 'christelijk' geïnspireerd? Het is niet omdat een land in meerderheid 'christelijk' is, dat de politici dat ook zijn. Is John Kerry bijvoorbeeld katholiek?].

Maar of je, zoals Goldhagen doet, op grond hiervan een directe lijn kunt trekken van de anti-joodse elementen in de eerste eeuwen van het christendom tot in het concentratie- en vernietigingskamp van Auschwitz in de twintigste eeuw, is heel wat anders. [In de 'eerste eeuwen' werden de Christenen door de joden vervolgd! Saulus etc...]

De overweging dat onder de nazi's niet enkel joden, maar -- in mindere mate -- ook zigeuners, Jehova's getuigen, Polen, Russen en geestelijk gestoorden werden vervolgd en vernietigd, leidt tot een meer genuanceerde conclusie: wezenlijke voorwaarden voor de holocaust zijn niet in de lange geschiedenis van de traditionele christelijke jodenhaat [Dat kan tellen als uitspraak! Hebben onze Leuvense 'geleerden' de Talmoed al eens gelezen?] te vinden. Denk maar aan de rol van de moderne technologie en de moderne rassentheorieën [Sociaal Darwinisme]. Let wel, zonder het sociaal en theologisch anti-judaïsme van het christendom kan men de holocaust niet begrijpen [Nog maar eens! Dit is anti-christelijke haat!]. Maar door de holocaust exclusief [!] vanuit het perspectief van de christelijke jodenhaat te bekijken evenmin.

We wijzen daarom zowel op continuïteit als discontinuïteit tussen christelijke anti-judaïsme en nazi-antisemitisme. De gifplant van het nazi-antisemitisme in Duitsland had nooit wortel kunnen schieten zonder de vruchtbare bodem die ervoor was voorbereid door het christelijk anti-judaïsme (continuïteit) [Werkelijk een schandalige uitspraak!].

Hitler sprak in het Duitse volk zeker de oude christelijke gevoelens van jodenhaat aan. Maar hij was geen middeleeuwse christelijke jodenhater in een modern kleedje. Waar jodenhaat bij christenen gericht was/is op bekering van joden, was jodenhaat tijdens het nazisme uitdrukkelijk gericht op vernietiging. [Het is absurd om te beweren, dat Hitler met dergelijke praat in de vroege jaren '30 naar de kiezer trok. Als of hij het volk zou aanspreken op "de oude christelijke gevoelens van jodenhaat". Duitsland was een economische puinhoop, had de oorlog verloren en wilde gewoon een 'sterke man' die orde op zake kwam stellen. Van vernietiging van de joden was in 1932-1933 absoluut geen sprake.]

In 1932 behaalde Hitler bij één van de vele verkiezingen dat jaar het grootste aantal zetels in het parlement (230), in augustus, hoewel Hitler bij de presidentsverkiezingen geen meerderheid van stemmen behaalde. Maar ook de communisten behaalden een groot aantal zetels. Er zou in theorie een meerderheidskabinet gevormd kunnen worden door of de nazi's of de communisten. Deelname aan de regering door één van beiden werd echter door rijkspresident Von Hindenburg verhinderd die van beide kampen niets moest hebben. Bovendien wilde Hitler alleen deelnemen aan een kabinet als hijzelf hierin regeringsleider (rijkskanselier) werd.

In november werden opnieuw verkiezingen gehouden, waarbij de nazi's terugvielen van 230 naar 196 zetels.

Maar, mede op aandringen van de conservatieve politicus Franz von Papen, die verzekerde dat dankzij de meerderheid van conservatieven en katholieken in het nieuwe kabinet, Hitler kort gehouden kon worden, werd Hitler in januari 1933 ten slotte door de toenmalige rijkspresident van de Weimarrepubliek, Paul von Hindenburg, met tegenzin benoemd tot Rijkskanselier.

In 1939 werden alle erebenoemingen van von Papen bij de Heilige Stoel afgenomen door Paus Pius XII.

De Paus, die als Vaticaans diplomaat nog samen met von Papen meegewerkt had aan de realisatie van het Concordaat van Rome, zag hem nu als een gecompromitteerde katholiek die bij zijn medewerking aan het naziregime te ver was gegaan. Ondanks de druk van Duitse zijde in 1940 om von Papen opnieuw te benoemen, weigerde Pius XII.


De Leuvense professoren vervolgen hun erbarmelijke betoog:

Christenen ontzegden joden het recht om jood te zijn (religieus) [Dit klopt niet! Waarom waren er dan zoveel joden, bijvoorbeeld in Rome???], en dit uitte zich ook in geweld, zoals blijkt uit pogroms en de kruistochten [Graag exacte feiten en cijfers! Geen algemene dooddoeners! Het geweld betreft vooral lokale uitbarstingen van geweld door het gepeupel die veelal door socio-economische omstandigheden verklaard kunnen worden. Zeer zelden betreft het religieuze motieven. Veelal betreft het een gering aantal slachtoffers, veelal in een stedelijke context, maar zowel geografisch als chronologisch geïsoleerd. Veelal werd na dergelijke rellen streng opgetreden door de lokale burgerlijke overheden. Met 'de kruistochten' wordt hier de Eerste Kruistocht bedoeld waar er inderdaad geweld is gebruikt tegen joden in het Rijnland (1096). Toch werden de joden beschermd door Christenen, die ze in hun huizen opnamen, en door de Bisschoppen van Mainz, Speyer en Worms. De Kerk heeft dergelijke lynchpartijen altijd streng veroordeeld. De Kruistochten linken met feiten die 1.000 jaar later gebeurden, is totaal absurd!].

Maar de nazi's ontnamen joden, op een door de staat georganiseerde manier, het recht op leven (biologisch). En dat is ontegensprekelijk een pervertering van het christendom. [Wat is dit nu voor onzin. De door de Nazi-staat georganiseerde vernietiging van de joden is "een pervertering van het christendom". Wat hebben de Nazi's met hét Christendom te maken??? Nazi's hingen een neo-heidense, luciferiaanse ideologie aan die op de theorieën van Nietzsche etc. gebaseerd waren. De Übermensch en dies meer! Het is toch niet ernstig om de Nazi-ideologie te linken aan het Christendom dat totaal het tegenovergestelde predikt!]

Het christendom identificeren met raciale jodenhaat is daarom historisch en theologisch onjuist [Wel inderdaad. Doe het dan ook niet! Leerlingen uit het middelbaar kunnen deze informatie niet plaatsen! Het enige wat blijft hangen is, dat het bijna immoreel is om Christen te zijn, terwijl net de Christenen de enigen zijn die de Nazi's bestreden hebben en dat terwijl de Christenen ook nog eens de grootste slachtoffers van de Nazi's waren!].

Het christendom is met zijn religieus anti-judaïsme geen voldoende voorwaarde om het raciaal anti-semitisme van de holocaust te verklaren [Nogmaals, de vervolging van de joden door de Nazi's was puur om politieke redenen! Net zoals de vervolging van de Katholieken door de Nazi's. De Katholieken werden natuurlijk vervolgd omdat zij politiek de Nazi's bestreden. Zij deden dat vanuit hun Geloof. Echter, de Nazi's waren an sich niet geïnteresseerd in het Katholieke Geloof, wel in het politieke verzet dat er uit voortkwam!]. Meer nog, de Kerk heeft zich altijd verzet tegen rassentheorieën [Moet dat niet de boodschap zijn in een Katholieke godsdienstles?].

Goldhagen kent dit argument, maar veegt het aan de kant alsof het een banaal verschil betreft. "De tien procent die beide vormen van jodenhaat van elkaar verschilden", zo schrijft hij, "maken voor de anti-semitische aanhangers weinig verschil." [Wel, als Goldhagen dan ongelijk heeft, waarom moet zijn foute visie dan in de Katholieke godsdienstles behandeld worden?]

"De massamoord was een 'logisch' politiek gevolg van de jodenhaat die de Kerk verspreid heeft." [Dit is gewoon nonsens! Dit is anti-katholieke haat!] Hiertegen moet ingebracht worden dat de nazi's ook de centrale christelijke waarden met voeten traden en gedoopte heidenen waren, eerder dan christenen. Net zoals Hitler het volksnationalisme tot een spookbeeld maakte, perverteerde hij ook het christendom. [Wat hebben Nazi's met het Christendom te maken? Wat heeft Hitler met het Christendom te maken?]

Ingaan op alle tekortkomingen en historische verdraaiingen in Goldhagens boek, zou een nieuw boek vragen. Hij is er op zijn provocerende wijze wel weer in geslaagd het onderwerp onder de aandacht te brengen. Dat mag: een nieuwe golf van onderzoek naar dit thema is noodzakelijk [Neen! Alles is reeds geweten! Alleen wil men nog steeds niet de waarheid vertellen en wordt het Christelijke lijden onder de Nazi's doodgezwegen!].

Zijn boek toont aan hoe de discussie over de rol van de Kerk tijdens WO II vaak in verdedigende termen wordt gevoerd. In het Vaticaanse document We Remember. A Reflection on the Shoah (1998) gebruikt de Katholieke Kerk een sterk onderscheid tussen christelijk anti-judaïsme en nazi-antisemitisme om de Kerk vrij te pleiten van schuld en om de wortels van de nazistische jodenhaat buiten het christendom te situeren. [Dit is ook de enig correcte interpretatie! Als de Kerk zegt: "Gij zult niet doden!", dan is dat toch klaar en duidelijk! Vier woorden maar...]

Goldhagen bezondigt zich aan precies de omgekeerde fout door een té simplistische causale lijn te trekken tussen beide fenomenen. Beide posities roepen elkaar op en versterken elkaar. Ze staan een genuanceerde kijk op de zaak in de weg. De geschiedenis is altijd complexer dan de schema's die we er proberen aan op te dringen. [Goldhagen provoceert, dat is alles!]

De dialoog tussen joden en christenen wordt het best geholpen als christenen elkaar in de eerste plaats wijzen op de historische continuïteit, en joden onderling ook openstaan voor de historische discontinuïteit tussen christelijk anti-judaïsme en nazi-antisemitisme (in plaats van omgekeerd).

[Het is juist de atheïstische vrijmetselarij, zowel aan 'christelijke' kant (bijvoorbeeld een Dirk Verhofstadt) als aan 'joodse' kant (een Daniel Goldhagen) die die dialoog, of beter nog de vreedzame coëxistentie, probeert te saboteren. Deze atheïsten zint het niet, dat op ethisch vlak zowel het Katholicisme als het Orthodoxe-Jodendom, identiek hetzelfde predikt. Abortus, euthanasie en 'homo-huwelijk' worden zowel door Katholieken en Orthodoxe Joden én Moslims sterk veroordeeld. Het is dat wat de atheïstische vrijmetselaars niet zint en daarom proberen ze onrust te stoken tussen Christenen, Joden en Moslims. "Verdeel en heers!" is hun devies. Ook de faculteit Theologie van de KULeuven speelt hierin een zeer dubbelzinnige rol.]

Hoewel dit de joden nooit kan doen vergeten dat het christelijk anti-judaïsme de atmosfeer creëerde waarin het anti-semitisme kon gedijen (zoals Johannes Paulus II in 1998 stelde) [Anti-semitisme wordt pas écht gevaarlijk wanneer het om politieke redenen de officiële ideologie van een staat wordt.].

Alleen zo kunnen christenen recht doen aan de slachtoffers van de Shoah en de schuld voor het verleden omzetten in verantwoordelijkheid voor de toekomst [Men kan de Christenen niet collectief verantwoordelijk stellen, voor de wandaden van het Nazisme! Net zomin als de Christenen in België verantwoordelijk zouden zijn voor de abortus-wet, de euthanasie-wetten of de homo-huwelijk-wet! Dat alles is het werk van niet-christelijke politici!].

In die zin zou elke vorm van anti-semitisme meteen ten stelligste veroordeeld moeten worden door de Katholieke Kerk [Hetgeen al vaak gebeurd is!]. In dezelfde lijn zullen christenen daarom de vraag moeten ondersteunen, zoals de Duitse kardinaal Lehmann onlangs nog heeft gedaan, om de Vaticaanse archieven zonder voorbehoud open te stellen voor historici, zodat de volledige waarheid op dit vlak aan het licht kan komen [Dit is een compleet belachelijke vraag! Wie de volledige waarheid wil kennen, kan ze nu al overal vinden!].

Joden kunnen bijdragen tot de dialoog door ook te wijzen op de discontinuïteit tussen christendom en nazi-antisemitisme. Op die manier dagen joden christenen uit om af te zien van de aloude jodenhaat, omdat die in tegenspraak is met hun eigen in het jodendom gewortelde christelijke traditie [Men moet mij eens hedendaagse voorbeelden geven van 'christelijke jodenhaat'! Dergelijke insinuaties zijn ronduit beledigend voor Christenen. Men kan toch moeilijk mensen, die toen nog niet geboren waren, gaan verantwoordelijk gaan stellen voor feiten uit het verleden!].

Dan ontvouwt zich een ruimte voor dialoog en ontmoeting, die recht doet aan de slachtoffers van gisteren en die joden en christenen elkaar de hand doet reiken. Vooral in een wereld waarin jodenhaat opnieuw op verontrustende wijze de kop opsteekt [Door wie? Zijn de Christenen nu plotseling ook al verantwoordelijk voor de jodenhaat bij Moslims? Waarschijnlijk zal het ook wel weer aan de kruistochten liggen!], zowel in Europa als in de Verenigde Staten, is dit van nauwelijks te onderschatten belang. [Noem een kat een kat of zwijg anders!]

Rabbijn Leon Klenicki is Visiting professor aan de Faculteit Godgeleerdheid, K.U.Leuven; Didier Pollefeyt is hoofddocent aan de Faculteit Godgeleerdheid, K.U.Leuven; Wim Smit is onderzoeker aan het F.W.O.-Vlaanderen, Faculteit Godgeleerdheid, K.U.Leuven

Geen opmerkingen:

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Raymond Kardinaal Burke

Raymond Kardinaal Burke
Curie-Kardinaal en Prefect van de 'Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur', zei op 13 december 2013: "Het 'Evangelii Gaudium' van Bergoglio behoort NIET tot het Pauselijke Magisterium"

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer