zondag 6 april 2014

Jozef Maria Heuschen, de latere Bisschop van Hasselt, op hét Concilie:

"Het is werkelijk ongelooflijk druk geweest deze dagen, en aan dit tempo kan niemand het nog langer dan één week uithouden. Het zit werkelijk zo dat de andere bisschoppen het werk door de Belgen laten doen. Dat maakt het hier natuurlijk zwaar, doch het brengt ook het voordeel mee dat we nog heel wat verbeteringen aan de tekst hebben kunnen aanbrengen en aldus het gelaat van de Kerk wat menselijker en reëler [!] hebben kunnen maken dan in de eerste constitutie. De twee vorige dagen vooral heeft het er hard tegen hard gegaan. (…) Kardinaal Ottaviani is werkelijk een man met haar op zijn tanden; hij heeft het helemaal alleen op sommige ogenblikken tegen allen opgenomen. Moed heeft de man genoeg en ik moet ook in alle eerlijkheid toegeven dat hij zijn nederlaag met de glimlach kan opnemen. Het is zeker een persoonlijkheid waar men moet tegen opzien al heeft hij ons bijna anderhalve dag [!] doen verliezen. (…) Het is werkelijk opvallend hoe de meer juridische vorming en opleiding van de Romeinse theologen een mens kan tekenen; ze hebben werkelijk geen zin noch voor de Schrift, noch voor de Kerkvaders, noch voor de overlevering uit de eerste tien eeuwen van de Kerk. Zij denken nog altijd zoals men in de middeleeuwen dacht…[!]"

Uit zijn Conciliedagboek


[!] "...aldus het gelaat van de Kerk wat menselijker en reëler hebben kunnen maken." [!]

[!] "Het is zeker een persoonlijkheid waar men moet tegen opzien al heeft hij ons bijna anderhalve dag doen verliezen." [!]

[!] "Zij denken nog altijd zoals men in de middeleeuwen dacht… " [!] 

Het is werkelijk schokkend om vast te stellen hoe deze lakse en vadsige modernisten de Kerk - zoals ze was - regelrecht haatten.

5 opmerkingen:

Anoniem zei

Afschuwelijk- en totaal waar!

(Deel 1) De haat op de Hl. Kerk en het geloof, zoals door de normalige gelovigen destijds geprakticeerd, was bij het episcopaat inderdaad enorm.

Zelfs de meest bevangen en bevooroordeelde bronnen en publicaties (kerknet met "Volgconcilie" en de teksten van Mathijs Lamberigts uit de KU Leuven) spreken hiervan:
-Uit een Brief van een belgische biscchop aan zijn Familie (over de openingsceremonie van het 2e vat. concilie): "...Het bekende gekweel van de cappella sixtina..." (sic) (waarbij men bij de auteur zeker niet met een specialist van gregoriaanse neumen en opvoeringstechnieken te doen had)
- De eermaals luidkeels geuite mening en woedeuitbarstingen van bisschop Desmedt, dat "...hier (d.w.z. bij de acties van Siri en Ottavian) zeer slecht het werken van de Hl. Geest kon ontdekt worden..."(waarbij hij zich schromelijk vergiste)
De teksten van M. lamberigts over de "squadra belga" geven hierover een gedetailleerd (en tegelijk erbarmelijk) beeld.
Het door de franse taal en cultuur geobsedeerde belgische episcopaat met zijn interesse voor het liberalisme, de verlichting, zelfs de vrijmetselarij, voor het personalisme en het postivisme, was eerst zeer onverschillig voor de noden van het vlaamse volk, voor de landbouwers, voor zijn opvoeding en zijn scholing; en mettertijd waarschijnlijk ook in haat daarvoor (daar zijn het door Suenens uitgehekte mandement en zijn en Danneels' ontkerstening van Vlaanderen een goede illustratie van).
De herders, de "pastores" stemden met hun kudde "grex" niet meer overeen- zo lieten ze de kudde onder hun ogen en onverschillig teloor gaan.

Anoniem zei

(Deel 2)
Het belgisch episcopaat en het onderwijzend korps van de universiteit Leuven was reeds sedert de eeuwwisseling zwaar doordrenkt van het personalisme, een speciale moraalfilosofie, ontwikkeld door de protestantse dominee A. Loissy, sterk verbonden met het positivisme en het relativisme (zeer goed besproken in het vlaamse katholieke bladje "Positief" door Lionel Nagels in 2011).
Deze tendensen en denkwijzen zijn natuurlijk echt ketters en als zuks ook veroordeeld door de pausen Pius IX, Leo XIII en de Hl.Paus Pius X.
Terzelfdertijd begon in Leuven de ontwikkeling van de zogenoemde "neoscholastiek" met Kard. Mercier, de "Big Bang" van Lemaitre, de bouw van het merkwaardige seminarie in Leuven...
De discrepantie van deze theorieen met de noden van de bevolking Voerde dan tot de gedachten van Albert Dondeyne (geboren in Lo in Westvlaanderen), die bijna 40 jaar lang (van ca. 1935 tot 1975) voor de vorming van de vlaamse seculiere priesters verantwoordelijk was.
In 1942-1944 reeds een inherente zwakte van de fundering van het geloof bij de normale katholieken vaststellend (J. ratzinger stelde dit in Duitsland in 1958 eveneens vast), trol hij, anders als Ratzinger, de conclusie de Kerk en het geloof aan de wereld te adapteren- met totaal andere gevolgen voor de vlaamse kerk als Ratzinger voor de wereldkerk en de Ecclesia Dei-gezelschappen in het bijzonder.

Anoniem zei

(Deel 3)
De slechte geest in de vorming van de vlaamse seculiere priesters werd op het einde der jaren 1950 en in de jaren 60 massief virulent:
Ene GD werd liturgieprofessor- nog tijdens het concilie (1965) werd reeds met de kerkelijke beeldenstorm begonnen, de liturgie halsoverkop veranderd,de communiebanken kapotgezaagd ("gekraakt" om de homepage van de Frando- parochiekonglomeraat in Heverlee en Kessel-Lo)te citeren);
Jef Bulckens, de latere chef-uitgever van de pedofiel getinte godsdienstboekenreeks Roeach, verscheen eensklaps in het leuvense om er professor in de catechese te worden (eveneens pedofiele tendensen in het boek voor vormelingen "In het teken van de geest" in de herfst 1968(alzo zeker gemaakt 1967)),F. Lefevre verschijnt eveneens ten tonele in deze tijd, RvGheluwe wordt hier priester, een latere gevangenisherder (zijn aktief maar stiekem homoleven kwam bij het geval Borremans II ter sprake)begint in deze tijd ook zijn carriere.
Summa summarum: vanaf 1965 wordt in de vlaamse kerk alles afgebroken en tegelijkertijd nehmen deze tisten de overhand.
1968 begint de westvlaming Eric Dejaeger zijn opleiding bij de Oblaten, waar Robert Boudens 1975 Kard. Mercier zwaar verdedigd in zijn boek "Kardinaal Mercier en de vlaamse beweging" (van de sinistere verbinding met het personalisme enz. werd er niets gezegd).
Vanaf 1975 was een homofiele atmosfeer in de seminaries niet zelden, de roepingen gingen faliekant terug (tussen 1950 en 2005 -99 %, treurig absoluut record in de westelijke wereld),1985 begon het CPRL in Antwerpen (weldra de hotteste homotref in Antwerpen)(1999 in alle stilte plots gesloten)(langjarige directeur Michel Ghesquiere, de latere deken van Kortrijk, die verdronk in de Leie), 1985 Jef Barzin met zijn pedofielen-ondersteuningsactie, Roeach in 1995 enz.

Anoniem zei

(Deel 4)
Niet te vergeten natuurlijk de westvlaamse salesiaan Roger Burggraeve, langjarig moraalfilosoof aan de uni Leuven, uitvinder van de "haalbaarheidsmoraal" (niet alleen aan de universitait "akademisch" verspreid maar ook in de godsdienstboekenreeksen "Respons" en "Meander" (dat zijn de opvolgers van het beruchte Roeach)voor het secundair onderwijs op brede schaal gedrukt.
Dat is natuurlijk relativisme puur (dit kwam zeer goed ter sprake bij een droge en serene en terzelfdertijd zeer fundamentele discussie tussen Burggraeve en Z.E. AB Léonard (voor de chefredacteur v. Tertio)(ca.2010-2011), door Lionel Nagels in "Positief" zeer deskundig gecommenteerd.

Anoniem zei

(Deel 5)
Het probleem in Vlaanderen is niet dat er enige vieze venten zouden zitten, of dat de oversten proberen te chipoteren.
Het geweldig probleem, en dat is inderdaad uniek in de wereldkerk, is dat er een zeer lange traditie van ketterse leer en nog veel erger: van ketterse gemoedsgesteltenis tot in de hoogste lokale structuren aanwezig is, zonder empathie, schuld-of schaamtegevoel voor de teloorgegane schapen hunner kudde, gecombineerd met een geweldige doordrenking van pedo-en homofilie.
Dat Dejaeger en vanGheluwe in dit milieu opbloeien konden, is geen wonder; dat de "onderzoekingen" door de kerk, door leuvense universitairen niet vooruit komen, eveneens niet.
Het is een geweldige beerput- en zeer veel is bekend, nog veel meer ook gepubliceerd of te vinden.
De grote vraag is inderdaad of deze tendensen een rol speelden bij het 2e vaticaans concilie?
(Finis)

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Raymond Kardinaal Burke

Raymond Kardinaal Burke
Curie-Kardinaal en Prefect van de 'Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur', zei op 13 december 2013: "Het 'Evangelii Gaudium' van Bergoglio behoort NIET tot het Pauselijke Magisterium"

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer