zaterdag 8 december 2012

For the Record: Gerhard Ludwig Müller over het huwelijk...

Erzbischof Müller: Ehe ist keine Zweckgemeinschaft auf Zeit

Der Präfekt der Glaubenskongregation hat Forderungen nach einer Zulassung wiederverheirateter Geschiedener zur Kommunion eine Absage erteilt. Kurienerzbischof Gerhard Ludwig Müller erläuterte, dass die Ehe keine Zweckgemeinschaft auf Zeit sei, sondern ein Sakrament. In einem Interview mit dem Münchner Nachrichtenmagazin „Focus“ verwies er auf die Möglichkeit zur Ehe-Annullierung. Es gebe die Möglichkeit zu prüfen, ob „die kirchliche Eheschließung wirklich so getroffen wurde, dass sie sakramental unauflösbar ist“, so Müller. Sicher gebe es auch den Fall, „dass das, was im Ritus und was im Herzen geschieht, weit auseinanderklafft“. Das mache eine Ehe womöglich ungültig.

(kna 08.12.2012 sta)

14 opmerkingen:

Anoniem zei

S E Müller ist ein Weichei und eine katastrophale Fehlbesetzung als Präfekt der CDF. Das er jetzt moch die Unauflöslichkeit der Ehe zur Disposition stellt, passt zu jemanden der weder an die Jungfräulichkeit der Immakulata glaubt noch an die Realpräsenz Christi im Allerheiligsten Altarsakrament. Oh Maria ohne Sünde empfangen Bitte für uns, die wir von Dir erhört werden!

Anoniem zei

Niet goed gelezen, vriend. Müller verkondigt de perfect-katholieke leer en stelt eens te meer de doctrine boven de mens - het omgekeerde van wat Jezus deed en zei

Anoniem zei

we hebben in België en Nederland al genoeg nieuws over modernistische bisschoppen, bespaar ons dat we alle dwalingen van de Duitstalige bisschoppen ook nog moeten kennen

Anoniem zei

Aan anoniem van 17:27;

Die opmerking heb ik nog ergens gehoord, iets in de trant van; “we zijn het kotsbeu het van de Hussieten te horen, en nu begin je over de Lutheranen”, of zoiets.

Anoniem zei

Echtscheiding draagt vandaag de dag nog steeds een sociaal stigma. Hertrouwen maakt dat alleen maar erger.

Stel dat iemand van zijn/haar echtgeno(o)t(e) scheidt, dan zeggen de mensen: “het is spijtig”.

Dan hertrouwt die persoon en slaagt dan misschien wel in een gelukkig huwelijk en dan zeggen de mensen: “spijtig dat hij/zij het niet met de eerste heeft kunnen waarmaken.”

De maatschappij heeft haar eigen sociale moraal, het natuurrecht zeg maar, en toen de Kerk het huwelijk als sacrament ingevoerd heeft, heeft de Kerk dit alleen gedaan om de natuurrechtelijke seksuele moraal te formaliseren en het huwelijk te regulariseren.

De huidige definitie die de Kerk aan het huwelijk geeft is nog steeds geldig vanuit een natuurrechtelijk standpunt. Ook al lijken zeden tegenwoordig een beetje laks, fundamenteel is er niets verandert. DE EERSTE, DE ENIGSTE geldt nog steeds.

Het huwelijk is en blijft nog steeds de enigste erkende unie waarin seks totaal geaccepteerd is. Zo geaccepteerd zelfs dat eenmaal getrouwd er van je verwacht wordt dat je je voortplant EN een gezin sticht waarin de kinderen opgevoed worden. Het is niet alleen de Kerk die dit van je verwacht maar ook de gemeenschap.

Als je na 4 jaar huwelijk nog geen kinderen hebt, beginnen je ouders en tantes zich af te vragen wat er mis is. En dan moet je onnozele excuses maken in de trant van “we zijn nog aan het oefenen”. Wanneer dan het tweede kind ook op zich laat wachten, begint het hele verhaal opnieuw.

Seks vóór het huwelijk ligt sinds de jaren 60 iets anders omwille van de media die je overtuigt dat wanneer je niet seksueel actief bent vanaf je 16de verjaardag dat je geen gezond leven lijdt. Maar pas op: promiscuïteit draagt nog steeds een sociaal stigma. Je vertelt dat niet aan je familie, vrienden of collega’s. Dat wordt als ‘vies’ beschouwd. Dit geldt voor hetero’s alsook homo’s. De publieke opinie is veel conservatiever dan men je probeert te doen geloven. En eenmaal getrouwd zal je echtgeno(o)t(e) niet onder de indruk zijn van een lange lijst ex-liefjes. Eenmaal getrouwd is trouw nog steeds een absolute vereiste voor een succesvol huwelijk.

Een ander voorbeeld; Buitenechtelijk kinderen dragen vandaag nog steeds een stigma want zelfs vele liberale of niet-kerkelijke cohabiterenden trouwen wanneer ze kinderen wensen.

En hertrouwen: door te hertrouwen creëer je een gemengd gezin, eigenlijk, je creëert twee gemengde gezinnen. Het ene weekend is het ene kind wel lid van dat gezin, terwijl gedurende de week dat een ander kind is, terwijl de kinderen verschillende ouders delen en ouders buiten het gezin hebben.

Ik besef dat het leven van alles in de weg legt waar men over struikelt, maar ik zou mensen liever aanmoedigen te volharden, dan hen aan te moedigen te hertrouwen en het opnieuw te proberen.

De Kerkelijke definitie van het huwelijk, “HET VERWEKKEN VAN KINDEREN EN BINNEN HET GEZIN OP TE VOEDEN” komt vanuit de traditie. “De mensen” willen het zo, en dat is een universele en tijdloze drang die we in elke cultuur en religie terugvinden. Het is altijd zo en overal zo geweest.

Je KAN daarom gewoonweg niet het huwelijk herdefiniëren en homo’s die geen kinderen kunnen verwekken insluiten, of een tweede poging tot huwelijk gelijk stellen aan de eerste poging of eender wat.

Anoniem zei

@Anoniem 14:30. Ik heb een concrete vraag. Ik ken een gezin dat heel gelukkig getrouwd was, tot de man zijn werk verloor en aan de drank raakte. Er zijn vele pogingen gedaan om hem met zijn drankprobleem te helpen, maar dat hielp niet, integendeel, het werd steeds erger en hij werd gewelddadig naar zijn vrouw en kinderen. Begrijp ik dat goed dat u zelfs in zo'n gevallen echtscheiding afraadt? Zelfs al komen fysiek welzijn van vrouw en kinderen in het gedrang? En stel dat deze vrouw toch zou scheiden en het geluk vindt bij een andere man en zij na een tijdje die trouw willen bezegelen, dat beter niet gebeurt?
Dank voor een concreet antwoord in deze particuliere kwestie.

The Guardian Angel zei

Nogmaals uit de Mechelse Catechismus:

Het Huwelijk

440. Wat is het Huwelijk?

Het Huwelijk is het Sacrament waardoor man en vrouw zich als echtgenoten voor God en geweten tot aan de dood verbinden, en genade bekomen om met elkander christelijk te leven en hun kinderen tot Gods eer op te brengen.

441. Hoe bereidt zich een goed Christen voor tot het Sacrament van het Huwelijk?

Een goed Christen bereidt zich voor tot het Sacrament van het Huwelijk door een deugdzaam en kuis leven, door gebed, en door een goede biecht.

442. Moet het Huwelijk in staat van genade aangegaan worden?

Het Huwelijk moet in staat van genade aangegaan worden, want het is een Sacrament der levenden.

443. Wat wordt er van de katholieken vereist om een geldig Huwelijk aan te gaan?

Om een geldig Huwelijk aan te gaan, wordt er van de Katholieken vereist:

ten 1ste dat geen beletsel hun Huwelijk ongeldig make;
ten 2de dat zij vrijwillig hun toestemming geven;
ten 3de dat zij het Huwelijk aangaan vóór de pastoor der parochie waar het geschiedt of vóór een priester daartoe gemachtigd. en vóór twee getuigen.

444. Wat verstaat men door huwelijksbeletselen?

Huwelijksbeletselen zijn omstandigheden die, krachtens de wet van God of van de heilige Kerk, het Huwelijk ofwel ongeldig, ofwel ongeoorloofd maken.

445. Moeten de gelovigen de huwelijksbeletselen aan de kerkelijke overheid bekend maken?

De gelovigen die beletselen tegen het Huwelijk kennen, zijn verplicht deze aan de kerkelijke overheid bekend te maken, vooral wanneer de huwelijksroepen worden gedaan.

446. Is een verbintenis, alleen vóór de burgerlijke overheid aangegaan, een waar Huwelijk?

Voor de Katholieke gedoopten, is een verbintenis, alleen vóór de burgerlijke overheid aangegaan, geen waar Huwelijk, maar een vereniging die zondig is vóór God en het Christelijk geweten.

447. Heeft de burgerlijke overheid de macht om een geldig Huwelijk te ontbinden?

De burgerlijke overheid heeft de macht niet om een geldig Huwelijk te ontbinden; want Jezus Christus heeft gezegd: «Wat God heeft verbonden, dat scheide de mens niet.

The Guardian Angel zei

Een kerkelijk huwelijk is een Sacrament.

Eens men geldig is gehuwd, is men voor altijd gehuwd.

Een kerkelijk huwelijk kan dus niet ontbonden worden. Het huwelijk kan wel ongeldig verklaard worden indien daar gegronde redenen voor zijn.

Het gedrag van één van de gehuwden na een geldig huwelijk speelt geen rol.

Het is totaal onmogelijk om kerkelijk te scheiden.

Indien men om veiligheidsredenen niet meer samenwoont, is men niet gescheiden.

Ook als men niet meer samenwoont, kan men toch ter communie gaan.

Pas op het ogenblik dat men een nieuwe buitenechtelijke relatie aangaat, begaat men een doodzonde.

Natuurlijk is het dan onmogelijk om ter communie te gaan.

Merk ook op dat een burgerlijk 'huwelijk' geen huwelijk is, maar een contractuele verbintenis.

Ondanks het feit dat een burgerlijke verbintenis niet als huwelijk erkend wordt door de Kerk, is het aangaan van een tweede burgerlijke verbintenis voor de Kerk een reden om te spreken van een doodzonde, omdat dan een zondige relatie geformaliseerd wordt en het dus voor idereen duidelijk is, dat de Kerkelijke Huwelijksgeloften met voeten getreden worden.

Anoniem zei

Aan anoniem van 10 december 2012 17:09

Betekent dit dat je hertrouwen als algemene regel wil invoeren omwille van een extreem geval alcoholisme?

Extreme gevallen moeten geval per geval beschouwd moeten worden en de mensen in je voorbeeld hebben specifieke hulp nodig. Maar in dit voorbeeld zou de algemene regel - zoals die door GA hierboven uitgelegd wordt - toegepast kunnen worden, omdat:

- Een echtscheiding deze alcoholist niet helpt en
- Omdat hertrouwen niets met haar huidige problemen te maken heeft.

De vrouw zal misschien niet meer met hem kunnen samenwonen indien deze man gewelddadig is, of dergelijke, maar dat betekent niet dat ze moet scheiden. Een scheiding is niet vereist voor haar welzijn.

Je voorbeeld toont ook dat we meer respect mogen opbrengen voor al die werklozen die wel de discipline opbrengen niet naar de fles te grijpen en er wel een gezond gezinsleven op nahouden.

Anoniem zei

Is de onwetendheid weer zo groot ? Men heeft het over het huwelijk en men kent de kath. leer ook niet over "scheiding van tafel en bed" : Als een vrouw of kinderen mishandeld worden, als de kinderen niet katholiek mogen worden opgevoed van vader, dan MOET de moeder met de kinderen apart gaan wonen om haar en haar kinderen te beschermen. Dit heeft niets met "echtscheiding" te maken, het is een daad van overmacht.

Anoniem zei

“Is de onwetendheid weer zo groot?”

Natuurlijk, omdat men onwetend WIL zijn.

Dat heeft in zijn stijfkop gehaald dat scheiden en hertrouwen moet kunnen, en verzint dan de meest zielige toestand om er sympathie voor te wekken, en grijpt hiervoor naar evocatieve stereotypes.

Man raakt werk kwijt, en zoals elke werkloze begint hij te drinken. Zoals elke alcoholist is hij gewelddadig. Zoals elke gewelddadige man ranselt hij zijn vrouw af. Zodoende wekt men medelijden voor een zwakke vrouw.

Men zal nooit het verhaal vertellen van de aan alcohol verslaafde vrouw die haar man afranselt, ook al komt dit ook voor. Dat heeft niet het gewenste effect.

Dit is subversie zoals we vaak te horen krijgen.

De natuurlijke reactie voor een liefhebbend mens is die vrouw te beschermen, en men accepteert de oplossing die door de ‘probleemsteller’ geboden wordt, ongeacht hoe draconisch de oplossing ook moge zijn. Dus ja, laat ze maar scheiden en hertrouwen.

Let goed op hoe monsterlijk de gedachtengang eigenlijk is. Het probleem stelt dat de man alle behandeling om uit te drogen al gekregen heeft maar dit heeft de situatie alleen erger gemaakt. De man wordt hier afgeschreven en aan zijn lot over gelaten. Het verhaal wekt de indruk dat die man zo vaak stompdronken is dat hij zijn vrouw niet eens zou missen.

‘Echtscheiding en Hertrouwen’ wordt zodoende zelfs als een “win-win” situatie voorgesteld. Wie kan daar iets op tegen hebben?

Inderdaad, iemand die van “scheiding van tafel en bed” gehoord heeft.

En opeens ‘ping’ ... “Shit”, zegt de probleemsteller dan. “Shit”, zeggen zij die zijn oplossing aanvaard hebben.

“Ja maar”, zeggen ze dan beiden, “Bedoel je dat ik verantwoordelijkheid voor mijn daden moet opnemen? Bedoel je dat mijn daden consequenties hebben? Dat willen wij niet. Wij zijn vanuit nature egoïsten en willen een gemakkelijk leven.”

Ook al bestaat de ‘katholieke oplossing’ van de ‘scheiding van tafel en bed’, de subversie is toch in haar doel geslaagd aangezien zij die de gemakkelijke oplossing gehoord hebben, die oplossing verkiezen – ONGEACHT DE CONSEUQUENTIES. (die man mag zich dooddrinken als hij wil. Mijn probleem niet.)

Om het geweten dan gerust te stellen WIL (EN MOET) MEN ONWETEND ZIJN, en schrijft men iets zoals ‘Gaudium et Spes’ om onwetendheid als een deugd binnen de katholieke doctrines te introduceren.

Anoniem zei

een katholiek verlaagt zich niet om de gemene woorden te gebruiken (zie vorige commentaar) de waardigheid behouden, ook al doet haast niemand het nog !

Anoniem zei

In de vorige commentaar zijn het niet de katholieken die zich met gemene woorden verlagen.

Anoniem zei

Ik dacht dat mijn commentaar inhoudelijk goed genoeg en katholiek genoeg was om er een iets meer inhoudelijke reactie op te krijgen.

Het lijkt dat Anoniem van 11 december 2012 17:04, dezelfde anoniem is van 10 december 2012 22:32. Indien ik me niet vergis, leest Anoniem van 11 december mijn commentaar als een persoonlijk aanval, op de commentaar die hij op 10 december geschreven heeft.

En dat is zo ongeveer ook zo – omwille van de arrogante toon van 10 december.

In ieder geval, mijn commentaar is geschreven als verdere analyse over het probleem van de “onwetendheid” die eerst en vooral ‘gewenste’ onwetendheid is.

Als Anoniem van 11 december een betere analyse kan leveren als ik, nodig ik hem uit dit te doen. Maar als hij niets beter kan dan mensen te kleineren, nodig ik hem uit te zwijgen want aan dergelijk de-motivationele taal heeft niemand boodschap.

Het is niet de eerste keer dat we ruzie gehad hebben en ik zal niet nalaten je terecht te blijven wijzen, als GA het me toelaat. Het zou evenmin de eerste keer geweest zijn indien hij mijn verdediging niet gepubliceerd heeft.

Mensen zijn er goed in elkaar te kleineren, het gebeurd de hele tijd.

Ik zal met dit ad hominem afsluiten: “een katholiek verlaagt zich niet om mensen op arrogante wijze te kleineren (zie vorige commentaar) de waardigheid behouden, ook al doet haast niemand het nog !”

En een goede raad; bestudeer Lawrence Kohlberg. Het zal je goed doen.

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer